Aranya Kanda

Sarga 17: Shurpanakha comes to the hermitage

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे सप्तदशः सर्गः ॥३-१७॥

29 verses · 17 of 75

What happens in this chapter

Shurpanakha comes to the hermitage

After bathing in the Godavari the three return to the hermitage, and Rama sits in the leaf hut with Sita, talking with Lakshmana. A rakshasi named Shurpanakha, Ravana's sister, comes there by chance and is struck with desire on seeing Rama, dark as a blue lotus and handsome as Kamadeva. She is ugly, pot-bellied, harsh-voiced and old; he is young, fair-spoken and noble. She asks why an ascetic with bow and arrows has come to this land of rakshasas with his wife. Rama tells her truthfully who he is and asks who she is. She names her brothers, Ravana, Kumbhakarna, the righteous Vibhishana, and Khara and Dushana, and asks Rama to take her as his wife, offering to eat Sita and Lakshmana.

17.1

कृताभिषेको रामस्तु सीता सौमित्रिरेव च ।
तस्माद् गोदावरीतीरात् ततो जग्मुः स्वमाश्रमम्

kṛtābhiṣeko rāmastu sītā saumitrireva ca |
tasmād godāvarītīrāt tato jagmuḥ svamāśramam

17.2

आश्रमं तमुपागम्य राघवः सहलक्ष्मणः ।
कृत्वा पौर्वाह्णिकं कर्म पर्णशालामुपागमत्

āśramaṃ tamupāgamya rāghavaḥ sahalakṣmaṇaḥ |
kṛtvā paurvāhṇikaṃ karma parṇaśālāmupāgamat

17.3

उवास सुखितस्तत्र पूज्यमानो महर्षिभिः ।
स रामः पर्णशालायामासीनः सह सीतया

uvāsa sukhitastatra pūjyamāno maharṣibhiḥ |
sa rāmaḥ parṇaśālāyāmāsīnaḥ saha sītayā

17.4

विरराज महाबाहुश्चित्रया चन्द्रमा इव ।
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा चकार विविधाः कथाः

virarāja mahābāhuścitrayā candramā iva |
lakṣmaṇena saha bhrātrā cakāra vividhāḥ kathāḥ

17.5

तदासीनस्य रामस्य कथासंसक्तचेतसः ।
तं देशं राक्षसी काचिदाजगाम यदृच्छया

tadāsīnasya rāmasya kathāsaṃsaktacetasaḥ |
taṃ deśaṃ rākṣasī kācidājagāma yadṛcchayā

17.6

सा तु शूर्पणखा नाम दशग्रीवस्य रक्षसः ।
भगिनी राममासाद्य ददर्श त्रिदशोपमम्

sā tu śūrpaṇakhā nāma daśagrīvasya rakṣasaḥ |
bhaginī rāmamāsādya dadarśa tridaśopamam

17.7

दीप्तास्यं च महाबाहुं पद्मपत्रायतेक्षणम् ।
गजविक्रान्तगमनं जटामण्डलधारिणम्

dīptāsyaṃ ca mahābāhuṃ padmapatrāyatekṣaṇam |
gajavikrāntagamanaṃ jaṭāmaṇḍaladhāriṇam

17.8

सुकुमारं महासत्त्वं पार्थिवव्यञ्जनान्वितम् ।
राममिन्दीवरश्यामं कंदर्पसदृशप्रभम्

sukumāraṃ mahāsattvaṃ pārthivavyañjanānvitam |
rāmamindīvaraśyāmaṃ kaṃdarpasadṛśaprabham

17.9

बभूवेन्द्रोपमं दृष्ट्वा राक्षसी काममोहिता ।
सुमुखं दुर्मुखी रामं वृत्तमध्यं महोदरी

babhūvendropamaṃ dṛṣṭvā rākṣasī kāmamohitā |
sumukhaṃ durmukhī rāmaṃ vṛttamadhyaṃ mahodarī

17.10

विशालाक्षं विरूपाक्षी सुकेशं ताम्रमूर्धजा ।
प्रियरूपं विरूपा सा सुस्वरं भैरवस्वना

viśālākṣaṃ virūpākṣī sukeśaṃ tāmramūrdhajā |
priyarūpaṃ virūpā sā susvaraṃ bhairavasvanā

17.11

तरुणं दारुणा वृद्धा दक्षिणं वामभाषिणी ।
न्यायवृत्तं सुदुर्वृत्ता प्रियमप्रियदर्शना

taruṇaṃ dāruṇā vṛddhā dakṣiṇaṃ vāmabhāṣiṇī |
nyāyavṛttaṃ sudurvṛttā priyamapriyadarśanā

17.12

शरीरजसमाविष्टा राक्षसी राममब्रवीत् ।
जटी तापसवेषेण सभार्यः शरचापधृक्

śarīrajasamāviṣṭā rākṣasī rāmamabravīt |
jaṭī tāpasaveṣeṇa sabhāryaḥ śaracāpadhṛk

17.13

आगतस्त्वमिमं देशं कथं राक्षससेवितम् ।
किमागमनकृत्यं ते तत्त्वमाख्यातुमर्हसि

āgatastvamimaṃ deśaṃ kathaṃ rākṣasasevitam |
kimāgamanakṛtyaṃ te tattvamākhyātumarhasi

17.14

एवमुक्तस्तु राक्षस्या शूर्पणख्या परंतपः ।
ऋजुबुद्धितया सर्वमाख्यातुमुपचक्रमे

evamuktastu rākṣasyā śūrpaṇakhyā paraṃtapaḥ |
ṛjubuddhitayā sarvamākhyātumupacakrame

17.15

आसीद् दशरथो नाम राजा त्रिदशविक्रमः ।
तस्याहमग्रजः पुत्रो रामो नाम जनैः श्रुतः

āsīd daśaratho nāma rājā tridaśavikramaḥ |
tasyāhamagrajaḥ putro rāmo nāma janaiḥ śrutaḥ

17.16

भ्रातायं लक्ष्मणो नाम यवीयान् मामनुव्रतः ।
इयं भार्या च वैदेही मम सीतेति विश्रुता

bhrātāyaṃ lakṣmaṇo nāma yavīyān māmanuvrataḥ |
iyaṃ bhāryā ca vaidehī mama sīteti viśrutā

17.17

नियोगात् तु नरेन्द्रस्य पितुर्मातुश्च यन्त्रितः ।
धर्मार्थं धर्मकांक्षी च वनं वस्तुमिहागतः

niyogāt tu narendrasya piturmātuśca yantritaḥ |
dharmārthaṃ dharmakāṃkṣī ca vanaṃ vastumihāgataḥ

17.18

त्वां तु वेदितुमिच्छामि कस्य त्वं कासि कस्य वा ।
त्वं हि तावन्मनोज्ञाङ्गी राक्षसी प्रतिभासि मे

tvāṃ tu veditumicchāmi kasya tvaṃ kāsi kasya vā |
tvaṃ hi tāvanmanojñāṅgī rākṣasī pratibhāsi me

17.19

इह वा किंनिमित्तं त्वमागता ब्रूहि तत्त्वतः ।
साब्रवीद् वचनं श्रुत्वा राक्षसी मदनार्दिता

iha vā kiṃnimittaṃ tvamāgatā brūhi tattvataḥ |
sābravīd vacanaṃ śrutvā rākṣasī madanārditā

17.20

श्रूयतां राम तत्त्वार्थं वक्ष्यामि वचनं मम ।
अहं शूर्पणखा नाम राक्षसी कामरूपिणी

śrūyatāṃ rāma tattvārthaṃ vakṣyāmi vacanaṃ mama |
ahaṃ śūrpaṇakhā nāma rākṣasī kāmarūpiṇī

17.21

अरण्यं विचरामीदमेका सर्वभयंकरा ।
रावणो नाम मे भ्राता यदि ते श्रोत्रमागतः

araṇyaṃ vicarāmīdamekā sarvabhayaṃkarā |
rāvaṇo nāma me bhrātā yadi te śrotramāgataḥ

17.22

वीरो विश्रवसः पुत्रो यदि ते श्रोत्रमागतः ।
प्रवृद्धनिद्रश्च सदा कुम्भकर्णो महाबलः

vīro viśravasaḥ putro yadi te śrotramāgataḥ |
pravṛddhanidraśca sadā kumbhakarṇo mahābalaḥ

17.23

विभीषणस्तु धर्मात्मा न तु राक्षसचेष्टितः ।
प्रख्यातवीर्यौ च रणे भ्रातरौ खरदूषणौ

vibhīṣaṇastu dharmātmā na tu rākṣasaceṣṭitaḥ |
prakhyātavīryau ca raṇe bhrātarau kharadūṣaṇau

17.24

तानहं समतिक्रान्तां राम त्वापूर्वदर्शनात् ।
समुपेतास्मि भावेन भर्तारं पुरुषोत्तमम्

tānahaṃ samatikrāntāṃ rāma tvāpūrvadarśanāt |
samupetāsmi bhāvena bhartāraṃ puruṣottamam

17.25

अहं प्रभावसम्पन्ना स्वच्छन्दबलगामिनी ।
चिराय भव भर्ता मे सीतया किं करिष्यसि

ahaṃ prabhāvasampannā svacchandabalagāminī |
cirāya bhava bhartā me sītayā kiṃ kariṣyasi

17.26

विकृता च विरूपा च न सेयं सदृशी तव ।
अहमेवानुरूपा ते भार्यारूपेण पश्य माम्

vikṛtā ca virūpā ca na seyaṃ sadṛśī tava |
ahamevānurūpā te bhāryārūpeṇa paśya mām

17.27

इमां विरूपामसतीं करालां निर्णतोदरीम् ।
अनेन सह ते भ्रात्रा भक्षयिष्यामि मानुषीम्

imāṃ virūpāmasatīṃ karālāṃ nirṇatodarīm |
anena saha te bhrātrā bhakṣayiṣyāmi mānuṣīm

17.28

ततः पर्वतशृङ्गाणि वनानि विविधानि च ।
पश्यन् सह मया कामी दण्डकान् विचरिष्यसि

tataḥ parvataśṛṅgāṇi vanāni vividhāni ca |
paśyan saha mayā kāmī daṇḍakān vicariṣyasi

17.29

इत्येवमुक्तः काकुत्स्थः प्रहस्य मदिरेक्षणाम् ।
इदं वचनमारेभे वक्तुं वाक्यविशारदः

ityevamuktaḥ kākutsthaḥ prahasya madirekṣaṇām |
idaṃ vacanamārebhe vaktuṃ vākyaviśāradaḥ

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)