Aranya Kanda

Sarga 47: Sita tells her story; Ravana reveals himself

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे सप्तचत्वारिंशः सर्गः ॥३-४७॥

50 verses · 47 of 75

What happens in this chapter

Sita tells her story; Ravana reveals himself

Thinking that a brahmana guest might curse her if left unanswered, Sita tells him who she is: Janaka's daughter, Rama's wife; then Kaikeyi won two boons from Dasharatha, and Rama came to the forest for fourteen years with her and Lakshmana. Her husband will soon return with game, she says, and asks the ascetic his name and family. Ravana then declares himself the lord of the rakshasas, Ravana, at whose name the worlds tremble, and asks her to become his chief queen in Lanka, with five thousand maids. Sita blazes with anger. She follows Rama, she says, who is like a great mountain, like Indra, like the unshakable ocean. Ravana, a jackal, desires a lioness; touching Rama's wife is like seizing a fire in a cloth.

47.1

रावणेन तु वैदेही तदा पृष्टा जिहीर्षुणा ।
परिव्राजकरूपेण शशंसात्मानमात्मना

rāvaṇena tu vaidehī tadā pṛṣṭā jihīrṣuṇā |
parivrājakarūpeṇa śaśaṃsātmānamātmanā

47.2

ब्राह्मणश्चातिथिश्चैष अनुक्तो हि शपेत माम् ।
इति ध्यात्वा मुहूर्तं तु सीता वचनमब्रवीत्

brāhmaṇaścātithiścaiṣa anukto hi śapeta mām |
iti dhyātvā muhūrtaṃ tu sītā vacanamabravīt

47.3

दुहिता जनकस्याहं मैथिलस्य महात्मनः ।
सीता नाम्नास्मि भद्रं ते रामस्य महिषी प्रिया

duhitā janakasyāhaṃ maithilasya mahātmanaḥ |
sītā nāmnāsmi bhadraṃ te rāmasya mahiṣī priyā

47.4

उषित्वा द्वादश समा इक्ष्वाकूणां निवेशने ।
भुञ्जाना मानुषान् भोगान् सर्वकामसमृद्धिनी

uṣitvā dvādaśa samā ikṣvākūṇāṃ niveśane |
bhuñjānā mānuṣān bhogān sarvakāmasamṛddhinī

47.5

तत्र त्रयोदशे वर्षे राजाऽमन्त्रयत प्रभुः ।
अभिषेचयितुं रामं समेतो राजमन्त्रिभिः

tatra trayodaśe varṣe rājā'mantrayata prabhuḥ |
abhiṣecayituṃ rāmaṃ sameto rājamantribhiḥ

47.6

तस्मिन् सम्भ्रियमाणे तु राघवस्याभिषेचने ।
कैकेयी नाम भर्तारं ममार्या याचते वरम्

tasmin sambhriyamāṇe tu rāghavasyābhiṣecane |
kaikeyī nāma bhartāraṃ mamāryā yācate varam

47.7

परिगृह्य तु कैकेयी श्वशुरं सुकृतेन मे ।
मम प्रव्राजनं भर्तुर्भरतस्याभिषेचनम्

parigṛhya tu kaikeyī śvaśuraṃ sukṛtena me |
mama pravrājanaṃ bharturbharatasyābhiṣecanam

47.8

द्वावयाचत भर्तारं सत्यसंधं नृपोत्तमम् ।
नाद्य भोक्ष्ये न च स्वप्स्ये न पास्ये न कदाचन

dvāvayācata bhartāraṃ satyasaṃdhaṃ nṛpottamam |
nādya bhokṣye na ca svapsye na pāsye na kadācana

47.9

एष मे जीवितस्यान्तो रामो यदभिषिच्यते ।
इति ब्रुवाणां कैकेयीं श्वशुरो मे स पार्थिवः

eṣa me jīvitasyānto rāmo yadabhiṣicyate |
iti bruvāṇāṃ kaikeyīṃ śvaśuro me sa pārthivaḥ

47.10

अयाचतार्थैरन्वर्थैर्न च याच्ञां चकार सा ।
मम भर्ता महातेजा वयसा पञ्चविंशकः

ayācatārthairanvarthairna ca yācñāṃ cakāra sā |
mama bhartā mahātejā vayasā pañcaviṃśakaḥ

47.11

अष्टादश हि वर्षाणि मम जन्मनि गण्यते ।
रामेति प्रथितो लोके सत्यवान् शीलवान् शुचिः

aṣṭādaśa hi varṣāṇi mama janmani gaṇyate |
rāmeti prathito loke satyavān śīlavān śuciḥ

47.12

विशालाक्षो महाबाहुः सर्वभूतहिते रतः ।
कामार्तश्च महाराजः पिता दशरथः स्वयम्

viśālākṣo mahābāhuḥ sarvabhūtahite rataḥ |
kāmārtaśca mahārājaḥ pitā daśarathaḥ svayam

47.13

कैकेय्याः प्रियकामार्थं तं रामं नाभ्यषेचयत् ।
अभिषेकाय तु पितुः समीपं राममागतम्

kaikeyyāḥ priyakāmārthaṃ taṃ rāmaṃ nābhyaṣecayat |
abhiṣekāya tu pituḥ samīpaṃ rāmamāgatam

47.14

कैकेयी मम भर्तारमित्युवाच द्रुतं वचः ।
तव पित्रा समाज्ञप्तं ममेदं शृणु राघव

kaikeyī mama bhartāramityuvāca drutaṃ vacaḥ |
tava pitrā samājñaptaṃ mamedaṃ śṛṇu rāghava

47.15

भरताय प्रदातव्यमिदं राज्यमकण्टकम् ।
त्वया तु खलु वस्तव्यं नव वर्षाणि पञ्च च

bharatāya pradātavyamidaṃ rājyamakaṇṭakam |
tvayā tu khalu vastavyaṃ nava varṣāṇi pañca ca

47.16

वने प्रव्रज काकुत्स्थ पितरं मोचयानृतात् ।
तथेत्युवाच तां रामः कैकेयीमकुतोभयः

vane pravraja kākutstha pitaraṃ mocayānṛtāt |
tathetyuvāca tāṃ rāmaḥ kaikeyīmakutobhayaḥ

47.17

चकार तद्वचः श्रुत्वा भर्ता मम दृढव्रतः ।
दद्यान्न प्रतिगृह्णीयात् सत्यं ब्रूयान्न चानृतम्

cakāra tadvacaḥ śrutvā bhartā mama dṛḍhavrataḥ |
dadyānna pratigṛhṇīyāt satyaṃ brūyānna cānṛtam

47.18

एतद् ब्राह्मण रामस्य व्रतं धृतमनुत्तमम् ।
तस्य भ्राता तु वैमात्रो लक्ष्मणो नाम वीर्यवान्

etad brāhmaṇa rāmasya vrataṃ dhṛtamanuttamam |
tasya bhrātā tu vaimātro lakṣmaṇo nāma vīryavān

47.19

रामस्य पुरुषव्याघ्रः सहायः समरेऽरिहा ।
स भ्राता लक्ष्मणो नाम ब्रह्मचारी दृढव्रतः

rāmasya puruṣavyāghraḥ sahāyaḥ samare'rihā |
sa bhrātā lakṣmaṇo nāma brahmacārī dṛḍhavrataḥ

47.20

अन्वगच्छद् धनुष्पाणिः प्रव्रजन्तं मया सह ।
जटी तापसरूपेण मया सह सहानुजः

anvagacchad dhanuṣpāṇiḥ pravrajantaṃ mayā saha |
jaṭī tāpasarūpeṇa mayā saha sahānujaḥ

47.21

प्रविष्टो दण्डकारण्यं धर्मनित्यो दृढव्रतः ।
ते वयं प्रच्युता राज्यात् कैकेय्यास्तु कृते त्रयः

praviṣṭo daṇḍakāraṇyaṃ dharmanityo dṛḍhavrataḥ |
te vayaṃ pracyutā rājyāt kaikeyyāstu kṛte trayaḥ

47.22

विचराम द्विजश्रेष्ठ वनं गम्भीरमोजसा ।
समाश्वस मुहूर्तं तु शक्यं वस्तुमिह त्वया

vicarāma dvijaśreṣṭha vanaṃ gambhīramojasā |
samāśvasa muhūrtaṃ tu śakyaṃ vastumiha tvayā

47.23

आगमिष्यति मे भर्ता वन्यमादाय पुष्कलम् ।
रुरून् गोधान् वराहांश्च हत्वाऽऽदायामिषं बहु

āgamiṣyati me bhartā vanyamādāya puṣkalam |
rurūn godhān varāhāṃśca hatvā''dāyāmiṣaṃ bahu

47.24

स त्वं नाम च गोत्रं च कुलमाचक्ष्व तत्त्वतः ।
एकश्च दण्डकारण्ये किमर्थं चरसि द्विज

sa tvaṃ nāma ca gotraṃ ca kulamācakṣva tattvataḥ |
ekaśca daṇḍakāraṇye kimarthaṃ carasi dvija

47.25

एवं ब्रुवत्यां सीतायां रामपत्न्यां महाबलः ।
प्रत्युवाचोत्तरं तीव्रं रावणो राक्षसाधिपः

evaṃ bruvatyāṃ sītāyāṃ rāmapatnyāṃ mahābalaḥ |
pratyuvācottaraṃ tīvraṃ rāvaṇo rākṣasādhipaḥ

47.26

येन वित्रासिता लोकाः सदेवासुरमानुषाः ।
अहं स रावणो नाम सीते रक्षोगणेश्वरः

yena vitrāsitā lokāḥ sadevāsuramānuṣāḥ |
ahaṃ sa rāvaṇo nāma sīte rakṣogaṇeśvaraḥ

47.27

त्वां तु काञ्चनवर्णाभां दृष्ट्वा कौशेयवासिनीम् ।
रतिं स्वकेषु दारेषु नाधिगच्छाम्यनिन्दिते

tvāṃ tu kāñcanavarṇābhāṃ dṛṣṭvā kauśeyavāsinīm |
ratiṃ svakeṣu dāreṣu nādhigacchāmyanindite

47.28

बह्वीनामुत्तमस्त्रीणामाहृतानामितस्ततः ।
सर्वासामेव भद्रं ते ममाग्रमहिषी भव

bahvīnāmuttamastrīṇāmāhṛtānāmitastataḥ |
sarvāsāmeva bhadraṃ te mamāgramahiṣī bhava

47.29

लङ्का नाम समुद्रस्य मध्ये मम महापुरी ।
सागरेण परिक्षिप्ता निविष्टा गिरिमूर्धनि

laṅkā nāma samudrasya madhye mama mahāpurī |
sāgareṇa parikṣiptā niviṣṭā girimūrdhani

47.30

तत्र सीते मया सार्धं वनेषु विचरिष्यसि ।
न चास्य वनवासस्य स्पृहयिष्यसि भामिनि

tatra sīte mayā sārdhaṃ vaneṣu vicariṣyasi |
na cāsya vanavāsasya spṛhayiṣyasi bhāmini

47.31

पञ्च दास्यः सहस्राणि सर्वाभरणभूषिताः ।
सीते परिचरिष्यन्ति भार्या भवसि मे यदि

pañca dāsyaḥ sahasrāṇi sarvābharaṇabhūṣitāḥ |
sīte paricariṣyanti bhāryā bhavasi me yadi

47.32

रावणेनैवमुक्ता तु कुपिता जनकात्मजा ।
प्रत्युवाचानवद्याङ्गी तमनादृत्य राक्षसम्

rāvaṇenaivamuktā tu kupitā janakātmajā |
pratyuvācānavadyāṅgī tamanādṛtya rākṣasam

47.33

महागिरिमिवाकम्प्यं महेन्द्रसदृशं पतिम् ।
महोदधिमिवाक्षोभ्यमहं राममनुव्रता

mahāgirimivākampyaṃ mahendrasadṛśaṃ patim |
mahodadhimivākṣobhyamahaṃ rāmamanuvratā

47.34

सर्वलक्षणसम्पन्नं न्यग्रोधपरिमण्डलम् ।
सत्यसंधं महाभागमहं राममनुव्रता

sarvalakṣaṇasampannaṃ nyagrodhaparimaṇḍalam |
satyasaṃdhaṃ mahābhāgamahaṃ rāmamanuvratā

47.35

महाबाहुं महोरस्कं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।
नृसिंहं सिंहसंकाशमहं राममनुव्रता

mahābāhuṃ mahoraskaṃ siṃhavikrāntagāminam |
nṛsiṃhaṃ siṃhasaṃkāśamahaṃ rāmamanuvratā

47.36

पूर्णचन्द्राननं रामं राजवत्सं जितेन्द्रियम् ।
पृथुकीर्तिं महाबाहुमहं राममनुव्रता

pūrṇacandrānanaṃ rāmaṃ rājavatsaṃ jitendriyam |
pṛthukīrtiṃ mahābāhumahaṃ rāmamanuvratā

47.37

त्वं पुनर्जम्बुकः सिंहीं मामिहेच्छसि दुर्लभाम् ।
नाहं शक्या त्वया स्प्रष्टुमादित्यस्य प्रभा यथा

tvaṃ punarjambukaḥ siṃhīṃ māmihecchasi durlabhām |
nāhaṃ śakyā tvayā spraṣṭumādityasya prabhā yathā

47.38

पादपान् काञ्चनान् नूनं बहून् पश्यसि मन्दभाक् ।
राघवस्य प्रियां भार्यां यस्त्वमिच्छसि राक्षस

pādapān kāñcanān nūnaṃ bahūn paśyasi mandabhāk |
rāghavasya priyāṃ bhāryāṃ yastvamicchasi rākṣasa

47.39

क्षुधितस्य च सिंहस्य मृगशत्रोस्तरस्विनः ।
आशीविषस्य वदनाद् दंष्ट्रामादातुमिच्छसि

kṣudhitasya ca siṃhasya mṛgaśatrostarasvinaḥ |
āśīviṣasya vadanād daṃṣṭrāmādātumicchasi

47.40

मन्दरं पर्वतश्रेष्ठं पाणिना हर्तुमिच्छसि ।
कालकूटं विषं पीत्वा स्वस्तिमान् गन्तुमिच्छसि

mandaraṃ parvataśreṣṭhaṃ pāṇinā hartumicchasi |
kālakūṭaṃ viṣaṃ pītvā svastimān gantumicchasi

47.41

अक्षि सूच्या प्रमृजसि जिह्वया लेढि च क्षुरम् ।
राघवस्य प्रियां भार्यामधिगन्तुं त्वमिच्छसि

akṣi sūcyā pramṛjasi jihvayā leḍhi ca kṣuram |
rāghavasya priyāṃ bhāryāmadhigantuṃ tvamicchasi

47.42

अवसज्य शिलां कण्ठे समुद्रं तर्तुमिच्छसि ।
सूर्याचन्द्रमसौ चोभौ पाणिभ्यां हर्तुमिच्छसि

avasajya śilāṃ kaṇṭhe samudraṃ tartumicchasi |
sūryācandramasau cobhau pāṇibhyāṃ hartumicchasi

47.43

यो रामस्य प्रियां भार्यां प्रधर्षयितुमिच्छसि ।
अग्निं प्रज्वलितं दृष्ट्वा वस्त्रेणाहर्तुमिच्छसि

yo rāmasya priyāṃ bhāryāṃ pradharṣayitumicchasi |
agniṃ prajvalitaṃ dṛṣṭvā vastreṇāhartumicchasi

47.44

कल्याणवृत्तां यो भार्यां रामस्याहर्तुमिच्छसि ।
अयोमुखानां शूलानामग्रे चरितुमिच्छसि ।
रामस्य सदृशीं भार्यां योऽधिगन्तुं त्वमिच्छसि

kalyāṇavṛttāṃ yo bhāryāṃ rāmasyāhartumicchasi |
ayomukhānāṃ śūlānāmagre caritumicchasi |
rāmasya sadṛśīṃ bhāryāṃ yo'dhigantuṃ tvamicchasi

47.45

यदन्तरं सिंहसृगालयोर्वने
यदन्तरं स्यन्दनिकासमुद्रयोः ।
सुराग्र्यसौवीरकयोर्यदन्तरं
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च

yadantaraṃ siṃhasṛgālayorvane
yadantaraṃ syandanikāsamudrayoḥ |
surāgryasauvīrakayoryadantaraṃ
tadantaraṃ dāśarathestavaiva ca

47.46

यदन्तरं काञ्चनसीसलोहयो-
र्यदन्तरं चन्दनवारिपङ्कयोः ।
यदन्तरं हस्तिबिडालयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च

yadantaraṃ kāñcanasīsalohayo-
ryadantaraṃ candanavāripaṅkayoḥ |
yadantaraṃ hastibiḍālayorvane
tadantaraṃ dāśarathestavaiva ca

47.47

यदन्तरं वायसवैनतेययो-
र्यदन्तरं मद्गुमयूरयोरपि ।
यदन्तरं हंसकगृध्रयोर्वने
तदन्तरं दाशरथेस्तवैव च

yadantaraṃ vāyasavainateyayo-
ryadantaraṃ madgumayūrayorapi |
yadantaraṃ haṃsakagṛdhrayorvane
tadantaraṃ dāśarathestavaiva ca

47.48

तस्मिन् सहस्राक्षसमप्रभावे
रामे स्थिते कार्मुकबाणपाणौ ।
हृतापि तेऽहं न जरां गमिष्ये
आज्यं यथा मक्षिकयावगीर्णम्

tasmin sahasrākṣasamaprabhāve
rāme sthite kārmukabāṇapāṇau |
hṛtāpi te'haṃ na jarāṃ gamiṣye
ājyaṃ yathā makṣikayāvagīrṇam

47.49

इतीव तद्वाक्यमदुष्टभावा
सुदुष्टमुक्त्वा रजनीचरं तम् ।
गात्रप्रकम्पाद् व्यथिता बभूव
वातोद्धता सा कदलीव तन्वी

itīva tadvākyamaduṣṭabhāvā
suduṣṭamuktvā rajanīcaraṃ tam |
gātraprakampād vyathitā babhūva
vātoddhatā sā kadalīva tanvī

47.50

तां वेपमानामुपलक्ष्य सीतां
स रावणो मृत्युसमप्रभावः ।
कुलं बलं नाम च कर्म चात्मनः
समाचचक्षे भयकारणार्थम्

tāṃ vepamānāmupalakṣya sītāṃ
sa rāvaṇo mṛtyusamaprabhāvaḥ |
kulaṃ balaṃ nāma ca karma cātmanaḥ
samācacakṣe bhayakāraṇārtham

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)