रामस्तु सहसौमित्रिः सुतीक्ष्णेनाभिपूजितः ।
परिणाम्य निशां तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत
rāmastu sahasaumitriḥ sutīkṣṇenābhipūjitaḥ |
pariṇāmya niśāṃ tatra prabhāte pratyabudhyata
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे अष्टमः सर्गः ॥३-८॥
20 verses · 8 of 75
Shri Rama, honoured by Sutikshna, passes the night in the hermitage and wakes at dawn. With Sita he bathes in cool water fragrant with lotuses, worships Agni and the devas, and bows to the sages. Then he asks the rishi's leave to visit the hermitages of the other munis in the Dandaka forest, before the sun grows too fierce. Sutikshna embraces him and blesses their going, describing the forest ahead with its fruits and roots, its flowering woods, its peaceful herds of deer and flocks of birds, and asks him to return. Sita hands the brothers their fine quivers, bows and bright swords. Fastening on their quivers and taking up their twanging bows, Rama and Lakshmana set out from the hermitage.
रामस्तु सहसौमित्रिः सुतीक्ष्णेनाभिपूजितः ।
परिणाम्य निशां तत्र प्रभाते प्रत्यबुध्यत
rāmastu sahasaumitriḥ sutīkṣṇenābhipūjitaḥ |
pariṇāmya niśāṃ tatra prabhāte pratyabudhyata
उत्थाय च यथाकालं राघवः सह सीतया ।
उपस्पृश्य सुशीतेन तोयेनोत्पलगन्धिना
utthāya ca yathākālaṃ rāghavaḥ saha sītayā |
upaspṛśya suśītena toyenotpalagandhinā
अथ तेऽग्निं सुरांश्चैव वैदेही रामलक्ष्मणौ ।
काल्यं विधिवदभ्यर्च्य तपस्विशरणे वने
atha te'gniṃ surāṃścaiva vaidehī rāmalakṣmaṇau |
kālyaṃ vidhivadabhyarcya tapasviśaraṇe vane
उदयन्तं दिनकरं दृष्ट्वा विगतकल्मषाः ।
सुतीक्ष्णमभिगम्येदं श्लक्ष्णं वचनमब्रुवन्
udayantaṃ dinakaraṃ dṛṣṭvā vigatakalmaṣāḥ |
sutīkṣṇamabhigamyedaṃ ślakṣṇaṃ vacanamabruvan
सुखोषिताः स्म भगवंस्त्वया पूज्येन पूजिताः ।
आपृच्छामः प्रयास्यामो मुनयस्त्वरयन्ति नः
sukhoṣitāḥ sma bhagavaṃstvayā pūjyena pūjitāḥ |
āpṛcchāmaḥ prayāsyāmo munayastvarayanti naḥ
त्वरामहे वयं द्रष्टुं कृत्स्नमाश्रममण्डलम् ।
ऋषीणां पुण्यशीलानां दण्डकारण्यवासिनाम्
tvarāmahe vayaṃ draṣṭuṃ kṛtsnamāśramamaṇḍalam |
ṛṣīṇāṃ puṇyaśīlānāṃ daṇḍakāraṇyavāsinām
अभ्यनुज्ञातुमिच्छामः सहैभिर्मुनिपुंगवैः ।
धर्मनित्यैस्तपोदान्तैर्विशिखैरिव पावकैः
abhyanujñātumicchāmaḥ sahaibhirmunipuṃgavaiḥ |
dharmanityaistapodāntairviśikhairiva pāvakaiḥ
अविषह्यातपो यावत् सूर्यो नातिविराजते ।
अमार्गेणागतां लक्ष्मीं प्राप्येवान्वयवर्जितः
aviṣahyātapo yāvat sūryo nātivirājate |
amārgeṇāgatāṃ lakṣmīṃ prāpyevānvayavarjitaḥ
तावदिच्छामहे गन्तुमित्युक्त्वा चरणौ मुनेः ।
ववन्दे सहसौमित्रिः सीतया सह राघवः
tāvadicchāmahe gantumityuktvā caraṇau muneḥ |
vavande sahasaumitriḥ sītayā saha rāghavaḥ
तौ संस्पृशन्तौ चरणावुत्थाप्य मुनिपुंगवः ।
गाढमाश्लिष्य सस्नेहमिदं वचनमब्रवीत्
tau saṃspṛśantau caraṇāvutthāpya munipuṃgavaḥ |
gāḍhamāśliṣya sasnehamidaṃ vacanamabravīt
अरिष्टं गच्छ पन्थानं राम सौमित्रिणा सह ।
सीतया चानया सार्धं छाययेवानुवृत्तया
ariṣṭaṃ gaccha panthānaṃ rāma saumitriṇā saha |
sītayā cānayā sārdhaṃ chāyayevānuvṛttayā
पश्याश्रमपदं रम्यं दण्डकारण्यवासिनाम् ।
एषां तपस्विनां वीर तपसा भावितात्मनाम्
paśyāśramapadaṃ ramyaṃ daṇḍakāraṇyavāsinām |
eṣāṃ tapasvināṃ vīra tapasā bhāvitātmanām
सुप्राज्यफलमूलानि पुष्पितानि वनानि च ।
प्रशस्तमृगयूथानि शान्तपक्षिगणानि च
suprājyaphalamūlāni puṣpitāni vanāni ca |
praśastamṛgayūthāni śāntapakṣigaṇāni ca
फुल्लपङ्कजखण्डानि प्रसन्नसलिलानि च ।
कारण्डवविकीर्णानि तटाकानि सरांसि च
phullapaṅkajakhaṇḍāni prasannasalilāni ca |
kāraṇḍavavikīrṇāni taṭākāni sarāṃsi ca
द्रक्ष्यसे दृष्टिरम्याणि गिरिप्रस्रवणानि च ।
रमणीयान्यरण्यानि मयूराभिरुतानि च
drakṣyase dṛṣṭiramyāṇi giriprasravaṇāni ca |
ramaṇīyānyaraṇyāni mayūrābhirutāni ca
गम्यतां वत्स सौमित्रे भवानपि च गच्छतु ।
आगन्तव्यं च ते दृष्ट्वा पुनरेवाश्रमं प्रति
gamyatāṃ vatsa saumitre bhavānapi ca gacchatu |
āgantavyaṃ ca te dṛṣṭvā punarevāśramaṃ prati
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा काकुत्स्थः सहलक्ष्मणः ।
प्रदक्षिणं मुनिं कृत्वा प्रस्थातुमुपचक्रमे
evamuktastathetyuktvā kākutsthaḥ sahalakṣmaṇaḥ |
pradakṣiṇaṃ muniṃ kṛtvā prasthātumupacakrame
ततः शुभतरे तूणी धनुषी चायतेक्षणा ।
ददौ सीता तयोर्भ्रात्रोः खड्गौ च विमलौ ततः
tataḥ śubhatare tūṇī dhanuṣī cāyatekṣaṇā |
dadau sītā tayorbhrātroḥ khaḍgau ca vimalau tataḥ
आबध्य च शुभे तूणी चापे चादाय सस्वने ।
निष्क्रान्तावाश्रमाद् गन्तुमुभौ तौ रामलक्ष्मणौ
ābadhya ca śubhe tūṇī cāpe cādāya sasvane |
niṣkrāntāvāśramād gantumubhau tau rāmalakṣmaṇau
शीघ्रं तौ रूपसम्पन्नावनुज्ञातौ महर्षिणा ।
प्रस्थितौ धृतचापासी सीतया सह राघवौ
śīghraṃ tau rūpasampannāvanujñātau maharṣiṇā |
prasthitau dhṛtacāpāsī sītayā saha rāghavau
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)