What happens in this chapter The auspicious mother bore you Mandhata Yauvanashva sings six verses to Indra in mahapankti, and Godha the seventh in pankti. The refrain: the divine mother bore you, the auspicious mother bore you. When Indra filled heaven and earth like the dawn, she bore him as great emperor of peoples. He is asked to loosen the firm bow of the hostile and put the threatener underfoot, and to shake down great food with his powers. Let the darts fly scattered like sweat; let ill-will part from us like threads of durva grass. Godha closes: we break no ordinance, we hide nothing, we walk as the mantra teaches.
134.1 उ॒भे यदि॑न्द्र॒ रोद॑सी आप॒प्राथो॒षा इ॑व । म॒हान्तं॑ त्वा म॒हीनां॑ स॒म्राजं॑ चर्षणी॒नां दे॒वी जनि॑त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि॑त्र्यजीजनत्
ubhe yadindra rodasī āpaprāthoṣā iva | mahāntaṃ tvā mahīnāṃ samrājaṃ carṣaṇīnāṃ devī janitryajījanadbhadrā janitryajījanat
134.2 अव॑ स्म दुर्हणाय॒तो मर्त॑स्य तनुहि स्थि॒रम् । अ॒ध॒स्प॒दं तमीं॑ कृधि॒ यो अ॒स्माँ आ॒दिदे॑शति दे॒वी जनि॑त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि॑त्र्यजीजनत्
ava sma durhaṇāyato martasya tanuhi sthiram | adhaspadaṃ tamīṃ kṛdhi yo asmām̐ ādideśati devī janitryajījanadbhadrā janitryajījanat
134.3 अव॒ त्या बृ॑ह॒तीरिषो॑ वि॒श्वश्च॑न्द्रा अमित्रहन् । शची॑भिः शक्र धूनु॒हीन्द्र॒ विश्वा॑भिरू॒तिभि॑र्दे॒वी जनि॑त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि॑त्र्यजीजनत्
ava tyā bṛhatīriṣo viśvaścandrā amitrahan | śacībhiḥ śakra dhūnuhīndra viśvābhirūtibhirdevī janitryajījanadbhadrā janitryajījanat
134.4 अव॒ यत्त्वं श॑तक्रत॒विन्द्र॒ विश्वा॑नि धूनु॒षे । र॒यिं न सु॑न्व॒ते सचा॑ सह॒स्रिणी॑भिरू॒तिभि॑र्दे॒वी जनि॑त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि॑त्र्यजीजनत्
ava yattvaṃ śatakratavindra viśvāni dhūnuṣe | rayiṃ na sunvate sacā sahasriṇībhirūtibhirdevī janitryajījanadbhadrā janitryajījanat
134.5 अव॒ स्वेदा॑ इवा॒भितो॒ विष्व॑क्पतन्तु दि॒द्यव॑ः । दूर्वा॑या इव॒ तन्त॑वो॒ व्य१॒॑स्मदे॑तु दुर्म॒तिर्दे॒वी जनि॑त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि॑त्र्यजीजनत्
ava svedā ivābhito viṣvakpatantu didyavaḥ | dūrvāyā iva tantavo vyasmadetu durmatirdevī janitryajījanadbhadrā janitryajījanat
134.6 दी॒र्घं ह्य॑ङ्कु॒शं य॑था॒ शक्तिं॒ बिभ॑र्षि मन्तुमः । पूर्वे॑ण मघवन्प॒दाजो व॒यां यथा॑ यमो दे॒वी जनि॑त्र्यजीजनद्भ॒द्रा जनि॑त्र्यजीजनत्
dīrghaṃ hyaṅkuśaṃ yathā śaktiṃ bibharṣi mantumaḥ | pūrveṇa maghavanpadājo vayāṃ yathā yamo devī janitryajījanadbhadrā janitryajījanat
134.7 नकि॑र्देवा मिनीमसि॒ नकि॒रा यो॑पयामसि मन्त्र॒श्रुत्यं॑ चरामसि । प॒क्षेभि॑रपिक॒क्षेभि॒रत्रा॒भि सं र॑भामहे
nakirdevā minīmasi nakirā yopayāmasi mantraśrutyaṃ carāmasi | pakṣebhirapikakṣebhiratrābhi saṃ rabhāmahe
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
← Mandala 10 · Sukta 133 Let the others' bowstrings snap Mandala 10 · Sukta 135 → Kumara and Yama's tree