Ayodhya Kanda

Sarga 32: Rama gives away his wealth

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अयोध्याकाण्डे द्वात्रिंशः सर्गः ॥२-३२॥

44 verses · 32 of 119

What happens in this chapter

Rama gives away his wealth

Lakshmana brings Suyajna from his fire-hall. Rama and Sita give him armlets, earrings, a jewelled girdle and a couch; Sita sends her necklace and girdle for his wife. Rama then has Lakshmana give gifts to Agastya's son and Vishvamitra's son, to the Taittiriya teacher who instructs Kausalya, to the old charioteer Chitraratha. He gives each dependent enough to live on for fourteen years. A poor brahmana named Trijata of the Garga line, who lives by digging the fields, comes urged by his wife. Rama, in jest, tells him to throw his staff: he will have as many cows as reach where it falls. Trijata hurls it across the Sarayu, and Rama gives him those thousands of cows. No one goes away unsatisfied.

32.1

ततः शासनमाज्ञाय भ्रातुः प्रियकरं हितम् ।
गत्वा स प्रविवेशाशु सुयज्ञस्य निवेशनम्

tataḥ śāsanamājñāya bhrātuḥ priyakaraṃ hitam |
gatvā sa praviveśāśu suyajñasya niveśanam

32.2

तं विप्रमग्न्यगारस्थं वन्दित्वा लक्ष्मणोऽब्रवीत् ।
सखेऽभ्यागच्छ पश्य त्वं वेश्म दुष्करकारिणः

taṃ vipramagnyagārasthaṃ vanditvā lakṣmaṇo'bravīt |
sakhe'bhyāgaccha paśya tvaṃ veśma duṣkarakāriṇaḥ

32.3

ततः संध्यामुपास्थाय गत्वा सौमित्रिणा सह ।
ऋद्धं स प्राविशल्लक्ष्म्या रम्यं रामनिवेशनम्

tataḥ saṃdhyāmupāsthāya gatvā saumitriṇā saha |
ṛddhaṃ sa prāviśallakṣmyā ramyaṃ rāmaniveśanam

32.5

जातरूपमयैर्मुख्यैरङ्गदैः कुण्डलैः शुभैः ।
सहेमसूत्रैर्मणिभिः केयूरैर्वलयैरपि

jātarūpamayairmukhyairaṅgadaiḥ kuṇḍalaiḥ śubhaiḥ |
sahemasūtrairmaṇibhiḥ keyūrairvalayairapi

32.6

अन्यैश्च रत्नैर्बहुभिः काकुत्स्थः प्रत्यपूजयत् ।
सुयज्ञं स तदोवाच रामः सीताप्रचोदितः

anyaiśca ratnairbahubhiḥ kākutsthaḥ pratyapūjayat |
suyajñaṃ sa tadovāca rāmaḥ sītāpracoditaḥ

32.7

हारं च हेमसूत्रं च भार्यायै सौम्य हारय ।
रशनां चाथ सा सीता दातुमिच्छति ते सखी

hāraṃ ca hemasūtraṃ ca bhāryāyai saumya hāraya |
raśanāṃ cātha sā sītā dātumicchati te sakhī

32.8

अङ्गदानि च चित्राणि केयूराणि शुभानि च ।
प्रयच्छति सखी तुभ्यं भार्यायै गच्छती वनम्

aṅgadāni ca citrāṇi keyūrāṇi śubhāni ca |
prayacchati sakhī tubhyaṃ bhāryāyai gacchatī vanam

32.9

पर्यङ्कमग्र्यास्तरणं नानारत्नविभूषितम् ।
तमपीच्छति वैदेही प्रतिष्ठापयितुं त्वयि

paryaṅkamagryāstaraṇaṃ nānāratnavibhūṣitam |
tamapīcchati vaidehī pratiṣṭhāpayituṃ tvayi

32.10

नागः शत्रुंजयो नाम मातुलोऽयं ददौ मम ।
तं ते निष्कसहस्रेण ददामि द्विजपुङ्गव

nāgaḥ śatruṃjayo nāma mātulo'yaṃ dadau mama |
taṃ te niṣkasahasreṇa dadāmi dvijapuṅgava

32.11

इत्युक्तः स तु रामेण सुयज्ञः प्रतिगृह्य तत् ।
रामलक्ष्मणसीतानां प्रयुयोजाशिषः शिवाः

ityuktaḥ sa tu rāmeṇa suyajñaḥ pratigṛhya tat |
rāmalakṣmaṇasītānāṃ prayuyojāśiṣaḥ śivāḥ

32.12

अथ भ्रातरमव्यग्रं प्रियं रामः प्रियंवदम् ।
सौमित्रिं तमुवाचेदं ब्रह्मेव त्रिदशेश्वरम्

atha bhrātaramavyagraṃ priyaṃ rāmaḥ priyaṃvadam |
saumitriṃ tamuvācedaṃ brahmeva tridaśeśvaram

32.13

अगस्त्यं कौशिकं चैव तावुभौ ब्राह्मणोत्तमौ ।
अर्चयाहूय सौमित्रे रत्नैः सस्यमिवाम्बुभिः

agastyaṃ kauśikaṃ caiva tāvubhau brāhmaṇottamau |
arcayāhūya saumitre ratnaiḥ sasyamivāmbubhiḥ

32.14

तर्पयस्व महाबाहो गोसहस्रेण राघव ।
सुवर्णरजतैश्चैव मणिभिश्च महाधनैः

tarpayasva mahābāho gosahasreṇa rāghava |
suvarṇarajataiścaiva maṇibhiśca mahādhanaiḥ

32.15

कौसल्यां च य आशीर्भिर्भक्तः पर्युपतिष्ठति ।
आचार्यस्तैत्तिरीयाणामभिरूपश्च वेदवित्

kausalyāṃ ca ya āśīrbhirbhaktaḥ paryupatiṣṭhati |
ācāryastaittirīyāṇāmabhirūpaśca vedavit

32.16

तस्य यानं च दासीश्च सौमित्रे सम्प्रदापय ।
कौशेयानि च वस्त्राणि यावत् तुष्यति स द्विजः

tasya yānaṃ ca dāsīśca saumitre sampradāpaya |
kauśeyāni ca vastrāṇi yāvat tuṣyati sa dvijaḥ

32.17

सूतश्चित्ररथश्चार्यः सचिवः सुचिरोषितः ।
तोषयैनं महार्हैश्च रत्नैर्वस्त्रैर्धनैस्तथा

sūtaścitrarathaścāryaḥ sacivaḥ suciroṣitaḥ |
toṣayainaṃ mahārhaiśca ratnairvastrairdhanaistathā

32.18

पशुकाभिश्च सर्वाभिर्गवां दशशतेन च ।
ये चेमे कठकालापा बहवो दण्डमाणवाः

paśukābhiśca sarvābhirgavāṃ daśaśatena ca |
ye ceme kaṭhakālāpā bahavo daṇḍamāṇavāḥ

32.19

नित्यस्वाध्यायशीलत्वान्नान्यत् कुर्वन्ति किंचन ।
अलसाः स्वादुकामाश्च महतां चापि सम्मताः

nityasvādhyāyaśīlatvānnānyat kurvanti kiṃcana |
alasāḥ svādukāmāśca mahatāṃ cāpi sammatāḥ

32.20

तेषामशीतियानानि रत्नपूर्णानि दापय ।
शालिवाहसहस्रं च द्वे शते भद्रकांस्तथा

teṣāmaśītiyānāni ratnapūrṇāni dāpaya |
śālivāhasahasraṃ ca dve śate bhadrakāṃstathā

32.21

व्यञ्जनार्थं च सौमित्रे गोसहस्रमुपाकुरु ।
मेखलीनां महासङ्घः कौसल्यां समुपस्थितः ।
तेषां सहस्रं सौमित्रे प्रत्येकं सम्प्रदापय

vyañjanārthaṃ ca saumitre gosahasramupākuru |
mekhalīnāṃ mahāsaṅghaḥ kausalyāṃ samupasthitaḥ |
teṣāṃ sahasraṃ saumitre pratyekaṃ sampradāpaya

32.22

अम्बा यथा नो नन्देच्च कौसल्या मम दक्षिणाम् ।
तथा द्विजातींस्तान् सर्वाल्ँलक्ष्मणार्चय सर्वशः

ambā yathā no nandecca kausalyā mama dakṣiṇām |
tathā dvijātīṃstān sarvālm̐lakṣmaṇārcaya sarvaśaḥ

32.23

ततः पुरुषशार्दूलस्तद् धनं लक्ष्मणः स्वयम् ।
यथोक्तं ब्राह्मणेन्द्राणामददाद् धनदो यथा

tataḥ puruṣaśārdūlastad dhanaṃ lakṣmaṇaḥ svayam |
yathoktaṃ brāhmaṇendrāṇāmadadād dhanado yathā

32.24

अथाब्रवीद् बाष्पगलांस्तिष्ठतश्चोपजीविनः ।
स प्रदाय बहुद्रव्यमेकैकस्योपजीवनम्

athābravīd bāṣpagalāṃstiṣṭhataścopajīvinaḥ |
sa pradāya bahudravyamekaikasyopajīvanam

32.25

लक्ष्मणस्य च यद् वेश्म गृहं च यदिदं मम ।
अशून्यं कार्यमेकैकं यावदागमनं मम

lakṣmaṇasya ca yad veśma gṛhaṃ ca yadidaṃ mama |
aśūnyaṃ kāryamekaikaṃ yāvadāgamanaṃ mama

32.26

इत्युक्त्वा दुःखितं सर्वं जनं तमुपजीविनम् ।
उवाचेदं धनाध्यक्षं धनमानीयतां मम

ityuktvā duḥkhitaṃ sarvaṃ janaṃ tamupajīvinam |
uvācedaṃ dhanādhyakṣaṃ dhanamānīyatāṃ mama

32.27

ततोऽस्य धनमाजह्रुः सर्व एवोपजीविनः ।
स राशिः सुमहांस्तत्र दर्शनीयो ह्यदृश्यत

tato'sya dhanamājahruḥ sarva evopajīvinaḥ |
sa rāśiḥ sumahāṃstatra darśanīyo hyadṛśyata

32.28

ततः स पुरुषव्याघ्रस्तद् धनं सहलक्ष्मणः ।
द्विजेभ्यो बालवृद्धेभ्यः कृपणेभ्यो ह्यदापयत्

tataḥ sa puruṣavyāghrastad dhanaṃ sahalakṣmaṇaḥ |
dvijebhyo bālavṛddhebhyaḥ kṛpaṇebhyo hyadāpayat

32.29

तत्रासीत् पिङ्गलो गार्ग्यस्त्रिजटो नाम वै द्विजः ।
क्षतवृत्तिर्वने नित्यं फालकुद्दाललाङ्गली

tatrāsīt piṅgalo gārgyastrijaṭo nāma vai dvijaḥ |
kṣatavṛttirvane nityaṃ phālakuddālalāṅgalī

32.30

तं वृद्धं तरुणी भार्या बालानादाय दारकान् ।
अब्रवीद् ब्राह्मणं वाक्यं स्त्रीणां भर्ता हि देवता

taṃ vṛddhaṃ taruṇī bhāryā bālānādāya dārakān |
abravīd brāhmaṇaṃ vākyaṃ strīṇāṃ bhartā hi devatā

32.31

अपास्य फालं कुद्दालं कुरुष्व वचनं मम ।
रामं दर्शय धर्मज्ञं यदि किंचिदवाप्स्यसि

apāsya phālaṃ kuddālaṃ kuruṣva vacanaṃ mama |
rāmaṃ darśaya dharmajñaṃ yadi kiṃcidavāpsyasi

32.32

स भार्याया वचः श्रुत्वा शाटीमाच्छाद्य दुश्छदाम् ।
स प्रातिष्ठत पन्थानं यत्र रामनिवेशनम्

sa bhāryāyā vacaḥ śrutvā śāṭīmācchādya duśchadām |
sa prātiṣṭhata panthānaṃ yatra rāmaniveśanam

32.33

भृग्वङ्गिरःसमं दीप्त्या त्रिजटं जनसंसदि ।
आपञ्चमायाः कक्ष्याया नैतं कश्चिदवारयत्

bhṛgvaṅgiraḥsamaṃ dīptyā trijaṭaṃ janasaṃsadi |
āpañcamāyāḥ kakṣyāyā naitaṃ kaścidavārayat

32.34

स राममासाद्य तदा त्रिजटो वाक्यमब्रवीत् ।
निर्धनो बहुपुत्रोऽस्मि राजपुत्र महाबल

sa rāmamāsādya tadā trijaṭo vākyamabravīt |
nirdhano bahuputro'smi rājaputra mahābala

32.35

क्षतवृत्तिर्वने नित्यं प्रत्यवेक्षस्व मामिति ।
तमुवाच ततो रामः परिहाससमन्वितम्

kṣatavṛttirvane nityaṃ pratyavekṣasva māmiti |
tamuvāca tato rāmaḥ parihāsasamanvitam

32.36

गवां सहस्रमप्येकं न च विश्राणितं मया ।
परिक्षिपसि दण्डेन यावत्तावदवाप्स्यसे

gavāṃ sahasramapyekaṃ na ca viśrāṇitaṃ mayā |
parikṣipasi daṇḍena yāvattāvadavāpsyase

32.37

स शाटीं परितः कट्यां सम्भ्रान्तः परिवेष्ट्य ताम् ।
आविध्य दण्डं चिक्षेप सर्वप्राणेन वेगतः

sa śāṭīṃ paritaḥ kaṭyāṃ sambhrāntaḥ pariveṣṭya tām |
āvidhya daṇḍaṃ cikṣepa sarvaprāṇena vegataḥ

32.38

स तीर्त्वा सरयूपारं दण्डस्तस्य कराच्च्युतः ।
गोव्रजे बहुसाहस्रे पपातोक्षणसंनिधौ

sa tīrtvā sarayūpāraṃ daṇḍastasya karāccyutaḥ |
govraje bahusāhasre papātokṣaṇasaṃnidhau

32.39

तं परिष्वज्य धर्मात्मा आ तस्मात् सरयूतटात् ।
आनयामास ता गावस्त्रिजटस्याश्रमं प्रति

taṃ pariṣvajya dharmātmā ā tasmāt sarayūtaṭāt |
ānayāmāsa tā gāvastrijaṭasyāśramaṃ prati

32.40

उवाच च तदा रामस्तं गार्ग्यमभिसान्त्वयन् ।
मन्युर्न खलु कर्तव्यः परिहासो ह्ययं मम

uvāca ca tadā rāmastaṃ gārgyamabhisāntvayan |
manyurna khalu kartavyaḥ parihāso hyayaṃ mama

32.41

इदं हि तेजस्तव यद् दुरत्ययं
तदेव जिज्ञासितुमिच्छता मया ।
इमं भवानर्थमभिप्रचोदितो
वृणीष्व किंचेदपरं व्यवस्यसि

idaṃ hi tejastava yad duratyayaṃ
tadeva jijñāsitumicchatā mayā |
imaṃ bhavānarthamabhipracodito
vṛṇīṣva kiṃcedaparaṃ vyavasyasi

32.42

ब्रवीमि सत्येन न ते स्म यन्त्रणां
धनं हि यद्यन्मम विप्रकारणात् ।
भवत्सु सम्यक्प्रतिपादनेन
मयार्जितं चैव यशस्करं भवेत्

bravīmi satyena na te sma yantraṇāṃ
dhanaṃ hi yadyanmama viprakāraṇāt |
bhavatsu samyakpratipādanena
mayārjitaṃ caiva yaśaskaraṃ bhavet

32.43

ततः सभार्यस्त्रिजटो महामुनि-
र्गवामनीकं प्रतिगृह्य मोदितः ।
यशोबलप्रीतिसुखोपबृंहिणी-
स्तदाशिषः प्रत्यवदन्महात्मनः

tataḥ sabhāryastrijaṭo mahāmuni-
rgavāmanīkaṃ pratigṛhya moditaḥ |
yaśobalaprītisukhopabṛṃhiṇī-
stadāśiṣaḥ pratyavadanmahātmanaḥ

32.44

स चापि रामः प्रतिपूर्णपौरुषो
महाधनं धर्मबलैरुपार्जितम् ।
नियोजयामास सुहृज्जने चिराद्
यथार्हसम्मानवचः प्रचोदितः

sa cāpi rāmaḥ pratipūrṇapauruṣo
mahādhanaṃ dharmabalairupārjitam |
niyojayāmāsa suhṛjjane cirād
yathārhasammānavacaḥ pracoditaḥ

32.45

द्विजः सुहृद् भृत्यजनोऽथवा तदा
दरिद्रभिक्षाचरणश्च यो भवेत् ।
न तत्र कश्चिन्न बभूव तर्पितो
यथार्हसम्माननदानसम्भ्रमैः

dvijaḥ suhṛd bhṛtyajano'thavā tadā
daridrabhikṣācaraṇaśca yo bhavet |
na tatra kaścinna babhūva tarpito
yathārhasammānanadānasambhramaiḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)