सर्वा पूर्वमियं येषामासीत् कृत्स्ना वसुंधरा ।
प्रजापतिमुपादाय नृपाणां जयशालिनाम्
sarvā pūrvamiyaṃ yeṣāmāsīt kṛtsnā vasuṃdharā |
prajāpatimupādāya nṛpāṇāṃ jayaśālinām
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे पञ्चमः सर्गः ॥१-५॥
23 verses · 5 of 77
The poem now begins in earnest, with a description. The earth once belonged wholly to the victorious kings of Ikshvaku's line, among them Sagara, whose sixty thousand sons dug out the ocean. Their land is Kosala, rich and happy, on the banks of the Sarayu. Its capital Ayodhya was built by Manu himself, twelve yojanas long and three wide. Valmiki dwells on its broad, well-laid royal road, sprinkled with water and strewn with flowers, its gates and arches, its markets, its moat and high walls lined with weapons, its mango groves, its theatres and its palaces set with jewels. Thousands of great chariot warriors live there, along with brahmanas learned in the Vedas and their six angas. Dasharatha rules over it.
सर्वा पूर्वमियं येषामासीत् कृत्स्ना वसुंधरा ।
प्रजापतिमुपादाय नृपाणां जयशालिनाम्
sarvā pūrvamiyaṃ yeṣāmāsīt kṛtsnā vasuṃdharā |
prajāpatimupādāya nṛpāṇāṃ jayaśālinām
येषां स सगरो नाम सागरो येन खानितः ।
षष्टिपुत्रसहस्राणि यं यान्तं पर्यवारयन्
yeṣāṃ sa sagaro nāma sāgaro yena khānitaḥ |
ṣaṣṭiputrasahasrāṇi yaṃ yāntaṃ paryavārayan
इक्ष्वाकूणामिदं तेषां राज्ञां वंशे महात्मनाम् ।
महदुत्पन्नमाख्यानं रामायणमिति श्रुतम्
ikṣvākūṇāmidaṃ teṣāṃ rājñāṃ vaṃśe mahātmanām |
mahadutpannamākhyānaṃ rāmāyaṇamiti śrutam
तदिदं वर्तयिष्यावः सर्वं निखिलमादितः ।
धर्मकामार्थसहितं श्रोतव्यमनसूयता
tadidaṃ vartayiṣyāvaḥ sarvaṃ nikhilamāditaḥ |
dharmakāmārthasahitaṃ śrotavyamanasūyatā
कोसलो नाम मुदितः स्फीतो जनपदो महान् ।
निविष्टः सरयूतीरे प्रभूतधनधान्यवान्
kosalo nāma muditaḥ sphīto janapado mahān |
niviṣṭaḥ sarayūtīre prabhūtadhanadhānyavān
अयोध्या नाम नगरी तत्रासील्लोकविश्रुता ।
मनुना मानवेन्द्रेण या पुरी निर्मिता स्वयम्
ayodhyā nāma nagarī tatrāsīllokaviśrutā |
manunā mānavendreṇa yā purī nirmitā svayam
आयता दश च द्वे च योजनानि महापुरी ।
श्रीमती त्रीणि विस्तीर्णा सुविभक्तमहापथा
āyatā daśa ca dve ca yojanāni mahāpurī |
śrīmatī trīṇi vistīrṇā suvibhaktamahāpathā
राजमार्गेण महता सुविभक्तेन शोभिता ।
मुक्तपुष्पावकीर्णेन जलसिक्तेन नित्यशः
rājamārgeṇa mahatā suvibhaktena śobhitā |
muktapuṣpāvakīrṇena jalasiktena nityaśaḥ
तां तु राजा दशरथो महाराष्ट्रविवर्धनः ।
पुरीमावासयामास दिवि देवपतिर्यथा
tāṃ tu rājā daśaratho mahārāṣṭravivardhanaḥ |
purīmāvāsayāmāsa divi devapatiryathā
कपाटतोरणवतीं सुविभक्तान्तरापणाम् ।
सर्वयन्त्रायुधवतीमुषितां सर्वशिल्पिभिः
kapāṭatoraṇavatīṃ suvibhaktāntarāpaṇām |
sarvayantrāyudhavatīmuṣitāṃ sarvaśilpibhiḥ
सूतमागधसम्बाधां श्रीमतीमतुलप्रभाम् ।
उच्चाट्टालध्वजवतीं शतघ्नीशतसंकुलाम्
sūtamāgadhasambādhāṃ śrīmatīmatulaprabhām |
uccāṭṭāladhvajavatīṃ śataghnīśatasaṃkulām
वधूनाटकसङ्घैश्च संयुक्तां सर्वतः पुरीम् ।
उद्यानाम्रवणोपेतां महतीं सालमेखलाम्
vadhūnāṭakasaṅghaiśca saṃyuktāṃ sarvataḥ purīm |
udyānāmravaṇopetāṃ mahatīṃ sālamekhalām
दुर्गगम्भीरपरिखां दुर्गामन्यैर्दुरासदाम् ।
वाजिवारणसम्पूर्णां गोभिरुष्ट्रैः खरैस्तथा
durgagambhīraparikhāṃ durgāmanyairdurāsadām |
vājivāraṇasampūrṇāṃ gobhiruṣṭraiḥ kharaistathā
सामन्तराजसङ्घैश्च बलिकर्मभिरावृताम् ।
नानादेशनिवासैश्च वणिग्भिरुपशोभिताम्
sāmantarājasaṅghaiśca balikarmabhirāvṛtām |
nānādeśanivāsaiśca vaṇigbhirupaśobhitām
प्रासादै रत्नविकृतैः पर्वतैरिव शोभिताम् ।
कूटागारैश्च सम्पूर्णामिन्द्रस्येवामरावतीम्
prāsādai ratnavikṛtaiḥ parvatairiva śobhitām |
kūṭāgāraiśca sampūrṇāmindrasyevāmarāvatīm
चित्रामष्टापदाकारां वरनारीगणायुताम् ।
सर्वरत्नसमाकीर्णां विमानगृहशोभिताम्
citrāmaṣṭāpadākārāṃ varanārīgaṇāyutām |
sarvaratnasamākīrṇāṃ vimānagṛhaśobhitām
गृहगाढामविच्छिद्रां समभूमौ निवेशिताम् ।
शालितण्डुलसम्पूर्णामिक्षुकाण्डरसोदकाम्
gṛhagāḍhāmavicchidrāṃ samabhūmau niveśitām |
śālitaṇḍulasampūrṇāmikṣukāṇḍarasodakām
दुन्दुभीभिर्मृदङ्गैश्च वीणाभिः पणवैस्तथा ।
नादितां भृशमत्यर्थं पृथिव्यां तामनुत्तमाम्
dundubhībhirmṛdaṅgaiśca vīṇābhiḥ paṇavaistathā |
nāditāṃ bhṛśamatyarthaṃ pṛthivyāṃ tāmanuttamām
विमानमिव सिद्धानां तपसाधिगतं दिवि ।
सुनिवेशितवेश्मान्तां नरोत्तमसमावृताम्
vimānamiva siddhānāṃ tapasādhigataṃ divi |
suniveśitaveśmāntāṃ narottamasamāvṛtām
ये च बाणैर्न विध्यन्ति विविक्तमपरापरम् ।
शब्दवेध्यं च विततं लघुहस्ता विशारदाः
ye ca bāṇairna vidhyanti viviktamaparāparam |
śabdavedhyaṃ ca vitataṃ laghuhastā viśāradāḥ
सिंहव्याघ्रवराहाणां मत्तानां नदतां वने ।
हन्तारो निशितैः शस्त्रैर्बलाद् बाहुबलैरपि
siṃhavyāghravarāhāṇāṃ mattānāṃ nadatāṃ vane |
hantāro niśitaiḥ śastrairbalād bāhubalairapi
तादृशानां सहस्रैस्तामभिपूर्णां महारथैः ।
पुरीमावासयामास राजा दशरथस्तदा
tādṛśānāṃ sahasraistāmabhipūrṇāṃ mahārathaiḥ |
purīmāvāsayāmāsa rājā daśarathastadā
तामग्निमद्भिर्गुणवद्भिरावृतां
द्विजोत्तमैर्वेदषडङ्गपारगैः ।
सहस्रदैः सत्यरतैर्महात्मभि-
र्महर्षिकल्पैर्ऋषिभिश्च केवलैः
tāmagnimadbhirguṇavadbhirāvṛtāṃ
dvijottamairvedaṣaḍaṅgapāragaiḥ |
sahasradaiḥ satyaratairmahātmabhi-
rmaharṣikalpairṛṣibhiśca kevalaiḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)