भीष्मं विजित्य संग्रामे कुरूणां मिषतां रणे ।
ततो युद्धमनाः प्रायात्पार्थः पञ्च महारथान्
bhīṣmaṃ vijitya saṃgrāme kurūṇāṃ miṣatāṃ raṇe |
tato yuddhamanāḥ prāyātpārthaḥ pañca mahārathān
इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि गोग्रहणपर्वणि चतुःषष्टितमोऽध्यायः ॥
27 verses · 64 of 78
After Bhishma's defeat Arjuna turns on five great chariot-warriors and again seeks Karna. Ashvatthama taunts Karna in nearly the same words as before: you boasted in the sabha, now stand and fight. Karna replies that he fears neither Arjuna nor Shri Krishna, though fate cannot be passed over. The five surround Arjuna and shower arrows; he answers with a divine weapon until not two fingers' space on chariot, elephant or horse is left unpierced,. He tells Uttara to drive gently towards Ashvatthama. Karna says Arjuna is retreating in pain, but Drona corrects him: Arjuna does not fall back from fear. Duryodhana is safe, the cattle are gone, so why fight on? Let us withdraw a short way and gather the army.
वैशंपायन उवाच
भीष्मं विजित्य संग्रामे कुरूणां मिषतां रणे ।
ततो युद्धमनाः प्रायात्पार्थः पञ्च महारथान्
bhīṣmaṃ vijitya saṃgrāme kurūṇāṃ miṣatāṃ raṇe |
tato yuddhamanāḥ prāyātpārthaḥ pañca mahārathān
आददानश्च नाराचान्विमृशन्निषुधी अपि ।
संस्पृशानश्च गाण्डीवं भूयः कर्णं समभ्यगाम्
ādadānaśca nārācānvimṛśanniṣudhī api |
saṃspṛśānaśca gāṇḍīvaṃ bhūyaḥ karṇaṃ samabhyagām
द्रौणिरुवाच
कर्ण यत्तत्सभामध्ये बह्वबद्धं प्रभाषसे ।
न मे युधि समोऽस्तीति तदिदं प्रत्युपस्थितम्
karṇa yattatsabhāmadhye bahvabaddhaṃ prabhāṣase |
na me yudhi samo'stīti tadidaṃ pratyupasthitam
एषोऽन्तक इव क्रुद्धः सर्वभूतावमर्दनः ।
अदूरात्प्रत्युपस्थाय जृम्भते केसरी यथा ।
न पलायस्व शूरश्चेत्स्थित्वा युध्यस्व फल्गुनम्
eṣo'ntaka iva kruddhaḥ sarvabhūtāvamardanaḥ |
adūrātpratyupasthāya jṛmbhate kesarī yathā |
na palāyasva śūraścetsthitvā yudhyasva phalgunam
कर्ण उवाच
नाहं बिभेमि बीभत्सोः कृष्णाद्वा देवकीसुतात् ।
पाण्डवेभ्योपि सर्वेभ्यः क्षत्रधर्ममनुव्रतः
nāhaṃ bibhemi bībhatsoḥ kṛṣṇādvā devakīsutāt |
pāṇḍavebhyopi sarvebhyaḥ kṣatradharmamanuvrataḥ
सत्वाधिकानां शूराणां धनुर्वेदोपजीविनाम् ।
दर्शनाञ्जायते दर्पः स्वरश्च न विषीदति
satvādhikānāṃ śūrāṇāṃ dhanurvedopajīvinām |
darśanāñjāyate darpaḥ svaraśca na viṣīdati
पश्यत्वाचार्यपुत्रो मामर्जुनेन समं युधि ।
युध्यमानं सुसंयुक्तं दैवं तु दुरतिक्रमम्
paśyatvācāryaputro māmarjunena samaṃ yudhi |
yudhyamānaṃ susaṃyuktaṃ daivaṃ tu duratikramam
अश्वत्थामोवाच
को दोषः कर्ण शूराणां वाचा साकं हि पौरुषम् ।
विद्यते यदि तल्लोके गुणोत्तरमिहोच्यते
ko doṣaḥ karṇa śūrāṇāṃ vācā sākaṃ hi pauruṣam |
vidyate yadi talloke guṇottaramihocyate
युव्यस्व त्वमभीः पार्थं प्रपलायस्व मा रणात् ।
उक्तं वचः स्मरन्कर्ण नाहमित्यादि संयुगे
yuvyasva tvamabhīḥ pārthaṃ prapalāyasva mā raṇāt |
uktaṃ vacaḥ smarankarṇa nāhamityādi saṃyuge
वैशंपायन उवाच
तं समन्ताद्रथाः पञ्च परिवार्य धनञ्जयम् ।
त इषून्सम्यगस्यन्तो मुमुक्षन्तोपि जीवितात्
taṃ samantādrathāḥ pañca parivārya dhanañjayam |
ta iṣūnsamyagasyanto mumukṣantopi jīvitāt
ते लाभमिव मन्वानाः क्षिप्रमार्च्छन्धनञ्जयम् ।
शरौघान्सम्यगस्यन्तो जीमूता इव वार्षिकाः
te lābhamiva manvānāḥ kṣipramārcchandhanañjayam |
śaraughānsamyagasyanto jīmūtā iva vārṣikāḥ
बहुभिर्निशितैर्बाणैर्विविधैर्लोमवापिभिः ।
आद्रवन्प्रत्यवस्थाय प्रत्यविध्यन्धनञ्जयम्
bahubhirniśitairbāṇairvividhairlomavāpibhiḥ |
ādravanpratyavasthāya pratyavidhyandhanañjayam
ततः प्रहस्य बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणः प्रत्ययाद्रथसत्तमान्
tataḥ prahasya bībhatsuḥ sarvaśastrabhṛtāṃvaraḥ |
divyamastraṃ vikurvāṇaḥ pratyayādrathasattamān
यथा रश्मिभिरादित्यः प्रच्छादयति मेदिनीम् ।
एवं गाण्डीवनिर्मुक्तैः शरैः प्राच्छादयद्दिशः
yathā raśmibhirādityaḥ pracchādayati medinīm |
evaṃ gāṇḍīvanirmuktaiḥ śaraiḥ prācchādayaddiśaḥ
न रथानां न नगानां न ध्वजानां न वाजिनाम् ।
अविद्धं निशितैर्बाणैरासीद्द्यूङ्गुलमन्तरम्
na rathānāṃ na nagānāṃ na dhvajānāṃ na vājinām |
aviddhaṃ niśitairbāṇairāsīddyūṅgulamantaram
सर्वे शान्तिपरा योधाः स्वचित्तं नाभिजझिरे ।
हस्तिनोऽश्वाश्च वित्रस्ता व्यवलीयन्त भारत
sarve śāntiparā yodhāḥ svacittaṃ nābhijajhire |
hastino'śvāśca vitrastā vyavalīyanta bhārata
यथा नलवनं नागः प्रभिन्नः षाष्टिहायनः ।
एवं सर्वानपामृद्गादर्जुनः शस्त्रतेजसा
yathā nalavanaṃ nāgaḥ prabhinnaḥ ṣāṣṭihāyanaḥ |
evaṃ sarvānapāmṛdgādarjunaḥ śastratejasā
गाण्डीवस्य तु घोषेण पृथिवी समकम्पत ।
मनांसि धार्तराष्ट्राणामप्यकृन्तद्धनञ्जयः
gāṇḍīvasya tu ghoṣeṇa pṛthivī samakampata |
manāṃsi dhārtarāṣṭrāṇāmapyakṛntaddhanañjayaḥ
ततो विगाह्य सैन्यानां मध्यं शस्त्रभृतांवरः ।
सारथिं समरे शूरस्त्वभ्यभाषत वीर्यवान्
tato vigāhya sainyānāṃ madhyaṃ śastrabhṛtāṃvaraḥ |
sārathiṃ samare śūrastvabhyabhāṣata vīryavān
संनियम्य हयानेतान्मन्दं वाहय सारथे ।
आचार्यपुत्रं समरे योधयिष्येऽपराजितम्
saṃniyamya hayānetānmandaṃ vāhaya sārathe |
ācāryaputraṃ samare yodhayiṣye'parājitam
पुरा ह्येष मया युक्तः स मे भवति पृष्ठतः ॥
एवमुक्तेऽर्जुनेनासावश्वत्थामरथं प्रति ।
purā hyeṣa mayā yuktaḥ sa me bhavati pṛṣṭhataḥ ||
evamukte'rjunenāsāvaśvatthāmarathaṃ prati |
विराटपुत्रो जवनान्भृशमश्वानचोदयत्
(कर्ण उवाच)
एषोपयाति बीभत्सुर्व्यथितो गाढवेदनः ।
virāṭaputro javanānbhṛśamaśvānacodayat
(karṇa uvāca)
eṣopayāti bībhatsurvyathito gāḍhavedanaḥ |
तं तु तत्रैव यास्यामि नासौ मुच्येत जीवितात्
taṃ tu tatraiva yāsyāmi nāsau mucyeta jīvitāt
द्रोण उवाच
नासौ भयेन निर्यातो महात्मा पाकशासनिः ।
नैवं भीता निवर्तन्ते न पुनर्गाढवेदनाः
nāsau bhayena niryāto mahātmā pākaśāsaniḥ |
naivaṃ bhītā nivartante na punargāḍhavedanāḥ
यद्येनमभिसंरब्धं पुनरेवाभियास्यसि ।
बहून्यस्त्राणि जानीते न पुनर्मोक्ष्यते भवान्
yadyenamabhisaṃrabdhaṃ punarevābhiyāsyasi |
bahūnyastrāṇi jānīte na punarmokṣyate bhavān
दिष्ट्या दुर्योधनो मुक्तो दिष्ट्या गावः पलायिताः ।
मुक्तो दिष्ट्या च संग्रामे किं रणेन करिष्यसि
diṣṭyā duryodhano mukto diṣṭyā gāvaḥ palāyitāḥ |
mukto diṣṭyā ca saṃgrāme kiṃ raṇena kariṣyasi
क्रोशमात्रमपाक्रम्य बलमन्वानयामहे ।
अन्वागतबलाः पार्थं पुनरेवाभियास्यथ
krośamātramapākramya balamanvānayāmahe |
anvāgatabalāḥ pārthaṃ punarevābhiyāsyatha
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)