Aranya Kanda

Sarga 72: Kabandha is freed and names Sugriva

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे द्विसप्ततितमः सर्गः ॥३-७२॥

27 verses · 72 of 75

What happens in this chapter

Kabandha is freed and names Sugriva

The brothers lay Kabandha in a mountain hollow, and Lakshmana lights the pyre with great torches. His huge body, fat as a lump of ghee, burns slowly. Then from the fire Kabandha rises in a radiant form standing in a shining chariot drawn by swans. From the sky he tells Rama that there are six ways of policy, and one in misfortune must seek an ally who is himself in misfortune. He names Sugriva, the vanara king, exiled by his brother Vali, living with four companions on Rishyamuka near the Pampa: valiant, truthful, wise and grateful. Rama should make friendship with him before a blazing fire and not despise him for being a vanara. Sugriva knows every haunt of the rakshasas and will search the world for Sita.

72.1

एवमुक्तौ तु तौ वीरौ कबन्धेन नरेश्वरौ ।
गिरिप्रदरमासाद्य पावकं विससर्जतुः

evamuktau tu tau vīrau kabandhena nareśvarau |
giripradaramāsādya pāvakaṃ visasarjatuḥ

72.2

लक्ष्मणस्तु महोल्काभिर्ज्वलिताभिः समन्ततः ।
चितामादीपयामास सा प्रजज्वाल सर्वतः

lakṣmaṇastu maholkābhirjvalitābhiḥ samantataḥ |
citāmādīpayāmāsa sā prajajvāla sarvataḥ

72.3

तच्छरीरं कबन्धस्य घृतपिण्डोपमं महत् ।
मेदसा पच्यमानस्य मन्दं दहत पावकः

taccharīraṃ kabandhasya ghṛtapiṇḍopamaṃ mahat |
medasā pacyamānasya mandaṃ dahata pāvakaḥ

72.4

सविधूय चितामाशु विधूमोऽग्निरिवोत्थितः ।
अरजे वाससी बिभ्रन्माल्यं दिव्यं महाबलः

savidhūya citāmāśu vidhūmo'gnirivotthitaḥ |
araje vāsasī bibhranmālyaṃ divyaṃ mahābalaḥ

72.5

ततश्चिताया वेगेन भास्वरो विरजाम्बरः ।
उत्पपाताशु संहृष्टः सर्वप्रत्यङ्गभूषणः

tataścitāyā vegena bhāsvaro virajāmbaraḥ |
utpapātāśu saṃhṛṣṭaḥ sarvapratyaṅgabhūṣaṇaḥ

72.6

विमाने भास्वरे तिष्ठन् हंसयुक्ते यशस्करे ।
प्रभया च महातेजा दिशो दश विराजयन्

vimāne bhāsvare tiṣṭhan haṃsayukte yaśaskare |
prabhayā ca mahātejā diśo daśa virājayan

72.7

सोऽन्तरिक्षगतो वाक्यं कबन्धो राममब्रवीत् ।
शृणु राघव तत्त्वेन यथा सीतामवाप्स्यसि

so'ntarikṣagato vākyaṃ kabandho rāmamabravīt |
śṛṇu rāghava tattvena yathā sītāmavāpsyasi

72.8

राम षड् युक्तयो लोके याभिः सर्वं विमृश्यते ।
परिमृष्टो दशान्तेन दशाभागेन सेव्यते

rāma ṣaḍ yuktayo loke yābhiḥ sarvaṃ vimṛśyate |
parimṛṣṭo daśāntena daśābhāgena sevyate

72.9

दशाभागगतो हीनस्त्वं हि राम सलक्ष्मणः ।
यत्कृते व्यसनं प्राप्तं त्वया दारप्रधर्षणम्

daśābhāgagato hīnastvaṃ hi rāma salakṣmaṇaḥ |
yatkṛte vyasanaṃ prāptaṃ tvayā dārapradharṣaṇam

72.10

तदवश्यं त्वया कार्यः स सुहृत् सुहृदां वर ।
अकृत्वा नहि ते सिद्धिमहं पश्यामि चिन्तयन्

tadavaśyaṃ tvayā kāryaḥ sa suhṛt suhṛdāṃ vara |
akṛtvā nahi te siddhimahaṃ paśyāmi cintayan

72.11

श्रूयतां राम वक्ष्यामि सुग्रीवो नाम वानरः ।
भ्रात्रा निरस्तः क्रुद्धेन वालिना शक्रसूनुना

śrūyatāṃ rāma vakṣyāmi sugrīvo nāma vānaraḥ |
bhrātrā nirastaḥ kruddhena vālinā śakrasūnunā

72.12

ऋष्यमूके गिरिवरे पम्पापर्यन्तशोभिते ।
निवसत्यात्मवान् वीरश्चतुर्भिः सह वानरैः

ṛṣyamūke girivare pampāparyantaśobhite |
nivasatyātmavān vīraścaturbhiḥ saha vānaraiḥ

72.13

वानरेन्द्रो महावीर्यस्तेजोवानमितप्रभः ।
सत्यसंधो विनीतश्च धृतिमान् मतिमान् महान्

vānarendro mahāvīryastejovānamitaprabhaḥ |
satyasaṃdho vinītaśca dhṛtimān matimān mahān

72.14

दक्षः प्रगल्भो द्युतिमान् महाबलपराक्रमः ।
भ्रात्रा विवासितो वीर राज्यहेतोर्महात्मना

dakṣaḥ pragalbho dyutimān mahābalaparākramaḥ |
bhrātrā vivāsito vīra rājyahetormahātmanā

72.15

स ते सहायो मित्रं च सीतायाः परिमार्गणे ।
भविष्यति हि ते राम मा च शोके मनः कृथाः

sa te sahāyo mitraṃ ca sītāyāḥ parimārgaṇe |
bhaviṣyati hi te rāma mā ca śoke manaḥ kṛthāḥ

72.16

भवितव्यं हि तच्चापि न तच्छक्यमिहान्यथा ।
कर्तुमिक्ष्वाकुशार्दूल कालो हि दुरतिक्रमः

bhavitavyaṃ hi taccāpi na tacchakyamihānyathā |
kartumikṣvākuśārdūla kālo hi duratikramaḥ

72.17

गच्छ शीघ्रमितो वीर सुग्रीवं तं महाबलम् ।
वयस्यं तं कुरु क्षिप्रमितो गत्वाद्य राघव

gaccha śīghramito vīra sugrīvaṃ taṃ mahābalam |
vayasyaṃ taṃ kuru kṣipramito gatvādya rāghava

72.18

अद्रोहाय समागम्य दीप्यमाने विभावसौ ।
न च ते सोऽवमन्तव्यः सुग्रीवो वानराधिपः

adrohāya samāgamya dīpyamāne vibhāvasau |
na ca te so'vamantavyaḥ sugrīvo vānarādhipaḥ

72.19

कृतज्ञः कामरूपी च सहायार्थी च वीर्यवान् ।
शक्तौ ह्यद्य युवां कर्तुं कार्यं तस्य चिकीर्षितम्

kṛtajñaḥ kāmarūpī ca sahāyārthī ca vīryavān |
śaktau hyadya yuvāṃ kartuṃ kāryaṃ tasya cikīrṣitam

72.20

कृतार्थो वाकृतार्थो वा तव कृत्यं करिष्यति ।
स ऋक्षरजसः पुत्रः पम्पामटति शङ्कितः

kṛtārtho vākṛtārtho vā tava kṛtyaṃ kariṣyati |
sa ṛkṣarajasaḥ putraḥ pampāmaṭati śaṅkitaḥ

72.21

भास्करस्यौरसः पुत्रो वालिना कृतकिल्बिषः ।
संनिधायायुधं क्षिप्रमृष्यमूकालयं कपिम्

bhāskarasyaurasaḥ putro vālinā kṛtakilbiṣaḥ |
saṃnidhāyāyudhaṃ kṣipramṛṣyamūkālayaṃ kapim

72.22

कुरु राघव सत्येन वयस्यं वनचारिणम् ।
स हि स्थानानि कात्स्न्र्येन सर्वाणि कपिकुञ्जरः

kuru rāghava satyena vayasyaṃ vanacāriṇam |
sa hi sthānāni kātsnryena sarvāṇi kapikuñjaraḥ

72.23

नरमांसाशिनां लोके नैपुण्यादधिगच्छति ।
न तस्याविदितं लोके किंचिदस्ति हि राघव

naramāṃsāśināṃ loke naipuṇyādadhigacchati |
na tasyāviditaṃ loke kiṃcidasti hi rāghava

72.24

यावत् सूर्यः प्रतपति सहस्रांशुः परंतप ।
स नदीर्विपुलान् शैलान् गिरिदुर्गाणि कन्दरान्

yāvat sūryaḥ pratapati sahasrāṃśuḥ paraṃtapa |
sa nadīrvipulān śailān giridurgāṇi kandarān

72.25

अन्विष्य वानरैः सार्धं पत्नीं तेऽधिगमिष्यति ।
वानरांश्च महाकायान् प्रेषयिष्यति राघव

anviṣya vānaraiḥ sārdhaṃ patnīṃ te'dhigamiṣyati |
vānarāṃśca mahākāyān preṣayiṣyati rāghava

72.26

दिशो विचेतुं तां सीतां त्वद्वियोगेन शोचतीम् ।
अन्वेष्यति वरारोहां मैथिलीं रावणालये

diśo vicetuṃ tāṃ sītāṃ tvadviyogena śocatīm |
anveṣyati varārohāṃ maithilīṃ rāvaṇālaye

72.27

स मेरुशृङ्गाग्रगतामनिन्दितां
प्रविश्य पातालतलेऽपि वाश्रिताम् ।
प्लवङ्गमानामृषभस्तव प्रियां
निहत्य रक्षांसि पुनः प्रदास्यति

sa meruśṛṅgāgragatāmaninditāṃ
praviśya pātālatale'pi vāśritām |
plavaṅgamānāmṛṣabhastava priyāṃ
nihatya rakṣāṃsi punaḥ pradāsyati

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)