का रा॑ध॒द्धोत्रा॑श्विना वां॒ को वां॒ जोष॑ उ॒भयो॑ः ।
क॒था वि॑धा॒त्यप्र॑चेताः
kā rādhaddhotrāśvinā vāṃ ko vāṃ joṣa ubhayoḥ |
kathā vidhātyapracetāḥ
Mandala 1
Sukta 120: Questions to the knowing Ashvins, bad dreams banished
Rishi: कक्षीवान् दैर्घतमस औशिजः · Devata: अश्विनौ (१२ दुःस्वप्ननाशनम्) · Metre: १ गायत्री, २ ककुप्, ३ का-विराट्, ४ नष्टरूपी, ५ तनुशिरा, ६ उष्णिक्, ७ विष्टार-बृहती, ८ कृतिः, ९ विराट्, १०-१२ गायत्री
12 verses · 120 of 191
What happens in this chapter
Questions to the knowing Ashvins, bad dreams banished
Who can please the Ashvins, asks Kakshivant, and how does a man without understanding worship them? The sukta changes metre almost every verse, from gayatri through kakubh, ushnik and kriti. The unknowing must ask the knowing, so he asks them to speak to him today. He sings as Ghosha sang, as the Pajriya sings. He asks that his cows never stray from home, that the wolf be kept off, and that the Ashvins measure out milk and wealth. He praises their horseless chariot. The last verse sends away the bad dream and the stingy rich man together.
वि॒द्वांसा॒विद्दुर॑ः पृच्छे॒दवि॑द्वानि॒त्थाप॑रो अचे॒ताः ।
नू चि॒न्नु मर्ते॒ अक्रौ॑
vidvāṃsāvidduraḥ pṛcchedavidvānitthāparo acetāḥ |
nū cinnu marte akrau
ता वि॒द्वांसा॑ हवामहे वां॒ ता नो॑ वि॒द्वांसा॒ मन्म॑ वोचेतम॒द्य ।
प्रार्च॒द्दय॑मानो यु॒वाकु॑ः
tā vidvāṃsā havāmahe vāṃ tā no vidvāṃsā manma vocetamadya |
prārcaddayamāno yuvākuḥ
वि पृ॑च्छामि पा॒क्या॒३॒॑ न दे॒वान्वष॑ट्कृतस्याद्भु॒तस्य॑ दस्रा ।
पा॒तं च॒ सह्य॑सो यु॒वं च॒ रभ्य॑सो नः
vi pṛcchāmi pākyā na devānvaṣaṭkṛtasyādbhutasya dasrā |
pātaṃ ca sahyaso yuvaṃ ca rabhyaso naḥ
प्र या घोषे॒ भृग॑वाणे॒ न शोभे॒ यया॑ वा॒चा यज॑ति पज्रि॒यो वा॑म् ।
प्रैष॒युर्न वि॒द्वान्
pra yā ghoṣe bhṛgavāṇe na śobhe yayā vācā yajati pajriyo vām |
praiṣayurna vidvān
श्रु॒तं गा॑य॒त्रं तक॑वानस्या॒हं चि॒द्धि रि॒रेभा॑श्विना वाम् ।
आक्षी शु॑भस्पती॒ दन्
śrutaṃ gāyatraṃ takavānasyāhaṃ ciddhi rirebhāśvinā vām |
ākṣī śubhaspatī dan
यु॒वं ह्यास्तं॑ म॒हो रन्यु॒वं वा॒ यन्नि॒रत॑तंसतम् ।
ता नो॑ वसू सुगो॒पा स्या॑तं पा॒तं नो॒ वृका॑दघा॒योः
yuvaṃ hyāstaṃ maho ranyuvaṃ vā yanniratataṃsatam |
tā no vasū sugopā syātaṃ pātaṃ no vṛkādaghāyoḥ
मा कस्मै॑ धातम॒भ्य॑मि॒त्रिणे॑ नो॒ माकुत्रा॑ नो गृ॒हेभ्यो॑ धे॒नवो॑ गुः ।
स्त॒ना॒भुजो॒ अशि॑श्वीः
mā kasmai dhātamabhyamitriṇe no mākutrā no gṛhebhyo dhenavo guḥ |
stanābhujo aśiśvīḥ
दु॒ही॒यन्मि॒त्रधि॑तये यु॒वाकु॑ रा॒ये च॑ नो मिमी॒तं वाज॑वत्यै ।
इ॒षे च॑ नो मिमीतं धेनु॒मत्यै॑
duhīyanmitradhitaye yuvāku rāye ca no mimītaṃ vājavatyai |
iṣe ca no mimītaṃ dhenumatyai
अ॒श्विनो॑रसनं॒ रथ॑मन॒श्वं वा॒जिनी॑वतोः ।
तेना॒हं भूरि॑ चाकन
aśvinorasanaṃ rathamanaśvaṃ vājinīvatoḥ |
tenāhaṃ bhūri cākana
अ॒यं स॑मह मा तनू॒ह्याते॒ जनाँ॒ अनु॑ ।
सो॒म॒पेयं॑ सु॒खो रथ॑ः
ayaṃ samaha mā tanūhyāte janām̐ anu |
somapeyaṃ sukho rathaḥ
अध॒ स्वप्न॑स्य॒ निर्वि॒देऽभु॑ञ्जतश्च रे॒वत॑ः ।
उ॒भा ता बस्रि॑ नश्यतः
adha svapnasya nirvide'bhuñjataśca revataḥ |
ubhā tā basri naśyataḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)