अथ प्रस्थाप्य स हरीन् सुग्रीवो दक्षिणां दिशम् ।
अब्रवीन्मेघसंकाशं सुषेणं नाम वानरम्
atha prasthāpya sa harīn sugrīvo dakṣiṇāṃ diśam |
abravīnmeghasaṃkāśaṃ suṣeṇaṃ nāma vānaram
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे द्विचत्वारिंशः सर्गः ॥४-४२॥
58 verses · 42 of 67
Sugriva then sends Sushena, Tara's father, cloud-dark and mighty, to the west with two hundred thousand vanaras, along with Marichi's son Archishman and other heroes. He describes the west: the lands of Saurashtra, Bahlika and Chandrachitra, desert tracts and high cold mountains, the meeting of the Sindhu with the sea and Somagiri with its hundred peaks, the islands of the western ocean, Chakravan mountain where Vishvakarma made the thousand-spoked discus, the Varaha mountain sixty-four yojanas high, the golden Meru which grants its colour to all who dwell on it, and the Astachala where the sun sets. There stands Varuna's home. Beyond that the vanaras cannot go, for there is no sun and no boundary. He asks them to return within a month.
अथ प्रस्थाप्य स हरीन् सुग्रीवो दक्षिणां दिशम् ।
अब्रवीन्मेघसंकाशं सुषेणं नाम वानरम्
atha prasthāpya sa harīn sugrīvo dakṣiṇāṃ diśam |
abravīnmeghasaṃkāśaṃ suṣeṇaṃ nāma vānaram
तारायाः पितरं राजा श्वशुरं भीमविक्रमम् ।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यमभिगम्य प्रणम्य च
tārāyāḥ pitaraṃ rājā śvaśuraṃ bhīmavikramam |
abravīt prāñjalirvākyamabhigamya praṇamya ca
महर्षिपुत्रं मारीचमर्चिष्मन्तं महाकपिम् ।
वृतं कपिवरैः शूरैर्महेन्द्रसदृशद्युतिम्
maharṣiputraṃ mārīcamarciṣmantaṃ mahākapim |
vṛtaṃ kapivaraiḥ śūrairmahendrasadṛśadyutim
बुद्धिविक्रमसम्पन्नं वैनतेयसमद्युतिम् ।
मरीचिपुत्रान् मारीचानर्चिर्माल्यान् महाबलान्
buddhivikramasampannaṃ vainateyasamadyutim |
marīciputrān mārīcānarcirmālyān mahābalān
ऋषिपुत्रांश्च तान् सर्वान् प्रतीचीमादिशद् दिशम् ।
द्वाभ्यां शतसहस्राभ्यां कपीनां कपिसत्तमाः
ṛṣiputrāṃśca tān sarvān pratīcīmādiśad diśam |
dvābhyāṃ śatasahasrābhyāṃ kapīnāṃ kapisattamāḥ
सुषेणप्रमुखा यूयं वैदेहीं परिमार्गथ ।
सौराष्ट्रान् सहबाह्लीकांश्चन्द्रचित्रांस्तथैव च
suṣeṇapramukhā yūyaṃ vaidehīṃ parimārgatha |
saurāṣṭrān sahabāhlīkāṃścandracitrāṃstathaiva ca
स्फीताञ्जनपदान् रम्यान् विपुलानि पुराणि च ।
पुंनागगहनं कुक्षिं बकुलोद्दालकाकुलम्
sphītāñjanapadān ramyān vipulāni purāṇi ca |
puṃnāgagahanaṃ kukṣiṃ bakuloddālakākulam
तथा केतकषण्डांश्च मार्गध्वं हरिपुङ्गवाः ।
प्रत्यक्स्रोतोवहाश्चैव नद्यः शीतजलाः शिवाः
tathā ketakaṣaṇḍāṃśca mārgadhvaṃ haripuṅgavāḥ |
pratyaksrotovahāścaiva nadyaḥ śītajalāḥ śivāḥ
तापसानामरण्यानि कान्तारगिरयश्च ये ।
तत्र स्थलीर्मरुप्राया अत्युच्चशिशिराः शिलाः
tāpasānāmaraṇyāni kāntāragirayaśca ye |
tatra sthalīrmaruprāyā atyuccaśiśirāḥ śilāḥ
गिरिजालावृतां दुर्गां मार्गित्वा पश्चिमां दिशम् ।
ततः पश्चिममागम्य समुद्रं द्रष्टुमर्हथ
girijālāvṛtāṃ durgāṃ mārgitvā paścimāṃ diśam |
tataḥ paścimamāgamya samudraṃ draṣṭumarhatha
तिमिनक्राकुलजलं गत्वा द्रक्ष्यथ वानराः ।
ततः केतकषण्डेषु तमालगहनेषु च
timinakrākulajalaṃ gatvā drakṣyatha vānarāḥ |
tataḥ ketakaṣaṇḍeṣu tamālagahaneṣu ca
कपयो विहरिष्यन्ति नारिकेलवनेषु च ।
तत्र सीतां च मार्गध्वं निलयं रावणस्य च
kapayo vihariṣyanti nārikelavaneṣu ca |
tatra sītāṃ ca mārgadhvaṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca
वेलातलनिविष्टेषु पर्वतेषु वनेषु च ।
मुरवीपत्तनं चैव रम्यं चैव जटापुरम्
velātalaniviṣṭeṣu parvateṣu vaneṣu ca |
muravīpattanaṃ caiva ramyaṃ caiva jaṭāpuram
अवन्तीमङ्गलेपां च तथा चालक्षितं वनम् ।
राष्ट्राणि च विशालानि पत्तनानि ततस्ततः
avantīmaṅgalepāṃ ca tathā cālakṣitaṃ vanam |
rāṣṭrāṇi ca viśālāni pattanāni tatastataḥ
सिन्धुसागरयोश्चैव संगमे तत्र पर्वतः ।
महान् सोमगिरिर्नाम शतशृङ्गो महाद्रुमः
sindhusāgarayoścaiva saṃgame tatra parvataḥ |
mahān somagirirnāma śataśṛṅgo mahādrumaḥ
तत्र प्रस्थेषु रम्येषु सिंहाः पक्षगमाः स्थिताः ।
तिमिमत्स्यगजांश्चैव नीडान्यारोपयन्ति ते
tatra prastheṣu ramyeṣu siṃhāḥ pakṣagamāḥ sthitāḥ |
timimatsyagajāṃścaiva nīḍānyāropayanti te
तानि नीडानि सिंहानां गिरिशृङ्गगताश्च ये ।
दृप्तास्तृप्ताश्च मातङ्गास्तोयदस्वननिःस्वनाः
tāni nīḍāni siṃhānāṃ giriśṛṅgagatāśca ye |
dṛptāstṛptāśca mātaṅgāstoyadasvananiḥsvanāḥ
विचरन्ति विशालेऽस्मिंस्तोयपूर्णे समन्ततः ।
तस्य शृङ्गं दिवस्पर्शं काञ्चनं चित्रपादपम्
vicaranti viśāle'smiṃstoyapūrṇe samantataḥ |
tasya śṛṅgaṃ divasparśaṃ kāñcanaṃ citrapādapam
सर्वमाशु विचेतव्यं कपिभिः कामरूपिभिः ।
कोटिं तत्र समुद्रस्य काञ्चनीं शतयोजनाम्
sarvamāśu vicetavyaṃ kapibhiḥ kāmarūpibhiḥ |
koṭiṃ tatra samudrasya kāñcanīṃ śatayojanām
दुर्दर्शां पारियात्रस्य गत्वा द्रक्ष्यथ वानराः ।
कोट्यस्तत्र चतुर्विंशद् गन्धर्वाणां तरस्विनाम्
durdarśāṃ pāriyātrasya gatvā drakṣyatha vānarāḥ |
koṭyastatra caturviṃśad gandharvāṇāṃ tarasvinām
वसन्त्यग्निनिकाशानां घोराणां कामरूपिणाम् ।
पावकार्चिःप्रतीकाशाः समवेताः समन्ततः
vasantyagninikāśānāṃ ghorāṇāṃ kāmarūpiṇām |
pāvakārciḥpratīkāśāḥ samavetāḥ samantataḥ
नात्यासादयितव्यास्ते वानरैर्भीमविक्रमैः ।
नादेयं च फलं तस्माद् देशात् किंचित् प्लवङ्गमैः
nātyāsādayitavyāste vānarairbhīmavikramaiḥ |
nādeyaṃ ca phalaṃ tasmād deśāt kiṃcit plavaṅgamaiḥ
दुरासदा हि ते वीराः सत्त्ववन्तो महाबलाः ।
फलमूलानि ते तत्र रक्षन्ते भीमविक्रमाः
durāsadā hi te vīrāḥ sattvavanto mahābalāḥ |
phalamūlāni te tatra rakṣante bhīmavikramāḥ
तत्र यत्नश्च कर्तव्यो मार्गितव्या च जानकी ।
नहि तेभ्यो भयं किंचित् कपित्वमनुवर्तताम्
tatra yatnaśca kartavyo mārgitavyā ca jānakī |
nahi tebhyo bhayaṃ kiṃcit kapitvamanuvartatām
तत्र वैदूर्यवर्णाभो वज्रसंस्थानसंस्थितः ।
नानाद्रुमलताकीर्णो वज्रो नाम महागिरिः
tatra vaidūryavarṇābho vajrasaṃsthānasaṃsthitaḥ |
nānādrumalatākīrṇo vajro nāma mahāgiriḥ
श्रीमान् समुदितस्तत्र योजनानां शतं समम् ।
गुहास्तत्र विचेतव्याः प्रयत्नेन प्लवङ्गमाः
śrīmān samuditastatra yojanānāṃ śataṃ samam |
guhāstatra vicetavyāḥ prayatnena plavaṅgamāḥ
चतुर्भागे समुद्रस्य चक्रवान् नाम पर्वतः ।
तत्र चक्रं सहस्रारं निर्मितं विश्वकर्मणा
caturbhāge samudrasya cakravān nāma parvataḥ |
tatra cakraṃ sahasrāraṃ nirmitaṃ viśvakarmaṇā
तत्र पञ्चजनं हत्वा हयग्रीवं च दानवम् ।
आजहार ततश्चक्रं शङ्खं च पुरुषोत्तमः
tatra pañcajanaṃ hatvā hayagrīvaṃ ca dānavam |
ājahāra tataścakraṃ śaṅkhaṃ ca puruṣottamaḥ
तस्य सानुषु रम्येषु विशालासु गुहासु च ।
रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः
tasya sānuṣu ramyeṣu viśālāsu guhāsu ca |
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyastatastataḥ
योजनानि चतुःषष्टिर्वराहो नाम पर्वतः ।
सुवर्णशृङ्गः सुमहानगाधे वरुणालये
yojanāni catuḥṣaṣṭirvarāho nāma parvataḥ |
suvarṇaśṛṅgaḥ sumahānagādhe varuṇālaye
तत्र प्राग्ज्योतिषं नाम जातरूपमयं पुरम् ।
यस्मिन् वसति दुष्टात्मा नरको नाम दानवः
tatra prāgjyotiṣaṃ nāma jātarūpamayaṃ puram |
yasmin vasati duṣṭātmā narako nāma dānavaḥ
तत्र सानुषु रम्येषु विशालासु गुहासु च ।
रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः
tatra sānuṣu ramyeṣu viśālāsu guhāsu ca |
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyastatastataḥ
तमतिक्रम्य शैलेन्द्रं काञ्चनान्तरदर्शनम् ।
पर्वतः सर्वसौवर्णो धाराप्रस्रवणायुतः
tamatikramya śailendraṃ kāñcanāntaradarśanam |
parvataḥ sarvasauvarṇo dhārāprasravaṇāyutaḥ
तं गजाश्च वराहाश्च सिंहा व्याघ्राश्च सर्वतः ।
अभिगर्जन्ति सततं तेन शब्देन दर्पिताः
taṃ gajāśca varāhāśca siṃhā vyāghrāśca sarvataḥ |
abhigarjanti satataṃ tena śabdena darpitāḥ
यस्मिन् हरिहयः श्रीमान् महेन्द्रः पाकशासनः ।
अभिषिक्तः सुरै राजा मेघो नाम स पर्वतः
yasmin harihayaḥ śrīmān mahendraḥ pākaśāsanaḥ |
abhiṣiktaḥ surai rājā megho nāma sa parvataḥ
तमतिक्रम्य शैलेन्द्रं महेन्द्रपरिपालितम् ।
षष्टिं गिरिसहस्राणि काञ्चनानि गमिष्यथ
tamatikramya śailendraṃ mahendraparipālitam |
ṣaṣṭiṃ girisahasrāṇi kāñcanāni gamiṣyatha
तरुणादित्यवर्णानि भ्राजमानानि सर्वतः ।
जातरूपमयैर्वृक्षैः शोभितानि सुपुष्पितैः
taruṇādityavarṇāni bhrājamānāni sarvataḥ |
jātarūpamayairvṛkṣaiḥ śobhitāni supuṣpitaiḥ
तेषां मध्ये स्थितो राजा मेरुरुत्तमपर्वतः ।
आदित्येन प्रसन्नेन शैलो दत्तवरः पुरा
teṣāṃ madhye sthito rājā meruruttamaparvataḥ |
ādityena prasannena śailo dattavaraḥ purā
तेनैवमुक्तः शैलेन्द्रः सर्व एव त्वदाश्रयाः ।
मत्प्रसादाद् भविष्यन्ति दिवा रात्रौ च काञ्चनाः
tenaivamuktaḥ śailendraḥ sarva eva tvadāśrayāḥ |
matprasādād bhaviṣyanti divā rātrau ca kāñcanāḥ
त्वयि ये चापि वत्स्यन्ति देवगन्धर्वदानवाः ।
ते भविष्यन्ति भक्ताश्च प्रभया काञ्चनप्रभाः
tvayi ye cāpi vatsyanti devagandharvadānavāḥ |
te bhaviṣyanti bhaktāśca prabhayā kāñcanaprabhāḥ
विश्वेदेवाश्च वसवो मरुतश्च दिवौकसः ।
आगत्य पश्चिमां संध्यां मेरुमुत्तमपर्वतम्
viśvedevāśca vasavo marutaśca divaukasaḥ |
āgatya paścimāṃ saṃdhyāṃ merumuttamaparvatam
आदित्यमुपतिष्ठन्ति तैश्च सूर्योऽभिपूजितः ।
अदृश्यः सर्वभूतानामस्तं गच्छति पर्वतम्
ādityamupatiṣṭhanti taiśca sūryo'bhipūjitaḥ |
adṛśyaḥ sarvabhūtānāmastaṃ gacchati parvatam
योजनानां सहस्राणि दश तानि दिवाकरः ।
मुहूर्तार्धेन तं शीघ्रमभियाति शिलोच्चयम्
yojanānāṃ sahasrāṇi daśa tāni divākaraḥ |
muhūrtārdhena taṃ śīghramabhiyāti śiloccayam
शृङ्गे तस्य महद्दिव्यं भवनं सूर्यसंनिभम् ।
प्रासादगणसम्बाधं विहितं विश्वकर्मणा
śṛṅge tasya mahaddivyaṃ bhavanaṃ sūryasaṃnibham |
prāsādagaṇasambādhaṃ vihitaṃ viśvakarmaṇā
शोभितं तरुभिश्चित्रैर्नानापक्षिसमाकुलैः ।
निकेतं पाशहस्तस्य वरुणस्य महात्मनः
śobhitaṃ tarubhiścitrairnānāpakṣisamākulaiḥ |
niketaṃ pāśahastasya varuṇasya mahātmanaḥ
अन्तरा मेरुमस्तं च तालो दशशिरा महान् ।
जातरूपमयः श्रीमान् भ्राजते चित्रवेदिकः
antarā merumastaṃ ca tālo daśaśirā mahān |
jātarūpamayaḥ śrīmān bhrājate citravedikaḥ
तेषु सर्वेषु दुर्गेषु सरस्सु च सरित्सु च ।
रावणः सह वैदेह्या मार्गितव्यस्ततस्ततः
teṣu sarveṣu durgeṣu sarassu ca saritsu ca |
rāvaṇaḥ saha vaidehyā mārgitavyastatastataḥ
यत्र तिष्ठति धर्मज्ञस्तपसा स्वेन भावितः ।
मेरुसावर्णिरित्येष ख्यातो वै ब्रह्मणा समः
yatra tiṣṭhati dharmajñastapasā svena bhāvitaḥ |
merusāvarṇirityeṣa khyāto vai brahmaṇā samaḥ
प्रष्टव्यो मेरुसावर्णिर्महर्षिः सूर्यसंनिभः ।
प्रणम्य शिरसा भूमौ प्रवृत्तिं मैथिलीं प्रति
praṣṭavyo merusāvarṇirmaharṣiḥ sūryasaṃnibhaḥ |
praṇamya śirasā bhūmau pravṛttiṃ maithilīṃ prati
एतावज्जीवलोकस्य भास्करो रजनीक्षये ।
कृत्वा वितिमिरं सर्वमस्तं गच्छति पर्वतम्
etāvajjīvalokasya bhāskaro rajanīkṣaye |
kṛtvā vitimiraṃ sarvamastaṃ gacchati parvatam
एतावद् वानरैः शक्यं गन्तुं वानरपुङ्गवाः ।
अभास्करममर्यादं न जानीमस्ततः परम्
etāvad vānaraiḥ śakyaṃ gantuṃ vānarapuṅgavāḥ |
abhāskaramamaryādaṃ na jānīmastataḥ param
अवगम्य तु वैदेहीं निलयं रावणस्य च ।
अस्तं पर्वतमासाद्य पूर्णे मासे निवर्तत
avagamya tu vaidehīṃ nilayaṃ rāvaṇasya ca |
astaṃ parvatamāsādya pūrṇe māse nivartata
ऊर्ध्वं मासान्न वस्तव्यं वसन् वध्यो भवेन्मम ।
सहैव शूरो युष्माभिः श्वशुरो मे गमिष्यति
ūrdhvaṃ māsānna vastavyaṃ vasan vadhyo bhavenmama |
sahaiva śūro yuṣmābhiḥ śvaśuro me gamiṣyati
श्रोतव्यं सर्वमेतस्य भवद्भिर्दिष्टकारिभिः ।
गुरुरेष महाबाहुः श्वशुरो मे महाबलः
śrotavyaṃ sarvametasya bhavadbhirdiṣṭakāribhiḥ |
gurureṣa mahābāhuḥ śvaśuro me mahābalaḥ
भवन्तश्चापि विक्रान्ताः प्रमाणं सर्व एव हि ।
प्रमाणमेनं संस्थाप्य पश्यध्वं पश्चिमां दिशम्
bhavantaścāpi vikrāntāḥ pramāṇaṃ sarva eva hi |
pramāṇamenaṃ saṃsthāpya paśyadhvaṃ paścimāṃ diśam
दृष्टायां तु नरेन्द्रस्य पत्न्याममिततेजसः ।
कृतकृत्या भविष्यामः कृतस्य प्रतिकर्मणा
dṛṣṭāyāṃ tu narendrasya patnyāmamitatejasaḥ |
kṛtakṛtyā bhaviṣyāmaḥ kṛtasya pratikarmaṇā
अतोऽन्यदपि यत्कार्यं कार्यस्यास्य प्रियं भवेत् ।
सम्प्रधार्य भवद्भिश्च देशकालार्थसंहितम्
ato'nyadapi yatkāryaṃ kāryasyāsya priyaṃ bhavet |
sampradhārya bhavadbhiśca deśakālārthasaṃhitam
ततः सुषेणप्रमुखाः प्लवङ्गाः
सुग्रीववाक्यं निपुणं निशम्य ।
आमन्त्र्य सर्वे प्लवगाधिपं ते
जग्मुर्दिशं तां वरुणाभिगुप्ताम्
tataḥ suṣeṇapramukhāḥ plavaṅgāḥ
sugrīvavākyaṃ nipuṇaṃ niśamya |
āmantrya sarve plavagādhipaṃ te
jagmurdiśaṃ tāṃ varuṇābhiguptām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)