एतत्तु नागलोकस्य नाभिस्थाने स्थितं पुरम् ।
पातालमिति विख्यातं दैत्यदानवसेवितम्
etattu nāgalokasya nābhisthāne sthitaṃ puram |
pātālamiti vikhyātaṃ daityadānavasevitam
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि ऊनशततमोऽध्यायः ॥
20 verses · 99 of 196
Devarshi Narada, guiding Indra's charioteer Matali through the lower worlds to find a husband for his daughter, shows him Patala, the city at the navel of the Naga world where Daityas and Danavas dwell. Creatures swept down with the waters cry out in fear as they enter. Here burns the asura fire that feeds on water; here the Devas laid away the amrita they drank after slaying their foes, and from it the moon wanes and waxes. Airavata draws cool water from this place for Indra's rain. Narada tells of the Bhutapati who did tapas here, and of a shining egg lying in the water from which the fire of dissolution will one day rise. Matali hears it all and says no one here pleases him.
नारद उवाच
एतत्तु नागलोकस्य नाभिस्थाने स्थितं पुरम् ।
पातालमिति विख्यातं दैत्यदानवसेवितम्
etattu nāgalokasya nābhisthāne sthitaṃ puram |
pātālamiti vikhyātaṃ daityadānavasevitam
इदमद्भिः समं प्राप्ता ये केचिद्भुवि जङ्गमाः ।
प्रविशन्तो महानादं नदन्ति भयपीडिताः
idamadbhiḥ samaṃ prāptā ye kecidbhuvi jaṅgamāḥ |
praviśanto mahānādaṃ nadanti bhayapīḍitāḥ
अत्रासुरोऽग्निः सततं दीप्यते वारिभोजनः ।
व्यापारेण धृतात्मानं निबद्धं समबुध्यत
atrāsuro'gniḥ satataṃ dīpyate vāribhojanaḥ |
vyāpāreṇa dhṛtātmānaṃ nibaddhaṃ samabudhyata
अत्रामृतं सुरैः पीत्वा निहितं निहतारिभिः ॥
अतः सोमस्य हानिश्च वृद्धिश्चैव प्रदृश्यते
atrāmṛtaṃ suraiḥ pītvā nihitaṃ nihatāribhiḥ ||
ataḥ somasya hāniśca vṛddhiścaiva pradṛśyate
अत्रादित्यो हयशिराः काले पर्वणि पर्वणि ।
उत्तिष्ठति सुवर्णाख्यो वाग्भिरापूरयञ्जगत्
atrādityo hayaśirāḥ kāle parvaṇi parvaṇi |
uttiṣṭhati suvarṇākhyo vāgbhirāpūrayañjagat
यस्मादलं समस्तास्ताः पतन्ति जलमूर्तयः ।
तस्मात्पातालमित्येव ख्यायते पुरमुत्तमम्
yasmādalaṃ samastāstāḥ patanti jalamūrtayaḥ |
tasmātpātālamityeva khyāyate puramuttamam
ऐरावणोऽस्मात्सलिलं गृहीत्वा जगतो हितः ।
मेघेष्वामुञ्चते शीतं यन्महेन्द्रः प्रवर्षति
airāvaṇo'smātsalilaṃ gṛhītvā jagato hitaḥ |
megheṣvāmuñcate śītaṃ yanmahendraḥ pravarṣati
ऐरावतो नागराजो वामनः कुमुदोऽञ्जनः ।
प्रसूताः सुप्रतीकस्य वंशे वारणसत्तमाः
airāvato nāgarājo vāmanaḥ kumudo'ñjanaḥ |
prasūtāḥ supratīkasya vaṃśe vāraṇasattamāḥ
अत्र नानाविधाकारास्तिमयो नैकरूपिणः ।
अप्सु सोमप्रभां पीत्वा वसन्ति जलचारिणः
atra nānāvidhākārāstimayo naikarūpiṇaḥ |
apsu somaprabhāṃ pītvā vasanti jalacāriṇaḥ
अत्र सूर्यांशुभिर्भिन्नाः पातालतलमाश्रिताः ।
मृता हि दिवसे सूत पुनर्जीवन्ति वै निशि
atra sūryāṃśubhirbhinnāḥ pātālatalamāśritāḥ |
mṛtā hi divase sūta punarjīvanti vai niśi
उदयन्नित्यशश्चात्र चन्द्रमा रश्मिबाहुभिः ।
अमृतं स्पृश्य संस्पर्शात्संजीवयतिदेहिनः
udayannityaśaścātra candramā raśmibāhubhiḥ |
amṛtaṃ spṛśya saṃsparśātsaṃjīvayatidehinaḥ
अत्र तेऽधर्मनिरता बद्धाः कालेन पीडिताः ।
दैतेया निवसन्ति स्म वासवेन हृतश्रियः
atra te'dharmaniratā baddhāḥ kālena pīḍitāḥ |
daiteyā nivasanti sma vāsavena hṛtaśriyaḥ
अत्र भूतपतिर्नाम सर्वभूतमहेश्वरः ।
भूतये सर्वभूतानामचरत्तप उत्तमम्
atra bhūtapatirnāma sarvabhūtamaheśvaraḥ |
bhūtaye sarvabhūtānāmacarattapa uttamam
अत्र गोव्रतिनो विप्राः स्वाध्यायाम्नायकर्शिताः ।
त्यक्तप्राणा जितस्वर्गा निवसन्ति महर्षयः
atra govratino viprāḥ svādhyāyāmnāyakarśitāḥ |
tyaktaprāṇā jitasvargā nivasanti maharṣayaḥ
यत्रतत्रशयो नित्यं येनकेनचिदाशितः ।
येनकेनचिदाच्छन्नः स गोव्रत इहोच्यते
yatratatraśayo nityaṃ yenakenacidāśitaḥ |
yenakenacidācchannaḥ sa govrata ihocyate
पश्य यद्यत्र ते कश्चिद्रोचते गुणतो वरः ।
वरयिष्यामि तं गत्वा यत्नमास्थाय मातले
paśya yadyatra te kaścidrocate guṇato varaḥ |
varayiṣyāmi taṃ gatvā yatnamāsthāya mātale
अण्डमेतञ्जले न्यस्तं दीप्यमानमिव श्रिया ।
आप्रजानां निसर्गाद्वै नोद्भिद्यति न सर्पति
aṇḍametañjale nyastaṃ dīpyamānamiva śriyā |
āprajānāṃ nisargādvai nodbhidyati na sarpati
नास्य जातिं निसर्गं वा कथ्यमानं श्रृणोमि वै ।
पितरं मातरं चापि नास्य जानाति कश्चन
nāsya jātiṃ nisargaṃ vā kathyamānaṃ śrṛṇomi vai |
pitaraṃ mātaraṃ cāpi nāsya jānāti kaścana
अतः किल महानग्निरन्तकाले समुत्थितः ।
धक्ष्यते मातले सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम्
ataḥ kila mahānagnirantakāle samutthitaḥ |
dhakṣyate mātale sarvaṃ trailokyaṃ sacarācaram
मातलिस्त्वब्रवीच्छ्रुत्वा नारदस्याथ भाषितम् ।
न मेऽत्र रोचते कश्चिदन्यतो व्रज माचिरम्
mātalistvabravīcchrutvā nāradasyātha bhāṣitam |
na me'tra rocate kaścidanyato vraja māciram
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)