गृहं प्रविष्टे सुग्रीवे विमुक्ते गगने घनैः ।
वर्षरात्रे स्थितो रामः कामशोकाभिपीडितः
gṛhaṃ praviṣṭe sugrīve vimukte gagane ghanaiḥ |
varṣarātre sthito rāmaḥ kāmaśokābhipīḍitaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये किष्किन्धाकाण्डे त्रिंशः सर्गः ॥४-३०॥
85 verses · 30 of 67
Sugriva has gone into his palace; the rains are over. Rama, tormented by longing, sees the clear autumn sky and moonlight, and thinks of Sita, who used to wake to the calls of the kalahamsas. He describes the autumn at length: rivers and lakes calm and clear, the moon bright, mountains washed by rain, elephants in rut, the evening sky rosy, crops ripe, sandbanks crowded with geese and cranes. The four months have passed, yet Sugriva, lost in pleasure, has not begun the search. Rama grows angry and tells Lakshmana to go to Kishkindha and warn the foolish, ungrateful king: the road by which Vali went has not closed. Let Sugriva keep his word and not follow Vali to Yama's abode.
गृहं प्रविष्टे सुग्रीवे विमुक्ते गगने घनैः ।
वर्षरात्रे स्थितो रामः कामशोकाभिपीडितः
gṛhaṃ praviṣṭe sugrīve vimukte gagane ghanaiḥ |
varṣarātre sthito rāmaḥ kāmaśokābhipīḍitaḥ
पाण्डुरं गगनं दृष्ट्वा विमलं चन्द्रमण्डलम् ।
शारदीं रजनीं चैव दृष्ट्वा ज्योत्स्नानुलेपनाम्
pāṇḍuraṃ gaganaṃ dṛṣṭvā vimalaṃ candramaṇḍalam |
śāradīṃ rajanīṃ caiva dṛṣṭvā jyotsnānulepanām
कामवृत्तं च सुग्रीवं नष्टां च जनकात्मजाम् ।
दृष्ट्वा कालमतीतं च मुमोह परमातुरः
kāmavṛttaṃ ca sugrīvaṃ naṣṭāṃ ca janakātmajām |
dṛṣṭvā kālamatītaṃ ca mumoha paramāturaḥ
स तु संज्ञामुपागम्य मुहूर्तान्मतिमान् नृपः ।
मनःस्थामपि वैदेहीं चिन्तयामास राघवः
sa tu saṃjñāmupāgamya muhūrtānmatimān nṛpaḥ |
manaḥsthāmapi vaidehīṃ cintayāmāsa rāghavaḥ
दृष्ट्वा च विमलं व्योम गतविद्युद्बलाहकम् ।
सारसारावसंघुष्टं विललापार्तया गिरा
dṛṣṭvā ca vimalaṃ vyoma gatavidyudbalāhakam |
sārasārāvasaṃghuṣṭaṃ vilalāpārtayā girā
आसीनः पर्वतस्याग्रे हेमधातुविभूषिते ।
शारदं गगनं दृष्ट्वा जगाम मनसा प्रियाम्
āsīnaḥ parvatasyāgre hemadhātuvibhūṣite |
śāradaṃ gaganaṃ dṛṣṭvā jagāma manasā priyām
सारसारावसंनादैः सारसारावनादिनी ।
याऽऽश्रमे रमते बाला साद्य मे रमते कथम्
sārasārāvasaṃnādaiḥ sārasārāvanādinī |
yā''śrame ramate bālā sādya me ramate katham
पुष्पितांश्चासनान् दृष्ट्वा काञ्चनानिव निर्मलान् ।
कथं सा रमते बाला पश्यन्ती मामपश्यती
puṣpitāṃścāsanān dṛṣṭvā kāñcanāniva nirmalān |
kathaṃ sā ramate bālā paśyantī māmapaśyatī
या पुरा कलहंसानां कलेन कलभाषिणी ।
बुध्यते चारुसर्वाङ्गी साद्य मे रमते कथम्
yā purā kalahaṃsānāṃ kalena kalabhāṣiṇī |
budhyate cārusarvāṅgī sādya me ramate katham
निःस्वनं चक्रवाकानां निशम्य सहचारिणाम् ।
पुण्डरीकविशालाक्षी कथमेषा भविष्यति
niḥsvanaṃ cakravākānāṃ niśamya sahacāriṇām |
puṇḍarīkaviśālākṣī kathameṣā bhaviṣyati
सरांसि सरितो वापीः काननानि वनानि च ।
तां विना मृगशावाक्षीं चरन्नाद्य सुखं लभे
sarāṃsi sarito vāpīḥ kānanāni vanāni ca |
tāṃ vinā mṛgaśāvākṣīṃ carannādya sukhaṃ labhe
अपि तां मद्वियोगाच्च सौकुमार्याच्च भामिनीम् ।
सुदूरं पीडयेत् कामः शरद्गुणनिरन्तरः
api tāṃ madviyogācca saukumāryācca bhāminīm |
sudūraṃ pīḍayet kāmaḥ śaradguṇanirantaraḥ
एवमादि नरश्रेष्ठो विललाप नृपात्मजः ।
विहंग इव सारङ्गः सलिलं त्रिदशेश्वरात्
evamādi naraśreṣṭho vilalāpa nṛpātmajaḥ |
vihaṃga iva sāraṅgaḥ salilaṃ tridaśeśvarāt
ततश्चञ्चूर्य रम्येषु फलार्थी गिरिसानुषु ।
ददर्श पर्युपावृत्तो लक्ष्मीवाँल्लक्ष्मणोऽग्रजम्
tataścañcūrya ramyeṣu phalārthī girisānuṣu |
dadarśa paryupāvṛtto lakṣmīvām̐llakṣmaṇo'grajam
स चिन्तया दुस्सहया परीतं
विसंज्ञमेकं विजने मनस्वी ।
भ्रातुर्विषादात् त्वरितोऽतिदीनः
समीक्ष्य सौमित्रिरुवाच दीनम्
sa cintayā dussahayā parītaṃ
visaṃjñamekaṃ vijane manasvī |
bhrāturviṣādāt tvarito'tidīnaḥ
samīkṣya saumitriruvāca dīnam
किमार्य कामस्य वशंगतेन
किमात्मपौरुष्यपराभवेन ।
अयं ह्रिया संह्रियते समाधिः
किमत्र योगेन निवर्तते न
kimārya kāmasya vaśaṃgatena
kimātmapauruṣyaparābhavena |
ayaṃ hriyā saṃhriyate samādhiḥ
kimatra yogena nivartate na
क्रियाभियोगं मनसः प्रसादं
समाधियोगानुगतं च कालम् ।
सहायसामर्थ्यमदीनसत्त्वः
स्वकर्महेतुं च कुरुष्व तात
kriyābhiyogaṃ manasaḥ prasādaṃ
samādhiyogānugataṃ ca kālam |
sahāyasāmarthyamadīnasattvaḥ
svakarmahetuṃ ca kuruṣva tāta
न जानकी मानववंशनाथ
त्वया सनाथा सुलभा परेण ।
न चाग्निचूडां ज्वलितामुपेत्य
न दह्यते वीर वरार्ह कश्चित्
na jānakī mānavavaṃśanātha
tvayā sanāthā sulabhā pareṇa |
na cāgnicūḍāṃ jvalitāmupetya
na dahyate vīra varārha kaścit
सलक्षणं लक्ष्मणमप्रधृष्यं
स्वभावजं वाक्यमुवाच रामः ।
हितं च पथ्यं च नयप्रसक्तं
ससामधर्मार्थसमाहितं च
salakṣaṇaṃ lakṣmaṇamapradhṛṣyaṃ
svabhāvajaṃ vākyamuvāca rāmaḥ |
hitaṃ ca pathyaṃ ca nayaprasaktaṃ
sasāmadharmārthasamāhitaṃ ca
निस्संशयं कार्यमवेक्षितव्यं
क्रियाविशेषोऽप्यनुवर्तितव्यः ।
न तु प्रवृद्धस्य दुरासदस्य
कुमार वीर्यस्य फलं च चिन्त्यम्
nissaṃśayaṃ kāryamavekṣitavyaṃ
kriyāviśeṣo'pyanuvartitavyaḥ |
na tu pravṛddhasya durāsadasya
kumāra vīryasya phalaṃ ca cintyam
अथ पद्मपलाशाक्षीं मैथिलीमनुचिन्तयन् ।
उवाच लक्ष्मणं रामो मुखेन परिशुष्यता
atha padmapalāśākṣīṃ maithilīmanucintayan |
uvāca lakṣmaṇaṃ rāmo mukhena pariśuṣyatā
तर्पयित्वा सहस्राक्षः सलिलेन वसुंधराम् ।
निर्वर्तयित्वा सस्यानि कृतकर्मा व्यवस्थितः
tarpayitvā sahasrākṣaḥ salilena vasuṃdharām |
nirvartayitvā sasyāni kṛtakarmā vyavasthitaḥ
दीर्घगम्भीरनिर्घोषाः शैलद्रुमपुरोगमाः ।
विसृज्य सलिलं मेघाः परिशान्ता नृपात्मज
dīrghagambhīranirghoṣāḥ śailadrumapurogamāḥ |
visṛjya salilaṃ meghāḥ pariśāntā nṛpātmaja
नीलोत्पलदलश्यामाः श्यामीकृत्वा दिशो दश ।
विमदा इव मातङ्गाः शान्तवेगाः पयोधराः
nīlotpaladalaśyāmāḥ śyāmīkṛtvā diśo daśa |
vimadā iva mātaṅgāḥ śāntavegāḥ payodharāḥ
जलगर्भा महावेगाः कुटजार्जुनगन्धिनः ।
चरित्वा विरताः सौम्य वृष्टिवाताः समुद्यताः
jalagarbhā mahāvegāḥ kuṭajārjunagandhinaḥ |
caritvā viratāḥ saumya vṛṣṭivātāḥ samudyatāḥ
घनानां वारणानां च मयूराणां च लक्ष्मण ।
नादः प्रस्रवणानां च प्रशान्तः सहसानघ
ghanānāṃ vāraṇānāṃ ca mayūrāṇāṃ ca lakṣmaṇa |
nādaḥ prasravaṇānāṃ ca praśāntaḥ sahasānagha
अभिवृष्टा महामेघैर्निर्मलाश्चित्रसानवः ।
अनुलिप्ता इवाभान्ति गिरयश्चन्द्ररश्मिभिः
abhivṛṣṭā mahāmeghairnirmalāścitrasānavaḥ |
anuliptā ivābhānti girayaścandraraśmibhiḥ
शाखासु सप्तच्छदपादपानां
प्रभासु तारार्कनिशाकराणाम् ।
लीलासु चैवोत्तमवारणानां
श्रियं विभज्याद्य शरत्प्रवृत्ता
śākhāsu saptacchadapādapānāṃ
prabhāsu tārārkaniśākarāṇām |
līlāsu caivottamavāraṇānāṃ
śriyaṃ vibhajyādya śaratpravṛttā
सम्प्रत्यनेकाश्रयचित्रशोभा
लक्ष्मीः शरत्कालगुणोपपन्ना ।
सूर्याग्रहस्तप्रतिबोधितेषु
पद्माकरेष्वभ्यधिकं विभाति
sampratyanekāśrayacitraśobhā
lakṣmīḥ śaratkālaguṇopapannā |
sūryāgrahastapratibodhiteṣu
padmākareṣvabhyadhikaṃ vibhāti
सप्तच्छदानां कुसुमोपगन्धी
षट्पादवृन्दैरनुगीयमानः ।
मत्तद्विपानां पवनानुसारी
दर्पं विनेष्यन्नधिकं विभाति
saptacchadānāṃ kusumopagandhī
ṣaṭpādavṛndairanugīyamānaḥ |
mattadvipānāṃ pavanānusārī
darpaṃ vineṣyannadhikaṃ vibhāti
अभ्यागतैश्चारुविशालपक्षैः
स्मरप्रियैः पद्मरजोऽवकीर्णैः ।
महानदीनां पुलिनोपयातैः
क्रीडन्ति हंसाः सह चक्रवाकैः
abhyāgataiścāruviśālapakṣaiḥ
smarapriyaiḥ padmarajo'vakīrṇaiḥ |
mahānadīnāṃ pulinopayātaiḥ
krīḍanti haṃsāḥ saha cakravākaiḥ
मदप्रगल्भेषु च वारणेषु
गवां समूहेषु च दर्पितेषु ।
प्रसन्नतोयासु च निम्नगासु
विभाति लक्ष्मीर्बहुधा विभक्ता
madapragalbheṣu ca vāraṇeṣu
gavāṃ samūheṣu ca darpiteṣu |
prasannatoyāsu ca nimnagāsu
vibhāti lakṣmīrbahudhā vibhaktā
नभः समीक्ष्याम्बुधरैर्विमुक्तं
विमुक्तबर्हाभरणा वनेषु ।
प्रियास्वरक्ता विनिवृत्तशोभा
गतोत्सवा ध्यानपरा मयूराः
nabhaḥ samīkṣyāmbudharairvimuktaṃ
vimuktabarhābharaṇā vaneṣu |
priyāsvaraktā vinivṛttaśobhā
gatotsavā dhyānaparā mayūrāḥ
मनोज्ञगन्धैः प्रियकैरनल्पैः
पुष्पातिभारावनताग्रशाखैः ।
सुवर्णगौरैर्नयनाभिरामै-
रुद्योतितानीव वनान्तराणि
manojñagandhaiḥ priyakairanalpaiḥ
puṣpātibhārāvanatāgraśākhaiḥ |
suvarṇagaurairnayanābhirāmai-
rudyotitānīva vanāntarāṇi
प्रियान्वितानां नलिनीप्रियाणां
वने प्रियाणां कुसुमोद्गतानाम् ।
मदोत्कटानां मदलालसानां
गजोत्तमानां गतयोऽद्य मन्दाः
priyānvitānāṃ nalinīpriyāṇāṃ
vane priyāṇāṃ kusumodgatānām |
madotkaṭānāṃ madalālasānāṃ
gajottamānāṃ gatayo'dya mandāḥ
व्यक्तं नभः शस्त्रविधौतवर्णं
कृशप्रवाहानि नदीजलानि ।
कह्लारशीताः पवनाः प्रवान्ति
तमो विमुक्ताश्च दिशः प्रकाशाः
vyaktaṃ nabhaḥ śastravidhautavarṇaṃ
kṛśapravāhāni nadījalāni |
kahlāraśītāḥ pavanāḥ pravānti
tamo vimuktāśca diśaḥ prakāśāḥ
सूर्यातपक्रामणनष्टपङ्का
भूमिश्चिरोद्घाटितसान्द्ररेणुः ।
अन्योन्यवैरेण समायुताना-
मुद्योगकालोऽद्य नराधिपानाम्
sūryātapakrāmaṇanaṣṭapaṅkā
bhūmiścirodghāṭitasāndrareṇuḥ |
anyonyavaireṇa samāyutānā-
mudyogakālo'dya narādhipānām
शरद्गुणाप्यायितरूपशोभाः
प्रहर्षिताः पांसुसमुत्थिताङ्गाः ।
मदोत्कटाः सम्प्रति युद्धलुब्धा
वृषा गवां मध्यगता नदन्ति
śaradguṇāpyāyitarūpaśobhāḥ
praharṣitāḥ pāṃsusamutthitāṅgāḥ |
madotkaṭāḥ samprati yuddhalubdhā
vṛṣā gavāṃ madhyagatā nadanti
समन्मथा तीव्रतरानुरागा
कुलान्विता मन्दगतिः करेणुः ।
मदान्वितं सम्परिवार्य यान्तं
वनेषु भर्तारमनुप्रयाति
samanmathā tīvratarānurāgā
kulānvitā mandagatiḥ kareṇuḥ |
madānvitaṃ samparivārya yāntaṃ
vaneṣu bhartāramanuprayāti
त्यक्त्वा वराण्यात्मविभूषितानि
बर्हाणि तीरोपगता नदीनाम् ।
निर्भर्त्स्यमाना इव सारसौघैः
प्रयान्ति दीना विमना मयूराः
tyaktvā varāṇyātmavibhūṣitāni
barhāṇi tīropagatā nadīnām |
nirbhartsyamānā iva sārasaughaiḥ
prayānti dīnā vimanā mayūrāḥ
वित्रास्य कारण्डवचक्रवाकान्
महारवैर्भिन्नकटा गजेन्द्राः ।
सरस्सुबद्धाम्बुजभूषणेषु
विक्षोभ्य विक्षोभ्य जलं पिबन्ति
vitrāsya kāraṇḍavacakravākān
mahāravairbhinnakaṭā gajendrāḥ |
sarassubaddhāmbujabhūṣaṇeṣu
vikṣobhya vikṣobhya jalaṃ pibanti
व्यपेतपङ्कासु सवालुकासु
प्रसन्नतोयासु सगोकुलासु ।
ससारसारावविनादितासु
नदीषु हंसा निपतन्ति हृष्टाः
vyapetapaṅkāsu savālukāsu
prasannatoyāsu sagokulāsu |
sasārasārāvavināditāsu
nadīṣu haṃsā nipatanti hṛṣṭāḥ
नदीघनप्रस्रवणोदकाना-
मतिप्रवृद्धानिलबर्हिणानाम् ।
प्लवंगमानां च गतोत्सवानां
ध्रुवं रवाः सम्प्रति सम्प्रणष्टाः
nadīghanaprasravaṇodakānā-
matipravṛddhānilabarhiṇānām |
plavaṃgamānāṃ ca gatotsavānāṃ
dhruvaṃ ravāḥ samprati sampraṇaṣṭāḥ
अनेकवर्णाः सुविनष्टकाया
नवोदितेष्वम्बुधरेषु नष्टाः ।
क्षुधार्दिता घोरविषा बिलेभ्य-
श्चिरोषिता विप्रसरन्ति सर्पाः
anekavarṇāḥ suvinaṣṭakāyā
navoditeṣvambudhareṣu naṣṭāḥ |
kṣudhārditā ghoraviṣā bilebhya-
ściroṣitā viprasaranti sarpāḥ
चञ्चच्चन्द्रकरस्पर्शहर्षोन्मीलिततारका ।
अहो रागवती संध्या जहाति स्वयमम्बरम्
cañcaccandrakarasparśaharṣonmīlitatārakā |
aho rāgavatī saṃdhyā jahāti svayamambaram
रात्रिः शशाङ्कोदितसौम्यवक्त्रा
तारागणोन्मीलितचारुनेत्रा ।
ज्योत्स्नांशुकप्रावरणा विभाति
नारीव शुक्लांशुकसंवृताङ्गी
rātriḥ śaśāṅkoditasaumyavaktrā
tārāgaṇonmīlitacārunetrā |
jyotsnāṃśukaprāvaraṇā vibhāti
nārīva śuklāṃśukasaṃvṛtāṅgī
विपक्वशालिप्रसवानि भुक्त्वा
प्रहर्षिता सारसचारुपङ्क्तिः ।
नभः समाक्रामति शीघ्रवेगा
वातावधूता ग्रथितेव माला
vipakvaśāliprasavāni bhuktvā
praharṣitā sārasacārupaṅktiḥ |
nabhaḥ samākrāmati śīghravegā
vātāvadhūtā grathiteva mālā
सुप्तैकहंसं कुमुदैरुपेतं
महाह्रदस्थं सलिलं विभाति ।
घनैर्विमुक्तं निशि पूर्णचन्द्रं
तारागणाकीर्णमिवान्तरिक्षम्
suptaikahaṃsaṃ kumudairupetaṃ
mahāhradasthaṃ salilaṃ vibhāti |
ghanairvimuktaṃ niśi pūrṇacandraṃ
tārāgaṇākīrṇamivāntarikṣam
प्रकीर्णहंसाकुलमेखलानां
प्रबुद्धपद्मोत्पलमालिनीनाम् ।
वाप्युत्तमानामधिकाद्य लक्ष्मी-
र्वराङ्गनानामिव भूषितानाम्
prakīrṇahaṃsākulamekhalānāṃ
prabuddhapadmotpalamālinīnām |
vāpyuttamānāmadhikādya lakṣmī-
rvarāṅganānāmiva bhūṣitānām
वेणुस्वरव्यञ्जिततूर्यमिश्रः
प्रत्यूषकालेऽनिलसम्प्रवृत्तः ।
सम्मूर्छितो गर्गरगोवृषाणा-
मन्योन्यमापूरयतीव शब्दः
veṇusvaravyañjitatūryamiśraḥ
pratyūṣakāle'nilasampravṛttaḥ |
sammūrchito gargaragovṛṣāṇā-
manyonyamāpūrayatīva śabdaḥ
नवैर्नदीनां कुसुमप्रहासै-
र्व्याधूयमानैर्मृदुमारुतेन ।
धौतामलक्षौमपटप्रकाशैः
कूलानि काशैरुपशोभितानि
navairnadīnāṃ kusumaprahāsai-
rvyādhūyamānairmṛdumārutena |
dhautāmalakṣaumapaṭaprakāśaiḥ
kūlāni kāśairupaśobhitāni
वनप्रचण्डा मधुपानशौण्डाः
प्रियान्विताः षट्चरणाः प्रहृष्टाः ।
वनेषु मत्ताः पवनानुयात्रां
कुर्वन्ति पद्मासनरेणुगौराः
vanapracaṇḍā madhupānaśauṇḍāḥ
priyānvitāḥ ṣaṭcaraṇāḥ prahṛṣṭāḥ |
vaneṣu mattāḥ pavanānuyātrāṃ
kurvanti padmāsanareṇugaurāḥ
जलं प्रसन्नं कुसुमप्रहासं
क्रौञ्चस्वनं शालिवनं विपक्वम् ।
मृदुश्च वायुर्विमलश्च चन्द्रः
शंसन्ति वर्षव्यपनीतकालम्
jalaṃ prasannaṃ kusumaprahāsaṃ
krauñcasvanaṃ śālivanaṃ vipakvam |
mṛduśca vāyurvimalaśca candraḥ
śaṃsanti varṣavyapanītakālam
मीनोपसंदर्शितमेखलानां
नदीवधूनां गतयोऽद्य मन्दाः ।
कान्तोपभुक्तालसगामिनीनां
प्रभातकालेष्विव कामिनीनाम्
mīnopasaṃdarśitamekhalānāṃ
nadīvadhūnāṃ gatayo'dya mandāḥ |
kāntopabhuktālasagāminīnāṃ
prabhātakāleṣviva kāminīnām
सचक्रवाकानि सशैवलानि
काशैर्दुकूलैरिव संवृतानि ।
सपत्ररेखाणि सरोचनानि
वधूमुखानीव नदीमुखानि
sacakravākāni saśaivalāni
kāśairdukūlairiva saṃvṛtāni |
sapatrarekhāṇi sarocanāni
vadhūmukhānīva nadīmukhāni
प्रफुल्लबाणासनचित्रितेषु
प्रहृष्टषट्पादनिकूजितेषु ।
गृहीतचापोद्यतदण्डचण्डः
प्रचण्डचापोऽद्य वनेषु कामः
praphullabāṇāsanacitriteṣu
prahṛṣṭaṣaṭpādanikūjiteṣu |
gṛhītacāpodyatadaṇḍacaṇḍaḥ
pracaṇḍacāpo'dya vaneṣu kāmaḥ
लोकं सुवृष्ट्या परितोषयित्वा
नदीस्तटाकानि च पूरयित्वा ।
निष्पन्नसस्यां वसुधां च कृत्वा
त्यक्त्वा नभस्तोयधराः प्रणष्टाः
lokaṃ suvṛṣṭyā paritoṣayitvā
nadīstaṭākāni ca pūrayitvā |
niṣpannasasyāṃ vasudhāṃ ca kṛtvā
tyaktvā nabhastoyadharāḥ praṇaṣṭāḥ
दर्शयन्ति शरन्नद्यः पुलिनानि शनैः शनैः ।
नवसंगमसव्रीडा जघनानीव योषितः
darśayanti śarannadyaḥ pulināni śanaiḥ śanaiḥ |
navasaṃgamasavrīḍā jaghanānīva yoṣitaḥ
प्रसन्नसलिलाः सौम्य कुरराभिविनादिताः ।
चक्रवाकगणाकीर्णा विभान्ति सलिलाशयाः
prasannasalilāḥ saumya kurarābhivināditāḥ |
cakravākagaṇākīrṇā vibhānti salilāśayāḥ
अन्योन्यबद्धवैराणां जिगीषूणां नृपात्मज ।
उद्योगसमयः सौम्य पार्थिवानामुपस्थितः
anyonyabaddhavairāṇāṃ jigīṣūṇāṃ nṛpātmaja |
udyogasamayaḥ saumya pārthivānāmupasthitaḥ
इयं सा प्रथमा यात्रा पार्थिवानां नृपात्मज ।
न च पश्यामि सुग्रीवमुद्योगं च तथाविधम्
iyaṃ sā prathamā yātrā pārthivānāṃ nṛpātmaja |
na ca paśyāmi sugrīvamudyogaṃ ca tathāvidham
असनाः सप्तपर्णाश्च कोविदाराश्च पुष्पिताः ।
दृश्यन्ते बन्धुजीवाश्च श्यामाश्च गिरिसानुषु
asanāḥ saptaparṇāśca kovidārāśca puṣpitāḥ |
dṛśyante bandhujīvāśca śyāmāśca girisānuṣu
हंससारसचक्राह्वैः कुररैश्च समन्ततः ।
पुलिनान्यवकीर्णानि नदीनां पश्य लक्ष्मण
haṃsasārasacakrāhvaiḥ kuraraiśca samantataḥ |
pulinānyavakīrṇāni nadīnāṃ paśya lakṣmaṇa
चत्वारो वार्षिका मासा गता वर्षशतोपमाः ।
मम शोकाभितप्तस्य तथा सीतामपश्यतः
catvāro vārṣikā māsā gatā varṣaśatopamāḥ |
mama śokābhitaptasya tathā sītāmapaśyataḥ
चक्रवाकीव भर्तारं पृष्ठतोऽनुगता वनम् ।
विषमं दण्डकारण्यमुद्यानमिव चाङ्गना
cakravākīva bhartāraṃ pṛṣṭhato'nugatā vanam |
viṣamaṃ daṇḍakāraṇyamudyānamiva cāṅganā
प्रियाविहीने दुःखार्ते हृतराज्ये विवासिते ।
कृपां न कुरुते राजा सुग्रीवो मयि लक्ष्मण
priyāvihīne duḥkhārte hṛtarājye vivāsite |
kṛpāṃ na kurute rājā sugrīvo mayi lakṣmaṇa
अनाथो हृतराज्योऽहं रावणेन च धर्षितः ।
दीनो दूरगृहः कामी मां चैव शरणं गतः
anātho hṛtarājyo'haṃ rāvaṇena ca dharṣitaḥ |
dīno dūragṛhaḥ kāmī māṃ caiva śaraṇaṃ gataḥ
इत्येतैः कारणैः सौम्य सुग्रीवस्य दुरात्मनः ।
अहं वानरराजस्य परिभूतः परंतपः
ityetaiḥ kāraṇaiḥ saumya sugrīvasya durātmanaḥ |
ahaṃ vānararājasya paribhūtaḥ paraṃtapaḥ
स कालं परिसंख्याय सीतायाः परिमार्गणे ।
कृतार्थः समयं कृत्वा दुर्मतिर्नाववुध्यते
sa kālaṃ parisaṃkhyāya sītāyāḥ parimārgaṇe |
kṛtārthaḥ samayaṃ kṛtvā durmatirnāvavudhyate
स किष्किन्धां प्रविश्य त्वं ब्रूहि वानरपुङ्गवम् ।
मूर्खं ग्राम्यसुखे सक्तं सुग्रीवं वचनान्मम
sa kiṣkindhāṃ praviśya tvaṃ brūhi vānarapuṅgavam |
mūrkhaṃ grāmyasukhe saktaṃ sugrīvaṃ vacanānmama
अर्थिनामुपपन्नानां पूर्वं चाप्युपकारिणाम् ।
आशां संश्रुत्य यो हन्ति स लोके पुरुषाधमः
arthināmupapannānāṃ pūrvaṃ cāpyupakāriṇām |
āśāṃ saṃśrutya yo hanti sa loke puruṣādhamaḥ
शुभं वा यदि वा पापं यो हि वाक्यमुदीरितम् ।
सत्येन परिगृह्णाति स वीरः पुरुषोत्तमः
śubhaṃ vā yadi vā pāpaṃ yo hi vākyamudīritam |
satyena parigṛhṇāti sa vīraḥ puruṣottamaḥ
कृतार्था ह्यकृतार्थानां मित्राणां न भवन्ति ये ।
तान् मृतानपि क्रव्यादाः कृतघ्नान् नोपभुञ्जते
kṛtārthā hyakṛtārthānāṃ mitrāṇāṃ na bhavanti ye |
tān mṛtānapi kravyādāḥ kṛtaghnān nopabhuñjate
नूनं काञ्चनपृष्ठस्य विकृष्टस्य मया रणे ।
द्रष्टुमिच्छसि चापस्य रूपं विद्युद्गणोपमम्
nūnaṃ kāñcanapṛṣṭhasya vikṛṣṭasya mayā raṇe |
draṣṭumicchasi cāpasya rūpaṃ vidyudgaṇopamam
घोरं ज्यातलनिर्घोषं क्रुद्धस्य मम संयुगे ।
निर्घोषमिव वज्रस्य पुनः संश्रोतुमिच्छसि
ghoraṃ jyātalanirghoṣaṃ kruddhasya mama saṃyuge |
nirghoṣamiva vajrasya punaḥ saṃśrotumicchasi
काममेवंगतेऽप्यस्य परिज्ञाते पराक्रमे ।
त्वत्सहायस्य मे वीर न चिन्ता स्यान्नृपात्मज
kāmamevaṃgate'pyasya parijñāte parākrame |
tvatsahāyasya me vīra na cintā syānnṛpātmaja
यदर्थमयमारम्भः कृतः परपुरंजय ।
समयं नाभिजानाति कृतार्थः प्लवगेश्वरः
yadarthamayamārambhaḥ kṛtaḥ parapuraṃjaya |
samayaṃ nābhijānāti kṛtārthaḥ plavageśvaraḥ
वर्षाः समयकालं तु प्रतिज्ञाय हरीश्वरः ।
व्यतीतांश्चतुरो मासान् विहरन् नावबुध्यते
varṣāḥ samayakālaṃ tu pratijñāya harīśvaraḥ |
vyatītāṃścaturo māsān viharan nāvabudhyate
सामात्यपरिषत्क्रीडन् पानमेवोपसेवते ।
शोकदीनेषु नास्मासु सुग्रीवः कुरुते दयाम्
sāmātyapariṣatkrīḍan pānamevopasevate |
śokadīneṣu nāsmāsu sugrīvaḥ kurute dayām
उच्यतां गच्छ सुग्रीवस्त्वया वीर महाबल ।
मम रोषस्य यद्रूपं ब्रूयाश्चैनमिदं वचः
ucyatāṃ gaccha sugrīvastvayā vīra mahābala |
mama roṣasya yadrūpaṃ brūyāścainamidaṃ vacaḥ
न स संकुचितः पन्था येन वाली हतो गतः ।
समये तिष्ठ सुग्रीव मा वालिपथमन्वगाः
na sa saṃkucitaḥ panthā yena vālī hato gataḥ |
samaye tiṣṭha sugrīva mā vālipathamanvagāḥ
एक एव रणे वाली शरेण निहतो मया ।
त्वां तु सत्यादतिक्रान्तं हनिष्यामि सबान्धवम्
eka eva raṇe vālī śareṇa nihato mayā |
tvāṃ tu satyādatikrāntaṃ haniṣyāmi sabāndhavam
यदेवं विहिते कार्ये यद्धितं पुरुषर्षभ ।
तत् तद् ब्रूहि नरश्रेष्ठ त्वर कालव्यतिक्रमः
yadevaṃ vihite kārye yaddhitaṃ puruṣarṣabha |
tat tad brūhi naraśreṣṭha tvara kālavyatikramaḥ
कुरुष्व सत्यं मम वानरेश्वर
प्रतिश्रुतं धर्ममवेक्ष्य शाश्वतम् ।
मा वालिनं प्रेतगतो यमक्षये
त्वमद्य पश्येर्मम चोदितः शरैः
kuruṣva satyaṃ mama vānareśvara
pratiśrutaṃ dharmamavekṣya śāśvatam |
mā vālinaṃ pretagato yamakṣaye
tvamadya paśyermama coditaḥ śaraiḥ
स पूर्वजं तीव्रविवृद्धकोपं
लालप्यमानं प्रसमीक्ष्य दीनम् ।
चकार तीव्रां मतिमुग्रतेजा
हरीश्वरे मानववंशवर्धनः
sa pūrvajaṃ tīvravivṛddhakopaṃ
lālapyamānaṃ prasamīkṣya dīnam |
cakāra tīvrāṃ matimugratejā
harīśvare mānavavaṃśavardhanaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)