ततः प्रत्युषसि प्राप्ते प्राप्तधर्मार्थनिश्चयः ।
राक्षसाधिपतेर्वेश्म भीमकर्मा विभीषणः
tataḥ pratyuṣasi prāpte prāptadharmārthaniścayaḥ |
rākṣasādhipaterveśma bhīmakarmā vibhīṣaṇaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये युद्धकाण्डे दशमः सर्गः ॥६-१०॥
29 verses · 10 of 128
At daybreak Vibhishana, settled in his purpose, goes to Ravana's palace, tall as a mountain peak and filled with ministers, where brahmins learned in the Vedas are being honoured with curd, ghee and flowers. He bows to his elder brother and speaks of what he has seen since Sita was brought to Lanka. The sacred fire smokes and will not blaze though fed with offerings. Serpents are found in the kitchens and shrines. Cows' milk has dried up, the great elephants have lost their vigour, and horses neigh miserably and refuse fresh fodder. Crows and jackals gather howling at the city gates. The ministers have kept silent, but I must speak: return Sita. Ravana answers that he sees no danger from Rama, and sends his brother away.
ततः प्रत्युषसि प्राप्ते प्राप्तधर्मार्थनिश्चयः ।
राक्षसाधिपतेर्वेश्म भीमकर्मा विभीषणः
tataḥ pratyuṣasi prāpte prāptadharmārthaniścayaḥ |
rākṣasādhipaterveśma bhīmakarmā vibhīṣaṇaḥ
शैलाग्रचयसंकाशं शैलशृङ्गमिवोन्नतम् ।
सुविभक्तमहाकक्षं महाजनपरिग्रहम्
śailāgracayasaṃkāśaṃ śailaśṛṅgamivonnatam |
suvibhaktamahākakṣaṃ mahājanaparigraham
मतिमद्भिर्महामात्रैरनुरक्तैरधिष्ठितम् ।
राक्षसैराप्तपर्याप्तैः सर्वतः परिरक्षितम्
matimadbhirmahāmātrairanuraktairadhiṣṭhitam |
rākṣasairāptaparyāptaiḥ sarvataḥ parirakṣitam
मत्तमातङ्गनिःश्वासैर्व्याकुलीकृतमारुतम् ।
शङ्खघोषमहाघोषं तूर्यसम्बाधनादितम्
mattamātaṅganiḥśvāsairvyākulīkṛtamārutam |
śaṅkhaghoṣamahāghoṣaṃ tūryasambādhanāditam
प्रमदाजनसम्बाधं प्रजल्पितमहापथम् ।
तप्तकाञ्चननिर्यूहं भूषणोत्तमभूषितम्
pramadājanasambādhaṃ prajalpitamahāpatham |
taptakāñcananiryūhaṃ bhūṣaṇottamabhūṣitam
गन्धर्वाणामिवावासमालयं मरुतामिव ।
रत्नसंचयसम्बाधं भवनं भोगिनामिव
gandharvāṇāmivāvāsamālayaṃ marutāmiva |
ratnasaṃcayasambādhaṃ bhavanaṃ bhogināmiva
तं महाभ्रमिवादित्यस्तेजोविस्तृतरश्मिवान् ।
अग्रजस्यालयं वीरः प्रविवेश महाद्युतिः
taṃ mahābhramivādityastejovistṛtaraśmivān |
agrajasyālayaṃ vīraḥ praviveśa mahādyutiḥ
पुण्यान् पुण्याहघोषांश्च वेदविद्भिरुदाहृतान् ।
शुश्राव सुमहातेजा भ्रातुर्विजयसंश्रितान्
puṇyān puṇyāhaghoṣāṃśca vedavidbhirudāhṛtān |
śuśrāva sumahātejā bhrāturvijayasaṃśritān
पूजितान् दधिपात्रैश्च सर्पिभिः सुमनोक्षतैः ।
मन्त्रवेदविदो विप्रान् ददर्श स महाबलः
pūjitān dadhipātraiśca sarpibhiḥ sumanokṣataiḥ |
mantravedavido viprān dadarśa sa mahābalaḥ
स पूज्यमानो रक्षोभिर्दीप्यमानं स्वतेजसा ।
आसनस्थं महाबाहुर्ववन्दे धनदानुजम्
sa pūjyamāno rakṣobhirdīpyamānaṃ svatejasā |
āsanasthaṃ mahābāhurvavande dhanadānujam
स राजदृष्टिसम्पन्नमासनं हेमभूषितम् ।
जगाम समुदाचारं प्रयुज्याचारकोविदः
sa rājadṛṣṭisampannamāsanaṃ hemabhūṣitam |
jagāma samudācāraṃ prayujyācārakovidaḥ
स रावणं महात्मानं विजने मन्त्रिसंनिधौ ।
उवाच हितमत्यर्थं वचनं हेतुनिश्चितम्
sa rāvaṇaṃ mahātmānaṃ vijane mantrisaṃnidhau |
uvāca hitamatyarthaṃ vacanaṃ hetuniścitam
प्रसाद्य भ्रातरं ज्येष्ठं सान्त्वेनोपस्थितक्रमः ।
देशकालार्थसंवादि दृष्टलोकपरावरः
prasādya bhrātaraṃ jyeṣṭhaṃ sāntvenopasthitakramaḥ |
deśakālārthasaṃvādi dṛṣṭalokaparāvaraḥ
यदाप्रभृति वैदेही सम्प्राप्तेह परंतप ।
तदाप्रभृति दृश्यन्ते निमित्तान्यशुभानि नः
yadāprabhṛti vaidehī samprāpteha paraṃtapa |
tadāprabhṛti dṛśyante nimittānyaśubhāni naḥ
सस्फुलिङ्गः सधूमार्चिः सधूमकलुषोदयः ।
मन्त्रसंधुक्षितोऽप्यग्निर्न सम्यगभिवर्धते
sasphuliṅgaḥ sadhūmārciḥ sadhūmakaluṣodayaḥ |
mantrasaṃdhukṣito'pyagnirna samyagabhivardhate
अग्निष्टेष्वग्निशालासु तथा ब्रह्मस्थलीषु च ।
सरीसृपाणि दृश्यन्ते हव्येषु च पिपीलिकाः
agniṣṭeṣvagniśālāsu tathā brahmasthalīṣu ca |
sarīsṛpāṇi dṛśyante havyeṣu ca pipīlikāḥ
गवां पयांसि स्कन्नानि विमदा वरकुञ्जराः ।
दीनमश्वाः प्रहेषन्ते नवग्रासाभिनन्दिनः
gavāṃ payāṃsi skannāni vimadā varakuñjarāḥ |
dīnamaśvāḥ praheṣante navagrāsābhinandinaḥ
खरोष्ट्राश्वतरा राजन् भिन्नरोमाः स्रवन्ति च ।
न स्वभावेऽवतिष्ठन्ते विधानैरपि चिन्तिताः
kharoṣṭrāśvatarā rājan bhinnaromāḥ sravanti ca |
na svabhāve'vatiṣṭhante vidhānairapi cintitāḥ
वायसाः संघशः क्रूरा व्याहरन्ति समन्ततः ।
समवेताश्च दृश्यन्ते विमानाग्रेषु संघशः
vāyasāḥ saṃghaśaḥ krūrā vyāharanti samantataḥ |
samavetāśca dṛśyante vimānāgreṣu saṃghaśaḥ
गृध्राश्च परिलीयन्ते पुरीमुपरि पिण्डिताः ।
उपपन्नाश्च संध्ये द्वे व्याहरन्त्यशिवं शिवाः
gṛdhrāśca parilīyante purīmupari piṇḍitāḥ |
upapannāśca saṃdhye dve vyāharantyaśivaṃ śivāḥ
क्रव्यादानां मृगाणां च पुरीद्वारेषु संघशः ।
श्रूयन्ते विपुला घोषाः सविस्फूर्जितनिःस्वनाः
kravyādānāṃ mṛgāṇāṃ ca purīdvāreṣu saṃghaśaḥ |
śrūyante vipulā ghoṣāḥ savisphūrjitaniḥsvanāḥ
तदेवं प्रस्तुते कार्ये प्रायश्चित्तमिदं क्षमम् ।
रोचये वीर वैदेही राघवाय प्रदीयताम्
tadevaṃ prastute kārye prāyaścittamidaṃ kṣamam |
rocaye vīra vaidehī rāghavāya pradīyatām
इदं च यदि वा मोहाल्लोभाद् वा व्याहृतं मया ।
तत्रापि च महाराज न दोषं कर्तुमर्हसि
idaṃ ca yadi vā mohāllobhād vā vyāhṛtaṃ mayā |
tatrāpi ca mahārāja na doṣaṃ kartumarhasi
अयं हि दोषः सर्वस्य जनस्यास्योपलक्ष्यते ।
रक्षसां राक्षसीनां च पुरस्यान्तःपुरस्य च
ayaṃ hi doṣaḥ sarvasya janasyāsyopalakṣyate |
rakṣasāṃ rākṣasīnāṃ ca purasyāntaḥpurasya ca
प्रापणे चास्य मन्त्रस्य निवृत्ताः सर्वमन्त्रिणः ।
अवश्यं च मया वाच्यं यद् दृष्टमथवा श्रुतम् ।
सम्प्रधार्य यथान्यायं तद् भवान् कर्तुमर्हति
prāpaṇe cāsya mantrasya nivṛttāḥ sarvamantriṇaḥ |
avaśyaṃ ca mayā vācyaṃ yad dṛṣṭamathavā śrutam |
sampradhārya yathānyāyaṃ tad bhavān kartumarhati
इति स्वमन्त्रिणां मध्ये भ्राता भ्रातरमूचिवान् ।
रावणं रक्षसां श्रेष्ठं पथ्यमेतद् विभीषणः
iti svamantriṇāṃ madhye bhrātā bhrātaramūcivān |
rāvaṇaṃ rakṣasāṃ śreṣṭhaṃ pathyametad vibhīṣaṇaḥ
हितं महार्थं मृदु हेतुसंहितं
व्यतीतकालायतिसम्प्रतिक्षमम् ।
निशम्य तद्वाक्यमुपस्थितज्वरः
प्रसङ्गवानुत्तरमेतदब्रवीत्
hitaṃ mahārthaṃ mṛdu hetusaṃhitaṃ
vyatītakālāyatisampratikṣamam |
niśamya tadvākyamupasthitajvaraḥ
prasaṅgavānuttarametadabravīt
भयं न पश्यामि कुतश्चिदप्यहं
न राघवः प्राप्स्यति जातु मैथिलीम् ।
सुरैः सहेन्द्रैरपि संगरे कथं
ममाग्रतः स्थास्यति लक्ष्मणाग्रजः
bhayaṃ na paśyāmi kutaścidapyahaṃ
na rāghavaḥ prāpsyati jātu maithilīm |
suraiḥ sahendrairapi saṃgare kathaṃ
mamāgrataḥ sthāsyati lakṣmaṇāgrajaḥ
इत्येवमुक्त्वा सुरसैन्यनाशनो
महाबलः संयति चण्डविक्रमः ।
दशाननो भ्रातरमाप्तवादिनं
विसर्जयामास तदा विभीषणम्
ityevamuktvā surasainyanāśano
mahābalaḥ saṃyati caṇḍavikramaḥ |
daśānano bhrātaramāptavādinaṃ
visarjayāmāsa tadā vibhīṣaṇam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)