Mandala 2

Sukta 29: Adityas, take my sin far away

Rishi: कूर्मो गार्त्समदो, गृत्समदो वा · Devata: विश्वेदेवाः · Metre: त्रिष्टुप्

7 verses · 29 of 43

What happens in this chapter

Adityas, take my sin far away

Kurma Gartsamada, or Gritsamada, calls the Vishvedevas in trishtubh, the Adityas first. Firm in your vows, take my sin far off as a woman puts aside a secret birth. You are our wisdom and our strength; drive hatred far away and be gracious today and tomorrow. What can we do for you with old kinship or new? Mitra, Varuna, Aditi, Indra and Maruts, grant us well-being. The rishi admits his many faults, for which he has been chastened as a father chastens a gambling son. He begs that snares and evils stay far, and that the devas save him from the wolf and from falling into the pit.

29.1

धृत॑व्रता॒ आदि॑त्या॒ इषि॑रा आ॒रे मत्क॑र्त रह॒सूरि॒वाग॑ः ।
शृ॒ण्व॒तो वो॒ वरु॑ण॒ मित्र॒ देवा॑ भ॒द्रस्य॑ वि॒द्वाँ अव॑से हुवे वः

dhṛtavratā ādityā iṣirā āre matkarta rahasūrivāgaḥ |
śṛṇvato vo varuṇa mitra devā bhadrasya vidvām̐ avase huve vaḥ

29.2

यू॒यं दे॑वा॒ः प्रम॑तिर्यू॒यमोजो॑ यू॒यं द्वेषां॑सि सनु॒तर्यु॑योत ।
अ॒भि॒क्ष॒त्तारो॑ अ॒भि च॒ क्षम॑ध्वम॒द्या च॑ नो मृ॒ळय॑ताप॒रं च॑

yūyaṃ devāḥ pramatiryūyamojo yūyaṃ dveṣāṃsi sanutaryuyota |
abhikṣattāro abhi ca kṣamadhvamadyā ca no mṛḻayatāparaṃ ca

29.3

किमू॒ नु व॑ः कृणवा॒माप॑रेण॒ किं सने॑न वसव॒ आप्ये॑न ।
यू॒यं नो॑ मित्रावरुणादिते च स्व॒स्तिमि॑न्द्रामरुतो दधात

kimū nu vaḥ kṛṇavāmāpareṇa kiṃ sanena vasava āpyena |
yūyaṃ no mitrāvaruṇādite ca svastimindrāmaruto dadhāta

29.4

ह॒ये दे॑वा यू॒यमिदा॒पय॑ः स्थ॒ ते मृ॑ळत॒ नाध॑मानाय॒ मह्य॑म् ।
मा वो॒ रथो॑ मध्यम॒वाळृ॒ते भू॒न्मा यु॒ष्माव॑त्स्वा॒पिषु॑ श्रमिष्म

haye devā yūyamidāpayaḥ stha te mṛḻata nādhamānāya mahyam |
mā vo ratho madhyamavāḻṛte bhūnmā yuṣmāvatsvāpiṣu śramiṣma

29.5

प्र व॒ एको॑ मिमय॒ भूर्यागो॒ यन्मा॑ पि॒तेव॑ कित॒वं श॑शा॒स ।
आ॒रे पाशा॑ आ॒रे अ॒घानि॑ देवा॒ मा माधि॑ पु॒त्रे विमि॑व ग्रभीष्ट

pra va eko mimaya bhūryāgo yanmā piteva kitavaṃ śaśāsa |
āre pāśā āre aghāni devā mā mādhi putre vimiva grabhīṣṭa

29.6

अ॒र्वाञ्चो॑ अ॒द्या भ॑वता यजत्रा॒ आ वो॒ हार्दि॒ भय॑मानो व्ययेयम् ।
त्राध्वं॑ नो देवा नि॒जुरो॒ वृक॑स्य॒ त्राध्वं॑ क॒र्ताद॑व॒पदो॑ यजत्राः

arvāñco adyā bhavatā yajatrā ā vo hārdi bhayamāno vyayeyam |
trādhvaṃ no devā nijuro vṛkasya trādhvaṃ kartādavapado yajatrāḥ

29.7

माहं म॒घोनो॑ वरुण प्रि॒यस्य॑ भूरि॒दाव्न॒ आ वि॑दं॒ शून॑मा॒पेः ।
मा रा॒यो रा॑जन्सु॒यमा॒दव॑ स्थां बृ॒हद्व॑देम वि॒दथे॑ सु॒वीरा॑ः

māhaṃ maghono varuṇa priyasya bhūridāvna ā vidaṃ śūnamāpeḥ |
mā rāyo rājansuyamādava sthāṃ bṛhadvadema vidathe suvīrāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)