यदेतत्कथितं राज्ञा धर्म एष सनातनः ।
यथा च युद्धमेव स्यात्तथा कार्यमरिन्दम
yadetatkathitaṃ rājñā dharma eṣa sanātanaḥ |
yathā ca yuddhameva syāttathā kāryamarindama
Udyoga Parva
Chapter 80: Sahadeva and Satyaki call for war
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि अशीतितमोऽध्यायः ॥
10 verses · 80 of 196
What happens in this chapter
Sahadeva and Satyaki call for war
Sahadeva says the king has spoken eternal dharma, but Shri Krishna should act so that there is war. Even if the Kurus want peace, let him bring about battle with them. How can his anger at Duryodhana be quieted without killing him, after seeing Panchali dragged into the sabha as she was? If Bhima, Arjuna and the righteous Yudhishthira hold to dharma, he alone will set dharma aside and fight. Satyaki agrees: only Duryodhana's death will quiet his own anger, and Krishna too burned with wrath when he saw the Pandavas suffering in bark and deerskin in the forest. At this the warriors raise a fearful lion roar and cheer Satyaki, eager for battle.
सहदेव उवाच
यदि प्रसममिच्छेयुः कुरवः पाण्डवैः सह ।
तथापि युद्धं दाशार्ह योजयेथाः सहैव तैः
yadi prasamamiccheyuḥ kuravaḥ pāṇḍavaiḥ saha |
tathāpi yuddhaṃ dāśārha yojayethāḥ sahaiva taiḥ
कथं नु दृष्ट्वा पाञ्चालीं तथा कृष्ण सभागताम् ।
अवधेन प्रशाम्येत मम मन्युः सुयोधने
kathaṃ nu dṛṣṭvā pāñcālīṃ tathā kṛṣṇa sabhāgatām |
avadhena praśāmyeta mama manyuḥ suyodhane
यदि भीमार्जुनौ कृष्ण धर्मराजश्च धार्मिकः ।
धर्ममुत्सृज्य तेनाहं योद्धुमिच्छामि संयुगे
yadi bhīmārjunau kṛṣṇa dharmarājaśca dhārmikaḥ |
dharmamutsṛjya tenāhaṃ yoddhumicchāmi saṃyuge
ब्रूहि मद्वचनं कृष्ण सुयोधनमपण्डितम् ।
कृच्छ्रे वने वा वस्तव्यं पुरे वा नागसाह्वये
brūhi madvacanaṃ kṛṣṇa suyodhanamapaṇḍitam |
kṛcchre vane vā vastavyaṃ pure vā nāgasāhvaye
सात्यकिरुवाच
सत्यमाह महाबाहो सहदेवो महामतिः ।
दुर्योधनवधे शान्तिस्तस्य कोपस्य मे भवेत्
satyamāha mahābāho sahadevo mahāmatiḥ |
duryodhanavadhe śāntistasya kopasya me bhavet
न जानासि यथा दृष्ट्वा चीराजिनधरान्वने ।
तवापि मन्युरुद्धूतो दुःखितान्प्रेक्ष्य पाण्डवान्
na jānāsi yathā dṛṣṭvā cīrājinadharānvane |
tavāpi manyuruddhūto duḥkhitānprekṣya pāṇḍavān
तस्मान्माद्रीसुतः शूरो यदाह रणकर्कशः ।
वचनं सर्वयोधानां तन्मतं पुरुषोत्तम
tasmānmādrīsutaḥ śūro yadāha raṇakarkaśaḥ |
vacanaṃ sarvayodhānāṃ tanmataṃ puruṣottama
वैशंपायन उवाच
एवं वदि वाक्यं तु युयुधाने महामतौ ।
सुभीमः सिंहनादोऽभूद्योधानां तत्र सर्वशः
evaṃ vadi vākyaṃ tu yuyudhāne mahāmatau |
subhīmaḥ siṃhanādo'bhūdyodhānāṃ tatra sarvaśaḥ
सर्वे हि सर्वशो वीरास्तद्वचः प्रत्यपूजयन् ।
साधुसाध्विति शैनेयं हर्षयन्तो युयुत्सवः
sarve hi sarvaśo vīrāstadvacaḥ pratyapūjayan |
sādhusādhviti śaineyaṃ harṣayanto yuyutsavaḥ
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)