विश्वामित्रवचः श्रुत्वा कथान्ते रघुनन्दनः ।
उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तमिवानलम्
viśvāmitravacaḥ śrutvā kathānte raghunandanaḥ |
uvāca paramaprīto muniṃ dīptamivānalam
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये बालकाण्डे एकोनचत्वारिंशः सर्गः ॥१-३९॥
26 verses · 39 of 77
Rama, delighted, asks to hear in full how his ancestor performed the yajna. Vishvamitra says Sagara chose the land between the Himalaya and the Vindhya for the rite, and Amshuman guarded the horse. On the day of the parva, Indra in the form of a rakshasa carried it off. The priests told Sagara that if the horse were not found, the rite would fail and bring evil on all. Sagara ordered his sixty thousand sons to search the sea-girt earth, each digging a yojana. With arms hard as vajra they tore into the ground, killing nagas, asuras and creatures. The devas, alarmed, went to Brahma and told him that the sons of Sagara were digging up the whole earth and slaughtering living beings.
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा कथान्ते रघुनन्दनः ।
उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तमिवानलम्
viśvāmitravacaḥ śrutvā kathānte raghunandanaḥ |
uvāca paramaprīto muniṃ dīptamivānalam
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते विस्तरेण कथामिमाम् ।
पूर्वजो मे कथं ब्रह्मन् यज्ञं वै समुपाहरत्
śrotumicchāmi bhadraṃ te vistareṇa kathāmimām |
pūrvajo me kathaṃ brahman yajñaṃ vai samupāharat
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितः ।
विश्वामित्रस्तु काकुत्स्थमुवाच प्रहसन्निव
tasya tad vacanaṃ śrutvā kautūhalasamanvitaḥ |
viśvāmitrastu kākutsthamuvāca prahasanniva
श्रूयतां विस्तरो राम सगरस्य महात्मनः ।
शंकरश्वशुरो नाम्ना हिमवानिति विश्रुतः
śrūyatāṃ vistaro rāma sagarasya mahātmanaḥ |
śaṃkaraśvaśuro nāmnā himavāniti viśrutaḥ
विन्ध्यपर्वतमासाद्य निरीक्षेते परस्परम् ।
तयोर्मध्ये समभवद् यज्ञः स पुरुषोत्तम
vindhyaparvatamāsādya nirīkṣete parasparam |
tayormadhye samabhavad yajñaḥ sa puruṣottama
स हि देशो नरव्याघ्र प्रशस्तो यज्ञकर्मणि ।
तस्याश्वचर्यां काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथः
sa hi deśo naravyāghra praśasto yajñakarmaṇi |
tasyāśvacaryāṃ kākutstha dṛḍhadhanvā mahārathaḥ
अंशुमानकरोत् तात सगरस्य मते स्थितः ।
तस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासवः
aṃśumānakarot tāta sagarasya mate sthitaḥ |
tasya parvaṇi taṃ yajñaṃ yajamānasya vāsavaḥ
राक्षसीं तनुमास्थाय यज्ञियाश्वमपाहरत् ।
ह्रियमाणे तु काकुत्स्थ तस्मिन्नश्वे महात्मनः
rākṣasīṃ tanumāsthāya yajñiyāśvamapāharat |
hriyamāṇe tu kākutstha tasminnaśve mahātmanaḥ
उपाध्यायगणाः सर्वे यजमानमथाब्रुवन् ।
अयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वोऽपनीयते
upādhyāyagaṇāḥ sarve yajamānamathābruvan |
ayaṃ parvaṇi vegena yajñiyāśvo'panīyate
हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश्चैवोपनीयताम् ।
यज्ञच्छिद्रं भवत्येतत् सर्वेषामशिवाय नः
hartāraṃ jahi kākutstha hayaścaivopanīyatām |
yajñacchidraṃ bhavatyetat sarveṣāmaśivāya naḥ
तत् तथा क्रियतां राजन् यज्ञोच्छिद्रः कृतो भवेत् ।
सोपाध्यायवचः श्रुत्वा तस्मिन् सदसि पार्थिवः
tat tathā kriyatāṃ rājan yajñocchidraḥ kṛto bhavet |
sopādhyāyavacaḥ śrutvā tasmin sadasi pārthivaḥ
षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यमेतदुवाच ह ।
गतिं पुत्रा न पश्यामि रक्षसां पुरुषर्षभाः
ṣaṣṭiṃ putrasahasrāṇi vākyametaduvāca ha |
gatiṃ putrā na paśyāmi rakṣasāṃ puruṣarṣabhāḥ
मन्त्रपूतैर्महाभागैरास्थितो हि महाक्रतुः ।
तद् गच्छत विचिन्वध्वं पुत्रका भद्रमस्तु वः
mantrapūtairmahābhāgairāsthito hi mahākratuḥ |
tad gacchata vicinvadhvaṃ putrakā bhadramastu vaḥ
समुद्रमालिनीं सर्वां पृथिवीमनुगच्छथ ।
एकैकं योजनं पुत्रा विस्तारमभिगच्छत
samudramālinīṃ sarvāṃ pṛthivīmanugacchatha |
ekaikaṃ yojanaṃ putrā vistāramabhigacchata
यावत् तुरगसंदर्शस्तावत् खनत मेदिनीम् ।
तमेव हयहर्तारं मार्गमाणा ममाज्ञया
yāvat turagasaṃdarśastāvat khanata medinīm |
tameva hayahartāraṃ mārgamāṇā mamājñayā
दीक्षितः पौत्रसहितः सोपाध्यायगणस्त्वहम् ।
इह स्थास्यामि भद्रं वो यावत् तुरगदर्शनम्
dīkṣitaḥ pautrasahitaḥ sopādhyāyagaṇastvaham |
iha sthāsyāmi bhadraṃ vo yāvat turagadarśanam
ते सर्वे हृष्टमनसो राजपुत्रा महाबलाः ।
जग्मुर्महीतलं राम पितुर्वचनयन्त्रिताः
te sarve hṛṣṭamanaso rājaputrā mahābalāḥ |
jagmurmahītalaṃ rāma piturvacanayantritāḥ
गत्वा तु पृथिवीं सर्वामदृष्ट्वा तं महाबलाः ।
योजनायामविस्तारमेकैको धरणीतलम् ।
बिभिदुः पुरुषव्याघ्रा वज्रस्पर्शसमैर्भुजैः
gatvā tu pṛthivīṃ sarvāmadṛṣṭvā taṃ mahābalāḥ |
yojanāyāmavistāramekaiko dharaṇītalam |
bibhiduḥ puruṣavyāghrā vajrasparśasamairbhujaiḥ
शूलैरशनिकल्पैश्च हलैश्चापि सुदारुणैः ।
भिद्यमाना वसुमती ननाद रघुनन्दन
śūlairaśanikalpaiśca halaiścāpi sudāruṇaiḥ |
bhidyamānā vasumatī nanāda raghunandana
नागानां वध्यमानानामसुराणां च राघव ।
राक्षसानां दुराधर्षं सत्त्वानां निनदोऽभवत्
nāgānāṃ vadhyamānānāmasurāṇāṃ ca rāghava |
rākṣasānāṃ durādharṣaṃ sattvānāṃ ninado'bhavat
योजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन ।
बिभिदुर्धरणीं राम रसातलमनुत्तमम्
yojanānāṃ sahasrāṇi ṣaṣṭiṃ tu raghunandana |
bibhidurdharaṇīṃ rāma rasātalamanuttamam
एवं पर्वतसंबाधं जम्बूद्वीपं नृपात्मजाः ।
खनन्तो नृपशार्दूल सर्वतः परिचक्रमुः
evaṃ parvatasaṃbādhaṃ jambūdvīpaṃ nṛpātmajāḥ |
khananto nṛpaśārdūla sarvataḥ paricakramuḥ
ततो देवाः सगन्धर्वाः सासुराः सहपन्नगाः ।
सम्भ्रान्तमनसः सर्वे पितामहमुपागमन्
tato devāḥ sagandharvāḥ sāsurāḥ sahapannagāḥ |
sambhrāntamanasaḥ sarve pitāmahamupāgaman
ते प्रसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास्तदा ।
ऊचुः परमसंत्रस्ताः पितामहमिदं वचः
te prasādya mahātmānaṃ viṣaṇṇavadanāstadā |
ūcuḥ paramasaṃtrastāḥ pitāmahamidaṃ vacaḥ
भगवन् पृथिवी सर्वा खन्यते सगरात्मजैः
बहवश्च महात्मानो वध्यन्ते जलचारिणः
bhagavan pṛthivī sarvā khanyate sagarātmajaiḥ
bahavaśca mahātmāno vadhyante jalacāriṇaḥ
अयं यज्ञहरोऽस्माकमनेनाश्वोऽपनीयते ।
इति ते सर्वभूतानि हिंसन्ति सगरात्मजाः
ayaṃ yajñaharo'smākamanenāśvo'panīyate |
iti te sarvabhūtāni hiṃsanti sagarātmajāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)