य इ॑न्द्र सोम॒पात॑मो॒ मद॑ः शविष्ठ॒ चेत॑ति ।
येना॒ हंसि॒ न्य१॒॑त्रिणं॒ तमी॑महे
ya indra somapātamo madaḥ śaviṣṭha cetati |
yenā haṃsi nyatriṇaṃ tamīmahe
Rishi: पर्वतः काण्वः · Devata: इन्द्रः · Metre: उष्णिक्, ३३ शंकुमती (पिंगलमतेन )
33 verses · 12 of 103
Parvata Kanva asks for the rapture of soma by which Indra strikes down the devourer, by which he helped Dashagva and Adhrigu and drove the rivers on like chariots along the path of rita. The poet's hymn, pure as ghee, is offered to him. When Indra drank a thousand buffaloes' worth, his power grew; with the sun's rays he burns away the evil one. A refrain runs through verses 25 to 30: when the gods set Indra in front for battle, when he killed Vritra who held the rivers, when Vishnu by his power took three strides, then his bay horses carried him and all worlds were held firm.
य इ॑न्द्र सोम॒पात॑मो॒ मद॑ः शविष्ठ॒ चेत॑ति ।
येना॒ हंसि॒ न्य१॒॑त्रिणं॒ तमी॑महे
ya indra somapātamo madaḥ śaviṣṭha cetati |
yenā haṃsi nyatriṇaṃ tamīmahe
येना॒ दश॑ग्व॒मध्रि॑गुं वे॒पय॑न्तं॒ स्व॑र्णरम् ।
येना॑ समु॒द्रमावि॑था॒ तमी॑महे
yenā daśagvamadhriguṃ vepayantaṃ svarṇaram |
yenā samudramāvithā tamīmahe
येन॒ सिन्धुं॑ म॒हीर॒पो रथाँ॑ इव प्रचो॒दय॑ः ।
पन्था॑मृ॒तस्य॒ यात॑वे॒ तमी॑महे
yena sindhuṃ mahīrapo rathām̐ iva pracodayaḥ |
panthāmṛtasya yātave tamīmahe
इ॒मं स्तोम॑म॒भिष्ट॑ये घृ॒तं न पू॒तम॑द्रिवः ।
येना॒ नु स॒द्य ओज॑सा व॒वक्षि॑थ
imaṃ stomamabhiṣṭaye ghṛtaṃ na pūtamadrivaḥ |
yenā nu sadya ojasā vavakṣitha
इ॒मं जु॑षस्व गिर्वणः समु॒द्र इ॑व पिन्वते ।
इन्द्र॒ विश्वा॑भिरू॒तिभि॑र्व॒वक्षि॑थ
imaṃ juṣasva girvaṇaḥ samudra iva pinvate |
indra viśvābhirūtibhirvavakṣitha
यो नो॑ दे॒वः प॑रा॒वत॑ः सखित्व॒नाय॑ माम॒हे ।
दि॒वो न वृ॒ष्टिं प्र॒थय॑न्व॒वक्षि॑थ
yo no devaḥ parāvataḥ sakhitvanāya māmahe |
divo na vṛṣṭiṃ prathayanvavakṣitha
व॒व॒क्षुर॑स्य के॒तवो॑ उ॒त वज्रो॒ गभ॑स्त्योः ।
यत्सूर्यो॒ न रोद॑सी॒ अव॑र्धयत्
vavakṣurasya ketavo uta vajro gabhastyoḥ |
yatsūryo na rodasī avardhayat
यदि॑ प्रवृद्ध सत्पते स॒हस्रं॑ महि॒षाँ अघ॑ः ।
आदित्त॑ इन्द्रि॒यं महि॒ प्र वा॑वृधे
yadi pravṛddha satpate sahasraṃ mahiṣām̐ aghaḥ |
āditta indriyaṃ mahi pra vāvṛdhe
इन्द्र॒ः सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॒र्न्य॑र्शसा॒नमो॑षति ।
अ॒ग्निर्वने॑व सास॒हिः प्र वा॑वृधे
indraḥ sūryasya raśmibhirnyarśasānamoṣati |
agnirvaneva sāsahiḥ pra vāvṛdhe
इ॒यं त॑ ऋ॒त्विया॑वती धी॒तिरे॑ति॒ नवी॑यसी ।
स॒प॒र्यन्ती॑ पुरुप्रि॒या मिमी॑त॒ इत्
iyaṃ ta ṛtviyāvatī dhītireti navīyasī |
saparyantī purupriyā mimīta it
गर्भो॑ य॒ज्ञस्य॑ देव॒युः क्रतुं॑ पुनीत आनु॒षक् ।
स्तोमै॒रिन्द्र॑स्य वावृधे॒ मिमी॑त॒ इत्
garbho yajñasya devayuḥ kratuṃ punīta ānuṣak |
stomairindrasya vāvṛdhe mimīta it
स॒निर्मि॒त्रस्य॑ पप्रथ॒ इन्द्र॒ः सोम॑स्य पी॒तये॑ ।
प्राची॒ वाशी॑व सुन्व॒ते मिमी॑त॒ इत्
sanirmitrasya papratha indraḥ somasya pītaye |
prācī vāśīva sunvate mimīta it
यं विप्रा॑ उ॒क्थवा॑हसोऽभिप्रम॒न्दुरा॒यव॑ः ।
घृ॒तं न पि॑प्य आ॒सन्यृ॒तस्य॒ यत्
yaṃ viprā ukthavāhaso'bhipramandurāyavaḥ |
ghṛtaṃ na pipya āsanyṛtasya yat
उ॒त स्व॒राजे॒ अदि॑ति॒ः स्तोम॒मिन्द्रा॑य जीजनत् ।
पु॒रु॒प्र॒श॒स्तमू॒तय॑ ऋ॒तस्य॒ यत्
uta svarāje aditiḥ stomamindrāya jījanat |
purupraśastamūtaya ṛtasya yat
अ॒भि वह्न॑य ऊ॒तयेऽनू॑षत॒ प्रश॑स्तये ।
न दे॑व॒ विव्र॑ता॒ हरी॑ ऋ॒तस्य॒ यत्
abhi vahnaya ūtaye'nūṣata praśastaye |
na deva vivratā harī ṛtasya yat
यत्सोम॑मिन्द्र॒ विष्ण॑वि॒ यद्वा॑ घ त्रि॒त आ॒प्त्ये ।
यद्वा॑ म॒रुत्सु॒ मन्द॑से॒ समिन्दु॑भिः
yatsomamindra viṣṇavi yadvā gha trita āptye |
yadvā marutsu mandase samindubhiḥ
यद्वा॑ शक्र परा॒वति॑ समु॒द्रे अधि॒ मन्द॑से ।
अ॒स्माक॒मित्सु॒ते र॑णा॒ समिन्दु॑भिः
yadvā śakra parāvati samudre adhi mandase |
asmākamitsute raṇā samindubhiḥ
यद्वासि॑ सुन्व॒तो वृ॒धो यज॑मानस्य सत्पते ।
उ॒क्थे वा॒ यस्य॒ रण्य॑सि॒ समिन्दु॑भिः
yadvāsi sunvato vṛdho yajamānasya satpate |
ukthe vā yasya raṇyasi samindubhiḥ
दे॒वंदे॑वं॒ वोऽव॑स॒ इन्द्र॑मिन्द्रं गृणी॒षणि॑ ।
अधा॑ य॒ज्ञाय॑ तु॒र्वणे॒ व्या॑नशुः
devaṃdevaṃ vo'vasa indramindraṃ gṛṇīṣaṇi |
adhā yajñāya turvaṇe vyānaśuḥ
य॒ज्ञेभि॑र्य॒ज्ञवा॑हसं॒ सोमे॑भिः सोम॒पात॑मम् ।
होत्रा॑भि॒रिन्द्रं॑ वावृधु॒र्व्या॑नशुः
yajñebhiryajñavāhasaṃ somebhiḥ somapātamam |
hotrābhirindraṃ vāvṛdhurvyānaśuḥ
म॒हीर॑स्य॒ प्रणी॑तयः पू॒र्वीरु॒त प्रश॑स्तयः ।
विश्वा॒ वसू॑नि दा॒शुषे॒ व्या॑नशुः
mahīrasya praṇītayaḥ pūrvīruta praśastayaḥ |
viśvā vasūni dāśuṣe vyānaśuḥ
इन्द्रं॑ वृ॒त्राय॒ हन्त॑वे दे॒वासो॑ दधिरे पु॒रः ।
इन्द्रं॒ वाणी॑रनूषता॒ समोज॑से
indraṃ vṛtrāya hantave devāso dadhire puraḥ |
indraṃ vāṇīranūṣatā samojase
म॒हान्तं॑ महि॒ना व॒यं स्तोमे॑भिर्हवन॒श्रुत॑म् ।
अ॒र्कैर॒भि प्र णो॑नुम॒ः समोज॑से
mahāntaṃ mahinā vayaṃ stomebhirhavanaśrutam |
arkairabhi pra ṇonumaḥ samojase
न यं वि॑वि॒क्तो रोद॑सी॒ नान्तरि॑क्षाणि व॒ज्रिण॑म् ।
अमा॒दिद॑स्य तित्विषे॒ समोज॑सः
na yaṃ vivikto rodasī nāntarikṣāṇi vajriṇam |
amādidasya titviṣe samojasaḥ
यदि॑न्द्र पृत॒नाज्ये॑ दे॒वास्त्वा॑ दधि॒रे पु॒रः ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः
yadindra pṛtanājye devāstvā dadhire puraḥ |
āditte haryatā harī vavakṣatuḥ
य॒दा वृ॒त्रं न॑दी॒वृतं॒ शव॑सा वज्रि॒न्नव॑धीः ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः
yadā vṛtraṃ nadīvṛtaṃ śavasā vajrinnavadhīḥ |
āditte haryatā harī vavakṣatuḥ
य॒दा ते॒ विष्णु॒रोज॑सा॒ त्रीणि॑ प॒दा वि॑चक्र॒मे ।
आदित्ते॑ हर्य॒ता हरी॑ ववक्षतुः
yadā te viṣṇurojasā trīṇi padā vicakrame |
āditte haryatā harī vavakṣatuḥ
य॒दा ते॑ हर्य॒ता हरी॑ वावृ॒धाते॑ दि॒वेदि॑वे ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे
yadā te haryatā harī vāvṛdhāte divedive |
āditte viśvā bhuvanāni yemire
य॒दा ते॒ मारु॑ती॒र्विश॒स्तुभ्य॑मिन्द्र नियेमि॒रे ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे
yadā te mārutīrviśastubhyamindra niyemire |
āditte viśvā bhuvanāni yemire
य॒दा सूर्य॑म॒मुं दि॒वि शु॒क्रं ज्योति॒रधा॑रयः ।
आदित्ते॒ विश्वा॒ भुव॑नानि येमिरे
yadā sūryamamuṃ divi śukraṃ jyotiradhārayaḥ |
āditte viśvā bhuvanāni yemire
इ॒मां त॑ इन्द्र सुष्टु॒तिं विप्र॑ इयर्ति धी॒तिभि॑ः ।
जा॒मिं प॒देव॒ पिप्र॑तीं॒ प्राध्व॒रे
imāṃ ta indra suṣṭutiṃ vipra iyarti dhītibhiḥ |
jāmiṃ padeva pipratīṃ prādhvare
यद॑स्य॒ धाम॑नि प्रि॒ये स॑मीची॒नासो॒ अस्व॑रन् ।
नाभा॑ य॒ज्ञस्य॑ दो॒हना॒ प्राध्व॒रे
yadasya dhāmani priye samīcīnāso asvaran |
nābhā yajñasya dohanā prādhvare
सु॒वीर्यं॒ स्वश्व्यं॑ सु॒गव्य॑मिन्द्र दद्धि नः ।
होते॑व पू॒र्वचि॑त्तये॒ प्राध्व॒रे
suvīryaṃ svaśvyaṃ sugavyamindra daddhi naḥ |
hoteva pūrvacittaye prādhvare
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)