म॒हे नो॑ अ॒द्य बो॑ध॒योषो॑ रा॒ये दि॒वित्म॑ती ।
यथा॑ चिन्नो॒ अबो॑धयः स॒त्यश्र॑वसि वा॒य्ये सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
mahe no adya bodhayoṣo rāye divitmatī |
yathā cinno abodhayaḥ satyaśravasi vāyye sujāte aśvasūnṛte
Mandala 5
Sukta 79: Wake us, Usha, well-born and generous
Rishi: सत्यश्रवा आत्रेयः · Devata: उषाः · Metre: पङ्क्तिः
10 verses · 79 of 87
What happens in this chapter
Wake us, Usha, well-born and generous
Satyashravas Atreya sings to Usha in Pankti, each verse ending: O well-born one, true in gifts of horses. Wake us today to great wealth, as you woke us before for Satyashravas, son of Vayya. Daughter of heaven, shine forth. The singers praise you, and the generous patrons who give without grudging; grant them fame with heroes and bright glory. Bring us food rich in cows along with the sun's rays. Then a sharp image: shine forth, do not delay your work, lest the sun scorch you with his ray like a thief or an enemy.
या सु॑नी॒थे शौ॑चद्र॒थे व्यौच्छो॑ दुहितर्दिवः ।
सा व्यु॑च्छ॒ सही॑यसि स॒त्यश्र॑वसि वा॒य्ये सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
yā sunīthe śaucadrathe vyauccho duhitardivaḥ |
sā vyuccha sahīyasi satyaśravasi vāyye sujāte aśvasūnṛte
सा नो॑ अ॒द्याभ॒रद्व॑सु॒र्व्यु॑च्छा दुहितर्दिवः ।
यो व्यौच्छ॒ः सही॑यसि स॒त्यश्र॑वसि वा॒य्ये सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
sā no adyābharadvasurvyucchā duhitardivaḥ |
yo vyaucchaḥ sahīyasi satyaśravasi vāyye sujāte aśvasūnṛte
अ॒भि ये त्वा॑ विभावरि॒ स्तोमै॑र्गृ॒णन्ति॒ वह्न॑यः ।
म॒घैर्म॑घोनि सु॒श्रियो॒ दाम॑न्वन्तः सुरा॒तय॒ः सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
abhi ye tvā vibhāvari stomairgṛṇanti vahnayaḥ |
maghairmaghoni suśriyo dāmanvantaḥ surātayaḥ sujāte aśvasūnṛte
यच्चि॒द्धि ते॑ ग॒णा इ॒मे छ॒दय॑न्ति म॒घत्त॑ये ।
परि॑ चि॒द्वष्ट॑यो दधु॒र्दद॑तो॒ राधो॒ अह्र॑यं॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
yacciddhi te gaṇā ime chadayanti maghattaye |
pari cidvaṣṭayo dadhurdadato rādho ahrayaṃ sujāte aśvasūnṛte
ऐषु॑ धा वी॒रव॒द्यश॒ उषो॑ मघोनि सू॒रिषु॑ ।
ये नो॒ राधां॒स्यह्र॑या म॒घवा॑नो॒ अरा॑सत॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
aiṣu dhā vīravadyaśa uṣo maghoni sūriṣu |
ye no rādhāṃsyahrayā maghavāno arāsata sujāte aśvasūnṛte
तेभ्यो॑ द्यु॒म्नं बृ॒हद्यश॒ उषो॑ मघो॒न्या व॑ह ।
ये नो॒ राधां॒स्यश्व्या॑ ग॒व्या भज॑न्त सू॒रय॒ः सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
tebhyo dyumnaṃ bṛhadyaśa uṣo maghonyā vaha |
ye no rādhāṃsyaśvyā gavyā bhajanta sūrayaḥ sujāte aśvasūnṛte
उ॒त नो॒ गोम॑ती॒रिष॒ आ व॑हा दुहितर्दिवः ।
सा॒कं सूर्य॑स्य र॒श्मिभि॑ः शु॒क्रैः शोच॑द्भिर॒र्चिभि॒ः सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
uta no gomatīriṣa ā vahā duhitardivaḥ |
sākaṃ sūryasya raśmibhiḥ śukraiḥ śocadbhirarcibhiḥ sujāte aśvasūnṛte
व्यु॑च्छा दुहितर्दिवो॒ मा चि॒रं त॑नुथा॒ अप॑ः ।
नेत्त्वा॑ स्ते॒नं यथा॑ रि॒पुं तपा॑ति॒ सूरो॑ अ॒र्चिषा॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
vyucchā duhitardivo mā ciraṃ tanuthā apaḥ |
nettvā stenaṃ yathā ripuṃ tapāti sūro arciṣā sujāte aśvasūnṛte
ए॒ताव॒द्वेदु॑ष॒स्त्वं भूयो॑ वा॒ दातु॑मर्हसि ।
या स्तो॒तृभ्यो॑ विभावर्यु॒च्छन्ती॒ न प्र॒मीय॑से॒ सुजा॑ते॒ अश्व॑सूनृते
etāvadveduṣastvaṃ bhūyo vā dātumarhasi |
yā stotṛbhyo vibhāvaryucchantī na pramīyase sujāte aśvasūnṛte
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)