उषित्वा रजनीम् तत्र राजपुत्रावरिम्दमौ ।
महर्षिमभिवाद्याथ जग्मतुस्तम् गिरिम् प्रति
uṣitvā rajanīm tatra rājaputrāvarimdamau |
maharṣimabhivādyātha jagmatustam girim prati
इति वाल्मीकि रामायणे आदि काव्ये अयोध्याकाण्डे पञ्चपञ्चाशः सर्गः ॥२-५५॥
34 verses · 55 of 119
After the night at the ashrama, the princes bow to Bharadvaja, who blesses them and walks after them like a father. He tells them the way: go to the meeting of the rivers, cross the Yamuna by raft, and you will see a great banyan called Shyama; then the road to Chitrakuta. The brothers build a raft of logs bound with bamboo and creepers. Rama helps her on, places their weapons beside her, and they cross. Midstream, Sita bows to Yamuna and prays for Rama's safe return. On the far bank she prays to the Shyama banyan as well. They walk on through the Yamuna woods, Sita delighting in the river and the trees, and the brothers hunt for food.
उषित्वा रजनीम् तत्र राजपुत्रावरिम्दमौ ।
महर्षिमभिवाद्याथ जग्मतुस्तम् गिरिम् प्रति
uṣitvā rajanīm tatra rājaputrāvarimdamau |
maharṣimabhivādyātha jagmatustam girim prati
तेषाम् चैव स्वस्त्ययनम् महर्षिः स चकार ह ।
प्रस्थिताम्श्चैव तान् प्रेक्ष्यपिता पुत्रानिवान्वगात्
teṣām caiva svastyayanam maharṣiḥ sa cakāra ha |
prasthitāmścaiva tān prekṣyapitā putrānivānvagāt
ततः प्रचक्रमे वक्तुम् वचनम् स महामुनिः ।
भर्द्वाजो महातेजा रामम् सत्यपराक्रमम्
tataḥ pracakrame vaktum vacanam sa mahāmuniḥ |
bhardvājo mahātejā rāmam satyaparākramam
गङ्गायमुनयोः सन्धिमासाद्य मनुजर्षभौ ।
कालिन्दीमनुगच्छेताम् नदीम् पश्चान्मुखाश्रिताम्
gaṅgāyamunayoḥ sandhimāsādya manujarṣabhau |
kālindīmanugacchetām nadīm paścānmukhāśritām
अथासाद्य तु कालिन्दीं शीघ्रस्रोतसमापगाम् (प्रतिस्रोतःसमागताम् - पा.भे.) ।
तस्यास्तीर्थम् प्रचरितम् पुराणम् प्रेक्ष्य राघवौ
athāsādya tu kālindīṃ śīghrasrotasamāpagām (pratisrotaḥsamāgatām - pā.bhe.) |
tasyāstīrtham pracaritam purāṇam prekṣya rāghavau
तत्र यूयम् प्लवम् कृत्वा तरतांशुमतीं नदीम् ।
ततो न्यग्रोधमासाद्य महान्तम् हरितच्छदम्
tatra yūyam plavam kṛtvā taratāṃśumatīṃ nadīm |
tato nyagrodhamāsādya mahāntam haritacchadam
विवृद्धम् बहुभिर्वऋक्षैह् श्यामम् सिद्धोपसेवितम् ।
तस्मै सीताञ्जलिम् कृत्वा प्रयुञ्जीताशिषः शिवाः
vivṛddham bahubhirvaṛkṣaih śyāmam siddhopasevitam |
tasmai sītāñjalim kṛtvā prayuñjītāśiṣaḥ śivāḥ
समासाद्य तु तम् वृक्षम् वसेद्वातिक्रमेत वा ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा नीलम् द्रक्ष्यथ काननम्
samāsādya tu tam vṛkṣam vasedvātikrameta vā |
krośamātram tato gatvā nīlam drakṣyatha kānanam
पलाशबदरीमिश्रम् रम्यम् वम्शैश्च यामुनैः ।
स पन्थाश्चित्रकूटस्य गतः सुबहुशो मया
palāśabadarīmiśram ramyam vamśaiśca yāmunaiḥ |
sa panthāścitrakūṭasya gataḥ subahuśo mayā
रम्ये मार्दवयुक्तश्च वनदावैर्विपर्जितः ।
इति पन्थानमावेद्य महर्षः स न्यवर्तत
ramye mārdavayuktaśca vanadāvairviparjitaḥ |
iti panthānamāvedya maharṣaḥ sa nyavartata
अभिवाद्य तथेत्युक्त्वा रामेण विनिवर्तितः ।
उपावृत्ते मुनौ तस्मिन् रामो लक्ष्मणमब्रवीत्
abhivādya tathetyuktvā rāmeṇa vinivartitaḥ |
upāvṛtte munau tasmin rāmo lakṣmaṇamabravīt
कृतपुण्याः स्म सौमित्रे मुनिर्यन्नोऽनुकम्पते ।
इति तौ पुरुषव्याघ्रौ मन्त्रयित्वा मनस्विनौ
kṛtapuṇyāḥ sma saumitre muniryanno'nukampate |
iti tau puruṣavyāghrau mantrayitvā manasvinau
सीतामेवाग्रतः कृत्वा कालिन्दीम् जग्मतुर्नदीम् ।
अथा साद्य तु कालिन्दीम् शीघ्रस्रोतोवहाम् नदीम्
sītāmevāgrataḥ kṛtvā kālindīm jagmaturnadīm |
athā sādya tu kālindīm śīghrasrotovahām nadīm
तौ काष्ठसम्घातमथो चक्रतुस्तु महाप्लवम्
tau kāṣṭhasamghātamatho cakratustu mahāplavam
शुष्कैर्वम्शैः समास्तीर्णमुलीरैश्च समावृतम् ।
ततो वेतसशाखाश्च जम्बूशाखाश्च वीर्यवान्
śuṣkairvamśaiḥ samāstīrṇamulīraiśca samāvṛtam |
tato vetasaśākhāśca jambūśākhāśca vīryavān
चकार लक्ष्मणश्छित्वा सीतायाः सुखमासनम् ।
तत्र श्रियमिवाचिन्त्याम् रामो दाशरथिः प्रियाम्
cakāra lakṣmaṇaśchitvā sītāyāḥ sukhamāsanam |
tatra śriyamivācintyām rāmo dāśarathiḥ priyām
ईष्त्सन्कह्हनाबान् तानग्तारिओअतत् प्लवम् ।
पार्श्वे च तत्र वैदेह्या वसने चूष्णानि च
īṣtsankahhanābān tānagtārioatat plavam |
pārśve ca tatra vaidehyā vasane cūṣṇāni ca
प्लवे कठिनकाजम् च रामश्चक्रे सहायुधैः ।
आरोप्य प्रथमम् सीताम् सम्घाटम् प्रतिगृह्य तौ
plave kaṭhinakājam ca rāmaścakre sahāyudhaiḥ |
āropya prathamam sītām samghāṭam pratigṛhya tau
ततः प्रतेरतुर्य त्तौ वीरौ दशरथात्मजौ ।
कालिन्दीमध्यमायाता सीता त्वेनामवन्दत
tataḥ prateraturya ttau vīrau daśarathātmajau |
kālindīmadhyamāyātā sītā tvenāmavandata
स्वस्ति देवि तरामि त्वाम् पार्येन्मे पतिर्वतम् ।
यक्ष्ये त्वाम् गोनहस्रेण सुराघटशतेन च
svasti devi tarāmi tvām pāryenme patirvatam |
yakṣye tvām gonahasreṇa surāghaṭaśatena ca
स्वस्ति प्रत्यागते रामे पुरीमिक्ष्वाकुपालिताम् ।
कालिन्दीमथ सीता तु याचमाना कृताञ्जलिः
svasti pratyāgate rāme purīmikṣvākupālitām |
kālindīmatha sītā tu yācamānā kṛtāñjaliḥ
तीरमेवाभिसम्प्राप्ता दक्षिणम् वरवर्णिनी ।
ततः प्लवेनाम्शुमतीम् शीघ्रगामूर्मिमालिनीम्
tīramevābhisamprāptā dakṣiṇam varavarṇinī |
tataḥ plavenāmśumatīm śīghragāmūrmimālinīm
तीरजैर्बहुभिर्वृक्षैः सम्तेरुर्यमुनाम् नदीम् ।
ते तीर्णाः प्लवमुत्सृज्य प्रस्थाय यमुनावनात्
tīrajairbahubhirvṛkṣaiḥ samteruryamunām nadīm |
te tīrṇāḥ plavamutsṛjya prasthāya yamunāvanāt
श्यामम् न्यग्रोधमासेदुः शीतलम् हरितच्छदम् ।
न्य्ग्रोधम् तमुपागम्य वैदेहि वाक्यमब्रवीत्
śyāmam nyagrodhamāseduḥ śītalam haritacchadam |
nygrodham tamupāgamya vaidehi vākyamabravīt
नमस्तेऽन्तु महावृक्ष पारयेन्मे पतिर्वतम् ।
कौसल्याम् चैव पश्येयम् सुमित्राम् च यशस्विनीम्
namaste'ntu mahāvṛkṣa pārayenme patirvatam |
kausalyām caiva paśyeyam sumitrām ca yaśasvinīm
इति सीताञ्जलिम् कृत्वा पर्यगच्छद्वनस्पतिम् ।
अवलोक्य ततः सीतामायाचन्तीमनिन्दिताम्
iti sītāñjalim kṛtvā paryagacchadvanaspatim |
avalokya tataḥ sītāmāyācantīmaninditām
दयिताम् च विधेयम् च रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
सीतामादाय गच्छ त्वमग्रतो भरतानुज
dayitām ca vidheyam ca rāmo lakṣmaṇamabravīt |
sītāmādāya gaccha tvamagrato bharatānuja
पृष्ठतोऽहम् गमिष्यामि सायुधो द्विपदाम् वर ।
यद्यत्फलम् प्रार्थयते पुष्पम् वा जनकात्मजा
pṛṣṭhato'ham gamiṣyāmi sāyudho dvipadām vara |
yadyatphalam prārthayate puṣpam vā janakātmajā
तत्तत्प्रदद्या वैदेह्या यत्रास्य रमते मनः ।
गच्चतोस्तु तयोर्मध्ये बभूव जनकात्मजा
tattatpradadyā vaidehyā yatrāsya ramate manaḥ |
gaccatostu tayormadhye babhūva janakātmajā
मातङ्गयोर्मद्यगता शुभा नागवधूरिव ।
एकैकम् पादपम् गुल्मम् लताम् वा पुष्पशालिनीम्
mātaṅgayormadyagatā śubhā nāgavadhūriva |
ekaikam pādapam gulmam latām vā puṣpaśālinīm
अदृष्टपूर्वाम् पश्यन्ती रामम् पप्रच्छ साऽबला ।
रमणीयान् बहुविधान् पादपान् कुसुमोत्कटान्
adṛṣṭapūrvām paśyantī rāmam papraccha sā'balā |
ramaṇīyān bahuvidhān pādapān kusumotkaṭān
सीतावचनसम्रब्द अनयामास लक्स्मणः ।
विचित्रवालुकजलाम् हससारसनादिताम्
sītāvacanasamrabda anayāmāsa laksmaṇaḥ |
vicitravālukajalām hasasārasanāditām
रेमे जनकराजस्य तदा प्रेक्ष्य सुता नदीम् ।
क्रोशमात्रम् ततो गत्वा भ्रातरौ रामलक्ष्मनौ
reme janakarājasya tadā prekṣya sutā nadīm |
krośamātram tato gatvā bhrātarau rāmalakṣmanau
बहून्मेध्यान् मृगान् हत्वा चेरतुर्यमुनावने ।
विहृत्य ते बर्हिणपूगनादिते ।
शुभे वने वानरवारणायुते ।
समम् नदीवप्रमुपेत्य सम्मतम् ।
निवासमाजग्मु रदीनदर्शनाः
bahūnmedhyān mṛgān hatvā ceraturyamunāvane |
vihṛtya te barhiṇapūganādite |
śubhe vane vānaravāraṇāyute |
samam nadīvapramupetya sammatam |
nivāsamājagmu radīnadarśanāḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)