कुम्भकर्णं हतं दृष्ट्वा राघवेण महात्मना ।
राक्षसा राक्षसेन्द्राय रावणाय न्यवेदयन्
kumbhakarṇaṃ hataṃ dṛṣṭvā rāghaveṇa mahātmanā |
rākṣasā rākṣasendrāya rāvaṇāya nyavedayan
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टषष्टितमः सर्गः ॥ ६८ ॥
24 verses · 68 of 128
The rakshasas report to Ravana that Kumbhakarna, who was like Death, has been killed by Rama; his body, ears and nose cut, lies half in the sea and blocks Lanka's gate like a mountain. Ravana faints and falls. Waking with difficulty, he weeps. Where are you going, leaving me with this thorn still in my heart? You whom Indra's vajra could not hurt, how do you lie on the ground struck by Rama's arrows? What use is the kingdom or Sita to me without you? I will go today where my brother has gone. Ravana admits that the good counsel of Vibhishana has now come true, and falls down overcome with grief.
कुम्भकर्णं हतं दृष्ट्वा राघवेण महात्मना ।
राक्षसा राक्षसेन्द्राय रावणाय न्यवेदयन्
kumbhakarṇaṃ hataṃ dṛṣṭvā rāghaveṇa mahātmanā |
rākṣasā rākṣasendrāya rāvaṇāya nyavedayan
राजन् स कालसंकाशः संयुक्तः कालकर्मणा ।
विद्राव्य वानरीं सेनां भक्षयित्वा च वानरान्
rājan sa kālasaṃkāśaḥ saṃyuktaḥ kālakarmaṇā |
vidrāvya vānarīṃ senāṃ bhakṣayitvā ca vānarān
प्रतपित्वा मुहूर्तं तु प्रशान्तो रामतेजसा ।
कायेनार्धप्रविष्टेन समुद्रं भीमदर्शनम्
pratapitvā muhūrtaṃ tu praśānto rāmatejasā |
kāyenārdhapraviṣṭena samudraṃ bhīmadarśanam
निकृत्तनासाकर्णेन विक्षरद्रुधिरेण च ।
रुद्ध्वा द्वारं शरीरेण लङ्कायाः पर्वतोपमः
nikṛttanāsākarṇena vikṣaradrudhireṇa ca |
ruddhvā dvāraṃ śarīreṇa laṅkāyāḥ parvatopamaḥ
कुम्भकर्णस्तव भ्राता काकुत्स्थशरपीडितः ।
अगण्डभूतो विवृतो दावदग्ध इव द्रुमः
kumbhakarṇastava bhrātā kākutsthaśarapīḍitaḥ |
agaṇḍabhūto vivṛto dāvadagdha iva drumaḥ
श्रुत्वा विनिहतं संख्ये कुम्भकर्णं महाबलम् ।
रावणः शोकसंतप्तो मुमोह च पपात च
śrutvā vinihataṃ saṃkhye kumbhakarṇaṃ mahābalam |
rāvaṇaḥ śokasaṃtapto mumoha ca papāta ca
पितृव्यं निहतं श्रुत्वा देवान्तकनरान्तकौ ।
त्रिशिराश्चातिकायश्च रुरुदुः शोकपीडिताः
pitṛvyaṃ nihataṃ śrutvā devāntakanarāntakau |
triśirāścātikāyaśca ruruduḥ śokapīḍitāḥ
भ्रातरं निहतं श्रुत्वा रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
महोदरमहापार्श्वौ शोकाक्रान्तौ बभूवतुः
bhrātaraṃ nihataṃ śrutvā rāmeṇākliṣṭakarmaṇā |
mahodaramahāpārśvau śokākrāntau babhūvatuḥ
ततः कृच्छ्रात् समासाद्य संज्ञां राक्षसपुङ्गवः ।
कुम्भकर्णवधाद् दीनो विललापाकुलेन्द्रियः
tataḥ kṛcchrāt samāsādya saṃjñāṃ rākṣasapuṅgavaḥ |
kumbhakarṇavadhād dīno vilalāpākulendriyaḥ
हा वीर रिपुदर्पघ्न कुम्भकर्ण महाबल ।
त्वं मां विहाय वै दैवाद् यातोऽसि यमसादनम्
hā vīra ripudarpaghna kumbhakarṇa mahābala |
tvaṃ māṃ vihāya vai daivād yāto'si yamasādanam
मम शल्यमनुद्धृत्य बान्धवानां महाबल ।
शत्रुसैन्यं प्रताप्यैकः क्व मां संत्यज्य गच्छसि
mama śalyamanuddhṛtya bāndhavānāṃ mahābala |
śatrusainyaṃ pratāpyaikaḥ kva māṃ saṃtyajya gacchasi
इदानीं खल्वहं नास्मि यस्य मे पतितो भुजः ।
दक्षिणोऽयं समाश्रित्य न बिभेमि सुरासुरात्
idānīṃ khalvahaṃ nāsmi yasya me patito bhujaḥ |
dakṣiṇo'yaṃ samāśritya na bibhemi surāsurāt
कथमेवंविधो वीरो देवदानवदर्पहा ।
कालाग्निप्रतिमो ह्यद्य राघवेण रणे हतः
kathamevaṃvidho vīro devadānavadarpahā |
kālāgnipratimo hyadya rāghaveṇa raṇe hataḥ
यस्य ते वज्रनिष्पेषो न कुर्याद् व्यसनं सदा ।
स कथं रामबाणार्तः प्रसुप्तोऽसि महीतले
yasya te vajraniṣpeṣo na kuryād vyasanaṃ sadā |
sa kathaṃ rāmabāṇārtaḥ prasupto'si mahītale
एते देवगणाः सार्धमृषिभिर्गगने स्थिताः ।
निहतं त्वां रणे दृष्ट्वा निनदन्ति प्रहर्षिताः
ete devagaṇāḥ sārdhamṛṣibhirgagane sthitāḥ |
nihataṃ tvāṃ raṇe dṛṣṭvā ninadanti praharṣitāḥ
ध्रुवमद्यैव संहृष्टा लब्धलक्षाः प्लवंगमाः ।
आरोक्ष्यन्तीह दुर्गाणि लङ्काद्वाराणि सर्वशः
dhruvamadyaiva saṃhṛṣṭā labdhalakṣāḥ plavaṃgamāḥ |
ārokṣyantīha durgāṇi laṅkādvārāṇi sarvaśaḥ
राज्येन नास्ति मे कार्यं किं करिष्यामि सीतया ।
कुम्भकर्णविहीनस्य जीविते नास्ति मे मतिः
rājyena nāsti me kāryaṃ kiṃ kariṣyāmi sītayā |
kumbhakarṇavihīnasya jīvite nāsti me matiḥ
यद्यहं भ्रातृहन्तारं न हन्मि युधि राघवम् ।
ननु मे मरणं श्रेयो न चेदं व्यर्थजीवितम्
yadyahaṃ bhrātṛhantāraṃ na hanmi yudhi rāghavam |
nanu me maraṇaṃ śreyo na cedaṃ vyarthajīvitam
अद्यैव तं गमिष्यामि देशं यत्रानुजो मम ।
नहि भ्रातॄन् समुत्सृज्य क्षणं जीवितुमुत्सहे
adyaiva taṃ gamiṣyāmi deśaṃ yatrānujo mama |
nahi bhrātṝn samutsṛjya kṣaṇaṃ jīvitumutsahe
देवा हि मां हसिष्यन्ति दृष्ट्वा पूर्वापकारिणम् ।
कथमिन्द्रं जयिष्यामि कुम्भकर्ण हते त्वयि
devā hi māṃ hasiṣyanti dṛṣṭvā pūrvāpakāriṇam |
kathamindraṃ jayiṣyāmi kumbhakarṇa hate tvayi
तदिदं मामनुप्राप्तं विभीषणवचः शुभम् ।
यदज्ञानान्मया तस्य न गृहीतं महात्मनः
tadidaṃ māmanuprāptaṃ vibhīṣaṇavacaḥ śubham |
yadajñānānmayā tasya na gṛhītaṃ mahātmanaḥ
विभीषणवचस्तावत् कुम्भकर्णप्रहस्तयोः ।
विनाशोऽयं समुत्पन्नो मां व्रीडयति दारुणः
vibhīṣaṇavacastāvat kumbhakarṇaprahastayoḥ |
vināśo'yaṃ samutpanno māṃ vrīḍayati dāruṇaḥ
तस्यायं कर्मणः प्राप्तो विपाको मम शोकदः ।
यन्मया धार्मिकः श्रीमान् स निरस्तो विभीषणः
tasyāyaṃ karmaṇaḥ prāpto vipāko mama śokadaḥ |
yanmayā dhārmikaḥ śrīmān sa nirasto vibhīṣaṇaḥ
इति बहुविधमाकुलान्तरात्मा
कृपणमतीव विलप्य कुम्भकर्णम् ।
न्यपतदपि दशाननो भृशार्त-
स्तमनुजमिन्द्ररिपुं हतं विदित्वा
iti bahuvidhamākulāntarātmā
kṛpaṇamatīva vilapya kumbhakarṇam |
nyapatadapi daśānano bhṛśārta-
stamanujamindraripuṃ hataṃ viditvā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)