अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वर: ।
अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम्
atha śailādviniṣkramya maithilīṃ kosaleśvara: |
adarśayacchubhajalāṃ ramyāṃ mandākinīṃ nadīm
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदयोध्याकाण्डे पञ्चनवतितमः सर्गः ॥ ९५॥
19 verses · 95 of 119
Coming down from the hill, Rama shows Sita the lovely Mandakini, and the sarga is given to describing it. See its sandy banks crowded with swans and cranes, he says, the trees on its shores in flower, the herds of deer drinking from it. Here sages in bark and deerskin bathe at the proper times, and some stand with arms raised in worship of the sun. Bathe with me, he says, in this river stirred by siddhas whose sins are washed away; think of it as the Sarayu, and of the deer as the people of Ayodhya. With you and Lakshmana beside me I do not miss Ayodhya or the kingdom. Saying such things, Rama wanders with his beloved on Chitrakuta.
अथ शैलाद्विनिष्क्रम्य मैथिलीं कोसलेश्वर: ।
अदर्शयच्छुभजलां रम्यां मन्दाकिनीं नदीम्
atha śailādviniṣkramya maithilīṃ kosaleśvara: |
adarśayacchubhajalāṃ ramyāṃ mandākinīṃ nadīm
अब्रवीच्च वरारोहां चारुचन्द्रनिभाननाम् ।
विदेहराजस्य सुतां रामो राजीवलोचन:
abravīcca varārohāṃ cārucandranibhānanām |
videharājasya sutāṃ rāmo rājīvalocana:
विचित्रपुलिनां रम्यां हंससारससेविताम् ।
कमलैरुपसम्पन्नां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्
vicitrapulināṃ ramyāṃ haṃsasārasasevitām |
kamalairupasampannāṃ paśya mandākinīṃ nadīm
नानाविधैस्तीररुहैर्वृतां पुष्पफलद्रुमै: ।
राजन्तीं राजराजस्य नलिनीमिव सर्वत:
nānāvidhaistīraruhairvṛtāṃ puṣpaphaladrumai: |
rājantīṃ rājarājasya nalinīmiva sarvata:
मृगयूथनिपीतानि कलुषाम्भांसि साम्प्रतम् ।
तीर्थानि रमणीयानि रतिं सञ्जनयन्ति मे
mṛgayūthanipītāni kaluṣāmbhāṃsi sāmpratam |
tīrthāni ramaṇīyāni ratiṃ sañjanayanti me
जटाजिनधरा: काले वल्कलोत्तरवासस: ।
ऋषयस्त्ववगाहन्ते नदीं मन्दाकिनीं प्रिये
jaṭājinadharā: kāle valkalottaravāsasa: |
ṛṣayastvavagāhante nadīṃ mandākinīṃ priye
आदित्यमुपतिष्ठन्ते नियमादूर्द्ध्वबाहव: ।
एते परे विशालाक्षि मुनय: संशितव्रता:
ādityamupatiṣṭhante niyamādūrddhvabāhava: |
ete pare viśālākṣi munaya: saṃśitavratā:
मारुतोद्धूतशिखरै: प्रनृत्त इव पर्वत: ।
पादपै: पत्त्रपुष्पाणि सृजद्भिरभितो नदीम्
mārutoddhūtaśikharai: pranṛtta iva parvata: |
pādapai: pattrapuṣpāṇi sṛjadbhirabhito nadīm
क्वचिन्मणिनिकाशोदां क्वचित्पुलिनशालिनीम् ।
क्वचित्सिद्धजनाकीर्णां पश्य मन्दाकिनीं नदीम्
kvacinmaṇinikāśodāṃ kvacitpulinaśālinīm |
kvacitsiddhajanākīrṇāṃ paśya mandākinīṃ nadīm
निर्द्धूतान् वायुना पश्य विततान् पुष्पसञ्चयान् ।
पोप्लूयमानानपरान् पश्य त्वं जलमध्यगान्
nirddhūtān vāyunā paśya vitatān puṣpasañcayān |
poplūyamānānaparān paśya tvaṃ jalamadhyagān
तांश्चातिवल्गुवचसो रथाङ्गाह्वयना द्विजा: ।
अधिरोहन्ति कल्याणि विकूजन्त: शुभा गिर:
tāṃścātivalguvacaso rathāṅgāhvayanā dvijā: |
adhirohanti kalyāṇi vikūjanta: śubhā gira:
दर्शनं चित्र कूटस्य मन्दाकिन्याश्च शोभने ।
अधिकं पुरवासाच्च मन्ये च तव दर्शनात्
darśanaṃ citra kūṭasya mandākinyāśca śobhane |
adhikaṃ puravāsācca manye ca tava darśanāt
विधूतकलुषै: सिद्धैस्तपोदमशमान्वितै: ।
नित्यविक्षोभितजलां विगाहस्व मया सह
vidhūtakaluṣai: siddhaistapodamaśamānvitai: |
nityavikṣobhitajalāṃ vigāhasva mayā saha
सखीवच्च विगाहस्व सीते मन्दाकिनीं नदीम् ।
कमलान्यवमज्जन्ती पुष्कराणि च भामिनि
sakhīvacca vigāhasva sīte mandākinīṃ nadīm |
kamalānyavamajjantī puṣkarāṇi ca bhāmini
त्वं पौरजनवद्व्यालानयोध्यामिव पर्वतम् ।
मन्यस्व वनिते नित्यं सरयूवदिमां नदीम्
tvaṃ paurajanavadvyālānayodhyāmiva parvatam |
manyasva vanite nityaṃ sarayūvadimāṃ nadīm
लक्ष्मणश्चापि धर्मात्मा मन्निदेशे व्यवस्थित: ।
त्वं चानुकूला वैदेहि प्रीतिं जनयथो मम
lakṣmaṇaścāpi dharmātmā mannideśe vyavasthita: |
tvaṃ cānukūlā vaidehi prītiṃ janayatho mama
उपस्पृशंस्त्रिषवणं मधुमूलफलाशन: ।
नायोध्यायै न राज्याय स्पृहये ऽद्य त्वया सह
upaspṛśaṃstriṣavaṇaṃ madhumūlaphalāśana: |
nāyodhyāyai na rājyāya spṛhaye 'dya tvayā saha
इमां हि रम्यां मृगयूथशालिनीं निपीततोयां गजसिंहवानरै: ।
सुपुष्पितै: पुष्पधरैरलङ्कृतां न सो ऽस्ति य: स्यादगतक्लम: सुखी
imāṃ hi ramyāṃ mṛgayūthaśālinīṃ nipītatoyāṃ gajasiṃhavānarai: |
supuṣpitai: puṣpadharairalaṅkṛtāṃ na so 'sti ya: syādagataklama: sukhī
इतीव रामो बहुसङ्गतं वच: प्रियासहाय: सरितं प्रति ब्रुवन् ।
चचार रम्यं नयनाञ्जनप्रभं स चित्रकूटं रघुवंशवर्द्धन:
itīva rāmo bahusaṅgataṃ vaca: priyāsahāya: saritaṃ prati bruvan |
cacāra ramyaṃ nayanāñjanaprabhaṃ sa citrakūṭaṃ raghuvaṃśavarddhana:
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)