स मुहूर्तादुपश्रुत्य देवर्षिरमितप्रभः ।
स्वमाश्रमं शिष्यवृतः क्षुधार्तः सन्न्यवर्तत
sa muhūrtādupaśrutya devarṣiramitaprabhaḥ |
svamāśramaṃ śiṣyavṛtaḥ kṣudhārtaḥ sannyavartata
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे एकाशीतितमः सर्गः ॥ ८१ ॥
22 verses · 81 of 111
Shukra returns hungry with his disciples and finds Araja covered in dust. Blazing with anger, he declares that Danda will reap the fruit of his sin: within seven nights he will perish with his army, and Indra will destroy his kingdom with a great rain of dust. He sends the ashram's people beyond the borders of the realm. He tells Araja to stay in the ashram and wait out the time; creatures who shelter near her that night will be spared. Araja agrees. Within seven days Danda's kingdom is ash, as the brahmarshi said. Since then that land is called the Dandaka forest, and Janasthana. Agastya ends his account: the sun has set, and Rama should go and perform sandhya.
स मुहूर्तादुपश्रुत्य देवर्षिरमितप्रभः ।
स्वमाश्रमं शिष्यवृतः क्षुधार्तः सन्न्यवर्तत
sa muhūrtādupaśrutya devarṣiramitaprabhaḥ |
svamāśramaṃ śiṣyavṛtaḥ kṣudhārtaḥ sannyavartata
सो ऽपश्यदरजां दीनां रजसा समभिप्लुताम् ।
ज्योत्स्नामिव ग्रहग्रस्तां प्रत्यूषे न विराजतीम्
so 'paśyadarajāṃ dīnāṃ rajasā samabhiplutām |
jyotsnāmiva grahagrastāṃ pratyūṣe na virājatīm
तस्य रोषः समभवत्क्षुधार्तस्य विशेषतः ।
निर्दहन्निव लोकांस्त्रीञ्छिष्यांश्चैतदुवाच ह
tasya roṣaḥ samabhavatkṣudhārtasya viśeṣataḥ |
nirdahanniva lokāṃstrīñchiṣyāṃścaitaduvāca ha
पश्यध्वं विपरीतस्य दण्डस्याविजितात्मनः ।
विपत्तिं घोरसङ्काशां क्रुद्धामग्निशिखामिव
paśyadhvaṃ viparītasya daṇḍasyāvijitātmanaḥ |
vipattiṃ ghorasaṅkāśāṃ kruddhāmagniśikhāmiva
क्षयो ऽस्य दुर्मतेः प्राप्तः सानुगस्य दुरात्मनः ।
यः प्रदीप्तां हुताशस्य शिखां वै स्प्रष्टुमिच्छति
kṣayo 'sya durmateḥ prāptaḥ sānugasya durātmanaḥ |
yaḥ pradīptāṃ hutāśasya śikhāṃ vai spraṣṭumicchati
यस्मात्स कृतवान्पापमीदृशं घोरसंहितम् ।
तस्मात्प्राप्स्यति दुर्मेधाः फलं पापस्य कर्मणः
yasmātsa kṛtavānpāpamīdṛśaṃ ghorasaṃhitam |
tasmātprāpsyati durmedhāḥ phalaṃ pāpasya karmaṇaḥ
सप्तरात्रेण राजासौ सभृत्यबलवाहनः ।
पापकर्मसमाचारो वधं प्राप्स्यति दुर्मतिः
saptarātreṇa rājāsau sabhṛtyabalavāhanaḥ |
pāpakarmasamācāro vadhaṃ prāpsyati durmatiḥ
समन्ताद्योजनशतं विषयं चास्य दुर्मतेः ।
धक्ष्यते पांसुवर्षेण महता पाकशासनः
samantādyojanaśataṃ viṣayaṃ cāsya durmateḥ |
dhakṣyate pāṃsuvarṣeṇa mahatā pākaśāsanaḥ
सर्वसत्वानि यानीह स्थावराणि चराणि च ।
महता पांसुवर्षेण विलयं सर्वतो ऽगमन्
sarvasatvāni yānīha sthāvarāṇi carāṇi ca |
mahatā pāṃsuvarṣeṇa vilayaṃ sarvato 'gaman
दण्डस्य विषयो यावत्तावत्सर्वसमुच्छ्रयम् ।
पांसुवर्षमिवालक्ष्यं सप्तरात्रं भविष्यति
daṇḍasya viṣayo yāvattāvatsarvasamucchrayam |
pāṃsuvarṣamivālakṣyaṃ saptarātraṃ bhaviṣyati
इत्युक्त्वा क्रोधताम्राक्षस्तदाश्रमनिवासिनम् ।
जनं जनपदान्तेषु स्थीयतामिति चाब्रवीत्
ityuktvā krodhatāmrākṣastadāśramanivāsinam |
janaṃ janapadānteṣu sthīyatāmiti cābravīt
श्रुत्वा तूशनसो वाक्यं सो ऽ ऽश्रमावसथो जनः ।
निष्क्रान्तो विषयात्तस्मात्स्थानं चक्रे ऽथ बाह्यतः
śrutvā tūśanaso vākyaṃ so ' 'śramāvasatho janaḥ |
niṣkrānto viṣayāttasmātsthānaṃ cakre 'tha bāhyataḥ
स तथोक्त्वा मुनिजनमरजामिदमब्रवीत् ।
इहैव वस दुर्मेधे आश्रमे सुसमाहिता
sa tathoktvā munijanamarajāmidamabravīt |
ihaiva vasa durmedhe āśrame susamāhitā
इदं योजनपर्यन्तं सरः सुरुचिरप्रभम् ।
अरजे विज्वरा भुङ्क्ष्व कालश्चात्र प्रतीक्ष्यताम्
idaṃ yojanaparyantaṃ saraḥ suruciraprabham |
araje vijvarā bhuṅkṣva kālaścātra pratīkṣyatām
त्वत्समीपे च ये सत्त्वा वासमेष्यन्ति तां निशाम् ।
अवध्याः पांसुवर्षेण ते भविष्यन्ति नित्यदा
tvatsamīpe ca ye sattvā vāsameṣyanti tāṃ niśām |
avadhyāḥ pāṃsuvarṣeṇa te bhaviṣyanti nityadā
श्रुत्वा नियोगं ब्रह्मर्षेः सा ऽरजा भार्गवी तदा ।
तथेति पितरं प्राह भार्गवं भृशदुःखिता ।
इत्युक्त्वा भार्गवो वासमन्यत्र समकारयत्
śrutvā niyogaṃ brahmarṣeḥ sā 'rajā bhārgavī tadā |
tatheti pitaraṃ prāha bhārgavaṃ bhṛśaduḥkhitā |
ityuktvā bhārgavo vāsamanyatra samakārayat
तच्च राज्यं नरेन्द्रस्य सभृत्यबलवाहनम् ।
सप्ताहाद्भस्मसाद्भूतं यथोक्तं ब्रह्मवादिना
tacca rājyaṃ narendrasya sabhṛtyabalavāhanam |
saptāhādbhasmasādbhūtaṃ yathoktaṃ brahmavādinā
तस्यासौ दण्डविषयो विन्ध्यशैवलयोर्नृप ।
शप्तो ब्रह्मर्षिणा तेन वैधर्म्ये सहिते कृते
tasyāsau daṇḍaviṣayo vindhyaśaivalayornṛpa |
śapto brahmarṣiṇā tena vaidharmye sahite kṛte
ततः प्रभृति काकुत्स्थ दण्डकारण्यमुच्यते ।
तपस्विनः स्थिता ह्यत्र जनस्थानमतो ऽभवत्
tataḥ prabhṛti kākutstha daṇḍakāraṇyamucyate |
tapasvinaḥ sthitā hyatra janasthānamato 'bhavat
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां पृच्छसि राघव ।
सन्ध्यामुपासितुं वीर समयो ह्यतिवर्तते
etatte sarvamākhyātaṃ yanmāṃ pṛcchasi rāghava |
sandhyāmupāsituṃ vīra samayo hyativartate
एते महर्षयः सर्वे पूर्णकुम्भाः समन्ततः ।
कृतोदका नरव्याघ्र आदित्यं पर्युपासते
ete maharṣayaḥ sarve pūrṇakumbhāḥ samantataḥ |
kṛtodakā naravyāghra ādityaṃ paryupāsate
स तैर्ब्राह्मणमभ्यस्तं सहितैर्ब्रह्मवित्तमैः ।
रविरस्तं गतो राम गच्छोदकमुपस्पृश
sa tairbrāhmaṇamabhyastaṃ sahitairbrahmavittamaiḥ |
ravirastaṃ gato rāma gacchodakamupaspṛśa
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)