तमुद्वीक्ष्य महाबाहुः पिङ्गाक्षं पुरतः स्थितम् ।
रोषेण महताऽऽविष्टो रावणो लोकरावणः
tamudvīkṣya mahābāhuḥ piṅgākṣaṃ purataḥ sthitam |
roṣeṇa mahatā''viṣṭo rāvaṇo lokarāvaṇaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे पञ्चाशः सर्गः ॥ ५.५० ॥
19 verses · 50 of 68
Ravana, his eyes red with fury, looks at the tawny-eyed vanara before him and wonders whether this is Nandi or the asura Bana in a vanara's form. He orders Prahasta to ask who he is, where he comes from, and why he broke the grove and attacked the rakshasas. Prahasta tells Hanuman not to fear: has Indra sent him, or Kubera, Yama, Varuna, or Vishnu, seeking victory? Hanuman replies that he belongs to none of these; he is a vanara, come to see the rakshasa king. He broke the grove to gain an audience, and fought only in self-defence. Though the Brahmastra could not hold him, he let himself be bound, and has come on Rama's work.
तमुद्वीक्ष्य महाबाहुः पिङ्गाक्षं पुरतः स्थितम् ।
रोषेण महताऽऽविष्टो रावणो लोकरावणः
tamudvīkṣya mahābāhuḥ piṅgākṣaṃ purataḥ sthitam |
roṣeṇa mahatā''viṣṭo rāvaṇo lokarāvaṇaḥ
शङ्काहतात्मा दध्यौ स कपीन्द्रं तेजसा वृतम् ।
किमेष भगवान् नन्दी भवेत् साक्षादिहागतः
śaṅkāhatātmā dadhyau sa kapīndraṃ tejasā vṛtam |
kimeṣa bhagavān nandī bhavet sākṣādihāgataḥ
येन शप्तोऽस्मि कैलासे मया प्रहसिते पुरा ।
सोऽयं वानरमूर्तिः स्यात्किंस्विद् बाणोऽपि वासुरः
yena śapto'smi kailāse mayā prahasite purā |
so'yaṃ vānaramūrtiḥ syātkiṃsvid bāṇo'pi vāsuraḥ
स राजा रोषताम्राक्षः प्रहस्तं मन्त्रिसत्तमम् ।
कालयुक्तमुवाचेदं वचो विपुलमर्थवत्
sa rājā roṣatāmrākṣaḥ prahastaṃ mantrisattamam |
kālayuktamuvācedaṃ vaco vipulamarthavat
दुरात्मा पृच्छ्यतामेष कुतः किं वास्य कारणम् ।
वनभङ्गे च कोऽस्यार्थो राक्षसानां च तर्जने
durātmā pṛcchyatāmeṣa kutaḥ kiṃ vāsya kāraṇam |
vanabhaṅge ca ko'syārtho rākṣasānāṃ ca tarjane
मत्पुरीमप्रधृष्यां वै गमने किं प्रयोजनम् ।
आयोधने वा कं कार्यं पृच्छ्यतामेष दुर्मतिः
matpurīmapradhṛṣyāṃ vai gamane kiṃ prayojanam |
āyodhane vā kaṃ kāryaṃ pṛcchyatāmeṣa durmatiḥ
रावणस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्तो वाक्यमब्रवीत् ।
समाश्वसिहि भद्रं ते न भीः कार्या त्वया कपे
rāvaṇasya vacaḥ śrutvā prahasto vākyamabravīt |
samāśvasihi bhadraṃ te na bhīḥ kāryā tvayā kape
यदि तावत् त्वमिन्द्रेण प्रेषितो रावणालयम् ।
तत्त्वमाख्याहि मा ते भूद् भयं वानर मोक्ष्यसे
yadi tāvat tvamindreṇa preṣito rāvaṇālayam |
tattvamākhyāhi mā te bhūd bhayaṃ vānara mokṣyase
यदि वैश्रवणस्य त्वं यमस्य वरुणस्य च ।
चारुरूपमिदं कृत्वा प्रविष्टो नः पुरीमिमाम्
yadi vaiśravaṇasya tvaṃ yamasya varuṇasya ca |
cārurūpamidaṃ kṛtvā praviṣṭo naḥ purīmimām
विष्णुना प्रेषितो वापि दूतो विजयकाङ्क्षिणा ।
नहि ते वानरं तेजो रूपमात्रं तु वानरम्
viṣṇunā preṣito vāpi dūto vijayakāṅkṣiṇā |
nahi te vānaraṃ tejo rūpamātraṃ tu vānaram
तत्त्वतः कथयस्वाद्य ततो वानर मोक्ष्यसे ।
अनृतं वदतश्चापि दुर्लभं तव जीवितम्
tattvataḥ kathayasvādya tato vānara mokṣyase |
anṛtaṃ vadataścāpi durlabhaṃ tava jīvitam
अथवा यन्निमित्तस्ते प्रवेशो रावणालये ।
एवमुक्तो हरिवरस्तदा रक्षोगणेश्वरम्
athavā yannimittaste praveśo rāvaṇālaye |
evamukto harivarastadā rakṣogaṇeśvaram
अब्रवीन्नास्मि शक्रस्य यमस्य वरुणस्य च ।
धनदेन न मे सख्यं विष्णुना नास्मि चोदितः
abravīnnāsmi śakrasya yamasya varuṇasya ca |
dhanadena na me sakhyaṃ viṣṇunā nāsmi coditaḥ
जातिरेव मम त्वेषा वानरोऽहमिहागतः ।
दर्शने राक्षसेन्द्रस्य तदिदं दुर्लभं मया
jātireva mama tveṣā vānaro'hamihāgataḥ |
darśane rākṣasendrasya tadidaṃ durlabhaṃ mayā
वनं राक्षसराजस्य दर्शनार्थं विनाशितम् ।
ततस्ते राक्षसाः प्राप्ता बलिनो युद्धकाङ्क्षिणः
vanaṃ rākṣasarājasya darśanārthaṃ vināśitam |
tataste rākṣasāḥ prāptā balino yuddhakāṅkṣiṇaḥ
रक्षणार्थं च देहस्य प्रतियुद्धा मया रणे ।
अस्त्रपाशैर्न शक्योऽहं बद्धुं देवासुरैरपि
rakṣaṇārthaṃ ca dehasya pratiyuddhā mayā raṇe |
astrapāśairna śakyo'haṃ baddhuṃ devāsurairapi
पितामहादेष वरो ममापि हि समागतः ।
राजानं द्रष्टुकामेन मयास्त्रमनुवर्तितम्
pitāmahādeṣa varo mamāpi hi samāgataḥ |
rājānaṃ draṣṭukāmena mayāstramanuvartitam
विमुक्तोऽप्यहमस्त्रेण राक्षसैस्त्वभिवेदितः ।
केनचिद् रामकार्येण आगतोऽस्मि तवान्तिकम्
vimukto'pyahamastreṇa rākṣasaistvabhiveditaḥ |
kenacid rāmakāryeṇa āgato'smi tavāntikam
दूतोऽहमिति विज्ञाय राघवस्यामितौजसः ।
श्रूयतामेव वचनं मम पथ्यमिदं प्रभो
dūto'hamiti vijñāya rāghavasyāmitaujasaḥ |
śrūyatāmeva vacanaṃ mama pathyamidaṃ prabho
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)