Virata Parva

Chapter 13: Sahadeva becomes keeper of the king's cattle

इति श्रीमन्महाभारते विराटपर्वणि पाण्डवप्रवेशपर्वणि त्रयोदशोऽध्यायः ॥

27 verses · 13 of 78

What happens in this chapter

Sahadeva becomes keeper of the king's cattle

Sahadeva comes next, carrying a herdsman's staff, ropes and a noose. He asks Virata to set him over the cattle, promising that under his care they will fear no beast, disease, forest fire or thief. Virata says he looks like a kshatriya of Kuru blood and offers him the post of minister or commander. Sahadeva declines: he is a vaishya named Arishtanemi, content with his own work, and was once cattle counter to the Pandavas, called Tantripala. Yudhishthira had herds counted in hundreds of thousands. He also knows bulls of such auspicious marks that a barren cow conceives from their scent. Virata gives him all his herds and herdsmen.

वैशंपायन उवाच

13.1

अथापरोऽदृश्यत वै शशी यथा हुतो हविर्भिर्हि यथाऽध्वरे शिखी ।
तथा समालक्ष्यत चारुदर्शनः प्रकाशयन्सूर्य इवाचिरोदितः ॥ 1

athāparo'dṛśyata vai śaśī yathā huto havirbhirhi yathā'dhvare śikhī |
tathā samālakṣyata cārudarśanaḥ prakāśayansūrya ivāciroditaḥ || 1

13.2

तमाव्रजन्तं सहदेवमग्रणीर्नृपो विराटो नचिरात्समैक्षत ।
प्रैक्षन्त तं तत्र पृथक्समागताः सभागताः सर्वमनोहरप्रभम् ।
युवानमायान्तममित्रकर्शनं प्रमुक्तमभ्रादिव चन्द्रमण्डलम् ॥ 2

tamāvrajantaṃ sahadevamagraṇīrnṛpo virāṭo nacirātsamaikṣata |
praikṣanta taṃ tatra pṛthaksamāgatāḥ sabhāgatāḥ sarvamanoharaprabham |
yuvānamāyāntamamitrakarśanaṃ pramuktamabhrādiva candramaṇḍalam || 2

13.3

यष्ट्या प्रमाणान्वितया सुदर्शनं दामानि पाशं च निबद्ध्य पृष्ठतः ।
मौर्वी च तन्त्रीं महतीं सुसंहितां बालैश्च तारैर्बहुभिः समावृताम् ॥ 3

yaṣṭyā pramāṇānvitayā sudarśanaṃ dāmāni pāśaṃ ca nibaddhya pṛṣṭhataḥ |
maurvī ca tantrīṃ mahatīṃ susaṃhitāṃ bālaiśca tārairbahubhiḥ samāvṛtām || 3

13.4

स चापि राजानमुवाच वीर्यवान्कुरुष्व मां पार्थिव गोष्ववस्थितम् ।
मया हि गुप्ताः पशवो भवन्तु ते प्रसन्ननिद्राः प्रभवोस्मि वल्लवः ॥ 4

sa cāpi rājānamuvāca vīryavānkuruṣva māṃ pārthiva goṣvavasthitam |
mayā hi guptāḥ paśavo bhavantu te prasannanidrāḥ prabhavosmi vallavaḥ || 4

13.5

न श्वापदेभ्यो न च रोगतो भयं न चापि दावान्न च तस्कराद्भयम् ।
पयःप्रभूता बहुला निरामया भवन्ति गावः सुभृता नराधिप ॥ 5

na śvāpadebhyo na ca rogato bhayaṃ na cāpi dāvānna ca taskarādbhayam |
payaḥprabhūtā bahulā nirāmayā bhavanti gāvaḥ subhṛtā narādhipa || 5

13.6

निशम्य राजा सहदेवभाषितं निरीक्ष्य माद्रीसुतमभ्यनन्दत् ।
उवाच हृष्टो मुदितेन चेतसा न बल्लवत्वं त्वयि वीर लक्षये ॥ 6 ।

niśamya rājā sahadevabhāṣitaṃ nirīkṣya mādrīsutamabhyanandat |
uvāca hṛṣṭo muditena cetasā na ballavatvaṃ tvayi vīra lakṣaye || 6 |

13.7

धैर्याद्वपुः क्षात्रमिवेह ते दृढं प्रकाशते कौरववंशजस्य वा ।
नापण्डितेयं तव दृश्यते तनुर्भवेह राज्ये मम मन्त्रधर्मभृत् ॥ 7

dhairyādvapuḥ kṣātramiveha te dṛḍhaṃ prakāśate kauravavaṃśajasya vā |
nāpaṇḍiteyaṃ tava dṛśyate tanurbhaveha rājye mama mantradharmabhṛt || 7

13.8

प्रशाधि मत्स्यान्सहराजकानिमान्बृहस्पतिः शत्रुयुतानिवामरान् ।
बलं च मे रक्ष सुवेष सर्वशो गृहाण खङ्गं प्रतिरूपमात्मः ॥ 8

praśādhi matsyānsaharājakānimānbṛhaspatiḥ śatruyutānivāmarān |
balaṃ ca me rakṣa suveṣa sarvaśo gṛhāṇa khaṅgaṃ pratirūpamātmaḥ || 8

13.9

अनीककर्णाग्रधरो बलस्य मे प्रभुर्भवानस्तु गृहाण कार्मुकम् ॥ 9 ।

anīkakarṇāgradharo balasya me prabhurbhavānastu gṛhāṇa kārmukam || 9 |

13.10

विराटराज्ञाऽभिहितः कुरूत्तमः प्रशस्य राजानमभिप्रणम्य च ।
उवाच मत्स्यप्रवरं महापतिः शृणुष्व राजन्मम वाक्यमुत्तमम् ॥ 10

virāṭarājñā'bhihitaḥ kurūttamaḥ praśasya rājānamabhipraṇamya ca |
uvāca matsyapravaraṃ mahāpatiḥ śṛṇuṣva rājanmama vākyamuttamam || 10

13.11

बालो ह्यहं जातिविशेषदूषितः कुतोऽद्य मे नीतिषु युक्तमन्त्रता ।
स्वकर्मतुष्टाश्च वयं नराधिप प्रशाधि मां गोपरिरक्षणेऽनघ ॥ 11

bālo hyahaṃ jātiviśeṣadūṣitaḥ kuto'dya me nītiṣu yuktamantratā |
svakarmatuṣṭāśca vayaṃ narādhipa praśādhi māṃ goparirakṣaṇe'nagha || 11

13.12

वैश्योस्मि नाम्नाऽहमरिष्टनेमिर्गोसङ्ख्य आसं कुरुपुङ्गवानाम् ।
वस्तुं त्वयीच्छामि विशांवरिष्ठ तान्राजसिंहान्न हि वेद्मि पार्थान् ॥ 12

vaiśyosmi nāmnā'hamariṣṭanemirgosaṅkhya āsaṃ kurupuṅgavānām |
vastuṃ tvayīcchāmi viśāṃvariṣṭha tānrājasiṃhānna hi vedmi pārthān || 12

13.13

न जीवितुं शक्यमतोऽन्यकर्मणा न च त्वदन्यो मम रोचते विभो ॥ 13

na jīvituṃ śakyamato'nyakarmaṇā na ca tvadanyo mama rocate vibho || 13

विराट उवाच

13.14

त्वं ब्राह्मणो वा यदि वाऽपि भूमिपः समुद्रनेमीश्वररूपवानसि ।
आचक्ष्व तत्वं त्वममित्रकर्शन न बल्लवत्वं त्वयि विद्यते समम् ॥ 14

tvaṃ brāhmaṇo vā yadi vā'pi bhūmipaḥ samudranemīśvararūpavānasi |
ācakṣva tatvaṃ tvamamitrakarśana na ballavatvaṃ tvayi vidyate samam || 14

13.15

कस्यामि राज्ञो विषयादिहागतः किं चापि शिल्पं तव विद्यते कृतम् ।
कथं त्वमस्मासु निवत्स्यसे सदा वदस्व किं चापि तवेह वेतनम् ॥ 15

kasyāmi rājño viṣayādihāgataḥ kiṃ cāpi śilpaṃ tava vidyate kṛtam |
kathaṃ tvamasmāsu nivatsyase sadā vadasva kiṃ cāpi taveha vetanam || 15

सहदेव उवाच

13.16

पञ्चानां पाण्डुपुत्राणां ज्येष्ठो राजा युधिष्ठिरः ।
तस्याष्टौ शतसाहस्रं गवां वर्गाः शतंशतम् ॥ 16

pañcānāṃ pāṇḍuputrāṇāṃ jyeṣṭho rājā yudhiṣṭhiraḥ |
tasyāṣṭau śatasāhasraṃ gavāṃ vargāḥ śataṃśatam || 16

13.17

अपरे दशसाहस्रा द्विस्तावन्तस्तथा परे ।
तेषां गोसङ्ख्य आसं वै तन्त्रीपालेति मां विदुः ॥ 17

apare daśasāhasrā dvistāvantastathā pare |
teṣāṃ gosaṅkhya āsaṃ vai tantrīpāleti māṃ viduḥ || 17

13.18

भूतं भव्यं भविष्यच्च यच्चान्यद्गोगतं क्वचित् ।
न मेऽस्त्यविदितं किंचित्समन्ताद्दशयोजनम् ॥ 18

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca yaccānyadgogataṃ kvacit |
na me'styaviditaṃ kiṃcitsamantāddaśayojanam || 18

13.19

गुणाः सुविदिता ह्यासन्मया तस्य महात्मनः ।
आसीच्च स मया तुष्टः कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ 19

guṇāḥ suviditā hyāsanmayā tasya mahātmanaḥ |
āsīcca sa mayā tuṣṭaḥ kururājo yudhiṣṭhiraḥ || 19

13.20

अनेन गणिता गावो दुर्विज्ञेया महत्तराः ।
बहुक्षीरतरास्ता वै बह्व्यः सत्यः सपुत्रिकाः ॥ 20

anena gaṇitā gāvo durvijñeyā mahattarāḥ |
bahukṣīratarāstā vai bahvyaḥ satyaḥ saputrikāḥ || 20

13.21

क्षिप्रं च गावो बहुला भवन्ति न तासु रोगो भवतीह कश्चित् ।
तैस्तैरुपयैर्विदितं मयैतदेतानि शिल्पानि मयि स्थितानि ॥ 21

kṣipraṃ ca gāvo bahulā bhavanti na tāsu rogo bhavatīha kaścit |
taistairupayairviditaṃ mayaitadetāni śilpāni mayi sthitāni || 21

13.22

ऋषभानपि जानामि राजन्पूजितलक्षणान् ।
येषां मूत्रमुपाघ्राय वन्ध्या अपि प्रसूयते ॥ 22

ṛṣabhānapi jānāmi rājanpūjitalakṣaṇān |
yeṣāṃ mūtramupāghrāya vandhyā api prasūyate || 22

वैशंपायन उवाच

13.23

मत्स्याधिपो हर्षकलेन चेतसा माद्रीसुतं पाण्डवमभ्यभाषत ।
नैवानुमन्ये तव कर्म कुत्सितं महीं समग्रामभिपातुमर्हसि ॥ 23

matsyādhipo harṣakalena cetasā mādrīsutaṃ pāṇḍavamabhyabhāṣata |
naivānumanye tava karma kutsitaṃ mahīṃ samagrāmabhipātumarhasi || 23

13.24

अथ त्विदानीं तव रोचते विभो यथेष्टतो गव्यमवेक्ष मामकम् ।
त्वदर्पणा मे पशवो भवन्तु वै पशून्सपालान्भवते ददाम्यहम् ॥ 24

atha tvidānīṃ tava rocate vibho yatheṣṭato gavyamavekṣa māmakam |
tvadarpaṇā me paśavo bhavantu vai paśūnsapālānbhavate dadāmyaham || 24

13.25

शतं सहस्राणि गवां हि सन्ति वर्णस्यवर्णस्य पृथग्गणानाम् ।
ददामि तेऽहं वरमीप्सितं च यत्त्वदर्पणा मे पशवो भवन्त्विति ॥ 25

śataṃ sahasrāṇi gavāṃ hi santi varṇasyavarṇasya pṛthaggaṇānām |
dadāmi te'haṃ varamīpsitaṃ ca yattvadarpaṇā me paśavo bhavantviti || 25

13.26

एवं विराटेन समेत्य पाण्डवो लब्ध्वा च गोबल्लवतां यथेष्टतः ।
अज्ञातचर्यामवसन्महात्मा यथा रविश्चास्तगिरिं प्रविष्टः ॥ 26

evaṃ virāṭena sametya pāṇḍavo labdhvā ca goballavatāṃ yatheṣṭataḥ |
ajñātacaryāmavasanmahātmā yathā raviścāstagiriṃ praviṣṭaḥ || 26

13.27

एवं विराटे न्यवसंश्च पाण्डवा यथा प्रतिज्ञाभिरमोघविक्रमाः ।
अबुद्धचर्यां चरितुं यथातथं समुद्रनेमीमभिशास्तुमुद्यताः ॥ 27

evaṃ virāṭe nyavasaṃśca pāṇḍavā yathā pratijñābhiramoghavikramāḥ |
abuddhacaryāṃ carituṃ yathātathaṃ samudranemīmabhiśāstumudyatāḥ || 27

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)