Udyoga Parva

Chapter 82: Shri Krishna sets out for Hastinapura

इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि द्व्यशीतितमोऽध्यायः ॥

37 verses · 82 of 196

What happens in this chapter

Shri Krishna sets out for Hastinapura

Arjuna tells Shri Krishna that he is the best friend of all the Kurus and kin to both sides; let him speak to Duryodhana for peace. Krishna answers that he will go to King Dhritarashtra seeking what is righteous and good for both. At dawn he bathes, performs the morning rites and worships the sun and the sacred fire. Satyaki is told to take weapons, for no foe should be scorned. Krishna mounts his great chariot, bright as the rising sun. Cranes and swans follow with auspicious cries, and great rishis honour him as he leaves. Dhrishtadyumna, Virata and the Kekayas escort him. Yudhishthira, praising Keshava as lord of all beings and god of gods, embraces him to give his message.

अर्जुन उवाच

82.1

कुरूणामद्य सर्वेषां भवान्सुहृदनुत्तमः ।
संबन्धी दयितो नित्यमुभयोः पक्षयोरपि

kurūṇāmadya sarveṣāṃ bhavānsuhṛdanuttamaḥ |
saṃbandhī dayito nityamubhayoḥ pakṣayorapi

82.2

पाण्डवैर्धार्तराष्ट्राणां प्रतिपाद्यमनामयम् ।
समर्थः प्रशमं चैव कर्तुमर्हसि केशव

pāṇḍavairdhārtarāṣṭrāṇāṃ pratipādyamanāmayam |
samarthaḥ praśamaṃ caiva kartumarhasi keśava

82.3

त्वमित्तः पुण्डरीकाक्ष सुयोधनममर्षणम् ।
शान्त्यर्थं भ्रातरं ब्रूया यत्तद्वाच्यममित्रहन्

tvamittaḥ puṇḍarīkākṣa suyodhanamamarṣaṇam |
śāntyarthaṃ bhrātaraṃ brūyā yattadvācyamamitrahan

82.4

त्वया धर्मार्थयुक्तं चेदुक्तं शिवमनामयम् ।
हितं नादास्यते बालो दिष्टस्य वशमेष्यति

tvayā dharmārthayuktaṃ ceduktaṃ śivamanāmayam |
hitaṃ nādāsyate bālo diṣṭasya vaśameṣyati

श्रीभगवानुवाच

82.5

धर्म्यमस्मद्धितं चैव कुरूणां यदनामयम् ।
एष यास्यामि राजानं धृतराष्ट्रमभीप्सया

dharmyamasmaddhitaṃ caiva kurūṇāṃ yadanāmayam |
eṣa yāsyāmi rājānaṃ dhṛtarāṣṭramabhīpsayā

वैशंपायन उवाच

82.6

ततो व्यपेते तमसि सूर्ये विमल उद्गते ।
मैत्रे मुहूर्ते संप्राप्ते मद्वर्चिषि दिवाकरे

tato vyapete tamasi sūrye vimala udgate |
maitre muhūrte saṃprāpte madvarciṣi divākare

82.7

कौमुदे मासि रेवत्यां शरदन्ते हिमागमे ।
स्फीतसस्यसुखे काले कल्यः सत्ववतां वरः

kaumude māsi revatyāṃ śaradante himāgame |
sphītasasyasukhe kāle kalyaḥ satvavatāṃ varaḥ

82.8

मङ्गल्याः पुण्यनिर्घोषा वाचः श्रृण्वंश्च सूनृताः ।
ब्राह्मणानां प्रतीतानामृषीणामिव वासवः

maṅgalyāḥ puṇyanirghoṣā vācaḥ śrṛṇvaṃśca sūnṛtāḥ |
brāhmaṇānāṃ pratītānāmṛṣīṇāmiva vāsavaḥ

82.9

कृत्वा पौर्वाह्णिकं कृत्यं स्नातः शुचिरलङ्कृतः ।
उपतस्थे विवस्वन्तं पावकं च जनार्दनः

kṛtvā paurvāhṇikaṃ kṛtyaṃ snātaḥ śuciralaṅkṛtaḥ |
upatasthe vivasvantaṃ pāvakaṃ ca janārdanaḥ

82.10

ऋषभं पृष्ठ आलभ्य ब्राह्मणानभिवाद्य च ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा पश्यन्कल्याणमग्रतः

ṛṣabhaṃ pṛṣṭha ālabhya brāhmaṇānabhivādya ca |
agniṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā paśyankalyāṇamagrataḥ

82.11

तत्प्रतिज्ञाय वचनं पाण्डवस्य जनार्दनः ।
शिनेर्नप्तारमासीनमभ्यभाषत सात्यकिम्

tatpratijñāya vacanaṃ pāṇḍavasya janārdanaḥ |
śinernaptāramāsīnamabhyabhāṣata sātyakim

82.12

रथ आरोप्यतां शङ्खश्चक्रं च गदया सह ।
उपासङ्गाश्च शक्त्यश्च सर्वप्रहरणानि च

ratha āropyatāṃ śaṅkhaścakraṃ ca gadayā saha |
upāsaṅgāśca śaktyaśca sarvapraharaṇāni ca

82.13

दुर्योधनश्च दुष्टात्मा कर्णश्च सहसौबलः ।
न च शत्रुरवज्ञेयो दुर्बलोऽपि बलीयसा

duryodhanaśca duṣṭātmā karṇaśca sahasaubalaḥ |
na ca śatruravajñeyo durbalo'pi balīyasā

82.14

ततस्तन्मतमाज्ञाय केशवस्य पुनःसराः ।
प्रसस्त्नुर्योजयिष्यन्तो रथं चक्रगदाभृतः

tatastanmatamājñāya keśavasya punaḥsarāḥ |
prasastnuryojayiṣyanto rathaṃ cakragadābhṛtaḥ

82.15

तं दीप्तमिव कालाग्निमाकाशगमिवाशुगम् ।
सूर्यचन्द्रप्रकाशाभ्यां चक्राभ्यां समलङ्कृतम्

taṃ dīptamiva kālāgnimākāśagamivāśugam |
sūryacandraprakāśābhyāṃ cakrābhyāṃ samalaṅkṛtam

82.16

अर्धचन्द्रैश्च चन्द्रैश्च मत्स्यैः समृगपक्षिभिः ।
पुष्पैश्च विविधैश्चित्रं मणिरत्नैश्च सर्वशः

ardhacandraiśca candraiśca matsyaiḥ samṛgapakṣibhiḥ |
puṣpaiśca vividhaiścitraṃ maṇiratnaiśca sarvaśaḥ

82.17

तरुणादित्यसङ्काशं बृहन्तं चारुदर्शनम् ।
मणिहेमविचित्राङ्गं सुध्वजं सुपताकिनम्

taruṇādityasaṅkāśaṃ bṛhantaṃ cārudarśanam |
maṇihemavicitrāṅgaṃ sudhvajaṃ supatākinam

82.18

सूपस्करमनाधृष्यं वैयाघ्रपरिवारणम् ।
यशोघ्नं प्रत्यमित्राणां यदूनां नन्दिवर्धनम्

sūpaskaramanādhṛṣyaṃ vaiyāghraparivāraṇam |
yaśoghnaṃ pratyamitrāṇāṃ yadūnāṃ nandivardhanam

82.19

वाजिभिः शैब्यसुग्रीवमेधपुष्पबलाहकैः ।
स्नातैः संपादयामासुः संपन्नैः सर्वसंपदा

vājibhiḥ śaibyasugrīvamedhapuṣpabalāhakaiḥ |
snātaiḥ saṃpādayāmāsuḥ saṃpannaiḥ sarvasaṃpadā

82.20

महिमानं तु कृष्णस्य भूय एवाभिवर्धयन् ।
सुघोषः पतगेन्द्रेण ध्वजेन युयुजे रथः

mahimānaṃ tu kṛṣṇasya bhūya evābhivardhayan |
sughoṣaḥ patagendreṇa dhvajena yuyuje rathaḥ

82.21

तं मेरुशिखरप्रख्यं मेघदुन्दुभिनिस्वनम् ।
आरुरोह रथं सौरिर्विमानमिव कामगम्

taṃ meruśikharaprakhyaṃ meghadundubhinisvanam |
āruroha rathaṃ saurirvimānamiva kāmagam

82.22

ततः सात्यकिमारोप्य प्रययौ पुरुषोत्तमः ।
पृथिवीं चान्तरिक्षं च रथघोषेण नादयन्

tataḥ sātyakimāropya prayayau puruṣottamaḥ |
pṛthivīṃ cāntarikṣaṃ ca rathaghoṣeṇa nādayan

82.23

व्यपोढाभ्रस्ततः कालः क्षणेन समपद्यत ।
शिवश्चानुववौ वायुः प्रशान्तमभवद्रजः

vyapoḍhābhrastataḥ kālaḥ kṣaṇena samapadyata |
śivaścānuvavau vāyuḥ praśāntamabhavadrajaḥ

82.24

प्रदक्षिणानुलोमाश्च मङ्गल्या मृगपक्षिणः ।
प्रयाणे वासुदेवस्य बभूवुरनुयायिनः

pradakṣiṇānulomāśca maṅgalyā mṛgapakṣiṇaḥ |
prayāṇe vāsudevasya babhūvuranuyāyinaḥ

82.25

मङ्गल्यार्थप्रदैः शब्दैरन्ववर्तन्त सर्वशः ।
सारसाः शतपत्राश्च हंसाश्च मधुसूदनम्

maṅgalyārthapradaiḥ śabdairanvavartanta sarvaśaḥ |
sārasāḥ śatapatrāśca haṃsāśca madhusūdanam

82.26

मन्त्राहुतिमहाहोमैर्हूयमानश्च पावकः ।
प्रदक्षिणशिखो भूत्वा विधूमः समपद्यत

mantrāhutimahāhomairhūyamānaśca pāvakaḥ |
pradakṣiṇaśikho bhūtvā vidhūmaḥ samapadyata

82.27

वसिष्ठो वामदेवश्च भूरिद्युम्नो गयः क्रथः ।
शुकनारदवाल्मीका मरुत्तः कुशिको भृगुः

vasiṣṭho vāmadevaśca bhūridyumno gayaḥ krathaḥ |
śukanāradavālmīkā maruttaḥ kuśiko bhṛguḥ

82.28

देवब्रह्मर्षयश्चैव कृष्णं यदुसुखावहम् ।
प्रदक्षिणमवर्तन्त सहिता वासवानुजम्

devabrahmarṣayaścaiva kṛṣṇaṃ yadusukhāvaham |
pradakṣiṇamavartanta sahitā vāsavānujam

82.29

एवमेतैर्महाभागैर्महर्षिगणसाधुभिः ।
पूजितः प्रययौ कृष्णः कुरूणां सदनं प्रति

evametairmahābhāgairmaharṣigaṇasādhubhiḥ |
pūjitaḥ prayayau kṛṣṇaḥ kurūṇāṃ sadanaṃ prati

82.30

देवताभ्यो नमस्कृत्य ब्राह्मणान्स्वस्ति वाच्य च ।
प्रययौ पुण्डरीकाक्षः सात्यकेन सहाच्युतः

devatābhyo namaskṛtya brāhmaṇānsvasti vācya ca |
prayayau puṇḍarīkākṣaḥ sātyakena sahācyutaḥ

82.31

तं प्रयान्तमनुप्रायात्कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ

taṃ prayāntamanuprāyātkuntīputro yudhiṣṭhiraḥ |
bhīmasenārjunau cobhau mādrīputrau ca pāṇḍavau

82.32

चेकितानश्च विक्रान्तो धृष्टकेतुश्च चेदिपः ।
द्रुपदः काशिराजश्च शिखण्डी च महारथः

cekitānaśca vikrānto dhṛṣṭaketuśca cedipaḥ |
drupadaḥ kāśirājaśca śikhaṇḍī ca mahārathaḥ

82.33

धृष्टद्युम्नः सपुत्रश्च विराटः केकयैः सह ।
संसाधनार्थं प्रययुः क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभम्

dhṛṣṭadyumnaḥ saputraśca virāṭaḥ kekayaiḥ saha |
saṃsādhanārthaṃ prayayuḥ kṣatriyāḥ kṣatriyarṣabham

82.34

ततोऽनुव्रज्य गोविन्दं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
राज्ञां सकाशे द्युतिमानुवाचेदं वचस्तदा

tato'nuvrajya govindaṃ dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ |
rājñāṃ sakāśe dyutimānuvācedaṃ vacastadā

82.35

यो वै न कामान्न भयान्न लोभान्नार्थकारणात् ।
अन्यायमनुवर्तेत स्थिरबुद्धिरलोलुपः

yo vai na kāmānna bhayānna lobhānnārthakāraṇāt |
anyāyamanuvarteta sthirabuddhiralolupaḥ

82.36

धर्मज्ञो धृतिमान्प्राज्ञः सर्वभूतेषु केशवः ।
ईश्वरः सर्वभूतानां देवदेवः सनातनः

dharmajño dhṛtimānprājñaḥ sarvabhūteṣu keśavaḥ |
īśvaraḥ sarvabhūtānāṃ devadevaḥ sanātanaḥ

82.37

तं सर्वगुणसंपन्नं श्रीवत्सकृतलक्षणम् ।
संरिष्वज्य कौन्तेयः सन्देष्टुमुपचक्रमे

taṃ sarvaguṇasaṃpannaṃ śrīvatsakṛtalakṣaṇam |
saṃriṣvajya kaunteyaḥ sandeṣṭumupacakrame

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)