प्रतिगृह्य च तत् सर्वमुपायनमुपाहृतम् ।
वानरान् सान्त्वयित्वा च सर्वानेव व्यसर्जयत्
pratigṛhya ca tat sarvamupāyanamupāhṛtam |
vānarān sāntvayitvā ca sarvāneva vyasarjayat
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे अष्टात्रिंशः सर्गः ॥४-३८॥
34 verses · 38 of 67
Sugriva accepts the gifts, thanks the messengers and dismisses them. Lakshmana gently tells him to come out of Kishkindha to Rama. Sugriva calls for a palanquin, mounts it with Lakshmana, and goes with a great escort of vanaras, with a white parasol and whisks. Reaching Rama, he steps down and falls at his feet with folded hands. Rama raises and embraces him, seats him, and says that a king who gives due time to dharma, wealth and pleasure is wise; one who pursues only pleasure falls. Now is the time for effort. Sugriva answers that by Rama's grace he regained everything; the vanara chiefs have come with their hosts, and they will go to fight the rakshasa, kill Ravana and bring back Sita.
प्रतिगृह्य च तत् सर्वमुपायनमुपाहृतम् ।
वानरान् सान्त्वयित्वा च सर्वानेव व्यसर्जयत्
pratigṛhya ca tat sarvamupāyanamupāhṛtam |
vānarān sāntvayitvā ca sarvāneva vyasarjayat
विसर्जयित्वा स हरीन् सहस्रान् कृतकर्मणः ।
मेने कृतार्थमात्मानं राघवं च महाबलम्
visarjayitvā sa harīn sahasrān kṛtakarmaṇaḥ |
mene kṛtārthamātmānaṃ rāghavaṃ ca mahābalam
स लक्ष्मणो भीमबलं सर्ववानरसत्तमम् ।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं सुग्रीवं सम्प्रहर्षयन्
sa lakṣmaṇo bhīmabalaṃ sarvavānarasattamam |
abravīt praśritaṃ vākyaṃ sugrīvaṃ sampraharṣayan
किष्किन्धाया विनिष्क्राम यदि ते सौम्य रोचते ।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा लक्ष्मणस्य सुभाषितम्
kiṣkindhāyā viniṣkrāma yadi te saumya rocate |
tasya tad vacanaṃ śrutvā lakṣmaṇasya subhāṣitam
सुग्रीवः परमप्रीतो वाक्यमेतदुवाच ह ।
एवं भवतु गच्छाम स्थेयं त्वच्छासने मया
sugrīvaḥ paramaprīto vākyametaduvāca ha |
evaṃ bhavatu gacchāma stheyaṃ tvacchāsane mayā
तमेवमुक्त्वा सुग्रीवो लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
विसर्जयामास तदा ताराद्याश्चैव योषितः
tamevamuktvā sugrīvo lakṣmaṇaṃ śubhalakṣaṇam |
visarjayāmāsa tadā tārādyāścaiva yoṣitaḥ
एहीत्युच्चैर्हरिवरान् सुग्रीवः समुदाहरत् ।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा हरयः शीघ्रमाययुः
ehītyuccairharivarān sugrīvaḥ samudāharat |
tasya tad vacanaṃ śrutvā harayaḥ śīghramāyayuḥ
बद्धाञ्जलिपुटाः सर्वे ये स्युः स्त्रीदर्शनक्षमाः ।
तानुवाच ततः प्राप्तान् राजार्कसदृशप्रभः
baddhāñjalipuṭāḥ sarve ye syuḥ strīdarśanakṣamāḥ |
tānuvāca tataḥ prāptān rājārkasadṛśaprabhaḥ
उपस्थापयत क्षिप्रं शिबिकां मम वानराः ।
श्रुत्वा तु वचनं तस्य हरयः शीघ्रविक्रमाः
upasthāpayata kṣipraṃ śibikāṃ mama vānarāḥ |
śrutvā tu vacanaṃ tasya harayaḥ śīghravikramāḥ
समुपस्थापयामासुः शिबिकां प्रियदर्शनाम् ।
तामुपस्थापितां दृष्ट्वा शिबिकां वानराधिपः
samupasthāpayāmāsuḥ śibikāṃ priyadarśanām |
tāmupasthāpitāṃ dṛṣṭvā śibikāṃ vānarādhipaḥ
लक्ष्मणारुह्यतां शीघ्रमिति सौमित्रिमब्रवीत् ।
इत्युक्त्वा काञ्चनं यानं सुग्रीवः सूर्यसंनिभम्
lakṣmaṇāruhyatāṃ śīghramiti saumitrimabravīt |
ityuktvā kāñcanaṃ yānaṃ sugrīvaḥ sūryasaṃnibham
बहुभिर्हरिभिर्युक्तमारुरोह सलक्ष्मणः ।
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि
bahubhirharibhiryuktamāruroha salakṣmaṇaḥ |
pāṇḍureṇātapatreṇa dhriyamāṇena mūrdhani
शुक्लैश्च वालव्यजनैर्धूयमानैः समन्ततः ।
शंखभेरीनिनादैश्च बन्दिभिश्चाभिनन्दितः
śuklaiśca vālavyajanairdhūyamānaiḥ samantataḥ |
śaṃkhabherīninādaiśca bandibhiścābhinanditaḥ
निर्ययौ प्राप्य सुग्रीवो राज्यश्रियमनुत्तमाम् ।
स वानरशतैस्तीक्ष्णैर्बहुभिः शस्त्रपाणिभिः
niryayau prāpya sugrīvo rājyaśriyamanuttamām |
sa vānaraśataistīkṣṇairbahubhiḥ śastrapāṇibhiḥ
परिकीर्णो ययौ तत्र यत्र रामो व्यवस्थितः ।
स तं देशमनुप्राप्य श्रेष्ठं रामनिषेवितम्
parikīrṇo yayau tatra yatra rāmo vyavasthitaḥ |
sa taṃ deśamanuprāpya śreṣṭhaṃ rāmaniṣevitam
अवातरन्महातेजाः शिबिकायाः सलक्ष्मणः ।
आसाद्य च ततो रामं कृताञ्जलिपुटोऽभवत्
avātaranmahātejāḥ śibikāyāḥ salakṣmaṇaḥ |
āsādya ca tato rāmaṃ kṛtāñjalipuṭo'bhavat
कृताञ्जलौ स्थिते तस्मिन् वानराश्चाभवंस्तथा ।
तटाकमिव तं दृष्ट्वा रामः कुड्मलपङ्कजम्
kṛtāñjalau sthite tasmin vānarāścābhavaṃstathā |
taṭākamiva taṃ dṛṣṭvā rāmaḥ kuḍmalapaṅkajam
वानराणां महत् सैन्यं सुग्रीवे प्रीतिमानभूत् ।
पादयोः पतितं मूर्ध्ना तमुत्थाप्य हरीश्वरम्
vānarāṇāṃ mahat sainyaṃ sugrīve prītimānabhūt |
pādayoḥ patitaṃ mūrdhnā tamutthāpya harīśvaram
प्रेम्णा च बहुमानाच्च राघवः परिषस्वजे ।
परिष्वज्य च धर्मात्मा निषीदेति ततोऽब्रवीत्
premṇā ca bahumānācca rāghavaḥ pariṣasvaje |
pariṣvajya ca dharmātmā niṣīdeti tato'bravīt
निषण्णं तं ततो दृष्ट्वा क्षितौ रामोऽब्रवीत् ततः ।
धर्ममर्थं च कामं च काले यस्तु निषेवते
niṣaṇṇaṃ taṃ tato dṛṣṭvā kṣitau rāmo'bravīt tataḥ |
dharmamarthaṃ ca kāmaṃ ca kāle yastu niṣevate
विभज्य सततं वीर स राजा हरिसत्तम ।
हित्वा धर्मं तथार्थं च कामं यस्तु निषेवते
vibhajya satataṃ vīra sa rājā harisattama |
hitvā dharmaṃ tathārthaṃ ca kāmaṃ yastu niṣevate
स वृक्षाग्रे यथा सुप्तः पतितः प्रतिबुध्यते ।
अमित्राणां वधे युक्तो मित्राणां संग्रहे रतः
sa vṛkṣāgre yathā suptaḥ patitaḥ pratibudhyate |
amitrāṇāṃ vadhe yukto mitrāṇāṃ saṃgrahe rataḥ
त्रिवर्गफलभोक्ता च राजा धर्मेण युज्यते ।
उद्योगसमयस्त्वेष प्राप्तः शत्रुनिषूदन
trivargaphalabhoktā ca rājā dharmeṇa yujyate |
udyogasamayastveṣa prāptaḥ śatruniṣūdana
संचिन्त्यतां हि पिङ्गेश हरिभिः सह मन्त्रिभिः ।
एवमुक्तस्तु सुग्रीवो रामं वचनमब्रवीत्
saṃcintyatāṃ hi piṅgeśa haribhiḥ saha mantribhiḥ |
evamuktastu sugrīvo rāmaṃ vacanamabravīt
प्रणष्टा श्रीश्च कीर्तिश्च कपिराज्यं च शाश्वतम् ।
त्वत्प्रसादान्महाबाहो पुनः प्राप्तमिदं मया
praṇaṣṭā śrīśca kīrtiśca kapirājyaṃ ca śāśvatam |
tvatprasādānmahābāho punaḥ prāptamidaṃ mayā
तव देव प्रसादाच्च भ्रातुश्च जयतां वर ।
कृतं न प्रतिकुर्याद् यः पुरुषाणां हि दूषकः
tava deva prasādācca bhrātuśca jayatāṃ vara |
kṛtaṃ na pratikuryād yaḥ puruṣāṇāṃ hi dūṣakaḥ
एते वानरमुख्याश्च शतशः शत्रुसूदन ।
प्राप्ताश्चादाय बलिनः पृथिव्यां सर्ववानरान्
ete vānaramukhyāśca śataśaḥ śatrusūdana |
prāptāścādāya balinaḥ pṛthivyāṃ sarvavānarān
ऋक्षाश्च वानराः शूरा गोलाङ्गूलाश्च राघव ।
कान्तारवनदुर्गाणामभिज्ञा घोरदर्शनाः
ṛkṣāśca vānarāḥ śūrā golāṅgūlāśca rāghava |
kāntāravanadurgāṇāmabhijñā ghoradarśanāḥ
देवगन्धर्वपुत्राश्च वानराः कामरूपिणः ।
स्वैः स्वैः परिवृताः सैन्यैर्वर्तन्ते पथि राघव
devagandharvaputrāśca vānarāḥ kāmarūpiṇaḥ |
svaiḥ svaiḥ parivṛtāḥ sainyairvartante pathi rāghava
शतैः शतसहस्रैश्च वर्तन्ते कोटिभिस्तथा ।
अयुतैश्चावृता वीर शङ्कुभिश्च परंतप
śataiḥ śatasahasraiśca vartante koṭibhistathā |
ayutaiścāvṛtā vīra śaṅkubhiśca paraṃtapa
अर्बुदैरर्बुदशतैर्मध्यैश्चान्त्यैश्च वानराः ।
समुद्राश्च परार्धाश्च हरयो हरियूथपाः
arbudairarbudaśatairmadhyaiścāntyaiśca vānarāḥ |
samudrāśca parārdhāśca harayo hariyūthapāḥ
आगमिष्यन्ति ते राजन् महेन्द्रसमविक्रमाः ।
मेघपर्वतसंकाशा मेरुविन्ध्यकृतालयाः
āgamiṣyanti te rājan mahendrasamavikramāḥ |
meghaparvatasaṃkāśā meruvindhyakṛtālayāḥ
ते त्वामभिगमिष्यन्ति राक्षसं योद्धुमाहवे ।
निहत्य रावणं युद्धे ह्यानयिष्यन्ति मैथिलीम्
te tvāmabhigamiṣyanti rākṣasaṃ yoddhumāhave |
nihatya rāvaṇaṃ yuddhe hyānayiṣyanti maithilīm
ततः समुद्योगमवेक्ष्य वीर्यवान्
हरिप्रवीरस्य निदेशवर्तिनः ।
बभूव हर्षाद् वसुधाधिपात्मजः
प्रबुद्धनीलोत्पलतुल्यदर्शनः
tataḥ samudyogamavekṣya vīryavān
haripravīrasya nideśavartinaḥ |
babhūva harṣād vasudhādhipātmajaḥ
prabuddhanīlotpalatulyadarśanaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)