किम॑स्य॒ मदे॒ किम्व॑स्य पी॒ताविन्द्र॒ः किम॑स्य स॒ख्ये च॑कार ।
रणा॑ वा॒ ये नि॒षदि॒ किं ते अ॑स्य पु॒रा वि॑विद्रे॒ किमु॒ नूत॑नासः
kimasya made kimvasya pītāvindraḥ kimasya sakhye cakāra |
raṇā vā ye niṣadi kiṃ te asya purā vividre kimu nūtanāsaḥ
Mandala 6
Sukta 27: Indra's might and the gift of Abhyavartin
Rishi: बार्हस्पत्यो भरद्वाजः · Devata: इन्द्रः, ८ अभ्यावर्ती चायमानः (दानं) · Metre: त्रिष्टुप्
8 verses · 27 of 75
What happens in this chapter
Indra's might and the gift of Abhyavartin
Bharadvaja, son of Brihaspati, praises Indra in trishtubh; the last verse praises the gift of King Abhyavartin Chayamana. What did Indra do in his Soma joy, the rishi asks, and answers that what he did was good. None knows the measure of his greatness. With the vajra's roar Indra struck down the offspring of Varashikha for Abhyavartin. At Hariyupiya he slew the front line of the Vrichivants, and the rear broke in fear; at Yavyavati a hundred and thirty armoured men perished together, smashing their vessels. Indra gave Turvasha to Srinjaya. Abhyavartin, the sovereign, gave the rishi twenty cows and two chariots with women: a gift hard to destroy.
सद॑स्य॒ मदे॒ सद्व॑स्य पी॒ताविन्द्र॒ः सद॑स्य स॒ख्ये च॑कार ।
रणा॑ वा॒ ये नि॒षदि॒ सत्ते अ॑स्य पु॒रा वि॑विद्रे॒ सदु॒ नूत॑नासः
sadasya made sadvasya pītāvindraḥ sadasya sakhye cakāra |
raṇā vā ye niṣadi satte asya purā vividre sadu nūtanāsaḥ
न॒हि नु ते॑ महि॒मन॑ः समस्य॒ न म॑घवन्मघव॒त्त्वस्य॑ वि॒द्म ।
न राध॑सोराधसो॒ नूत॑न॒स्येन्द्र॒ नकि॑र्ददृश इन्द्रि॒यं ते॑
nahi nu te mahimanaḥ samasya na maghavanmaghavattvasya vidma |
na rādhasorādhaso nūtanasyendra nakirdadṛśa indriyaṃ te
ए॒तत्त्यत्त॑ इन्द्रि॒यम॑चेति॒ येनाव॑धीर्व॒रशि॑खस्य॒ शेष॑ः ।
वज्र॑स्य॒ यत्ते॒ निह॑तस्य॒ शुष्मा॑त्स्व॒नाच्चि॑दिन्द्र पर॒मो द॒दार॑
etattyatta indriyamaceti yenāvadhīrvaraśikhasya śeṣaḥ |
vajrasya yatte nihatasya śuṣmātsvanāccidindra paramo dadāra
वधी॒दिन्द्रो॑ व॒रशि॑खस्य॒ शेषो॑ऽभ्याव॒र्तिने॑ चायमा॒नाय॒ शिक्ष॑न् ।
वृ॒चीव॑तो॒ यद्ध॑रियू॒पीया॑यां॒ हन्पूर्वे॒ अर्धे॑ भि॒यसाप॑रो॒ दर्त्
vadhīdindro varaśikhasya śeṣo'bhyāvartine cāyamānāya śikṣan |
vṛcīvato yaddhariyūpīyāyāṃ hanpūrve ardhe bhiyasāparo dart
त्रिं॒शच्छ॑तं व॒र्मिण॑ इन्द्र सा॒कं य॒व्याव॑त्यां पुरुहूत श्रव॒स्या ।
वृ॒चीव॑न्त॒ः शर॑वे॒ पत्य॑माना॒ः पात्रा॑ भिन्दा॒ना न्य॒र्थान्या॑यन्
triṃśacchataṃ varmiṇa indra sākaṃ yavyāvatyāṃ puruhūta śravasyā |
vṛcīvantaḥ śarave patyamānāḥ pātrā bhindānā nyarthānyāyan
यस्य॒ गावा॑वरु॒षा सू॑यव॒स्यू अ॒न्तरू॒ षु चर॑तो॒ रेरि॑हाणा ।
स सृञ्ज॑याय तु॒र्वशं॒ परा॑दाद्वृ॒चीव॑तो दैववा॒ताय॒ शिक्ष॑न्
yasya gāvāvaruṣā sūyavasyū antarū ṣu carato rerihāṇā |
sa sṛñjayāya turvaśaṃ parādādvṛcīvato daivavātāya śikṣan
द्व॒याँ अ॑ग्ने र॒थिनो॑ विंश॒तिं गा व॒धूम॑तो म॒घवा॒ मह्यं॑ स॒म्राट् ।
अ॒भ्या॒व॒र्ती चा॑यमा॒नो द॑दाति दू॒णाशे॒यं दक्षि॑णा पार्थ॒वाना॑म्
dvayām̐ agne rathino viṃśatiṃ gā vadhūmato maghavā mahyaṃ samrāṭ |
abhyāvartī cāyamāno dadāti dūṇāśeyaṃ dakṣiṇā pārthavānām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)