स्व॒स्ति नो॑ दि॒वो अ॑ग्ने पृथि॒व्या वि॒श्वायु॑र्धेहि य॒जथा॑य देव ।
सचे॑महि॒ तव॑ दस्म प्रके॒तैरु॑रु॒ष्या ण॑ उ॒रुभि॑र्देव॒ शंसै॑ः
svasti no divo agne pṛthivyā viśvāyurdhehi yajathāya deva |
sacemahi tava dasma praketairuruṣyā ṇa urubhirdeva śaṃsaiḥ
Rishi: त्रित आप्त्यः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 7 of 191
Trita Aptya closes his Agni series with seven trishtubh verses. He asks for wellbeing from heaven and earth and a full span of life for the yajna. The best known line is his own: I think of Agni as father, Agni as kinsman, Agni as brother, ever my friend. He honours the face of great Agni, bright as Surya in heaven. Men produced Agni with their two arms and seated him among the clans as hotar. The rishi asks Agni to worship the Devas himself, since a simple man cannot, and to be protector, giver of strength and guard of the body.
स्व॒स्ति नो॑ दि॒वो अ॑ग्ने पृथि॒व्या वि॒श्वायु॑र्धेहि य॒जथा॑य देव ।
सचे॑महि॒ तव॑ दस्म प्रके॒तैरु॑रु॒ष्या ण॑ उ॒रुभि॑र्देव॒ शंसै॑ः
svasti no divo agne pṛthivyā viśvāyurdhehi yajathāya deva |
sacemahi tava dasma praketairuruṣyā ṇa urubhirdeva śaṃsaiḥ
इ॒मा अ॑ग्ने म॒तय॒स्तुभ्यं॑ जा॒ता गोभि॒रश्वै॑र॒भि गृ॑णन्ति॒ राध॑ः ।
य॒दा ते॒ मर्तो॒ अनु॒ भोग॒मान॒ड्वसो॒ दधा॑नो म॒तिभि॑ः सुजात
imā agne matayastubhyaṃ jātā gobhiraśvairabhi gṛṇanti rādhaḥ |
yadā te marto anu bhogamānaḍvaso dadhāno matibhiḥ sujāta
अ॒ग्निं म॑न्ये पि॒तर॑म॒ग्निमा॒पिम॒ग्निं भ्रात॑रं॒ सद॒मित्सखा॑यम् ।
अ॒ग्नेरनी॑कं बृह॒तः स॑पर्यं दि॒वि शु॒क्रं य॑ज॒तं सूर्य॑स्य
agniṃ manye pitaramagnimāpimagniṃ bhrātaraṃ sadamitsakhāyam |
agneranīkaṃ bṛhataḥ saparyaṃ divi śukraṃ yajataṃ sūryasya
सि॒ध्रा अ॑ग्ने॒ धियो॑ अ॒स्मे सनु॑त्री॒र्यं त्राय॑से॒ दम॒ आ नित्य॑होता ।
ऋ॒तावा॒ स रो॒हिद॑श्वः पुरु॒क्षुर्द्युभि॑रस्मा॒ अह॑भिर्वा॒मम॑स्तु
sidhrā agne dhiyo asme sanutrīryaṃ trāyase dama ā nityahotā |
ṛtāvā sa rohidaśvaḥ purukṣurdyubhirasmā ahabhirvāmamastu
द्युभि॑र्हि॒तं मि॒त्रमि॑व प्र॒योगं॑ प्र॒त्नमृ॒त्विज॑मध्व॒रस्य॑ जा॒रम् ।
बा॒हुभ्या॑म॒ग्निमा॒यवो॑ऽजनन्त वि॒क्षु होता॑रं॒ न्य॑सादयन्त
dyubhirhitaṃ mitramiva prayogaṃ pratnamṛtvijamadhvarasya jāram |
bāhubhyāmagnimāyavo'jananta vikṣu hotāraṃ nyasādayanta
स्व॒यं य॑जस्व दि॒वि दे॑व दे॒वान्किं ते॒ पाक॑ः कृणव॒दप्र॑चेताः ।
यथाय॑ज ऋ॒तुभि॑र्देव दे॒वाने॒वा य॑जस्व त॒न्वं॑ सुजात
svayaṃ yajasva divi deva devānkiṃ te pākaḥ kṛṇavadapracetāḥ |
yathāyaja ṛtubhirdeva devānevā yajasva tanvaṃ sujāta
भवा॑ नो अग्नेऽवि॒तोत गो॒पा भवा॑ वय॒स्कृदु॒त नो॑ वयो॒धाः ।
रास्वा॑ च नः सुमहो ह॒व्यदा॑तिं॒ त्रास्वो॒त न॑स्त॒न्वो॒३॒॑ अप्र॑युच्छन्
bhavā no agne'vitota gopā bhavā vayaskṛduta no vayodhāḥ |
rāsvā ca naḥ sumaho havyadātiṃ trāsvota nastanvo aprayucchan
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)