Yuddha Kanda

Sarga 15: Indrajit Mocks and Vibhishana Replies

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे पञ्चदशः सर्गः ॥६-१५॥

14 verses · 15 of 128

What happens in this chapter

Indrajit Mocks and Vibhishana Replies

Indrajit rises against his uncle. Why such fearful, useless words, uncle? No one born in this line would speak or act so. You alone of the whole clan lack strength, valour and courage. I struck down Indra, lord of the three worlds, onto the earth, and the devas fled in every direction; shall I fear two ordinary princes? Vibhishana answers firmly. You are Ravana's son in name and an enemy in the guise of a friend, he says, since you agree to the ruin of your house. You are a foolish, immature boy, harsh by nature. The way to safety is clear: offer wealth, jewels and Devi Sita to Rama, and let us live here without sorrow.

15.1

बृहस्पतेस्तुल्यमतेर्वचस्त-
न्निशम्य यत्नेन विभीषणस्य ।
ततो महात्मा वचनं बभाषे
तत्रेन्द्रजिन्नैर्ऋतयूथमुख्यः

bṛhaspatestulyamatervacasta-
nniśamya yatnena vibhīṣaṇasya |
tato mahātmā vacanaṃ babhāṣe
tatrendrajinnairṛtayūthamukhyaḥ

15.2

किं नाम ते तात कनिष्ठ वाक्य-
मनर्थकं वै बहुभीतवच्च ।
अस्मिन् कुले योऽपि भवेन्न जातः
सोऽपीदृशं नैव वदेन्न कुर्यात्

kiṃ nāma te tāta kaniṣṭha vākya-
manarthakaṃ vai bahubhītavacca |
asmin kule yo'pi bhavenna jātaḥ
so'pīdṛśaṃ naiva vadenna kuryāt

15.3

सत्त्वेन वीर्येण पराक्रमेण
धैर्येण शौर्येण च तेजसा च ।
एकः कुलेऽस्मिन् पुरुषो विमुक्तो
विभीषणस्तात कनिष्ठ एषः

sattvena vīryeṇa parākrameṇa
dhairyeṇa śauryeṇa ca tejasā ca |
ekaḥ kule'smin puruṣo vimukto
vibhīṣaṇastāta kaniṣṭha eṣaḥ

15.4

किं नाम तौ मानुषराजपुत्रा-
वस्माकमेकेन हि राक्षसेन ।
सुप्राकृतेनापि निहन्तुमेतौ
शक्यौ कुतो भीषयसे स्म भीरो

kiṃ nāma tau mānuṣarājaputrā-
vasmākamekena hi rākṣasena |
suprākṛtenāpi nihantumetau
śakyau kuto bhīṣayase sma bhīro

15.5

त्रिलोकनाथो ननु देवराजः
शक्रो मया भूमितले निविष्टः ।
भयार्पिताश्चापि दिशः प्रपन्नाः
सर्वे तदा देवगणाः समग्राः

trilokanātho nanu devarājaḥ
śakro mayā bhūmitale niviṣṭaḥ |
bhayārpitāścāpi diśaḥ prapannāḥ
sarve tadā devagaṇāḥ samagrāḥ

15.6

ऐरावतो निःस्वनमुन्नदन् स
निपातितो भूमितले मया तु ।
विकृष्य दन्तौ तु मया प्रसह्य
वित्रासिता देवगणाः समग्राः

airāvato niḥsvanamunnadan sa
nipātito bhūmitale mayā tu |
vikṛṣya dantau tu mayā prasahya
vitrāsitā devagaṇāḥ samagrāḥ

15.7

सोऽहं सुराणामपि दर्पहन्ता
दैत्योत्तमानामपि शोककर्ता ।
कथं नरेन्द्रात्मजयोर्न शक्तो
मनुष्ययोः प्राकृतयोः सुवीर्यः

so'haṃ surāṇāmapi darpahantā
daityottamānāmapi śokakartā |
kathaṃ narendrātmajayorna śakto
manuṣyayoḥ prākṛtayoḥ suvīryaḥ

15.8

अथेन्द्रकल्पस्य दुरासदस्य
महौजसस्तद् वचनं निशम्य ।
ततो महार्थं वचनं बभाषे
विभीषणः शस्त्रभृतां वरिष्ठः

athendrakalpasya durāsadasya
mahaujasastad vacanaṃ niśamya |
tato mahārthaṃ vacanaṃ babhāṣe
vibhīṣaṇaḥ śastrabhṛtāṃ variṣṭhaḥ

15.9

न तात मन्त्रे तव निश्चयोऽस्ति
बालस्त्वमद्याप्यविपक्वबुद्धिः ।
तस्मात् त्वयाप्यात्मविनाशनाय
वचोऽर्थहीनं बहु विप्रलप्तम्

na tāta mantre tava niścayo'sti
bālastvamadyāpyavipakvabuddhiḥ |
tasmāt tvayāpyātmavināśanāya
vaco'rthahīnaṃ bahu vipralaptam

15.10

पुत्रप्रवादेन तु रावणस्य
त्वमिन्द्रजिन्मित्रमुखोऽसि शत्रुः ।
यस्येदृशं राघवतो विनाशं
निशम्य मोहादनुमन्यसे त्वम्

putrapravādena tu rāvaṇasya
tvamindrajinmitramukho'si śatruḥ |
yasyedṛśaṃ rāghavato vināśaṃ
niśamya mohādanumanyase tvam

15.11

त्वमेव वध्यश्च सुदुर्मतिश्च
स चापि वध्यो य इहानयत् त्वाम् ।
बालं दृढं साहसिकं च योऽद्य
प्रावेशयन्मन्त्रकृतां समीपम्

tvameva vadhyaśca sudurmatiśca
sa cāpi vadhyo ya ihānayat tvām |
bālaṃ dṛḍhaṃ sāhasikaṃ ca yo'dya
prāveśayanmantrakṛtāṃ samīpam

15.12

मूढोऽप्रगल्भोऽविनयोपपन्न-
स्तीक्ष्णस्वभावोऽल्पमतिर्दुरात्मा ।
मूर्खस्त्वमत्यन्तसुदुर्मतिश्च
त्वमिन्द्रजिद् बालतया ब्रवीषि

mūḍho'pragalbho'vinayopapanna-
stīkṣṇasvabhāvo'lpamatirdurātmā |
mūrkhastvamatyantasudurmatiśca
tvamindrajid bālatayā bravīṣi

15.13

को ब्रह्मदण्डप्रतिमप्रकाशा-
नर्चिष्मतः कालनिकाशरूपान् ।
सहेत बाणान् यमदण्डकल्पान्
समक्षमुक्तान् युधि राघवेण

ko brahmadaṇḍapratimaprakāśā-
narciṣmataḥ kālanikāśarūpān |
saheta bāṇān yamadaṇḍakalpān
samakṣamuktān yudhi rāghaveṇa

15.14

धनानि रत्नानि सुभूषणानि
वासांसि दिव्यानि मणींश्च चित्रान् ।
सीतां च रामाय निवेद्य देवीं
वसेम राजन्निह वीतशोकाः

dhanāni ratnāni subhūṣaṇāni
vāsāṃsi divyāni maṇīṃśca citrān |
sītāṃ ca rāmāya nivedya devīṃ
vasema rājanniha vītaśokāḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)