Aranya Kanda

Sarga 13: Agastya directs them to Panchavati

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये अरण्यकाण्डे त्रयोदशः सर्गः ॥३-१३॥

25 verses · 13 of 75

What happens in this chapter

Agastya directs them to Panchavati

Agastya tells Rama he is pleased that they have come to pay respects, and sees that the long road has tired them, especially Sita. He praises her: she has followed her husband into a hard forest out of love, unlike the common way of women who leave a man in bad times. Rama answers that he is blessed that the sage is pleased with them, and asks for a place with water and woods where he can build a hermitage and live happily. Agastya, knowing his purpose by his own insight, tells him that two yojanas away lies Panchavati, rich in roots, fruits and water, near the Godavari, a lovely place where Sita will be happy. Rama and Lakshmana bow and set out for Panchavati with Sita.

13.1

राम प्रीतोऽस्मि भद्रं ते परितुष्टोऽस्मि लक्ष्मण ।
अभिवादयितुं यन्मां प्राप्तौ स्थः सह सीतया

rāma prīto'smi bhadraṃ te parituṣṭo'smi lakṣmaṇa |
abhivādayituṃ yanmāṃ prāptau sthaḥ saha sītayā

13.2

अध्वश्रमेण वां खेदो बाधते प्रचुरश्रमः ।
व्यक्तमुत्कण्ठते वापि मैथिली जनकात्मजा

adhvaśrameṇa vāṃ khedo bādhate pracuraśramaḥ |
vyaktamutkaṇṭhate vāpi maithilī janakātmajā

13.3

एषा च सुकुमारी च खेदैश्च न विमानिता ।
प्राज्यदोषं वनं प्राप्ता भर्तृस्नेहप्रचोदिता

eṣā ca sukumārī ca khedaiśca na vimānitā |
prājyadoṣaṃ vanaṃ prāptā bhartṛsnehapracoditā

13.4

यथैषा रमते राम इह सीता तथा कुरु ।
दुष्करं कृतवत्येषा वने त्वामभिगच्छती

yathaiṣā ramate rāma iha sītā tathā kuru |
duṣkaraṃ kṛtavatyeṣā vane tvāmabhigacchatī

13.5

एषा हि प्रकृतिः स्त्रीणामासृष्टे रघुनन्दन ।
समस्थमनुरज्यन्ते विषमस्थं त्यजन्ति च

eṣā hi prakṛtiḥ strīṇāmāsṛṣṭe raghunandana |
samasthamanurajyante viṣamasthaṃ tyajanti ca

13.6

शतह्रदानां लोलत्वं शस्त्राणां तीक्ष्णतां तथा ।
गरुडानिलयोः शैघ्र्यमनुगच्छन्ति योषितः

śatahradānāṃ lolatvaṃ śastrāṇāṃ tīkṣṇatāṃ tathā |
garuḍānilayoḥ śaighryamanugacchanti yoṣitaḥ

13.7

इयं तु भवतो भार्या दोषैरेतैर्विवर्जिता ।
श्लाघ्या च व्यपदेश्या च यथा देवीष्वरुन्धती

iyaṃ tu bhavato bhāryā doṣairetairvivarjitā |
ślāghyā ca vyapadeśyā ca yathā devīṣvarundhatī

13.8

अलंकृतोऽयं देशश्च यत्र सौमित्रिणा सह ।
वैदेह्या चानया राम वत्स्यसि त्वमरिंदम

alaṃkṛto'yaṃ deśaśca yatra saumitriṇā saha |
vaidehyā cānayā rāma vatsyasi tvamariṃdama

13.9

एवमुक्तस्तु मुनिना राघवः संयताञ्जलिः ।
उवाच प्रश्रितं वाक्यमृषिं दीप्तमिवानलम्

evamuktastu muninā rāghavaḥ saṃyatāñjaliḥ |
uvāca praśritaṃ vākyamṛṣiṃ dīptamivānalam

13.10

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यस्य मे मुनिपुंगवः ।
गुणैः सभ्रातृभार्यस्य गुरुर्नः परितुष्यति

dhanyo'smyanugṛhīto'smi yasya me munipuṃgavaḥ |
guṇaiḥ sabhrātṛbhāryasya gururnaḥ parituṣyati

13.11

किं तु व्यादिश मे देशं सोदकं बहुकाननम् ।
यत्राश्रमपदं कृत्वा वसेयं निरतः सुखम्

kiṃ tu vyādiśa me deśaṃ sodakaṃ bahukānanam |
yatrāśramapadaṃ kṛtvā vaseyaṃ nirataḥ sukham

13.12

ततोऽब्रवीन्मुनिश्रेष्ठः श्रुत्वा रामस्य भाषितम् ।
ध्यात्वा मुहूर्तं धर्मात्मा ततोवाच वचः शुभम्

tato'bravīnmuniśreṣṭhaḥ śrutvā rāmasya bhāṣitam |
dhyātvā muhūrtaṃ dharmātmā tatovāca vacaḥ śubham

13.13

इतो द्वियोजने तात बहुमूलफलोदकः ।
देशो बहुमृगः श्रीमान् पञ्चवट्यभिविश्रुतः

ito dviyojane tāta bahumūlaphalodakaḥ |
deśo bahumṛgaḥ śrīmān pañcavaṭyabhiviśrutaḥ

13.14

तत्र गत्वाऽऽश्रमपदं कृत्वा सौमित्रिणा सह ।
रमस्व त्वं पितुर्वाक्यं यथोक्तमनुपालयन्

tatra gatvā''śramapadaṃ kṛtvā saumitriṇā saha |
ramasva tvaṃ piturvākyaṃ yathoktamanupālayan

13.15

विदितो ह्येष वृत्तान्तो मम सर्वस्तवानघ ।
तपसश्च प्रभावेण स्नेहाद् दशरथस्य च

vidito hyeṣa vṛttānto mama sarvastavānagha |
tapasaśca prabhāveṇa snehād daśarathasya ca

13.16

हृदयस्थं च ते च्छन्दो विज्ञातं तपसा मया ।
इह वासं प्रतिज्ञाय मया सह तपोवने

hṛdayasthaṃ ca te cchando vijñātaṃ tapasā mayā |
iha vāsaṃ pratijñāya mayā saha tapovane

13.17

अतश्च त्वामहं ब्रूमि गच्छ पञ्चवटीमिति ।
स हि रम्यो वनोद्देशो मैथिली तत्र रंस्यते

ataśca tvāmahaṃ brūmi gaccha pañcavaṭīmiti |
sa hi ramyo vanoddeśo maithilī tatra raṃsyate

13.18

स देशः श्लाघनीयश्च नातिदूरे च राघव ।
गोदावर्याः समीपे च मैथिली तत्र रंस्यते

sa deśaḥ ślāghanīyaśca nātidūre ca rāghava |
godāvaryāḥ samīpe ca maithilī tatra raṃsyate

13.19

प्राज्यमूलफलैश्चैव नानाद्विजगणैर्युतः ।
विविक्तश्च महाबाहो पुण्यो रम्यस्तथैव च

prājyamūlaphalaiścaiva nānādvijagaṇairyutaḥ |
viviktaśca mahābāho puṇyo ramyastathaiva ca

13.20

भवानपि सदाचारः शक्तश्च परिरक्षणे ।
अपि चात्र वसन् राम तापसान् पालयिष्यसि

bhavānapi sadācāraḥ śaktaśca parirakṣaṇe |
api cātra vasan rāma tāpasān pālayiṣyasi

13.21

एतदालक्ष्यते वीर मधूकानां महावनम् ।
उत्तरेणास्य गन्तव्यं न्यग्रोधमपि गच्छता

etadālakṣyate vīra madhūkānāṃ mahāvanam |
uttareṇāsya gantavyaṃ nyagrodhamapi gacchatā

13.22

ततः स्थलमुपारुह्य पर्वतस्याविदूरतः ।
ख्यातः पञ्चवटीत्येव नित्यपुष्पितकाननः

tataḥ sthalamupāruhya parvatasyāvidūrataḥ |
khyātaḥ pañcavaṭītyeva nityapuṣpitakānanaḥ

13.23

अगस्त्येनैवमुक्तस्तु रामः सौमित्रिणा सह ।
सत्कृत्यामन्त्रयामास तमृषिं सत्यवादिनम्

agastyenaivamuktastu rāmaḥ saumitriṇā saha |
satkṛtyāmantrayāmāsa tamṛṣiṃ satyavādinam

13.24

तौ तु तेनाभ्यनुज्ञातौ कृतपादाभिवन्दनौ ।
तमाश्रमं पञ्चवटीं जग्मतुः सह सीतया

tau tu tenābhyanujñātau kṛtapādābhivandanau |
tamāśramaṃ pañcavaṭīṃ jagmatuḥ saha sītayā

13.25

गृहीतचापौ तु नराधिपात्मजौ
विषक्ततूणी समरेष्वकातरौ ।
यथोपदिष्टेन पथा महर्षिणा
प्रजग्मतुः पञ्चवटीं समाहितौ

gṛhītacāpau tu narādhipātmajau
viṣaktatūṇī samareṣvakātarau |
yathopadiṣṭena pathā maharṣiṇā
prajagmatuḥ pañcavaṭīṃ samāhitau

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)