स हताश्वो महातेजा भूमौ तिष्ठन् निशाचरः ।
इन्द्रजित् परमक्रुद्धः सम्प्रजज्वाल तेजसा
sa hatāśvo mahātejā bhūmau tiṣṭhan niśācaraḥ |
indrajit paramakruddhaḥ samprajajvāla tejasā
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे नवतितमः सर्गः ॥ ९० ॥
94 verses · 90 of 128
Indrajit slips into Lanka, returns on a fresh chariot and renews the fight. Lakshmana cuts his bow and beheads his charioteer with a bhalla. Indrajit pierces Vibhishana's face with three arrows; Vibhishana kills his horses with his mace. Then they loose astras against each other: Lakshmana's Varuna against Indrajit's Raudra, Indrajit's Agneya against Lakshmana's Saurya, and Indrajit's Asura against Lakshmana's Maheshvara. Finally Lakshmana draws the Aindra astra to his ear with a vow: if Rama, son of Dasharatha, is devoted to dharma, true to his word and unrivalled in valour, then slay this son of Ravana. The arrow strikes off Indrajit's head. The devas rejoice as when Vritra fell.
स हताश्वो महातेजा भूमौ तिष्ठन् निशाचरः ।
इन्द्रजित् परमक्रुद्धः सम्प्रजज्वाल तेजसा
sa hatāśvo mahātejā bhūmau tiṣṭhan niśācaraḥ |
indrajit paramakruddhaḥ samprajajvāla tejasā
तौ धन्विनौ जिघांसन्तावन्योन्यमिषुभिर्भृशम् ।
विजयेनाभिनिष्क्रान्तौ वने गजवृषाविव
tau dhanvinau jighāṃsantāvanyonyamiṣubhirbhṛśam |
vijayenābhiniṣkrāntau vane gajavṛṣāviva
निबर्हयन्तश्चान्योन्यं ते राक्षसवनौकसः ।
भर्तारं न जहुर्युद्धे सम्पतन्तस्ततस्ततः
nibarhayantaścānyonyaṃ te rākṣasavanaukasaḥ |
bhartāraṃ na jahuryuddhe sampatantastatastataḥ
ततस्तान् राक्षसान् सर्वान् हर्षयन् रावणात्मजः ।
स्तुन्वानो हर्षमाणश्च इदं वचनमब्रवीत्
tatastān rākṣasān sarvān harṣayan rāvaṇātmajaḥ |
stunvāno harṣamāṇaśca idaṃ vacanamabravīt
तमसा बहुलेनेमाः संसक्ताः सर्वतो दिशः ।
नेह विज्ञायते स्वो वा परो वा राक्षसोत्तमाः
tamasā bahulenemāḥ saṃsaktāḥ sarvato diśaḥ |
neha vijñāyate svo vā paro vā rākṣasottamāḥ
धृष्टं भवन्तो युध्यन्तु हरीणां मोहनाय वै ।
अहं तु रथमास्थाय आगमिष्यामि संयुगे
dhṛṣṭaṃ bhavanto yudhyantu harīṇāṃ mohanāya vai |
ahaṃ tu rathamāsthāya āgamiṣyāmi saṃyuge
तथा भवन्तः कुर्वन्तु यथेमे हि वनौकसः ।
न युध्येयुर्महात्मानः प्रविष्टे नगरं मयि
tathā bhavantaḥ kurvantu yatheme hi vanaukasaḥ |
na yudhyeyurmahātmānaḥ praviṣṭe nagaraṃ mayi
इत्युक्त्वा रावणसुतो वञ्चयित्वा वनौकसः ।
प्रविवेश पुरीं लङ्कां रथहेतोरमित्रहा
ityuktvā rāvaṇasuto vañcayitvā vanaukasaḥ |
praviveśa purīṃ laṅkāṃ rathahetoramitrahā
स रथं भूषयित्वाथ रुचिरं हेमभूषितम् ।
प्रासासिशरसंयुक्तं युक्तं परमवाजिभिः
sa rathaṃ bhūṣayitvātha ruciraṃ hemabhūṣitam |
prāsāsiśarasaṃyuktaṃ yuktaṃ paramavājibhiḥ
अधिष्ठितं हयज्ञेन सूतेनाप्तोपदेशिना ।
आरुरोह महातेजा रावणिः समितिंजयः
adhiṣṭhitaṃ hayajñena sūtenāptopadeśinā |
āruroha mahātejā rāvaṇiḥ samitiṃjayaḥ
स राक्षसगणैर्मुख्यैर्वृतो मन्दोदरीसुतः ।
निर्ययौ नगराद् वीरः कृतान्तबलचोदितः
sa rākṣasagaṇairmukhyairvṛto mandodarīsutaḥ |
niryayau nagarād vīraḥ kṛtāntabalacoditaḥ
सोऽभिनिष्क्रम्य नगरादिन्द्रजित् परमौजसा ।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैर्लक्ष्मणं सविभीषणम्
so'bhiniṣkramya nagarādindrajit paramaujasā |
abhyayājjavanairaśvairlakṣmaṇaṃ savibhīṣaṇam
ततो रथस्थमालोक्य सौमित्री रावणात्मजम् ।
वानराश्च महावीर्या राक्षसश्च विभीषणः
tato rathasthamālokya saumitrī rāvaṇātmajam |
vānarāśca mahāvīryā rākṣasaśca vibhīṣaṇaḥ
विस्मयं परमं जग्मुर्लाघवात् तस्य धीमतः ।
रावणिश्चापि संक्रुद्धो रणे वानरयूथपान्
vismayaṃ paramaṃ jagmurlāghavāt tasya dhīmataḥ |
rāvaṇiścāpi saṃkruddho raṇe vānarayūthapān
पातयामास बाणौघैः शतशोऽथ सहस्रशः ।
स मण्डलीकृतधनू रावणिः समितिंजयः
pātayāmāsa bāṇaughaiḥ śataśo'tha sahasraśaḥ |
sa maṇḍalīkṛtadhanū rāvaṇiḥ samitiṃjayaḥ
हरीनभ्यहनत् क्रुद्धः परं लाघवमास्थितः ।
ते वध्यमाना हरयो नाराचैर्भीमविक्रमाः
harīnabhyahanat kruddhaḥ paraṃ lāghavamāsthitaḥ |
te vadhyamānā harayo nārācairbhīmavikramāḥ
सौमित्रिं शरणं प्राप्ताः प्रजापतिमिव प्रजाः ।
ततः समरकोपेन ज्वलितो रघुनन्दनः ।
चिच्छेद कार्मुकं तस्य दर्शयन् पाणिलाघवम्
saumitriṃ śaraṇaṃ prāptāḥ prajāpatimiva prajāḥ |
tataḥ samarakopena jvalito raghunandanaḥ |
ciccheda kārmukaṃ tasya darśayan pāṇilāghavam
सोऽन्यत्कार्मुकमादाय सज्यं चक्रे त्वरन्निव ।
तदप्यस्य त्रिभिर्बाणैर्लक्ष्मणो निरकृन्तत
so'nyatkārmukamādāya sajyaṃ cakre tvaranniva |
tadapyasya tribhirbāṇairlakṣmaṇo nirakṛntata
अथैनं छिन्नधन्वानमाशीविषविषोपमैः ।
विव्याधोरसि सौमित्री रावणिं पञ्चभिः शरैः
athainaṃ chinnadhanvānamāśīviṣaviṣopamaiḥ |
vivyādhorasi saumitrī rāvaṇiṃ pañcabhiḥ śaraiḥ
ते तस्य कायं निर्भिद्य महाकार्मुकनिःसृताः ।
निपेतुर्धरणीं बाणा रक्ता इव महोरगाः
te tasya kāyaṃ nirbhidya mahākārmukaniḥsṛtāḥ |
nipeturdharaṇīṃ bāṇā raktā iva mahoragāḥ
स च्छिन्नधन्वा रुधिरं वमन् वक्त्रेण रावणिः ।
जग्राह कार्मुकश्रेष्ठं दृढज्यं बलवत्तरम्
sa cchinnadhanvā rudhiraṃ vaman vaktreṇa rāvaṇiḥ |
jagrāha kārmukaśreṣṭhaṃ dṛḍhajyaṃ balavattaram
स लक्ष्मणं समुद्दिश्य परं लाघवमास्थितः ।
ववर्ष शरवर्षाणि वर्षाणीव पुरंदरः
sa lakṣmaṇaṃ samuddiśya paraṃ lāghavamāsthitaḥ |
vavarṣa śaravarṣāṇi varṣāṇīva puraṃdaraḥ
मुक्तमिन्द्रजिता तत्तु शरवर्षमरिंदमः ।
आवारयदसम्भ्रान्तो लक्ष्मणः सुदुरासदम्
muktamindrajitā tattu śaravarṣamariṃdamaḥ |
āvārayadasambhrānto lakṣmaṇaḥ sudurāsadam
संदर्शयामास तदा रावणिं रघुनन्दनः ।
असम्भ्रान्तो महातेजास्तदद्भुतमिवाभवत्
saṃdarśayāmāsa tadā rāvaṇiṃ raghunandanaḥ |
asambhrānto mahātejāstadadbhutamivābhavat
ततस्तान् राक्षसान् सर्वांस्त्रिभिरेकैकमाहवे ।
अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रास्त्रं सम्प्रदर्शयन् ।
राक्षसेन्द्रसुतं चापि बाणौघैः समताडयत्
tatastān rākṣasān sarvāṃstribhirekaikamāhave |
avidhyat paramakruddhaḥ śīghrāstraṃ sampradarśayan |
rākṣasendrasutaṃ cāpi bāṇaughaiḥ samatāḍayat
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुघातिना ।
असक्तं प्रेषयामास लक्ष्मणाय बहून् शरान्
so'tividdho balavatā śatruṇā śatrughātinā |
asaktaṃ preṣayāmāsa lakṣmaṇāya bahūn śarān
तानप्राप्तान् शितैर्बाणैश्चिच्छेद परवीरहा ।
सारथेरस्य च रणे रथिनो रथसत्तमः
tānaprāptān śitairbāṇaiściccheda paravīrahā |
sāratherasya ca raṇe rathino rathasattamaḥ
शिरो जहार धर्मात्मा भल्लेनानतपर्वणा ।
असूतास्ते हयास्तत्र रथमूहुरविक्लवाः
śiro jahāra dharmātmā bhallenānataparvaṇā |
asūtāste hayāstatra rathamūhuraviklavāḥ
मण्डलान्यभिधावन्ति तदद्भुतमिवाभवत् ।
अमर्षवशमापन्नः सौमित्रिर्दृढविक्रमः
maṇḍalānyabhidhāvanti tadadbhutamivābhavat |
amarṣavaśamāpannaḥ saumitrirdṛḍhavikramaḥ
प्रत्यविध्यद्धयांस्तस्य शरैर्वित्रासयन् रणे ।
अमर्षमाणस्तत्कर्म रावणस्य सुतो रणे
pratyavidhyaddhayāṃstasya śarairvitrāsayan raṇe |
amarṣamāṇastatkarma rāvaṇasya suto raṇe
विव्याध दशभिर्बाणैः सौमित्रिं तममर्षणम् ।
ते तस्य वज्रप्रतिमाः शराः सर्पविषोपमाः ।
विलयं जग्मुरागत्य कवचं काञ्चनप्रभम्
vivyādha daśabhirbāṇaiḥ saumitriṃ tamamarṣaṇam |
te tasya vajrapratimāḥ śarāḥ sarpaviṣopamāḥ |
vilayaṃ jagmurāgatya kavacaṃ kāñcanaprabham
अभेद्यकवचं मत्वा लक्ष्मणं रावणात्मजः ।
ललाटे लक्ष्मणं बाणैः सुपुङ्खैस्त्रिभिरिन्द्रजित्
abhedyakavacaṃ matvā lakṣmaṇaṃ rāvaṇātmajaḥ |
lalāṭe lakṣmaṇaṃ bāṇaiḥ supuṅkhaistribhirindrajit
अविध्यत् परमक्रुद्धः शीघ्रमस्त्रं प्रदर्शयन् ।
तैः पृषत्कैर्ललाटस्थैः शुशुभे रघुनन्दनः
avidhyat paramakruddhaḥ śīghramastraṃ pradarśayan |
taiḥ pṛṣatkairlalāṭasthaiḥ śuśubhe raghunandanaḥ
रणाग्रे समरश्लाघी त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ।
स तथाप्यर्दितो बाणै राक्षसेन तदा मृधे
raṇāgre samaraślāghī triśṛṅga iva parvataḥ |
sa tathāpyardito bāṇai rākṣasena tadā mṛdhe
तमाशु प्रतिविव्याध लक्ष्मणः पञ्चभिः शरैः ।
विकृष्येन्द्रजितो युद्धे वदने शुभकुण्डले
tamāśu prativivyādha lakṣmaṇaḥ pañcabhiḥ śaraiḥ |
vikṛṣyendrajito yuddhe vadane śubhakuṇḍale
लक्ष्मणेन्द्रजितौ वीरौ महाबलशरासनौ ।
अन्योन्यं जघ्नतुर्वीरौ विशिखैर्भीमविक्रमौ
lakṣmaṇendrajitau vīrau mahābalaśarāsanau |
anyonyaṃ jaghnaturvīrau viśikhairbhīmavikramau
ततः शोणितदिग्धाङ्गौ लक्ष्मणेन्द्रजितावुभौ ।
रणे तौ रेजतुर्वीरौ पुष्पिताविव किंशुकौ
tataḥ śoṇitadigdhāṅgau lakṣmaṇendrajitāvubhau |
raṇe tau rejaturvīrau puṣpitāviva kiṃśukau
तौ परस्परमभ्येत्य सर्वगात्रेषु धन्विनौ ।
घोरैर्विव्यधतुर्बाणैः कृतभावावुभौ जये
tau parasparamabhyetya sarvagātreṣu dhanvinau |
ghorairvivyadhaturbāṇaiḥ kṛtabhāvāvubhau jaye
ततः समरकोपेन संयुतो रावणात्मजः ।
विभीषणं त्रिभिर्बाणैर्विव्याध वदने शुभे
tataḥ samarakopena saṃyuto rāvaṇātmajaḥ |
vibhīṣaṇaṃ tribhirbāṇairvivyādha vadane śubhe
अयोमुखैस्त्रिभिर्विद्ध्वा राक्षसेन्द्रं विभीषणम् ।
एकैकेनाभिविव्याध तान् सर्वान् हरियूथपान्
ayomukhaistribhirviddhvā rākṣasendraṃ vibhīṣaṇam |
ekaikenābhivivyādha tān sarvān hariyūthapān
तस्मै दृढतरं क्रुद्धो जघान गदया हयान् ।
विभीषणो महातेजा रावणेः स दुरात्मनः
tasmai dṛḍhataraṃ kruddho jaghāna gadayā hayān |
vibhīṣaṇo mahātejā rāvaṇeḥ sa durātmanaḥ
स हताश्वादवप्लुत्य रथान्निहतसारथेः ।
अथ शक्तिं महातेजाः पितृव्याय मुमोच ह
sa hatāśvādavaplutya rathānnihatasāratheḥ |
atha śaktiṃ mahātejāḥ pitṛvyāya mumoca ha
तामापतन्तीं सम्प्रेक्ष्य सुमित्रानन्दवर्धनः ।
चिच्छेद निशितैर्बाणैर्दशधापातयद् भुवि
tāmāpatantīṃ samprekṣya sumitrānandavardhanaḥ |
ciccheda niśitairbāṇairdaśadhāpātayad bhuvi
तस्मै दृढधनुः क्रुद्धो हताश्वाय विभीषणः ।
वज्रस्पर्शसमान् पञ्च ससर्जोरसि मार्गणान्
tasmai dṛḍhadhanuḥ kruddho hatāśvāya vibhīṣaṇaḥ |
vajrasparśasamān pañca sasarjorasi mārgaṇān
ते तस्य कायं भित्त्वा तु रुक्मपुङ्खा निमित्तगाः ।
बभूवुर्लोहितादिग्धा रक्ता इव महोरगाः
te tasya kāyaṃ bhittvā tu rukmapuṅkhā nimittagāḥ |
babhūvurlohitādigdhā raktā iva mahoragāḥ
स पितृव्यस्य संक्रुद्ध इन्द्रजिच्छरमाददे ।
उत्तमं रक्षसां मध्ये यमदत्तं महाबलः
sa pitṛvyasya saṃkruddha indrajiccharamādade |
uttamaṃ rakṣasāṃ madhye yamadattaṃ mahābalaḥ
तं समीक्ष्य महातेजा महेषुं तेन संहितम् ।
लक्ष्मणोऽप्याददे बाणमन्यद् भीमपराक्रमः
taṃ samīkṣya mahātejā maheṣuṃ tena saṃhitam |
lakṣmaṇo'pyādade bāṇamanyad bhīmaparākramaḥ
कुबेरेण स्वयं स्वप्ने यद् दत्तममितात्मना ।
दुर्जयं दुर्विषह्यं च सेन्द्रैरपि सुरासुरैः
kubereṇa svayaṃ svapne yad dattamamitātmanā |
durjayaṃ durviṣahyaṃ ca sendrairapi surāsuraiḥ
तयोस्तु धनुषी श्रेष्ठे बाहुभिः परिघोपमैः ।
विकृष्यमाणे बलवत् क्रौञ्चाविव चुकूजतुः
tayostu dhanuṣī śreṣṭhe bāhubhiḥ parighopamaiḥ |
vikṛṣyamāṇe balavat krauñcāviva cukūjatuḥ
ताभ्यां तु धनुषि श्रेष्ठे संहितौ सायकोत्तमौ ।
विकृष्यमाणौ वीराभ्यां भृशं जज्वलतुः श्रिया
tābhyāṃ tu dhanuṣi śreṣṭhe saṃhitau sāyakottamau |
vikṛṣyamāṇau vīrābhyāṃ bhṛśaṃ jajvalatuḥ śriyā
तौ भासयन्तावाकाशं धनुर्भ्यां विशिखौ च्युतौ ।
मुखेन मुखमाहत्य संनिपेततुरोजसा
tau bhāsayantāvākāśaṃ dhanurbhyāṃ viśikhau cyutau |
mukhena mukhamāhatya saṃnipetaturojasā
संनिपातस्तयोश्चासीच्छरयोर्घोररूपयोः ।
सधूमविस्फुलिङ्गश्च तज्जोऽग्निर्दारुणोऽभवत्
saṃnipātastayoścāsīccharayorghorarūpayoḥ |
sadhūmavisphuliṅgaśca tajjo'gnirdāruṇo'bhavat
तौ महाग्रहसंकाशावन्योन्यं संनिपत्य च ।
संग्रामे शतधा यातौ मेदिन्यां चैव पेततुः
tau mahāgrahasaṃkāśāvanyonyaṃ saṃnipatya ca |
saṃgrāme śatadhā yātau medinyāṃ caiva petatuḥ
शरौ प्रतिहतौ दृष्ट्वा तावुभौ रणमूर्धनि ।
व्रीडितौ जातरोषौ च लक्ष्मणेन्द्रजितौ तदा
śarau pratihatau dṛṣṭvā tāvubhau raṇamūrdhani |
vrīḍitau jātaroṣau ca lakṣmaṇendrajitau tadā
सुसंरब्धस्तु सौमित्रिरस्त्रं वारुणमाददे ।
रौद्रं महेन्द्रजिद् युद्धेऽप्यसृजद् युधि निष्ठितः
susaṃrabdhastu saumitrirastraṃ vāruṇamādade |
raudraṃ mahendrajid yuddhe'pyasṛjad yudhi niṣṭhitaḥ
तेन तद्विहितं शस्त्रं वारुणं परमाद्भुतम् ।
ततः क्रुद्धो महातेजा इन्द्रजित् समितिंजयः ।
आग्नेयं संदधे दीप्तं स लोकं संक्षिपन्निव
tena tadvihitaṃ śastraṃ vāruṇaṃ paramādbhutam |
tataḥ kruddho mahātejā indrajit samitiṃjayaḥ |
āgneyaṃ saṃdadhe dīptaṃ sa lokaṃ saṃkṣipanniva
सौरेणास्त्रेण तद् वीरो लक्ष्मणः पर्यवारयत् ।
अस्त्रं निवारितं दृष्ट्वा रावणिः क्रोधमूर्च्छितः
saureṇāstreṇa tad vīro lakṣmaṇaḥ paryavārayat |
astraṃ nivāritaṃ dṛṣṭvā rāvaṇiḥ krodhamūrcchitaḥ
आददे निशितं बाणमासुरं शत्रुदारणम् ।
तस्माच्चापाद् विनिष्पेतुर्भास्वराः कूटमुद्गराः
ādade niśitaṃ bāṇamāsuraṃ śatrudāraṇam |
tasmāccāpād viniṣpeturbhāsvarāḥ kūṭamudgarāḥ
शूलानि च भुशुण्ड्यश्च गदाः खड्गाः परश्वधाः ।
तद् दृष्ट्वा लक्ष्मणः संख्ये घोरमस्त्रमथासुरम्
śūlāni ca bhuśuṇḍyaśca gadāḥ khaḍgāḥ paraśvadhāḥ |
tad dṛṣṭvā lakṣmaṇaḥ saṃkhye ghoramastramathāsuram
अवार्यं सर्वभूतानां सर्वशस्त्रविदारणम् ।
माहेश्वरेण द्युतिमांस्तदस्त्रं प्रत्यवारयत्
avāryaṃ sarvabhūtānāṃ sarvaśastravidāraṇam |
māheśvareṇa dyutimāṃstadastraṃ pratyavārayat
तयोः समभवद् युद्धमद्भुतं रोमहर्षणम् ।
गगनस्थानि भूतानि लक्ष्मणं पर्यवारयन्
tayoḥ samabhavad yuddhamadbhutaṃ romaharṣaṇam |
gaganasthāni bhūtāni lakṣmaṇaṃ paryavārayan
भैरवाभिरुते भीमे युद्धे वानररक्षसाम् ।
भूतैर्बहुभिराकाशं विस्मितैरावृतं बभौ
bhairavābhirute bhīme yuddhe vānararakṣasām |
bhūtairbahubhirākāśaṃ vismitairāvṛtaṃ babhau
ऋषयः पितरो देवा गन्धर्वगरुडोरगाः ।
शतक्रतुं पुरस्कृत्य ररक्षुर्लक्ष्मणं रणे
ṛṣayaḥ pitaro devā gandharvagaruḍoragāḥ |
śatakratuṃ puraskṛtya rarakṣurlakṣmaṇaṃ raṇe
अथान्यं मार्गणश्रेष्ठं संदधे राघवानुजः ।
हुताशनसमस्पर्शं रावणात्मजदारणम्
athānyaṃ mārgaṇaśreṣṭhaṃ saṃdadhe rāghavānujaḥ |
hutāśanasamasparśaṃ rāvaṇātmajadāraṇam
सुपत्रमनुवृत्ताङ्गं सुपर्वाणं सुसंस्थितम् ।
सुवर्णविकृतं वीरः शरीरान्तकरं शरम्
supatramanuvṛttāṅgaṃ suparvāṇaṃ susaṃsthitam |
suvarṇavikṛtaṃ vīraḥ śarīrāntakaraṃ śaram
दुरावारं दुर्विषहं राक्षसानां भयावहम् ।
आशीविषविषप्रख्यं देवसंघैः समर्चितम्
durāvāraṃ durviṣahaṃ rākṣasānāṃ bhayāvaham |
āśīviṣaviṣaprakhyaṃ devasaṃghaiḥ samarcitam
येन शक्रो महातेजा दानवानजयत् प्रभुः ।
पुरा देवासुरे युद्धे वीर्यवान् हरिवाहनः
yena śakro mahātejā dānavānajayat prabhuḥ |
purā devāsure yuddhe vīryavān harivāhanaḥ
अथैन्द्रमस्त्रं सौमित्रिः संयुगेष्वपराजितम् ।
शरश्रेष्ठं धनुश्रेष्ठे विकर्षन्निदमब्रवीत्
athaindramastraṃ saumitriḥ saṃyugeṣvaparājitam |
śaraśreṣṭhaṃ dhanuśreṣṭhe vikarṣannidamabravīt
लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणो वाक्यमर्थसाधकमात्मनः ।
धर्मात्मा सत्यसंधश्च रामो दाशरथिर्यदि ।
पौरुषे चाप्रतिद्वन्द्वस्तदैनं जहि रावणिम्
lakṣmīvām̐llakṣmaṇo vākyamarthasādhakamātmanaḥ |
dharmātmā satyasaṃdhaśca rāmo dāśarathiryadi |
pauruṣe cāpratidvandvastadainaṃ jahi rāvaṇim
इत्युक्त्वा बाणमाकर्णं विकृष्य तमजिह्मगम् ।
लक्ष्मणः समरे वीरः ससर्जेन्द्रजितं प्रति ।
ऐन्द्रास्त्रेण समायुज्य लक्ष्मणः परवीरहा
ityuktvā bāṇamākarṇaṃ vikṛṣya tamajihmagam |
lakṣmaṇaḥ samare vīraḥ sasarjendrajitaṃ prati |
aindrāstreṇa samāyujya lakṣmaṇaḥ paravīrahā
तच्छिरः सशिरस्त्राणं श्रीमज्ज्वलितकुण्डलम् ।
प्रमथ्येन्द्रजितः कायात् पातयामास भूतले
tacchiraḥ saśirastrāṇaṃ śrīmajjvalitakuṇḍalam |
pramathyendrajitaḥ kāyāt pātayāmāsa bhūtale
तद् राक्षसतनूजस्य भिन्नस्कन्धं शिरो महत् ।
तपनीयनिभं भूमौ ददृशे रुधिरोक्षितम्
tad rākṣasatanūjasya bhinnaskandhaṃ śiro mahat |
tapanīyanibhaṃ bhūmau dadṛśe rudhirokṣitam
हतः स निपपाताथ धरण्यां रावणात्मजः ।
कवची सशिरस्त्राणो विप्रविद्धशरासनः
hataḥ sa nipapātātha dharaṇyāṃ rāvaṇātmajaḥ |
kavacī saśirastrāṇo vipraviddhaśarāsanaḥ
चुक्रुशुस्ते ततः सर्वे वानराः सविभीषणाः ।
हृष्यन्ते निहते तस्मिन् देवा वृत्रवधे यथा
cukruśuste tataḥ sarve vānarāḥ savibhīṣaṇāḥ |
hṛṣyante nihate tasmin devā vṛtravadhe yathā
अथान्तरिक्षे देवानामृषीणां च महात्मनाम् ।
जज्ञेऽथ जयसंनादो गन्धर्वाप्सरसामपि
athāntarikṣe devānāmṛṣīṇāṃ ca mahātmanām |
jajñe'tha jayasaṃnādo gandharvāpsarasāmapi
पतितं समभिज्ञाय राक्षसी सा महाचमूः ।
वध्यमाना दिशो भेजे हरिभिर्जितकाशिभिः
patitaṃ samabhijñāya rākṣasī sā mahācamūḥ |
vadhyamānā diśo bheje haribhirjitakāśibhiḥ
वानरैर्वध्यमानास्ते शस्त्राण्युत्सृज्य राक्षसाः ।
लङ्कामभिमुखाः सस्रुर्भ्रष्टसंज्ञाः प्रधाविताः
vānarairvadhyamānāste śastrāṇyutsṛjya rākṣasāḥ |
laṅkāmabhimukhāḥ sasrurbhraṣṭasaṃjñāḥ pradhāvitāḥ
दुद्रुवुर्बहुधा भीता राक्षसाः शतशो दिशः ।
त्यक्त्वा प्रहरणान् सर्वे पट्टिशासिपरश्वधान्
dudruvurbahudhā bhītā rākṣasāḥ śataśo diśaḥ |
tyaktvā praharaṇān sarve paṭṭiśāsiparaśvadhān
केचिल्लङ्कां परित्रस्ताः प्रविष्टा वानरार्दिताः ।
समुद्रे पतिताः केचित् केचित् पर्वतमाश्रिताः
kecillaṅkāṃ paritrastāḥ praviṣṭā vānarārditāḥ |
samudre patitāḥ kecit kecit parvatamāśritāḥ
हतमिन्द्रजितं दृष्ट्वा शयानं च रणक्षितौ ।
राक्षसानां सहस्रेषु न कश्चित् प्रत्यदृश्यत
hatamindrajitaṃ dṛṣṭvā śayānaṃ ca raṇakṣitau |
rākṣasānāṃ sahasreṣu na kaścit pratyadṛśyata
यथास्तं गत आदित्ये नावतिष्ठन्ति रश्मयः ।
तथा तस्मिन् निपतिते राक्षसास्ते गता दिशः
yathāstaṃ gata āditye nāvatiṣṭhanti raśmayaḥ |
tathā tasmin nipatite rākṣasāste gatā diśaḥ
शान्तरश्मिरिवादित्यो निर्वाण इव पावकः ।
बभूव स महाबाहुर्व्यपास्तगतजीवितः
śāntaraśmirivādityo nirvāṇa iva pāvakaḥ |
babhūva sa mahābāhurvyapāstagatajīvitaḥ
प्रशान्तपीडाबहुलो विनष्टारिः प्रहर्षवान् ।
बभूव लोकः पतिते राक्षसेन्द्रसुते तदा
praśāntapīḍābahulo vinaṣṭāriḥ praharṣavān |
babhūva lokaḥ patite rākṣasendrasute tadā
हर्षं च शक्रो भगवान् सह सर्वैर्महर्षिभिः ।
जगाम निहते तस्मिन् राक्षसे पापकर्मणि
harṣaṃ ca śakro bhagavān saha sarvairmaharṣibhiḥ |
jagāma nihate tasmin rākṣase pāpakarmaṇi
आकाशे चापि देवानां शुश्रुवे दुन्दुभिस्वनः ।
नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च गन्धर्वैश्च महात्मभिः
ākāśe cāpi devānāṃ śuśruve dundubhisvanaḥ |
nṛtyadbhirapsarobhiśca gandharvaiśca mahātmabhiḥ
ववर्षुः पुष्पवर्षाणि तदद्भुतमिवाभवत् ।
प्रशशाम हते तस्मिन् राक्षसे क्रूरकर्मणि
vavarṣuḥ puṣpavarṣāṇi tadadbhutamivābhavat |
praśaśāma hate tasmin rākṣase krūrakarmaṇi
शुद्धा आपो नभश्चैव जहृषुर्देवदानवाः ।
आजग्मुः पतिते तस्मिन् सर्वलोकभयावहे
śuddhā āpo nabhaścaiva jahṛṣurdevadānavāḥ |
ājagmuḥ patite tasmin sarvalokabhayāvahe
ऊचुश्च सहितास्तुष्टा देवगन्धर्वदानवाः ।
विज्वराः शान्तकलुषा ब्राह्मणा विचरन्त्विति
ūcuśca sahitāstuṣṭā devagandharvadānavāḥ |
vijvarāḥ śāntakaluṣā brāhmaṇā vicarantviti
ततोऽभ्यनन्दन् संहृष्टाः समरे हरियूथपाः ।
तमप्रतिबलं दृष्ट्वा हतं नैर्ऋतपुङ्गवम्
tato'bhyanandan saṃhṛṣṭāḥ samare hariyūthapāḥ |
tamapratibalaṃ dṛṣṭvā hataṃ nairṛtapuṅgavam
विभीषणो हनूमांश्च जाम्बवांश्चर्क्षयूथपः ।
विजयेनाभिनन्दन्तस्तुष्टुवुश्चापि लक्ष्मणम्
vibhīṣaṇo hanūmāṃśca jāmbavāṃścarkṣayūthapaḥ |
vijayenābhinandantastuṣṭuvuścāpi lakṣmaṇam
क्ष्वेडन्तश्च प्लवन्तश्च गर्जन्तश्च प्लवंगमाः ।
लब्धलक्षा रघुसुतं परिवार्योपतस्थिरे
kṣveḍantaśca plavantaśca garjantaśca plavaṃgamāḥ |
labdhalakṣā raghusutaṃ parivāryopatasthire
लाङ्गूलानि प्रविध्यन्तः स्फोटयन्तश्च वानराः ।
लक्ष्मणो जयतीत्येव वाक्यं विश्रावयंस्तदा
lāṅgūlāni pravidhyantaḥ sphoṭayantaśca vānarāḥ |
lakṣmaṇo jayatītyeva vākyaṃ viśrāvayaṃstadā
अन्योन्यं च समाश्लिष्य हरयो हृष्टमानसाः ।
चक्रुरुच्चावचगुणा राघवाश्रयसत्कथाः
anyonyaṃ ca samāśliṣya harayo hṛṣṭamānasāḥ |
cakruruccāvacaguṇā rāghavāśrayasatkathāḥ
तदसुकरमथाभिवीक्ष्य हृष्टाः
प्रियसुहृदो युधि लक्ष्मणस्य कर्म ।
परममुपलभन्मनःप्रहर्षं
विनिहतमिन्द्ररिपुं निशम्य देवाः
tadasukaramathābhivīkṣya hṛṣṭāḥ
priyasuhṛdo yudhi lakṣmaṇasya karma |
paramamupalabhanmanaḥpraharṣaṃ
vinihatamindraripuṃ niśamya devāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)