Udyoga Parva

Chapter 20: Drupada's purohita speaks in the Kuru court

इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि सञ्जययानपर्वणि विंशोऽध्यायः ॥

21 verses · 20 of 196

What happens in this chapter

Drupada's purohita speaks in the Kuru court

Honoured by Dhritarashtra, Bhishma and Vidura, Drupada's purohita asks after everyone's welfare and then speaks before the commanders. All of you know the eternal rajadharma, he says, but I will state it. Dhritarashtra and Pandu were sons of one father, so the ancestral wealth belongs equally to both lines. Why have Dhritarashtra's sons received it and Pandu's not? The Pandavas were repeatedly attacked with mortal plots and survived; their kingdom was taken by deceit; they lived thirteen years in the forest and suffered in Virata's city. Let friends persuade Duryodhana. The Pandavas do not want war, yet they are strong: seven akshauhinis wait, along with Satyaki, Bhima and the twins, Arjuna above all armies and Shri Krishna in wisdom. Give what is due before the time passes.

वैशंपायन उवाच

20.1

स च कौरव्यमासाद्य द्रुपदस्य पुरोहितः ।
सत्कृतो धृतराष्ट्रेण भीष्मेण विदुरेण च

sa ca kauravyamāsādya drupadasya purohitaḥ |
satkṛto dhṛtarāṣṭreṇa bhīṣmeṇa vidureṇa ca

20.2

सर्वकौशल्यमुक्त्वाऽऽदौ पृष्ट्वा चैवमनामयम् ।
सर्वसेनाप्रणेतॄणां मध्ये वाक्यमुवाच ह

sarvakauśalyamuktvā''dau pṛṣṭvā caivamanāmayam |
sarvasenāpraṇetṝṇāṃ madhye vākyamuvāca ha

20.3

सर्वैर्भवद्भिर्विदितो राजधर्मः सनातनः ।
वाक्योपादानहेतोस्तु वक्ष्यामि विदिते सति

sarvairbhavadbhirvidito rājadharmaḥ sanātanaḥ |
vākyopādānahetostu vakṣyāmi vidite sati

20.4

धृतराष्ट्रश्च पाण्डुश्च सुतावेकस्य विश्रुतौ ।
तयोः समानं द्रविणं पैतृकं नात्र संशयः

dhṛtarāṣṭraśca pāṇḍuśca sutāvekasya viśrutau |
tayoḥ samānaṃ draviṇaṃ paitṛkaṃ nātra saṃśayaḥ

20.5

धृतराष्ट्रस्य ये पुत्राः प्राप्तं तैः पैतृकं वसु ।
पाण्डुपुत्राः कथं नाम न प्राप्ताः पैतृकं वसु

dhṛtarāṣṭrasya ye putrāḥ prāptaṃ taiḥ paitṛkaṃ vasu |
pāṇḍuputrāḥ kathaṃ nāma na prāptāḥ paitṛkaṃ vasu

20.6

वनं गतैः पाण्डवेयैर्विदितं वः पुरा यथा ।
न प्राप्तं पैतृकं द्रव्यं धृतराष्ट्रेण यद्धृतम्

vanaṃ gataiḥ pāṇḍaveyairviditaṃ vaḥ purā yathā |
na prāptaṃ paitṛkaṃ dravyaṃ dhṛtarāṣṭreṇa yaddhṛtam

20.7

प्राणान्तिकैरप्युपायैः प्रयतद्भिरनेकशः ।
शेषवन्तो न शकिता नेतुं वै यमसादनम्

prāṇāntikairapyupāyaiḥ prayatadbhiranekaśaḥ |
śeṣavanto na śakitā netuṃ vai yamasādanam

20.8

पुनश्च वर्धितं राज्यं स्वबलेन महात्मभिः ।
छद्मनाऽपहृतं क्षुद्रैर्धार्तराष्ट्रैः ससौबलैः

punaśca vardhitaṃ rājyaṃ svabalena mahātmabhiḥ |
chadmanā'pahṛtaṃ kṣudrairdhārtarāṣṭraiḥ sasaubalaiḥ

20.9

तदप्यनुमतं कर्म यथा युक्तमनेन वै ।
वासिताश्च महारण्ये वर्षाणीह त्रयोदश

tadapyanumataṃ karma yathā yuktamanena vai |
vāsitāśca mahāraṇye varṣāṇīha trayodaśa

20.10

सभायां क्लेशितैर्वीरैः सहभार्यैस्तथा भृशम् ।
अरण्ये विविधाः क्लेशाः संप्राप्तास्तैः सुदारुणाः

sabhāyāṃ kleśitairvīraiḥ sahabhāryaistathā bhṛśam |
araṇye vividhāḥ kleśāḥ saṃprāptāstaiḥ sudāruṇāḥ

20.11

तथा विराटनगरे योन्यन्तरगतैरिव ।
प्राप्तः परमसंक्लेशो यथा पापैर्महात्मभिः

tathā virāṭanagare yonyantaragatairiva |
prāptaḥ paramasaṃkleśo yathā pāpairmahātmabhiḥ

20.12

ते सर्वं पृष्ठतः कृत्वा तत्पूर्वं कर्म किल्विषम् ।
साम्नैव कुरुभिः सन्धिमिच्छन्ति कुरुपुङ्गवाः

te sarvaṃ pṛṣṭhataḥ kṛtvā tatpūrvaṃ karma kilviṣam |
sāmnaiva kurubhiḥ sandhimicchanti kurupuṅgavāḥ

20.13

तेषां च वृत्तमाज्ञाय वृत्तं दुर्योधनस्य च ।
अनुनेतुमिहार्हन्ति धार्तराष्ट्रं सुहृज्जनाः

teṣāṃ ca vṛttamājñāya vṛttaṃ duryodhanasya ca |
anunetumihārhanti dhārtarāṣṭraṃ suhṛjjanāḥ

20.14

न हि ते विग्रहं वीराः कुर्वन्ति कुरुभिः सह ।
अविनाशेन लोकस्य काङ्क्षन्ते पाण्डवाः स्वकम्

na hi te vigrahaṃ vīrāḥ kurvanti kurubhiḥ saha |
avināśena lokasya kāṅkṣante pāṇḍavāḥ svakam

20.15

यश्चापि धार्तराष्ट्रस्य हेतुः स्याद्विग्रहं प्रति ।
स च हेतुर्न मन्तव्यो बलीयांसस्तथा हि ते

yaścāpi dhārtarāṣṭrasya hetuḥ syādvigrahaṃ prati |
sa ca heturna mantavyo balīyāṃsastathā hi te

20.16

अक्षौहिण्यश्च सप्तैव धर्मपुत्रस्य सङ्गताः ।
युयुत्समानाः कुरुभिः प्रतीक्षन्तेऽस्य शासनम्

akṣauhiṇyaśca saptaiva dharmaputrasya saṅgatāḥ |
yuyutsamānāḥ kurubhiḥ pratīkṣante'sya śāsanam

20.17

अपरे पुरुषव्याघ्राः सहस्राक्षौहिणीसमाः ।
सात्यकिर्भीमसेनश्च यमौ च सुमहाबलौ

apare puruṣavyāghrāḥ sahasrākṣauhiṇīsamāḥ |
sātyakirbhīmasenaśca yamau ca sumahābalau

20.18

एकादशैताः पृतना एकतश्च समागताः ।
एकतश्च महाबाहुर्बहुरूपी धनञ्जयः

ekādaśaitāḥ pṛtanā ekataśca samāgatāḥ |
ekataśca mahābāhurbahurūpī dhanañjayaḥ

20.19

यथा किरीटी सर्वाभ्यः सेनाभ्यो व्यतिरिच्यते ।
एवमेव महाबाहुर्वासुदेवो महाद्युतिः

yathā kirīṭī sarvābhyaḥ senābhyo vyatiricyate |
evameva mahābāhurvāsudevo mahādyutiḥ

20.20

बहुलत्वं च सेनानां विक्रमं च किरीटिनः ।
बुद्धिमत्त्वं च कृष्णस्य बुद्ध्वा युध्येत को नरः

bahulatvaṃ ca senānāṃ vikramaṃ ca kirīṭinaḥ |
buddhimattvaṃ ca kṛṣṇasya buddhvā yudhyeta ko naraḥ

20.21

ते भवन्तो यथाधर्मं यथासमयमेव च ।
प्रयच्छन्तु प्रदातव्यं मा वः कालोऽत्यगादयम्

te bhavanto yathādharmaṃ yathāsamayameva ca |
prayacchantu pradātavyaṃ mā vaḥ kālo'tyagādayam

Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)