प्र का॑रवो मन॒ना व॒च्यमा॑ना देव॒द्रीचीं॑ नयत देव॒यन्त॑ः ।
द॒क्षि॒णा॒वाड्वा॒जिनी॒ प्राच्ये॑ति ह॒विर्भर॑न्त्य॒ग्नये॑ घृ॒ताची॑
pra kāravo mananā vacyamānā devadrīcīṃ nayata devayantaḥ |
dakṣiṇāvāḍvājinī prācyeti havirbharantyagnaye ghṛtācī
Mandala 3
Sukta 6: Bring the thirty-three devas, Agni
Rishi: गाथिनो विश्वामित्रः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्
11 verses · 6 of 62
What happens in this chapter
Bring the thirty-three devas, Agni
Vishvamitra calls the singers to set forth the ladle full of ghee, moving eastward to Agni, in trishtubh. Born, Agni filled heaven and earth and surpassed them; his seven tongues are praised. Heaven and earth seat him as hotar in the home, and the two unaging cows of the wide-striding one yield milk for him. He is asked to yoke his ruddy, long-maned horses wet with ghee and to bring all the devas, those of the wide air, of the shining sky, and the helpers, and to bring the thirty-three with their wives, on one chariot or many, and rejoice them at the rite.
आ रोद॑सी अपृणा॒ जाय॑मान उ॒त प्र रि॑क्था॒ अध॒ नु प्र॑यज्यो ।
दि॒वश्चि॑दग्ने महि॒ना पृ॑थि॒व्या व॒च्यन्तां॑ ते॒ वह्न॑यः स॒प्तजि॑ह्वाः
ā rodasī apṛṇā jāyamāna uta pra rikthā adha nu prayajyo |
divaścidagne mahinā pṛthivyā vacyantāṃ te vahnayaḥ saptajihvāḥ
द्यौश्च॑ त्वा पृथि॒वी य॒ज्ञिया॑सो॒ नि होता॑रं सादयन्ते॒ दमा॑य ।
यदी॒ विशो॒ मानु॑षीर्देव॒यन्ती॒ः प्रय॑स्वती॒रीळ॑ते शु॒क्रम॒र्चिः
dyauśca tvā pṛthivī yajñiyāso ni hotāraṃ sādayante damāya |
yadī viśo mānuṣīrdevayantīḥ prayasvatīrīḻate śukramarciḥ
म॒हान्स॒धस्थे॑ ध्रु॒व आ निष॑त्तो॒ऽन्तर्द्यावा॒ माहि॑ने॒ हर्य॑माणः ।
आस्क्रे॑ स॒पत्नी॑ अ॒जरे॒ अमृ॑क्ते सब॒र्दुघे॑ उरुगा॒यस्य॑ धे॒नू
mahānsadhasthe dhruva ā niṣatto'ntardyāvā māhine haryamāṇaḥ |
āskre sapatnī ajare amṛkte sabardughe urugāyasya dhenū
व्र॒ता ते॑ अग्ने मह॒तो म॒हानि॒ तव॒ क्रत्वा॒ रोद॑सी॒ आ त॑तन्थ ।
त्वं दू॒तो अ॑भवो॒ जाय॑मान॒स्त्वं ने॒ता वृ॑षभ चर्षणी॒नाम्
vratā te agne mahato mahāni tava kratvā rodasī ā tatantha |
tvaṃ dūto abhavo jāyamānastvaṃ netā vṛṣabha carṣaṇīnām
ऋ॒तस्य॑ वा के॒शिना॑ यो॒ग्याभि॑र्घृत॒स्नुवा॒ रोहि॑ता धु॒रि धि॑ष्व ।
अथा व॑ह दे॒वान्दे॑व॒ विश्वा॑न्स्वध्व॒रा कृ॑णुहि जातवेदः
ṛtasya vā keśinā yogyābhirghṛtasnuvā rohitā dhuri dhiṣva |
athā vaha devāndeva viśvānsvadhvarā kṛṇuhi jātavedaḥ
दि॒वश्चि॒दा ते॑ रुचयन्त रो॒का उ॒षो वि॑भा॒तीरनु॑ भासि पू॒र्वीः ।
अ॒पो यद॑ग्न उ॒शध॒ग्वने॑षु॒ होतु॑र्म॒न्द्रस्य॑ प॒नय॑न्त दे॒वाः
divaścidā te rucayanta rokā uṣo vibhātīranu bhāsi pūrvīḥ |
apo yadagna uśadhagvaneṣu hoturmandrasya panayanta devāḥ
उ॒रौ वा॒ ये अ॒न्तरि॑क्षे॒ मद॑न्ति दि॒वो वा॒ ये रो॑च॒ने सन्ति॑ दे॒वाः ।
ऊमा॑ वा॒ ये सु॒हवा॑सो॒ यज॑त्रा आयेमि॒रे र॒थ्यो॑ अग्ने॒ अश्वा॑ः
urau vā ye antarikṣe madanti divo vā ye rocane santi devāḥ |
ūmā vā ye suhavāso yajatrā āyemire rathyo agne aśvāḥ
ऐभि॑रग्ने स॒रथं॑ याह्य॒र्वाङ्ना॑नार॒थं वा॑ वि॒भवो॒ ह्यश्वा॑ः ।
पत्नी॑वतस्त्रिं॒शतं॒ त्रीँश्च॑ दे॒वान॑नुष्व॒धमा व॑ह मा॒दय॑स्व
aibhiragne sarathaṃ yāhyarvāṅnānārathaṃ vā vibhavo hyaśvāḥ |
patnīvatastriṃśataṃ trīm̐śca devānanuṣvadhamā vaha mādayasva
स होता॒ यस्य॒ रोद॑सी चिदु॒र्वी य॒ज्ञंय॑ज्ञम॒भि वृ॒धे गृ॑णी॒तः ।
प्राची॑ अध्व॒रेव॑ तस्थतुः सु॒मेके॑ ऋ॒ताव॑री ऋ॒तजा॑तस्य स॒त्ये
sa hotā yasya rodasī cidurvī yajñaṃyajñamabhi vṛdhe gṛṇītaḥ |
prācī adhvareva tasthatuḥ sumeke ṛtāvarī ṛtajātasya satye
इळा॑मग्ने पुरु॒दंसं॑ स॒निं गोः श॑श्वत्त॒मं हव॑मानाय साध ।
स्यान्न॑ः सू॒नुस्तन॑यो वि॒जावाग्ने॒ सा ते॑ सुम॒तिर्भू॑त्व॒स्मे
iḻāmagne purudaṃsaṃ saniṃ goḥ śaśvattamaṃ havamānāya sādha |
syānnaḥ sūnustanayo vijāvāgne sā te sumatirbhūtvasme
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)