आ शु॑भ्रा यातमश्विना॒ स्वश्वा॒ गिरो॑ दस्रा जुजुषा॒णा यु॒वाको॑ः ।
ह॒व्यानि॑ च॒ प्रति॑भृता वी॒तं न॑ः
ā śubhrā yātamaśvinā svaśvā giro dasrā jujuṣāṇā yuvākoḥ |
havyāni ca pratibhṛtā vītaṃ naḥ
Rishi: मैत्रावरुणिर्वसिष्ठः · Devata: अश्विनौ · Metre: विराट्, ८-९ त्रिष्टुप्
9 verses · 68 of 104
Maharshi Vasishtha calls the radiant Ashvins with their fine horses to enjoy his hymns and the offerings set before them. Their chariot, swift as thought, crosses the regions with a hundred helps. He recalls their wonders: they made the aged Chyavana young again, they saved Atri from the fiery pit, and when wicked companions abandoned Bhujyu in mid-ocean, they brought him out. They helped the wolf and heard Shayu, making his barren cow give milk. The early verses are virat, the last two trishtubh. The singer, awake before the dawns, praises them.
आ शु॑भ्रा यातमश्विना॒ स्वश्वा॒ गिरो॑ दस्रा जुजुषा॒णा यु॒वाको॑ः ।
ह॒व्यानि॑ च॒ प्रति॑भृता वी॒तं न॑ः
ā śubhrā yātamaśvinā svaśvā giro dasrā jujuṣāṇā yuvākoḥ |
havyāni ca pratibhṛtā vītaṃ naḥ
प्र वा॒मन्धां॑सि॒ मद्या॑न्यस्थु॒ररं॑ गन्तं ह॒विषो॑ वी॒तये॑ मे ।
ति॒रो अ॒र्यो हव॑नानि श्रु॒तं न॑ः
pra vāmandhāṃsi madyānyasthuraraṃ gantaṃ haviṣo vītaye me |
tiro aryo havanāni śrutaṃ naḥ
प्र वां॒ रथो॒ मनो॑जवा इयर्ति ति॒रो रजां॑स्यश्विना श॒तोति॑ः ।
अ॒स्मभ्यं॑ सूर्यावसू इया॒नः
pra vāṃ ratho manojavā iyarti tiro rajāṃsyaśvinā śatotiḥ |
asmabhyaṃ sūryāvasū iyānaḥ
अ॒यं ह॒ यद्वां॑ देव॒या उ॒ अद्रि॑रू॒र्ध्वो विव॑क्ति सोम॒सुद्यु॒वभ्या॑म् ।
आ व॒ल्गू विप्रो॑ ववृतीत ह॒व्यैः
ayaṃ ha yadvāṃ devayā u adrirūrdhvo vivakti somasudyuvabhyām |
ā valgū vipro vavṛtīta havyaiḥ
चि॒त्रं ह॒ यद्वां॒ भोज॑नं॒ न्वस्ति॒ न्यत्र॑ये॒ महि॑ष्वन्तं युयोतम् ।
यो वा॑मो॒मानं॒ दध॑ते प्रि॒यः सन्
citraṃ ha yadvāṃ bhojanaṃ nvasti nyatraye mahiṣvantaṃ yuyotam |
yo vāmomānaṃ dadhate priyaḥ san
उ॒त त्यद्वां॑ जुर॒ते अ॑श्विना भू॒च्च्यवा॑नाय प्र॒तीत्यं॑ हवि॒र्दे ।
अधि॒ यद्वर्प॑ इ॒तऊ॑ति ध॒त्थः
uta tyadvāṃ jurate aśvinā bhūccyavānāya pratītyaṃ havirde |
adhi yadvarpa itaūti dhatthaḥ
उ॒त त्यं भु॒ज्युम॑श्विना॒ सखा॑यो॒ मध्ये॑ जहुर्दु॒रेवा॑सः समु॒द्रे ।
निरीं॑ पर्ष॒दरा॑वा॒ यो यु॒वाकु॑ः
uta tyaṃ bhujyumaśvinā sakhāyo madhye jahurdurevāsaḥ samudre |
nirīṃ parṣadarāvā yo yuvākuḥ
वृका॑य चि॒ज्जस॑मानाय शक्तमु॒त श्रु॑तं श॒यवे॑ हू॒यमा॑ना ।
याव॒घ्न्यामपि॑न्वतम॒पो न स्त॒र्यं॑ चिच्छ॒क्त्य॑श्विना॒ शची॑भिः
vṛkāya cijjasamānāya śaktamuta śrutaṃ śayave hūyamānā |
yāvaghnyāmapinvatamapo na staryaṃ cicchaktyaśvinā śacībhiḥ
ए॒ष स्य का॒रुर्ज॑रते सू॒क्तैरग्रे॑ बुधा॒न उ॒षसां॑ सु॒मन्मा॑ ।
इ॒षा तं व॑र्धद॒घ्न्या पयो॑भिर्यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒ः सदा॑ नः
eṣa sya kārurjarate sūktairagre budhāna uṣasāṃ sumanmā |
iṣā taṃ vardhadaghnyā payobhiryūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)