Mandala 1

Sukta 138: Pushan, the friend who never tires

Rishi: परुच्छेपो दैवोदासिः · Devata: पूषा · Metre: अत्यष्टिः

4 verses · 138 of 191

What happens in this chapter

Pushan, the friend who never tires

The greatness of mighty Pushan is praised again and again, and his praise never flags. Paruchchhepa, in four atyashti verses, calls the goat-drawn god for friendship and help, the joy-giver who stirs every mind. As a camel carries across the desert, he carries us past our foes. Those who praised him before enjoyed his favour; the poet now asks for a fresh team of riches. Be unangry, Pushan, widely praised, and be our companion in every contest. I do not despise you, he says, and I do not deny your friendship.

138.1

प्रप्र॑ पू॒ष्णस्तु॑विजा॒तस्य॑ शस्यते महि॒त्वम॑स्य त॒वसो॒ न त॑न्दते स्तो॒त्रम॑स्य॒ न त॑न्दते ।
अर्चा॑मि सुम्न॒यन्न॒हमन्त्यू॑तिं मयो॒भुव॑म् ।
विश्व॑स्य॒ यो मन॑ आयुयु॒वे म॒खो दे॒व आ॑युयु॒वे म॒खः

prapra pūṣṇastuvijātasya śasyate mahitvamasya tavaso na tandate stotramasya na tandate |
arcāmi sumnayannahamantyūtiṃ mayobhuvam |
viśvasya yo mana āyuyuve makho deva āyuyuve makhaḥ

138.2

प्र हि त्वा॑ पूषन्नजि॒रं न याम॑नि॒ स्तोमे॑भिः कृ॒ण्व ऋ॒णवो॒ यथा॒ मृध॒ उष्ट्रो॒ न पी॑परो॒ मृध॑ः ।
हु॒वे यत्त्वा॑ मयो॒भुवं॑ दे॒वं स॒ख्याय॒ मर्त्य॑ः ।
अ॒स्माक॑माङ्गू॒षान्द्यु॒म्निन॑स्कृधि॒ वाजे॑षु द्यु॒म्निन॑स्कृधि

pra hi tvā pūṣannajiraṃ na yāmani stomebhiḥ kṛṇva ṛṇavo yathā mṛdha uṣṭro na pīparo mṛdhaḥ |
huve yattvā mayobhuvaṃ devaṃ sakhyāya martyaḥ |
asmākamāṅgūṣāndyumninaskṛdhi vājeṣu dyumninaskṛdhi

138.3

यस्य॑ ते पूषन्स॒ख्ये वि॑प॒न्यव॒ः क्रत्वा॑ चि॒त्सन्तोऽव॑सा बुभुज्रि॒र इति॒ क्रत्वा॑ बुभुज्रि॒रे ।
तामनु॑ त्वा॒ नवी॑यसीं नि॒युतं॑ रा॒य ई॑महे ।
अहे॑ळमान उरुशंस॒ सरी॑ भव॒ वाजे॑वाजे॒ सरी॑ भव

yasya te pūṣansakhye vipanyavaḥ kratvā citsanto'vasā bubhujrira iti kratvā bubhujrire |
tāmanu tvā navīyasīṃ niyutaṃ rāya īmahe |
aheḻamāna uruśaṃsa sarī bhava vājevāje sarī bhava

138.4

अ॒स्या ऊ॒ षु ण॒ उप॑ सा॒तये॑ भु॒वोऽहे॑ळमानो ररि॒वाँ अ॑जाश्व श्रवस्य॒ताम॑जाश्व ।
ओ षु त्वा॑ ववृतीमहि॒ स्तोमे॑भिर्दस्म सा॒धुभि॑ः ।
न॒हि त्वा॑ पूषन्नति॒मन्य॑ आघृणे॒ न ते॑ स॒ख्यम॑पह्नु॒वे

asyā ū ṣu ṇa upa sātaye bhuvo'heḻamāno rarivām̐ ajāśva śravasyatāmajāśva |
o ṣu tvā vavṛtīmahi stomebhirdasma sādhubhiḥ |
nahi tvā pūṣannatimanya āghṛṇe na te sakhyamapahnuve

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)