एवमाधर्षितः शूरः शूर्पणख्या खरस्ततः ।
उवाच रक्षसां मध्ये खरः खरतरं वचः
evamādharṣitaḥ śūraḥ śūrpaṇakhyā kharastataḥ |
uvāca rakṣasāṃ madhye kharaḥ kharataraṃ vacaḥ
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे द्वाविंशः सर्गः ॥३-२२॥
24 verses · 22 of 75
Stung by his sister's words, Khara speaks harshly among the rakshasas. His anger at her humiliation, he says, cannot be held back, like the salt sea in flood. He counts Rama as nothing, a man whose life is already spent through his own misdeeds. He tells her to stop weeping; today she will drink Rama's blood. Khara then orders his general Dushana to gather the fourteen thousand rakshasas who follow his will, fierce and never turning back in battle, and to bring his chariot and weapons. The great chariot, gleaming like a peak of Meru, with golden wheels and a pole of lapis, is brought, and the army sets out with maces, spears, axes, swords and discs, the chariot's roar filling every direction.
एवमाधर्षितः शूरः शूर्पणख्या खरस्ततः ।
उवाच रक्षसां मध्ये खरः खरतरं वचः
evamādharṣitaḥ śūraḥ śūrpaṇakhyā kharastataḥ |
uvāca rakṣasāṃ madhye kharaḥ kharataraṃ vacaḥ
तवापमानप्रभवः क्रोधोऽयमतुलो मम ।
न शक्यते धारयितुं लवणाम्भ इवोल्बणम्
tavāpamānaprabhavaḥ krodho'yamatulo mama |
na śakyate dhārayituṃ lavaṇāmbha ivolbaṇam
न रामं गणये वीर्यान्मानुषं क्षीणजीवितम् ।
आत्मदुश्चरितैः प्राणान् हतो योऽद्य विमोक्ष्यते
na rāmaṃ gaṇaye vīryānmānuṣaṃ kṣīṇajīvitam |
ātmaduścaritaiḥ prāṇān hato yo'dya vimokṣyate
बाष्पः संधार्यतामेष सम्भ्रमश्च विमुच्यताम् ।
अहं रामं सह भ्रात्रा नयामि यमसादनम्
bāṣpaḥ saṃdhāryatāmeṣa sambhramaśca vimucyatām |
ahaṃ rāmaṃ saha bhrātrā nayāmi yamasādanam
परश्वधहतस्याद्य मन्दप्राणस्य भूतले ।
रामस्य रुधिरं रक्तमुष्णं पास्यसि राक्षसि
paraśvadhahatasyādya mandaprāṇasya bhūtale |
rāmasya rudhiraṃ raktamuṣṇaṃ pāsyasi rākṣasi
सम्प्रहृष्टा वचः श्रुत्वा खरस्य वदनाच्च्युतम् ।
प्रशशंस पुनर्मौर्ख्याद् भ्रातरं रक्षसां वरम्
samprahṛṣṭā vacaḥ śrutvā kharasya vadanāccyutam |
praśaśaṃsa punarmaurkhyād bhrātaraṃ rakṣasāṃ varam
तया परुषितः पूर्वं पुनरेव प्रशंसितः ।
अब्रवीद् दूषणं नाम खरः सेनापतिं तदा
tayā paruṣitaḥ pūrvaṃ punareva praśaṃsitaḥ |
abravīd dūṣaṇaṃ nāma kharaḥ senāpatiṃ tadā
चतुर्दश सहस्राणि मम चित्तानुवर्तिनाम् ।
रक्षसां भीमवेगानां समरेष्वनिवर्तिनाम्
caturdaśa sahasrāṇi mama cittānuvartinām |
rakṣasāṃ bhīmavegānāṃ samareṣvanivartinām
नीलजीमूतवर्णानां लोकहिंसाविहारिणाम् ।
सर्वोद्योगमुदीर्णानां रक्षसां सौम्य कारय
nīlajīmūtavarṇānāṃ lokahiṃsāvihāriṇām |
sarvodyogamudīrṇānāṃ rakṣasāṃ saumya kāraya
उपस्थापय मे क्षिप्रं रथं सौम्य धनूंषि च ।
शरांश्च चित्रान् खड्गांश्च शक्तीश्च विविधाः शिताः
upasthāpaya me kṣipraṃ rathaṃ saumya dhanūṃṣi ca |
śarāṃśca citrān khaḍgāṃśca śaktīśca vividhāḥ śitāḥ
अग्रे निर्यातुमिच्छामि पौलस्त्यानां महात्मनाम् ।
वधार्थं दुर्विनीतस्य रामस्य रणकोविद
agre niryātumicchāmi paulastyānāṃ mahātmanām |
vadhārthaṃ durvinītasya rāmasya raṇakovida
इति तस्य ब्रुवाणस्य सूर्यवर्णं महारथम् ।
सदश्वैः शबलैर्युक्तमाचचक्षेऽथ दूषणः
iti tasya bruvāṇasya sūryavarṇaṃ mahāratham |
sadaśvaiḥ śabalairyuktamācacakṣe'tha dūṣaṇaḥ
तं मेरुशिखराकारं तप्तकाञ्चनभूषणम् ।
हेमचक्रमसम्बाधं वैदूर्यमयकूबरम्
taṃ meruśikharākāraṃ taptakāñcanabhūṣaṇam |
hemacakramasambādhaṃ vaidūryamayakūbaram
मत्स्यैः पुष्पैर्द्रुमैः शैलैश्चन्द्रसूर्यैश्च काञ्चनैः ।
माङ्गल्यैः पक्षिसङ्घैश्च ताराभिश्च समावृतम्
matsyaiḥ puṣpairdrumaiḥ śailaiścandrasūryaiśca kāñcanaiḥ |
māṅgalyaiḥ pakṣisaṅghaiśca tārābhiśca samāvṛtam
ध्वजनिस्त्रिंशसम्पन्नं किंकिणीवरभूषितम् ।
सदश्वयुक्तं सोऽमर्षादारुरोह खरस्तदा
dhvajanistriṃśasampannaṃ kiṃkiṇīvarabhūṣitam |
sadaśvayuktaṃ so'marṣādāruroha kharastadā
खरस्तु तन्महत्सैन्यं रथचर्मायुधध्वजम् ।
निर्यातेत्यब्रवीत् प्रेक्ष्य दूषणः सर्वराक्षसान्
kharastu tanmahatsainyaṃ rathacarmāyudhadhvajam |
niryātetyabravīt prekṣya dūṣaṇaḥ sarvarākṣasān
ततस्तद् राक्षसं सैन्यं घोरचर्मायुधध्वजम् ।
निर्जगाम जनस्थानान्महानादं महाजवम्
tatastad rākṣasaṃ sainyaṃ ghoracarmāyudhadhvajam |
nirjagāma janasthānānmahānādaṃ mahājavam
मुद्गरैः पट्टिशैः शूलैः सुतीक्ष्णैश्च परश्वधैः ।
खड्गैश्चक्रैश्च हस्तस्थैर्भ्राजमानैः सतोमरैः
mudgaraiḥ paṭṭiśaiḥ śūlaiḥ sutīkṣṇaiśca paraśvadhaiḥ |
khaḍgaiścakraiśca hastasthairbhrājamānaiḥ satomaraiḥ
शक्तिभिः परिघैर्घोरैरतिमात्रैश्च कार्मुकैः ।
गदासिमुसलैर्वज्रैर्गृहीतैर्भीमदर्शनैः
śaktibhiḥ parighairghorairatimātraiśca kārmukaiḥ |
gadāsimusalairvajrairgṛhītairbhīmadarśanaiḥ
राक्षसानां सुघोराणां सहस्राणि चतुर्दश ।
निर्यातानि जनस्थानात् खरचित्तानुवर्तिनाम्
rākṣasānāṃ sughorāṇāṃ sahasrāṇi caturdaśa |
niryātāni janasthānāt kharacittānuvartinām
तांस्तु निर्धावतो दृष्ट्वा राक्षसान् भीमदर्शनान् ।
खरस्याथ रथः किंचिज्जगाम तदनन्तरम्
tāṃstu nirdhāvato dṛṣṭvā rākṣasān bhīmadarśanān |
kharasyātha rathaḥ kiṃcijjagāma tadanantaram
ततस्ताञ्छबलानश्वांस्तप्तकाञ्चनभूषितान् ।
खरस्य मतमाज्ञाय सारथिः पर्यचोदयत्
tatastāñchabalānaśvāṃstaptakāñcanabhūṣitān |
kharasya matamājñāya sārathiḥ paryacodayat
संचोदितो रथः शीघ्रं खरस्य रिपुघातिनः ।
शब्देनापूरयामास दिशः सप्रदिशस्तथा
saṃcodito rathaḥ śīghraṃ kharasya ripughātinaḥ |
śabdenāpūrayāmāsa diśaḥ sapradiśastathā
प्रवृद्धमन्युस्तु खरः खरस्वरो
रिपोर्वधार्थं त्वरितो यथान्तकः ।
अचूचुदत् सारथिमुन्नदन् पुन-
र्महाबलो मेघ इवाश्मवर्षवान्
pravṛddhamanyustu kharaḥ kharasvaro
riporvadhārthaṃ tvarito yathāntakaḥ |
acūcudat sārathimunnadan puna-
rmahābalo megha ivāśmavarṣavān
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)