स तु कृत्वा सुवेलस्य मतिमारोहणं प्रति ।
लक्ष्मणानुगतो रामः सुग्रीवमिदमब्रवीत्
sa tu kṛtvā suvelasya matimārohaṇaṃ prati |
lakṣmaṇānugato rāmaḥ sugrīvamidamabravīt
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे अष्टात्रिंशः सर्गः ॥६-३८॥
20 verses · 38 of 128
Shri Rama decides to climb Mount Suvela, bright with many minerals, and speaks gently to Sugriva and to Vibhishana, who knows dharma and counsel. Let us all go up and spend the night here, he says, and look on Lanka, home of the rakshasa who took my wife to his own death. One man sunk in sin, caught in the noose of Kala, destroys his whole line by his low deed. My anger rises against Ravana. Rama climbs with Lakshmana, followed by Sugriva, Vibhishana, Hanuman, Angada, Nila, Jambavan, Gaja, Gavaksha, Gavaya, Sharabha, Gandhamadana, Panasa, Kumuda, Hara, Rambha and hundreds more. From the summit they see Lanka hanging as if in the sky, with its walls like a second rampart. Rama, honoured by Vibhishana, rests on Suvela that night.
स तु कृत्वा सुवेलस्य मतिमारोहणं प्रति ।
लक्ष्मणानुगतो रामः सुग्रीवमिदमब्रवीत्
sa tu kṛtvā suvelasya matimārohaṇaṃ prati |
lakṣmaṇānugato rāmaḥ sugrīvamidamabravīt
विभीषणं च धर्मज्ञमनुरक्तं निशाचरम् ।
मन्त्रज्ञं च विधिज्ञं च श्लक्ष्णया परया गिरा
vibhīṣaṇaṃ ca dharmajñamanuraktaṃ niśācaram |
mantrajñaṃ ca vidhijñaṃ ca ślakṣṇayā parayā girā
सुवेलं साधु शैलेन्द्रमिमं धातुशतैश्चितम् ।
अध्यारोहामहे सर्वे वत्स्यामोऽत्र निशामिमाम्
suvelaṃ sādhu śailendramimaṃ dhātuśataiścitam |
adhyārohāmahe sarve vatsyāmo'tra niśāmimām
लङ्कां चालोकयिष्यामो निलयं तस्य रक्षसः ।
येन मे मरणान्ताय हृता भार्या दुरात्मना
laṅkāṃ cālokayiṣyāmo nilayaṃ tasya rakṣasaḥ |
yena me maraṇāntāya hṛtā bhāryā durātmanā
येन धर्मो न विज्ञातो न वृत्तं न कुलं तथा ।
राक्षस्या नीचया बुद्ध्या येन तद् गर्हितं कृतम्
yena dharmo na vijñāto na vṛttaṃ na kulaṃ tathā |
rākṣasyā nīcayā buddhyā yena tad garhitaṃ kṛtam
तस्मिन् मे वर्तते रोषः कीर्तिते राक्षसाधमे ।
यस्यापराधान्नीचस्य वधं द्रक्ष्यामि रक्षसाम्
tasmin me vartate roṣaḥ kīrtite rākṣasādhame |
yasyāparādhānnīcasya vadhaṃ drakṣyāmi rakṣasām
एको हि कुरुते पापं कालपाशवशं गतः ।
नीचेनात्मापचारेण कुलं तेन विनश्यति
eko hi kurute pāpaṃ kālapāśavaśaṃ gataḥ |
nīcenātmāpacāreṇa kulaṃ tena vinaśyati
एवं सम्मन्त्रयन् नेव सक्रोधो रावणं प्रति ।
रामः सुवेलं वासाय चित्रसानुमुपारुहत्
evaṃ sammantrayan neva sakrodho rāvaṇaṃ prati |
rāmaḥ suvelaṃ vāsāya citrasānumupāruhat
पृष्ठतो लक्ष्मणश्चैनमन्वगच्छत् समाहितः ।
सशरं चापमुद्यम्य सुमहद्विक्रमे रतः
pṛṣṭhato lakṣmaṇaścainamanvagacchat samāhitaḥ |
saśaraṃ cāpamudyamya sumahadvikrame rataḥ
तमन्वारोहत् सुग्रीवः सामात्यः सविभीषणः ।
हनुमानङ्गदो नीलो मैन्दो द्विविद एव च
tamanvārohat sugrīvaḥ sāmātyaḥ savibhīṣaṇaḥ |
hanumānaṅgado nīlo maindo dvivida eva ca
गजो गवाक्षो गवयः शरभो गन्धमादनः ।
पनसः कुमुदश्चैव हरो रम्भश्च यूथपः
gajo gavākṣo gavayaḥ śarabho gandhamādanaḥ |
panasaḥ kumudaścaiva haro rambhaśca yūthapaḥ
जाम्बवांश्च सुषेणश्च ऋषभश्च महामतिः ।
दुर्मुखश्च महातेजास्तथा शतवलिः कपिः
jāmbavāṃśca suṣeṇaśca ṛṣabhaśca mahāmatiḥ |
durmukhaśca mahātejāstathā śatavaliḥ kapiḥ
एते चान्ये च बहवो वानराः शीघ्रगामिनः ।
ते वायुवेगप्रवणास्तं गिरिं गिरिचारिणः
ete cānye ca bahavo vānarāḥ śīghragāminaḥ |
te vāyuvegapravaṇāstaṃ giriṃ giricāriṇaḥ
अध्यारोहन्त शतशः सुवेलं यत्र राघवः ।
ते त्वदीर्घेण कालेन गिरिमारुह्य सर्वतः
adhyārohanta śataśaḥ suvelaṃ yatra rāghavaḥ |
te tvadīrgheṇa kālena girimāruhya sarvataḥ
ददृशुः शिखरे तस्य विषक्तामिव खे पुरीम् ।
तां शुभां प्रवरद्वारां प्राकारवरशोभिताम्
dadṛśuḥ śikhare tasya viṣaktāmiva khe purīm |
tāṃ śubhāṃ pravaradvārāṃ prākāravaraśobhitām
लङ्कां राक्षससम्पूर्णां ददृशुर्हरियूथपाः ।
प्राकारवरसंस्थैश्च तथा नीलैश्च राक्षसैः
laṅkāṃ rākṣasasampūrṇāṃ dadṛśurhariyūthapāḥ |
prākāravarasaṃsthaiśca tathā nīlaiśca rākṣasaiḥ
ददृशुस्ते हरिश्रेष्ठाः प्राकारमपरं कृतम्
dadṛśuste hariśreṣṭhāḥ prākāramaparaṃ kṛtam
ते दृष्ट्वा वानराः सर्वे राक्षसान् युद्धकाङ्क्षिणः ।
मुमुचुर्विविधान् नादांस्तस्य रामस्य पश्यतः
te dṛṣṭvā vānarāḥ sarve rākṣasān yuddhakāṅkṣiṇaḥ |
mumucurvividhān nādāṃstasya rāmasya paśyataḥ
ततोऽस्तमगमत् सूर्यः संध्यया प्रतिरञ्जितः ।
पूर्णचन्द्रप्रदीप्ता च क्षपा समतिवर्तत
tato'stamagamat sūryaḥ saṃdhyayā pratirañjitaḥ |
pūrṇacandrapradīptā ca kṣapā samativartata
ततः स रामो हरिवाहिनीपति-
र्विभीषणेन प्रतिनन्द्य सत्कृतः ।
सलक्ष्मणो यूथपयूथसंयुतः
सुवेलपृष्ठे न्यवसद् यथासुखम्
tataḥ sa rāmo harivāhinīpati-
rvibhīṣaṇena pratinandya satkṛtaḥ |
salakṣmaṇo yūthapayūthasaṃyutaḥ
suvelapṛṣṭhe nyavasad yathāsukham
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)