हन्यमाने बले तूर्णमन्योन्यं ते महामृधे ।
सरसीव महाघर्मे सूपक्षीणे बभूवतुः
hanyamāne bale tūrṇamanyonyaṃ te mahāmṛdhe |
sarasīva mahāgharme sūpakṣīṇe babhūvatuḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे सप्तनवतितमः सर्गः ॥ ९७ ॥
38 verses · 97 of 128
Ravana, doubly enraged by Virupaksha's death and the losses tells Mahodara: my hope of victory now rests on you. Mahodara plunges into the enemy, cutting off the hands, feet and thighs of vanaras with golden arrows. Sugriva rushes at him and hurls a huge rock, which Mahodara shatters with arrows. Sugriva kills his horses with a sala tree; Mahodara leaps down with a blazing mace, and Sugriva answers with a gold-bound iron club. Both weapons break, and they fight with fists until both tire. Mahodara seizes a sword and shield; Sugriva takes up another. Mahodara's stroke catches in Sugriva's armour, and as he tugs at it, Sugriva cuts off his helmeted head with its earrings.
हन्यमाने बले तूर्णमन्योन्यं ते महामृधे ।
सरसीव महाघर्मे सूपक्षीणे बभूवतुः
hanyamāne bale tūrṇamanyonyaṃ te mahāmṛdhe |
sarasīva mahāgharme sūpakṣīṇe babhūvatuḥ
स्वबलस्य तु घातेन विरूपाक्षवधेन च ।
बभूव द्विगुणं क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः
svabalasya tu ghātena virūpākṣavadhena ca |
babhūva dviguṇaṃ kruddho rāvaṇo rākṣasādhipaḥ
प्रक्षीणं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं वलीमुखैः ।
बभूवास्य व्यथा युद्धे दृष्ट्वा दैवविपर्ययम्
prakṣīṇaṃ svabalaṃ dṛṣṭvā vadhyamānaṃ valīmukhaiḥ |
babhūvāsya vyathā yuddhe dṛṣṭvā daivaviparyayam
उवाच च समीपस्थं महोदरमनन्तरम् ।
अस्मिन् काले महाबाहो जयाशा त्वयि मे स्थिता
uvāca ca samīpasthaṃ mahodaramanantaram |
asmin kāle mahābāho jayāśā tvayi me sthitā
जहि शत्रुचमूं वीर दर्शयाद्य पराक्रमम् ।
भर्तृपिण्डस्य कालोऽयं निर्वेष्टुं साधु युध्यताम्
jahi śatrucamūṃ vīra darśayādya parākramam |
bhartṛpiṇḍasya kālo'yaṃ nirveṣṭuṃ sādhu yudhyatām
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा राक्षसेन्द्रो महोदरः ।
प्रविवेशारिसेनां स पतङ्ग इव पावकम्
evamuktastathetyuktvā rākṣasendro mahodaraḥ |
praviveśārisenāṃ sa pataṅga iva pāvakam
ततः स कदनं चक्रे वानराणां महाबलः ।
भर्तृवाक्येन तेजस्वी स्वेन वीर्येण चोदितः
tataḥ sa kadanaṃ cakre vānarāṇāṃ mahābalaḥ |
bhartṛvākyena tejasvī svena vīryeṇa coditaḥ
वानराश्च महासत्त्वाः प्रगृह्य विपुलाः शिलाः ।
प्रविश्यारिबलं भीमं जघ्नुस्ते सर्वराक्षसान्
vānarāśca mahāsattvāḥ pragṛhya vipulāḥ śilāḥ |
praviśyāribalaṃ bhīmaṃ jaghnuste sarvarākṣasān
महोदरः सुसंक्रुद्धः शरैः काञ्चनभूषणैः ।
चिच्छेद पाणिपादोरु वानराणां महाहवे
mahodaraḥ susaṃkruddhaḥ śaraiḥ kāñcanabhūṣaṇaiḥ |
ciccheda pāṇipādoru vānarāṇāṃ mahāhave
ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसैरर्दिता भृशम् ।
दिशो दश द्रुताः केचित् केचित् सुग्रीवमाश्रिताः
tataste vānarāḥ sarve rākṣasairarditā bhṛśam |
diśo daśa drutāḥ kecit kecit sugrīvamāśritāḥ
प्रभग्नं समरे दृष्ट्वा वानराणां महाबलम् ।
अभिदुद्राव सुग्रीवो महोदरमनन्तरम्
prabhagnaṃ samare dṛṣṭvā vānarāṇāṃ mahābalam |
abhidudrāva sugrīvo mahodaramanantaram
प्रगृह्य विपुलां घोरां महीधरसमां शिलाम् ।
चिक्षेप च महातेजास्तद्वधाय हरीश्वरः
pragṛhya vipulāṃ ghorāṃ mahīdharasamāṃ śilām |
cikṣepa ca mahātejāstadvadhāya harīśvaraḥ
तामापतन्तीं सहसा शिलां दृष्ट्वा महोदरः ।
असम्भ्रान्तस्ततो बाणैर्निर्बिभेद दुरासदाम्
tāmāpatantīṃ sahasā śilāṃ dṛṣṭvā mahodaraḥ |
asambhrāntastato bāṇairnirbibheda durāsadām
रक्षसा तेन बाणौघैर्निकृत्ता सा सहस्रधा ।
निपपात तदा भूमौ गृध्रचक्रमिवाकुलम्
rakṣasā tena bāṇaughairnikṛttā sā sahasradhā |
nipapāta tadā bhūmau gṛdhracakramivākulam
तां तु भिन्नां शिलां दृष्ट्वा सुग्रीवः क्रोधमूर्च्छितः ।
सालमुत्पाट्य चिक्षेप तं स चिच्छेद नैकधा
tāṃ tu bhinnāṃ śilāṃ dṛṣṭvā sugrīvaḥ krodhamūrcchitaḥ |
sālamutpāṭya cikṣepa taṃ sa ciccheda naikadhā
शरैश्च विददारैनं शूरः परबलार्दनः ।
स ददर्श ततः क्रुद्धः परिघं पतितं भुवि
śaraiśca vidadārainaṃ śūraḥ parabalārdanaḥ |
sa dadarśa tataḥ kruddhaḥ parighaṃ patitaṃ bhuvi
आविध्य तु स तं दीप्तं परिघं तस्य दर्शयन् ।
परिघेणोग्रवेगेन जघानास्य हयोत्तमान्
āvidhya tu sa taṃ dīptaṃ parighaṃ tasya darśayan |
parigheṇogravegena jaghānāsya hayottamān
तस्माद्धतहयाद् वीरः सोऽवप्लुत्य महारथात् ।
गदां जग्राह संक्रुद्धो राक्षसोऽथ महोदरः
tasmāddhatahayād vīraḥ so'vaplutya mahārathāt |
gadāṃ jagrāha saṃkruddho rākṣaso'tha mahodaraḥ
गदापरिघहस्तौ तौ युधि वीरौ समीयतुः ।
नर्दन्तौ गोवृषप्रख्यौ घनाविव सविद्युतौ
gadāparighahastau tau yudhi vīrau samīyatuḥ |
nardantau govṛṣaprakhyau ghanāviva savidyutau
ततः क्रुद्धो गदां तस्मै चिक्षेप रजनीचरः ।
ज्वलन्तीं भास्कराभासां सुग्रीवाय महोदरः
tataḥ kruddho gadāṃ tasmai cikṣepa rajanīcaraḥ |
jvalantīṃ bhāskarābhāsāṃ sugrīvāya mahodaraḥ
गदां तां सुमहाघोरामापतन्तीं महाबलः ।
सुग्रीवो रोषताम्राक्षः समुद्यम्य महाहवे
gadāṃ tāṃ sumahāghorāmāpatantīṃ mahābalaḥ |
sugrīvo roṣatāmrākṣaḥ samudyamya mahāhave
आजघान गदां तस्य परिघेण हरीश्वरः ।
पपात तरसा भिन्नः परिघस्तस्य भूतले
ājaghāna gadāṃ tasya parigheṇa harīśvaraḥ |
papāta tarasā bhinnaḥ parighastasya bhūtale
ततो जग्राह तेजस्वी सुग्रीवो वसुधातलात् ।
आयसं मुसलं घोरं सर्वतो हेमभूषितम्
tato jagrāha tejasvī sugrīvo vasudhātalāt |
āyasaṃ musalaṃ ghoraṃ sarvato hemabhūṣitam
स तमुद्यम्य चिक्षेप सोऽप्यस्य प्राक्षिपद् गदाम् ।
भिन्नावन्योन्यमासाद्य पेततुस्तौ महीतले
sa tamudyamya cikṣepa so'pyasya prākṣipad gadām |
bhinnāvanyonyamāsādya petatustau mahītale
ततो भिन्नप्रहरणौ मुष्टिभ्यां तौ समीयतुः ।
तेजोबलसमाविष्टौ दीप्ताविव हुताशनौ
tato bhinnapraharaṇau muṣṭibhyāṃ tau samīyatuḥ |
tejobalasamāviṣṭau dīptāviva hutāśanau
जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं नदन्तौ च पुनः पुनः ।
तलैश्चान्योन्यमासाद्य पेततुश्च महीतले
jaghnatustau tadānyonyaṃ nadantau ca punaḥ punaḥ |
talaiścānyonyamāsādya petatuśca mahītale
उत्पेततुस्तदा तूर्णं जघ्नतुश्च परस्परम् ।
भुजैश्चिक्षिपतुर्वीरावन्योन्यमपराजितौ
utpetatustadā tūrṇaṃ jaghnatuśca parasparam |
bhujaiścikṣipaturvīrāvanyonyamaparājitau
जग्मतुस्तौ श्रमं वीरौ बाहुयुद्धे परंतपौ ।
आजहार तदा खड्गमदूरपरिवर्तिनम्
jagmatustau śramaṃ vīrau bāhuyuddhe paraṃtapau |
ājahāra tadā khaḍgamadūraparivartinam
राक्षसश्चर्मणा सार्धं महावेगो महोदरः ।
तथैव च महाखड्गं चर्मणा पतितं सह ।
जग्राह वानरश्रेष्ठः सुग्रीवो वेगवत्तरः
rākṣasaścarmaṇā sārdhaṃ mahāvego mahodaraḥ |
tathaiva ca mahākhaḍgaṃ carmaṇā patitaṃ saha |
jagrāha vānaraśreṣṭhaḥ sugrīvo vegavattaraḥ
ततो रोषपरीताङ्गौ नदन्तावभ्यधावताम् ।
उद्यतासी रणे हृष्टौ युधि शस्त्रविशारदौ
tato roṣaparītāṅgau nadantāvabhyadhāvatām |
udyatāsī raṇe hṛṣṭau yudhi śastraviśāradau
दक्षिणं मण्डलं चोभौ सुतूर्णं सम्परीयतुः ।
अन्योन्यमभिसंक्रुद्धौ जये प्रणिहितावुभौ
dakṣiṇaṃ maṇḍalaṃ cobhau sutūrṇaṃ samparīyatuḥ |
anyonyamabhisaṃkruddhau jaye praṇihitāvubhau
स तु शूरो महावेगो वीर्यश्लाघी महोदरः ।
महावर्मणि तं खड्गं पातयामास दुर्मतिः
sa tu śūro mahāvego vīryaślāghī mahodaraḥ |
mahāvarmaṇi taṃ khaḍgaṃ pātayāmāsa durmatiḥ
लग्नमुत्कर्षतः खड्गं खड्गेन कपिकुञ्जरः ।
जहार सशिरस्त्राणं कुण्डलोपगतं शिरः
lagnamutkarṣataḥ khaḍgaṃ khaḍgena kapikuñjaraḥ |
jahāra saśirastrāṇaṃ kuṇḍalopagataṃ śiraḥ
निकृत्तशिरसस्तस्य पतितस्य महीतले ।
तद् बलं राक्षसेन्द्रस्य दृष्ट्वा तत्र न दृश्यते
nikṛttaśirasastasya patitasya mahītale |
tad balaṃ rākṣasendrasya dṛṣṭvā tatra na dṛśyate
हत्वा तं वानरैः सार्धं ननाद मुदितो हरिः ।
चुक्रोध च दशग्रीवो बभौ हृष्टश्च राघवः
hatvā taṃ vānaraiḥ sārdhaṃ nanāda mudito hariḥ |
cukrodha ca daśagrīvo babhau hṛṣṭaśca rāghavaḥ
विषण्णवदनाः सर्वे राक्षसा दीनचेतसः ।
विद्रवन्ति ततः सर्वे भयवित्रस्तचेतसः
viṣaṇṇavadanāḥ sarve rākṣasā dīnacetasaḥ |
vidravanti tataḥ sarve bhayavitrastacetasaḥ
महोदरं तं विनिपात्य भूमौ
महागिरेः कीर्णमिवैकदेशम् ।
सूर्यात्मजस्तत्र रराज लक्ष्म्या
सूर्यः स्वतेजोभिरिवाप्रधृष्यः
mahodaraṃ taṃ vinipātya bhūmau
mahāgireḥ kīrṇamivaikadeśam |
sūryātmajastatra rarāja lakṣmyā
sūryaḥ svatejobhirivāpradhṛṣyaḥ
अथ विजयमवाप्य वानरेन्द्रः
समरमुखे सुरसिद्धयक्षसङ्घैः ।
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै-
र्हरुषसमाकुलितैर्निरीक्ष्यमाणः
atha vijayamavāpya vānarendraḥ
samaramukhe surasiddhayakṣasaṅghaiḥ |
avanitalagataiśca bhūtasaṅghai-
rharuṣasamākulitairnirīkṣyamāṇaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)