योनि॑ष्ट इन्द्र नि॒षदे॑ अकारि॒ तमा नि षी॑द स्वा॒नो नार्वा॑ ।
वि॒मुच्या॒ वयो॑ऽव॒सायाश्वा॑न्दो॒षा वस्तो॒र्वही॑यसः प्रपि॒त्वे
yoniṣṭa indra niṣade akāri tamā ni ṣīda svāno nārvā |
vimucyā vayo'vasāyāśvāndoṣā vastorvahīyasaḥ prapitve
Rishi: कुत्स आङ्गिरसः · Devata: इन्द्रः · Metre: त्रिष्टुप्
9 verses · 104 of 191
A seat is made for you, Indra; sit on it like a neighing horse, and unyoke your steeds at evening. Kutsa Angirasa calls Indra in trishtubh. The gods have weakened the Dasa's fury. The rishi tells of Kuyava, who seizes others' wealth and fouls the streams: may his two wives, bathed in milk, perish in the current of the Shipha. Then the prayer turns tender: give us a share in the sun and the waters, do not slay us, do not cast us off, do not steal our food, do not break our unborn or our vessels. Come, drink, and hear us as a father.
योनि॑ष्ट इन्द्र नि॒षदे॑ अकारि॒ तमा नि षी॑द स्वा॒नो नार्वा॑ ।
वि॒मुच्या॒ वयो॑ऽव॒सायाश्वा॑न्दो॒षा वस्तो॒र्वही॑यसः प्रपि॒त्वे
yoniṣṭa indra niṣade akāri tamā ni ṣīda svāno nārvā |
vimucyā vayo'vasāyāśvāndoṣā vastorvahīyasaḥ prapitve
ओ त्ये नर॒ इन्द्र॑मू॒तये॑ गु॒र्नू चि॒त्तान्स॒द्यो अध्व॑नो जगम्यात् ।
दे॒वासो॑ म॒न्युं दास॑स्य श्चम्न॒न्ते न॒ आ व॑क्षन्सुवि॒ताय॒ वर्ण॑म्
o tye nara indramūtaye gurnū cittānsadyo adhvano jagamyāt |
devāso manyuṃ dāsasya ścamnante na ā vakṣansuvitāya varṇam
अव॒ त्मना॑ भरते॒ केत॑वेदा॒ अव॒ त्मना॑ भरते॒ फेन॑मु॒दन् ।
क्षी॒रेण॑ स्नात॒ः कुय॑वस्य॒ योषे॑ ह॒ते ते स्या॑तां प्रव॒णे शिफा॑याः
ava tmanā bharate ketavedā ava tmanā bharate phenamudan |
kṣīreṇa snātaḥ kuyavasya yoṣe hate te syātāṃ pravaṇe śiphāyāḥ
यु॒योप॒ नाभि॒रुप॑रस्या॒योः प्र पूर्वा॑भिस्तिरते॒ राष्टि॒ शूर॑ः ।
अ॒ञ्ज॒सी कु॑लि॒शी वी॒रप॑त्नी॒ पयो॑ हिन्वा॒ना उ॒दभि॑र्भरन्ते
yuyopa nābhiruparasyāyoḥ pra pūrvābhistirate rāṣṭi śūraḥ |
añjasī kuliśī vīrapatnī payo hinvānā udabhirbharante
प्रति॒ यत्स्या नीथाद॑र्शि॒ दस्यो॒रोको॒ नाच्छा॒ सद॑नं जान॒ती गा॑त् ।
अध॑ स्मा नो मघवञ्चर्कृ॒तादिन्मा नो॑ म॒घेव॑ निष्ष॒पी परा॑ दाः
prati yatsyā nīthādarśi dasyoroko nācchā sadanaṃ jānatī gāt |
adha smā no maghavañcarkṛtādinmā no magheva niṣṣapī parā dāḥ
स त्वं न॑ इन्द्र॒ सूर्ये॒ सो अ॒प्स्व॑नागा॒स्त्व आ भ॑ज जीवशं॒से ।
मान्त॑रां॒ भुज॒मा री॑रिषो न॒ः श्रद्धि॑तं ते मह॒त इ॑न्द्रि॒याय॑
sa tvaṃ na indra sūrye so apsvanāgāstva ā bhaja jīvaśaṃse |
māntarāṃ bhujamā rīriṣo naḥ śraddhitaṃ te mahata indriyāya
अधा॑ मन्ये॒ श्रत्ते॑ अस्मा अधायि॒ वृषा॑ चोदस्व मह॒ते धना॑य ।
मा नो॒ अकृ॑ते पुरुहूत॒ योना॒विन्द्र॒ क्षुध्य॑द्भ्यो॒ वय॑ आसु॒तिं दा॑ः
adhā manye śratte asmā adhāyi vṛṣā codasva mahate dhanāya |
mā no akṛte puruhūta yonāvindra kṣudhyadbhyo vaya āsutiṃ dāḥ
मा नो॑ वधीरिन्द्र॒ मा परा॑ दा॒ मा न॑ः प्रि॒या भोज॑नानि॒ प्र मो॑षीः ।
आ॒ण्डा मा नो॑ मघवञ्छक्र॒ निर्भे॒न्मा न॒ः पात्रा॑ भेत्स॒हजा॑नुषाणि
mā no vadhīrindra mā parā dā mā naḥ priyā bhojanāni pra moṣīḥ |
āṇḍā mā no maghavañchakra nirbhenmā naḥ pātrā bhetsahajānuṣāṇi
अ॒र्वाङेहि॒ सोम॑कामं त्वाहुर॒यं सु॒तस्तस्य॑ पिबा॒ मदा॑य ।
उ॒रु॒व्यचा॑ ज॒ठर॒ आ वृ॑षस्व पि॒तेव॑ नः शृणुहि हू॒यमा॑नः
arvāṅehi somakāmaṃ tvāhurayaṃ sutastasya pibā madāya |
uruvyacā jaṭhara ā vṛṣasva piteva naḥ śṛṇuhi hūyamānaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)