म॒हश्चि॒त्त्वमि॑न्द्र य॒त ए॒तान्म॒हश्चि॑दसि॒ त्यज॑सो वरू॒ता ।
स नो॑ वेधो म॒रुतां॑ चिकि॒त्वान्सु॒म्ना व॑नुष्व॒ तव॒ हि प्रेष्ठा॑
mahaścittvamindra yata etānmahaścidasi tyajaso varūtā |
sa no vedho marutāṃ cikitvānsumnā vanuṣva tava hi preṣṭhā
Mandala 1
Sukta 169: Indra, reconcile us with the Maruts
Rishi: अगस्त्यो मैत्रावरुणिः · Devata: इन्द्रः · Metre: त्रिष्टुप्, २ चतुष्पदा विराट्
8 verses · 169 of 191
What happens in this chapter
Indra, reconcile us with the Maruts
Agastya Maitravaruni addresses Indra in trishtubh. Indra is great and a shield against hostility; let him, knowing the Maruts' mind, win their kindness for us, since they are dearest to him. The Maruts' spear is close by and Agni blazes. The rishi asks Indra to give wealth as a mighty gift, as the praises have swelled with strength like a breast full of honey. May the Maruts, who of old went before like path-makers, be gracious. He asks Indra to go to the generous heroes and to grant the Manas, Agastya's people, cattle with the Maruts' help.
अयु॑ज्रन्त इन्द्र वि॒श्वकृ॑ष्टीर्विदा॒नासो॑ नि॒ष्षिधो॑ मर्त्य॒त्रा ।
म॒रुतां॑ पृत्सु॒तिर्हास॑माना॒ स्व॑र्मीळ्हस्य प्र॒धन॑स्य सा॒तौ
ayujranta indra viśvakṛṣṭīrvidānāso niṣṣidho martyatrā |
marutāṃ pṛtsutirhāsamānā svarmīḻhasya pradhanasya sātau
अम्य॒क्सा त॑ इन्द्र ऋ॒ष्टिर॒स्मे सने॒म्यभ्वं॑ म॒रुतो॑ जुनन्ति ।
अ॒ग्निश्चि॒द्धि ष्मा॑त॒से शु॑शु॒क्वानापो॒ न द्वी॒पं दध॑ति॒ प्रयां॑सि
amyaksā ta indra ṛṣṭirasme sanemyabhvaṃ maruto junanti |
agniściddhi ṣmātase śuśukvānāpo na dvīpaṃ dadhati prayāṃsi
त्वं तू न॑ इन्द्र॒ तं र॒यिं दा॒ ओजि॑ष्ठया॒ दक्षि॑णयेव रा॒तिम् ।
स्तुत॑श्च॒ यास्ते॑ च॒कन॑न्त वा॒योः स्तनं॒ न मध्व॑ः पीपयन्त॒ वाजै॑ः
tvaṃ tū na indra taṃ rayiṃ dā ojiṣṭhayā dakṣiṇayeva rātim |
stutaśca yāste cakananta vāyoḥ stanaṃ na madhvaḥ pīpayanta vājaiḥ
त्वे राय॑ इन्द्र तो॒शत॑माः प्रणे॒तार॒ः कस्य॑ चिदृता॒योः ।
ते षु णो॑ म॒रुतो॑ मृळयन्तु॒ ये स्मा॑ पु॒रा गा॑तू॒यन्ती॑व दे॒वाः
tve rāya indra tośatamāḥ praṇetāraḥ kasya cidṛtāyoḥ |
te ṣu ṇo maruto mṛḻayantu ye smā purā gātūyantīva devāḥ
प्रति॒ प्र या॑हीन्द्र मी॒ळ्हुषो॒ नॄन्म॒हः पार्थि॑वे॒ सद॑ने यतस्व ।
अध॒ यदे॑षां पृथुबु॒ध्नास॒ एता॑स्ती॒र्थे नार्यः पौंस्या॑नि त॒स्थुः
prati pra yāhīndra mīḻhuṣo nṝnmahaḥ pārthive sadane yatasva |
adha yadeṣāṃ pṛthubudhnāsa etāstīrthe nāryaḥ pauṃsyāni tasthuḥ
प्रति॑ घो॒राणा॒मेता॑नाम॒यासां॑ म॒रुतां॑ शृण्व आय॒तामु॑प॒ब्दिः ।
ये मर्त्यं॑ पृतना॒यन्त॒मूमै॑रृणा॒वानं॒ न प॒तय॑न्त॒ सर्गै॑ः
prati ghorāṇāmetānāmayāsāṃ marutāṃ śṛṇva āyatāmupabdiḥ |
ye martyaṃ pṛtanāyantamūmairṛṇāvānaṃ na patayanta sargaiḥ
त्वं माने॑भ्य इन्द्र वि॒श्वज॑न्या॒ रदा॑ म॒रुद्भि॑ः शु॒रुधो॒ गोअ॑ग्राः ।
स्तवा॑नेभिः स्तवसे देव दे॒वैर्वि॒द्यामे॒षं वृ॒जनं॑ जी॒रदा॑नुम्
tvaṃ mānebhya indra viśvajanyā radā marudbhiḥ śurudho goagrāḥ |
stavānebhiḥ stavase deva devairvidyāmeṣaṃ vṛjanaṃ jīradānum
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)