Rishi: दीर्घतमा औचथ्यः · Devata: विष्णुः · Metre: जगती
5 verses · 156 of 191
In jagati Dirghatamas asks Vishnu to be kind as a friend, rich in glory and wide-spread. Whoever honours this ancient and ever-new god, and speaks of his great birth, gains fame. The singers are told to know him as the embryo of rita and to declare his name. King Varuna and the Ashvins follow his will. With his friend Indra, Vishnu opens the stall of cows, and the dweller in three seats gives the worshipper his share in rita.
भवा॑ मि॒त्रो न शेव्यो॑ घृ॒तासु॑ति॒र्विभू॑तद्युम्न एव॒या उ॑ स॒प्रथा॑ः ।
अधा॑ ते विष्णो वि॒दुषा॑ चि॒दर्ध्य॒ः स्तोमो॑ य॒ज्ञश्च॒ राध्यो॑ ह॒विष्म॑ता
bhavā mitro na śevyo ghṛtāsutirvibhūtadyumna evayā u saprathāḥ |
adhā te viṣṇo viduṣā cidardhyaḥ stomo yajñaśca rādhyo haviṣmatā
यः पू॒र्व्याय॑ वे॒धसे॒ नवी॑यसे सु॒मज्जा॑नये॒ विष्ण॑वे॒ ददा॑शति ।
यो जा॒तम॑स्य मह॒तो महि॒ ब्रव॒त्सेदु॒ श्रवो॑भि॒र्युज्यं॑ चिद॒भ्य॑सत्
yaḥ pūrvyāya vedhase navīyase sumajjānaye viṣṇave dadāśati |
yo jātamasya mahato mahi bravatsedu śravobhiryujyaṃ cidabhyasat
तमु॑ स्तोतारः पू॒र्व्यं यथा॑ वि॒द ऋ॒तस्य॒ गर्भं॑ ज॒नुषा॑ पिपर्तन ।
आस्य॑ जा॒नन्तो॒ नाम॑ चिद्विवक्तन म॒हस्ते॑ विष्णो सुम॒तिं भ॑जामहे
tamu stotāraḥ pūrvyaṃ yathā vida ṛtasya garbhaṃ januṣā pipartana |
āsya jānanto nāma cidvivaktana mahaste viṣṇo sumatiṃ bhajāmahe
तम॑स्य॒ राजा॒ वरु॑ण॒स्तम॒श्विना॒ क्रतुं॑ सचन्त॒ मारु॑तस्य वे॒धस॑ः ।
दा॒धार॒ दक्ष॑मुत्त॒मम॑ह॒र्विदं॑ व्र॒जं च॒ विष्णु॒ः सखि॑वाँ अपोर्णु॒ते
tamasya rājā varuṇastamaśvinā kratuṃ sacanta mārutasya vedhasaḥ |
dādhāra dakṣamuttamamaharvidaṃ vrajaṃ ca viṣṇuḥ sakhivām̐ aporṇute
आ यो वि॒वाय॑ स॒चथा॑य॒ दैव्य॒ इन्द्रा॑य॒ विष्णु॑ः सु॒कृते॑ सु॒कृत्त॑रः ।
वे॒धा अ॑जिन्वत्त्रिषध॒स्थ आर्य॑मृ॒तस्य॑ भा॒गे यज॑मान॒माभ॑जत्
ā yo vivāya sacathāya daivya indrāya viṣṇuḥ sukṛte sukṛttaraḥ |
vedhā ajinvattriṣadhastha āryamṛtasya bhāge yajamānamābhajat
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)
