विराटस्य वचः श्रुत्वा पार्थिवस्य महात्मनः ।
उत्तरः प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिष्ठिरे
virāṭasya vacaḥ śrutvā pārthivasya mahātmanaḥ |
uttaraḥ pratyuvācedamabhipanno yudhiṣṭhire
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि वैवाहिकपर्वणि षट्सप्ततितमोऽध्यायः ॥
20 verses · 76 of 78
Uttara tells his father that the time has come to win Yudhishthira's favour. Virata himself was captured and freed by these brothers, the cattle and the victory over the Kurus are their doing, and the Pandavas must be honoured, for in anger they are like venomous serpents. Let us offer my sister Uttaraa to Arjuna. Virata agrees. With his ministers, son and kin, and Uttaraa before him he falls to the ground before Yudhishthira. He says a fire hidden under grass was not seen; whatever he did in ignorance should be forgiven. He offers his kingdom, city, army and treasury and seeks refuge. Yudhishthira, free of anger and grief, says he is pleased and sees no wrong in him. Virata places his whole kingdom at his disposal.
वैशंपायन उवाच
विराटस्य वचः श्रुत्वा पार्थिवस्य महात्मनः ।
उत्तरः प्रत्युवाचेदमभिपन्नो युधिष्ठिरे
virāṭasya vacaḥ śrutvā pārthivasya mahātmanaḥ |
uttaraḥ pratyuvācedamabhipanno yudhiṣṭhire
प्रसादनं प्राप्तकालं पाण्डवस्याभिरोचये ।
तेजस्वी बलवाञ्शूरो राजराजेश्वरः प्रभुः
prasādanaṃ prāptakālaṃ pāṇḍavasyābhirocaye |
tejasvī balavāñśūro rājarājeśvaraḥ prabhuḥ
उत्तरां च स्वसारं मे पार्थस्यामित्रकर्शन ।
प्रणिपत्य प्रयच्छामस्ततः शिष्टा भवामहे ।
uttarāṃ ca svasāraṃ me pārthasyāmitrakarśana |
praṇipatya prayacchāmastataḥ śiṣṭā bhavāmahe |
वयं च सर्वे सामात्याः कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसाद्याभ्युपतिष्ठामो राजन्किं करवागहे
vayaṃ ca sarve sāmātyāḥ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram |
prasādyābhyupatiṣṭhāmo rājankiṃ karavāgahe
राजंस्त्वमसि संग्रामे गृहीतस्तेन मोक्षितः ।
एतेषां बाहुवीर्येण गावश्च विजितास्त्वया
rājaṃstvamasi saṃgrāme gṛhītastena mokṣitaḥ |
eteṣāṃ bāhuvīryeṇa gāvaśca vijitāstvayā
कुरवो निर्जिता यस्मात्संग्रामेऽमिततेजसः ।
एष तत्सर्वमकरोत्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः
kuravo nirjitā yasmātsaṃgrāme'mitatejasaḥ |
eṣa tatsarvamakarotkuntīputro yudhiṣṭhiraḥ
अर्च्याः पूज्याश्च मान्याश्च प्रत्युत्थेयाश्च पाण्डवाः ।
अर्वार्हाश्चाभिवाद्याश्च प्राप्तकालं च मे मतम्
arcyāḥ pūjyāśca mānyāśca pratyuttheyāśca pāṇḍavāḥ |
arvārhāścābhivādyāśca prāptakālaṃ ca me matam
पूज्यतां पूजनीयाश्च महाभागाश्च पाण्डवाः ।
न ह्येते कुपिता शेषं कुर्युराशीविषोपमाः
pūjyatāṃ pūjanīyāśca mahābhāgāśca pāṇḍavāḥ |
na hyete kupitā śeṣaṃ kuryurāśīviṣopamāḥ
तस्माच्छीघ्रं प्रपद्येम कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
प्रसादयाम्यहं तत्र सह पार्थेर्महात्मभिः
tasmācchīghraṃ prapadyema kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram |
prasādayāmyahaṃ tatra saha pārthermahātmabhiḥ
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः ।
जानाम्यहमिदं सर्वमेषां तु बलपौरुषम् ।
कुले च जन्म महति फल्गुनस्य च विक्रमम्
uttarāmagrataḥ kṛtvā śiraḥsnātāṃ kṛtāñjaliḥ |
jānāmyahamidaṃ sarvameṣāṃ tu balapauruṣam |
kule ca janma mahati phalgunasya ca vikramam
उत्तरात्पाण्डवाञ्श्रुत्वा विराटो रिपुसूदनः ।
उत्तरं चापि संप्रेक्ष्य प्राप्तकालमचिन्तयत्
uttarātpāṇḍavāñśrutvā virāṭo ripusūdanaḥ |
uttaraṃ cāpi saṃprekṣya prāptakālamacintayat
ततो विराटः सामात्यः सहपुत्रः सबान्धवः ।
उत्तरामग्रतः कृत्वा शिरःस्नातां कृताञ्जलिः ।
भूमौ निपतितस्तूर्णं पाण्डवस्य समीपतः
tato virāṭaḥ sāmātyaḥ sahaputraḥ sabāndhavaḥ |
uttarāmagrataḥ kṛtvā śiraḥsnātāṃ kṛtāñjaliḥ |
bhūmau nipatitastūrṇaṃ pāṇḍavasya samīpataḥ
विराट उवाच
प्रसीदतु महाराजो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
प्रच्छन्नरूपवेषत्वान्नाग्निर्दृष्टस्तृणैर्वृतः
prasīdatu mahārājo dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ |
pracchannarūpaveṣatvānnāgnirdṛṣṭastṛṇairvṛtaḥ
शिरसाऽभिप्रपन्नोस्मि सपुत्रपरिचारकः
śirasā'bhiprapannosmi saputraparicārakaḥ
यदस्माभिरजानद्भिरधिक्षिप्तो महीपतिः ।
अवमत्य कृतं सर्वमज्ञानात्प्राकृते यथा ।
क्षन्तुमर्हसि तत्सर्वं धर्मज्ञो धर्मवत्सल
yadasmābhirajānadbhiradhikṣipto mahīpatiḥ |
avamatya kṛtaṃ sarvamajñānātprākṛte yathā |
kṣantumarhasi tatsarvaṃ dharmajño dharmavatsala
यदिदं मामकं राष्ट्रं पुरं राज्यं च पार्थिव ।
सदण्डकोशं विसृजे तव वश्योस्मि पार्थिव ।
वयं च सर्वे सामात्या भवन्तं शरणं गताः
yadidaṃ māmakaṃ rāṣṭraṃ puraṃ rājyaṃ ca pārthiva |
sadaṇḍakośaṃ visṛje tava vaśyosmi pārthiva |
vayaṃ ca sarve sāmātyā bhavantaṃ śaraṇaṃ gatāḥ
वैशंपायन उवाच
तं धर्मराजः पतितं महीतले
सबन्धुवर्गं प्रसमीक्ष्य पार्थिवम् ।
उवाच वाक्यं परलोकदर्शनः
प्रनष्टमन्युर्गतशोकमत्सरः
taṃ dharmarājaḥ patitaṃ mahītale
sabandhuvargaṃ prasamīkṣya pārthivam |
uvāca vākyaṃ paralokadarśanaḥ
pranaṣṭamanyurgataśokamatsaraḥ
समीक्ष्य तुष्टोस्मि नरेन्द्रसत्तम
samīkṣya tuṣṭosmi narendrasattama
क्षान्तमेतन्महाबाहो यन्मां वदसि पार्थिव ।
न चैव किंचित्पश्यामि विकृतं ते नराधिप
kṣāntametanmahābāho yanmāṃ vadasi pārthiva |
na caiva kiṃcitpaśyāmi vikṛtaṃ te narādhipa
ततो विराटः परमामितुष्टः
समेत्य राज्ञा समयं चकार ।
राज्यं च सर्वं विससर्ज तस्मै
सदण्डकोशं सपुरं महात्मा
tato virāṭaḥ paramāmituṣṭaḥ
sametya rājñā samayaṃ cakāra |
rājyaṃ ca sarvaṃ visasarja tasmai
sadaṇḍakośaṃ sapuraṃ mahātmā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)