इ॒नो रा॑जन्नर॒तिः समि॑द्धो॒ रौद्रो॒ दक्षा॑य सुषु॒माँ अ॑दर्शि ।
चि॒किद्वि भा॑ति भा॒सा बृ॑ह॒तासि॑क्नीमेति॒ रुश॑तीम॒पाज॑न्
ino rājannaratiḥ samiddho raudro dakṣāya suṣumām̐ adarśi |
cikidvi bhāti bhāsā bṛhatāsiknīmeti ruśatīmapājan
Rishi: त्रित आप्त्यः · Devata: अग्निः · Metre: त्रिष्टुप्
7 verses · 3 of 191
In seven trishtubh verses Trita Aptya sees Agni kindled as a king, fierce and full of strength. With great light he pushes back the black night and brings the bright one, the dawn, into view. He props up the high radiance of Surya. Like a lover following his sister, the blessed one comes with the blessed one. His flames roar like a stream, play, and reach up to heaven. Agni is called a friend, auspicious, worthy of praise. The rishi asks him to come with swift, splendid horses and sit between heaven and earth.
इ॒नो रा॑जन्नर॒तिः समि॑द्धो॒ रौद्रो॒ दक्षा॑य सुषु॒माँ अ॑दर्शि ।
चि॒किद्वि भा॑ति भा॒सा बृ॑ह॒तासि॑क्नीमेति॒ रुश॑तीम॒पाज॑न्
ino rājannaratiḥ samiddho raudro dakṣāya suṣumām̐ adarśi |
cikidvi bhāti bhāsā bṛhatāsiknīmeti ruśatīmapājan
कृ॒ष्णां यदेनी॑म॒भि वर्प॑सा॒ भूज्ज॒नय॒न्योषां॑ बृह॒तः पि॒तुर्जाम् ।
ऊ॒र्ध्वं भा॒नुं सूर्य॑स्य स्तभा॒यन्दि॒वो वसु॑भिरर॒तिर्वि भा॑ति
kṛṣṇāṃ yadenīmabhi varpasā bhūjjanayanyoṣāṃ bṛhataḥ piturjām |
ūrdhvaṃ bhānuṃ sūryasya stabhāyandivo vasubhiraratirvi bhāti
भ॒द्रो भ॒द्रया॒ सच॑मान॒ आगा॒त्स्वसा॑रं जा॒रो अ॒भ्ये॑ति प॒श्चात् ।
सु॒प्र॒के॒तैर्द्युभि॑र॒ग्निर्वि॒तिष्ठ॒न्रुश॑द्भि॒र्वर्णै॑र॒भि रा॒मम॑स्थात्
bhadro bhadrayā sacamāna āgātsvasāraṃ jāro abhyeti paścāt |
supraketairdyubhiragnirvitiṣṭhanruśadbhirvarṇairabhi rāmamasthāt
अ॒स्य यामा॑सो बृह॒तो न व॒ग्नूनिन्धा॑ना अ॒ग्नेः सख्यु॑ः शि॒वस्य॑ ।
ईड्य॑स्य॒ वृष्णो॑ बृह॒तः स्वासो॒ भामा॑सो॒ याम॑न्न॒क्तव॑श्चिकित्रे
asya yāmāso bṛhato na vagnūnindhānā agneḥ sakhyuḥ śivasya |
īḍyasya vṛṣṇo bṛhataḥ svāso bhāmāso yāmannaktavaścikitre
स्व॒ना न यस्य॒ भामा॑स॒ः पव॑न्ते॒ रोच॑मानस्य बृह॒तः सु॒दिव॑ः ।
ज्येष्ठे॑भि॒र्यस्तेजि॑ष्ठैः क्रीळु॒मद्भि॒र्वर्षि॑ष्ठेभिर्भा॒नुभि॒र्नक्ष॑ति॒ द्याम्
svanā na yasya bhāmāsaḥ pavante rocamānasya bṛhataḥ sudivaḥ |
jyeṣṭhebhiryastejiṣṭhaiḥ krīḻumadbhirvarṣiṣṭhebhirbhānubhirnakṣati dyām
अ॒स्य शुष्मा॑सो ददृशा॒नप॑वे॒र्जेह॑मानस्य स्वनयन्नि॒युद्भि॑ः ।
प्र॒त्नेभि॒र्यो रुश॑द्भिर्दे॒वत॑मो॒ वि रेभ॑द्भिरर॒तिर्भाति॒ विभ्वा॑
asya śuṣmāso dadṛśānapaverjehamānasya svanayanniyudbhiḥ |
pratnebhiryo ruśadbhirdevatamo vi rebhadbhiraratirbhāti vibhvā
स आ व॑क्षि॒ महि॑ न॒ आ च॑ सत्सि दि॒वस्पृ॑थि॒व्योर॑र॒तिर्यु॑व॒त्योः ।
अ॒ग्निः सु॒तुक॑ः सु॒तुके॑भि॒रश्वै॒ रभ॑स्वद्भी॒ रभ॑स्वाँ॒ एह ग॑म्याः
sa ā vakṣi mahi na ā ca satsi divaspṛthivyoraratiryuvatyoḥ |
agniḥ sutukaḥ sutukebhiraśvai rabhasvadbhī rabhasvām̐ eha gamyāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)