स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम् ।
अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः
sa muhūrtamiva dhyātvā manasā cādhigamya tām |
avapluto mahātejāḥ prākāraṃ tasya veśmanaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये सुन्दरकाण्डे चतुर्दशः सर्गः ॥५-१४॥
52 verses · 14 of 68
After a moment's thought, Hanuman leaps onto the wall of the grove. He sees ashoka, sala, champaka, uddalaka, nagavriksha and mango trees, and flies among them like an arrow, waking the birds, shaking down showers of blossom. He breaks creepers as the wind scatters clouds. He sees stone houses, pools with jewelled steps, golden platforms, a wonderful mountain with a waterfall, a river, and a great shimshapa tree with golden leaves surrounded by golden platforms. He climbs it, hidden among its leaves. He thinks: from here he will see Sita, if she comes, troubled by grief. This lovely lotus pool is dear to her; surely the queen, if she lives, will come to this cool water for her evening prayers.
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा मनसा चाधिगम्य ताम् ।
अवप्लुतो महातेजाः प्राकारं तस्य वेश्मनः
sa muhūrtamiva dhyātvā manasā cādhigamya tām |
avapluto mahātejāḥ prākāraṃ tasya veśmanaḥ
स तु संहृष्टसर्वांगः प्राकारस्थो महाकपिः ।
पुष्पिताग्रान् वसन्तादौ ददर्श विविधान् द्रुमान्
sa tu saṃhṛṣṭasarvāṃgaḥ prākārastho mahākapiḥ |
puṣpitāgrān vasantādau dadarśa vividhān drumān
सालानशोकान् भव्यांश्च चम्पकांश्च सुपुष्पितान् ।
उद्दालकान् नागवृक्षांश्चूतान् कपिमुखानपि
sālānaśokān bhavyāṃśca campakāṃśca supuṣpitān |
uddālakān nāgavṛkṣāṃścūtān kapimukhānapi
तथाऽऽम्रवणसम्पन्नाँल्लताशतसमन्वितान् ।
ज्यामुक्त इव नाराचः पुप्लुवे वृक्षवाटिकाम्
tathā''mravaṇasampannām̐llatāśatasamanvitān |
jyāmukta iva nārācaḥ pupluve vṛkṣavāṭikām
स प्रविश्य विचित्रां तां विहगैरभिनादिताम् ।
राजतैः काञ्चनैश्चैव पादपैः सर्वतो वृताम्
sa praviśya vicitrāṃ tāṃ vihagairabhināditām |
rājataiḥ kāñcanaiścaiva pādapaiḥ sarvato vṛtām
विहगैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम् ।
उदितादित्यसंकाशां ददर्श हनुमान् बली
vihagairmṛgasaṅghaiśca vicitrāṃ citrakānanām |
uditādityasaṃkāśāṃ dadarśa hanumān balī
वृतां नानाविधैर्वृक्षैः पुष्पोपगफलोपगैः ।
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च मत्तैर्नित्यनिषेविताम्
vṛtāṃ nānāvidhairvṛkṣaiḥ puṣpopagaphalopagaiḥ |
kokilairbhṛṅgarājaiśca mattairnityaniṣevitām
प्रहृष्टमनुजां काले मृगपक्षिमदाकुलाम् ।
मत्तबर्हिणसंघुष्टां नानाद्विजगणायुताम्
prahṛṣṭamanujāṃ kāle mṛgapakṣimadākulām |
mattabarhiṇasaṃghuṣṭāṃ nānādvijagaṇāyutām
मार्गमाणो वरारोहां राजपुत्रीमनिन्दिताम् ।
सुखप्रसुप्तान् विहगान् बोधयामास वानरः
mārgamāṇo varārohāṃ rājaputrīmaninditām |
sukhaprasuptān vihagān bodhayāmāsa vānaraḥ
उत्पतद्भिर्द्विजगणैः पक्षैर्वातैः समाहताः ।
अनेकवर्णा विविधा मुमुचुः पुष्पवृष्टयः
utpatadbhirdvijagaṇaiḥ pakṣairvātaiḥ samāhatāḥ |
anekavarṇā vividhā mumucuḥ puṣpavṛṣṭayaḥ
पुष्पावकीर्णः शुशुभे हनूमान् मारुतात्मजः ।
अशोकवनिकामध्ये यथा पुष्पमयो गिरिः
puṣpāvakīrṇaḥ śuśubhe hanūmān mārutātmajaḥ |
aśokavanikāmadhye yathā puṣpamayo giriḥ
दिशः सर्वाभिधावन्तं वृक्षखण्डगतं कपिम् ।
दृष्ट्वा सर्वाणि भूतानि वसन्त इति मेनिरे
diśaḥ sarvābhidhāvantaṃ vṛkṣakhaṇḍagataṃ kapim |
dṛṣṭvā sarvāṇi bhūtāni vasanta iti menire
वृक्षेभ्यः पतितैः पुष्पैरवकीर्णाः पृथग्विधैः ।
रराज वसुधा तत्र प्रमदेव विभूषिता
vṛkṣebhyaḥ patitaiḥ puṣpairavakīrṇāḥ pṛthagvidhaiḥ |
rarāja vasudhā tatra pramadeva vibhūṣitā
तरस्विना ते तरवस्तरसा बहु कम्पिताः ।
कुसुमानि विचित्राणि ससृजुः कपिना तदा
tarasvinā te taravastarasā bahu kampitāḥ |
kusumāni vicitrāṇi sasṛjuḥ kapinā tadā
निर्धूतपत्रशिखराः शीर्णपुष्पफलद्रुमाः ।
निक्षिप्तवस्त्राभरणा धूर्ता इव पराजिताः
nirdhūtapatraśikharāḥ śīrṇapuṣpaphaladrumāḥ |
nikṣiptavastrābharaṇā dhūrtā iva parājitāḥ
हनूमता वेगवता कम्पितास्ते नगोत्तमाः ।
पुष्पपत्रफलान्याशु मुमुचुः फलशालिनः
hanūmatā vegavatā kampitāste nagottamāḥ |
puṣpapatraphalānyāśu mumucuḥ phalaśālinaḥ
विहंगसङ्घैर्हीनास्ते स्कन्धमात्राश्रया द्रुमाः ।
बभूवुरगमाः सर्वे मारुतेन विनिर्धुताः
vihaṃgasaṅghairhīnāste skandhamātrāśrayā drumāḥ |
babhūvuragamāḥ sarve mārutena vinirdhutāḥ
विधूतकेशी युवतिर्यथा मृदितवर्णका ।
निपीतशुभदन्तोष्ठी नखैर्दन्तैश्च विक्षता
vidhūtakeśī yuvatiryathā mṛditavarṇakā |
nipītaśubhadantoṣṭhī nakhairdantaiśca vikṣatā
तथा लांगूलहस्तैस्तु चरणाभ्यां च मर्दिता ।
तथैवाशोकवनिका प्रभग्नवनपादपा
tathā lāṃgūlahastaistu caraṇābhyāṃ ca marditā |
tathaivāśokavanikā prabhagnavanapādapā
महालतानां दामानि व्यधमत् तरसा कपिः ।
यथा प्रावृषि वेगेन मेघजालानि मारुतः
mahālatānāṃ dāmāni vyadhamat tarasā kapiḥ |
yathā prāvṛṣi vegena meghajālāni mārutaḥ
स तत्र मणिभूमीश्च राजतीश्च मनोरमाः ।
तथा काञ्चनभूमीश्च विचरन् ददृशे कपिः
sa tatra maṇibhūmīśca rājatīśca manoramāḥ |
tathā kāñcanabhūmīśca vicaran dadṛśe kapiḥ
वापीश्च विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा ।
महार्हैर्मणिसोपानैरुपपन्नास्ततस्ततः
vāpīśca vividhākārāḥ pūrṇāḥ paramavāriṇā |
mahārhairmaṇisopānairupapannāstatastataḥ
मुक्ताप्रवालसिकताः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः ।
काञ्चनैस्तरुभिश्चित्रैस्तीरजैरुपशोभिताः
muktāpravālasikatāḥ sphāṭikāntarakuṭṭimāḥ |
kāñcanaistarubhiścitraistīrajairupaśobhitāḥ
बुद्धपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः ।
नत्यूहरुतसंघुष्टा हंससारसनादिताः
buddhapadmotpalavanāścakravākopaśobhitāḥ |
natyūharutasaṃghuṣṭā haṃsasārasanāditāḥ
दीर्घाभिर्द्रुमयुक्ताभिः सरिद्भिश्च समन्ततः ।
अमृतोपमतोयाभिः शिवाभिरुपसंस्कृताः
dīrghābhirdrumayuktābhiḥ saridbhiśca samantataḥ |
amṛtopamatoyābhiḥ śivābhirupasaṃskṛtāḥ
लताशतैरवतताः संतानकुसुमावृताः ।
नानागुल्मावृतवनाः करवीरकृतान्तराः
latāśatairavatatāḥ saṃtānakusumāvṛtāḥ |
nānāgulmāvṛtavanāḥ karavīrakṛtāntarāḥ
ततोऽम्बुधरसंकाशं प्रवृद्धशिखरं गिरिम् ।
विचित्रकूटं कूटैश्च सर्वतः परिवारितम्
tato'mbudharasaṃkāśaṃ pravṛddhaśikharaṃ girim |
vicitrakūṭaṃ kūṭaiśca sarvataḥ parivāritam
शिलागृहैरवततं नानावृक्षसमावृतम् ।
ददर्श कपिशार्दूलो रम्यं जगति पर्वतम्
śilāgṛhairavatataṃ nānāvṛkṣasamāvṛtam |
dadarśa kapiśārdūlo ramyaṃ jagati parvatam
ददर्श च नगात् तस्मान्नदीं निपतितां कपिः ।
अंकादिव समुत्पत्य प्रियस्य पतितां प्रियाम्
dadarśa ca nagāt tasmānnadīṃ nipatitāṃ kapiḥ |
aṃkādiva samutpatya priyasya patitāṃ priyām
जले निपतिताग्रैश्च पादपैरुपशोभिताम् ।
वार्यमाणामिव क्रुद्धां प्रमदां प्रियबन्धुभिः
jale nipatitāgraiśca pādapairupaśobhitām |
vāryamāṇāmiva kruddhāṃ pramadāṃ priyabandhubhiḥ
पुनरावृत्ततोयां च ददर्श स महाकपिः ।
प्रसन्नामिव कान्तस्य कान्तां पुनरुपस्थिताम्
punarāvṛttatoyāṃ ca dadarśa sa mahākapiḥ |
prasannāmiva kāntasya kāntāṃ punarupasthitām
तस्यादूरात् स पद्मिन्यो नानाद्विजगणायुताः ।
ददर्श कपिशार्दूलो हनूमान् मारुतात्मजः
tasyādūrāt sa padminyo nānādvijagaṇāyutāḥ |
dadarśa kapiśārdūlo hanūmān mārutātmajaḥ
कृत्रिमां दीर्घिकां चापि पूर्णां शीतेन वारिणा ।
मणिप्रवरसोपानां मुक्तासिकतशोभिताम्
kṛtrimāṃ dīrghikāṃ cāpi pūrṇāṃ śītena vāriṇā |
maṇipravarasopānāṃ muktāsikataśobhitām
विविधैर्मृगसङ्घैश्च विचित्रां चित्रकाननाम् ।
प्रासादैः सुमहद्भिश्च निर्मितैर्विश्वकर्मणा
vividhairmṛgasaṅghaiśca vicitrāṃ citrakānanām |
prāsādaiḥ sumahadbhiśca nirmitairviśvakarmaṇā
काननैः कृत्रिमैश्चापि सर्वतः समलंकृताम् ।
ये केचित् पादपास्तत्र पुष्पोपगफलोपगाः
kānanaiḥ kṛtrimaiścāpi sarvataḥ samalaṃkṛtām |
ye kecit pādapāstatra puṣpopagaphalopagāḥ
सच्छत्राः सवितर्दीकाः सर्वे सौवर्णवेदिकाः ।
लताप्रतानैर्बहुभिः पर्णैश्च बहुभिर्वृताम्
sacchatrāḥ savitardīkāḥ sarve sauvarṇavedikāḥ |
latāpratānairbahubhiḥ parṇaiśca bahubhirvṛtām
काञ्चनीं शिंशपामेकां ददर्श स महाकपिः ।
वृतां हेममयीभिस्तु वेदिकाभिः समन्ततः
kāñcanīṃ śiṃśapāmekāṃ dadarśa sa mahākapiḥ |
vṛtāṃ hemamayībhistu vedikābhiḥ samantataḥ
सोऽपश्यद् भूमिभागांश्च नगप्रस्रवणानि च ।
सुवर्णवृक्षानपरान् ददर्श शिखिसंनिभान्
so'paśyad bhūmibhāgāṃśca nagaprasravaṇāni ca |
suvarṇavṛkṣānaparān dadarśa śikhisaṃnibhān
तेषां द्रुमाणां प्रभया मेरोरिव महाकपिः ।
अमन्यत तदा वीरः काञ्चनोऽस्मीति सर्वतः
teṣāṃ drumāṇāṃ prabhayā meroriva mahākapiḥ |
amanyata tadā vīraḥ kāñcano'smīti sarvataḥ
तान् काञ्चनान् वृक्षगणान् मारुतेन प्रकम्पितान् ।
किङ्किणीशतनिर्घोषान् दृष्ट्वा विस्मयमागमत्
tān kāñcanān vṛkṣagaṇān mārutena prakampitān |
kiṅkiṇīśatanirghoṣān dṛṣṭvā vismayamāgamat
सुपुष्पिताग्रान् रुचिरांस्तरुणाङ्कुरपल्लवान् ।
तामारुह्य महावेगः शिंशपां पर्णसंवृताम्
supuṣpitāgrān rucirāṃstaruṇāṅkurapallavān |
tāmāruhya mahāvegaḥ śiṃśapāṃ parṇasaṃvṛtām
इतो द्रक्ष्यामि वैदेहीं रामदर्शनलालसाम् ।
इतश्चेतश्च दुःखार्तां सम्पतन्तीं यदृच्छया
ito drakṣyāmi vaidehīṃ rāmadarśanalālasām |
itaścetaśca duḥkhārtāṃ sampatantīṃ yadṛcchayā
अशोकवनिका चेयं दृढं रम्या दुरात्मनः ।
चन्दनैश्चम्पकैश्चापि बकुलैश्च विभूषिता
aśokavanikā ceyaṃ dṛḍhaṃ ramyā durātmanaḥ |
candanaiścampakaiścāpi bakulaiśca vibhūṣitā
इयं च नलिनी रम्या द्विजसङ्घनिषेविता ।
इमां सा राजमहिषी नूनमेष्यति जानकी
iyaṃ ca nalinī ramyā dvijasaṅghaniṣevitā |
imāṃ sā rājamahiṣī nūnameṣyati jānakī
सा रामा राजमहिषी राघवस्य प्रिया सती ।
वनसंचारकुशला ध्रुवमेष्यति जानकी
sā rāmā rājamahiṣī rāghavasya priyā satī |
vanasaṃcārakuśalā dhruvameṣyati jānakī
अथवा मृगशावाक्षी वनस्यास्य विचक्षणा ।
वनमेष्यति साद्येह रामचिन्तासुकर्शिता
athavā mṛgaśāvākṣī vanasyāsya vicakṣaṇā |
vanameṣyati sādyeha rāmacintāsukarśitā
रामशोकाभिसंतप्ता सा देवी वामलोचना ।
वनवासरता नित्यमेष्यते वनचारिणी
rāmaśokābhisaṃtaptā sā devī vāmalocanā |
vanavāsaratā nityameṣyate vanacāriṇī
वनेचराणां सततं नूनं स्पृहयते पुरा ।
रामस्य दयिता चार्या जनकस्य सुता सती
vanecarāṇāṃ satataṃ nūnaṃ spṛhayate purā |
rāmasya dayitā cāryā janakasya sutā satī
संध्याकालमनाः श्यामा ध्रुवमेष्यति जानकी ।
नदीं चेमां शुभजलां संध्यार्थे वरवर्णिनी
saṃdhyākālamanāḥ śyāmā dhruvameṣyati jānakī |
nadīṃ cemāṃ śubhajalāṃ saṃdhyārthe varavarṇinī
तस्याश्चाप्यनुरूपेयमशोकवनिका शुभा ।
शुभायाः पार्थिवेन्द्रस्य पत्नी रामस्य सम्मता
tasyāścāpyanurūpeyamaśokavanikā śubhā |
śubhāyāḥ pārthivendrasya patnī rāmasya sammatā
यदि जीवति सा देवी ताराधिपनिभानना ।
आगमिष्यति सावश्यमिमां शीतजलां नदीम्
yadi jīvati sā devī tārādhipanibhānanā |
āgamiṣyati sāvaśyamimāṃ śītajalāṃ nadīm
एवं तु मत्वा हनुमान् महात्मा
प्रतीक्षमाणो मनुजेन्द्रपत्नीम् ।
अवेक्षमाणश्च ददर्श सर्वं
सुपुष्पिते पर्णघने निलीनः
evaṃ tu matvā hanumān mahātmā
pratīkṣamāṇo manujendrapatnīm |
avekṣamāṇaśca dadarśa sarvaṃ
supuṣpite parṇaghane nilīnaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)