कथं शिखण्डी गाङ्गेय कन्यां भूत्वा पुरा तदा ।
पुरुषोऽभूद्युधिश्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह
kathaṃ śikhaṇḍī gāṅgeya kanyāṃ bhūtvā purā tadā |
puruṣo'bhūdyudhiśreṣṭha tanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते उद्योगपर्वणि अम्बोपाख्यानपर्वणि अष्टाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥
20 verses · 188 of 196
Asked how Shikhandi became a man, Bhishma explains. King Drupada's beloved chief queen had no son, and Drupada did fierce tapas to please Shankara, asking for a son, not a daughter, to take revenge on Bhishma. Mahadeva answered that he would have a child who would be female and then male; it could not be otherwise. In due season the queen conceived and bore a beautiful daughter. Trusting the word of Shiva, the queen announced that the child was a son, and Drupada hid her as one, performing all the birth rites as for a boy. She was called Shikhandi. No one in the city knew the truth except Drupada. Bhishma alone learned it, through his spies, through Narada's words and Amba's tapas.
दुर्योधन उवाच
कथं शिखण्डी गाङ्गेय कन्यां भूत्वा पुरा तदा ।
पुरुषोऽभूद्युधिश्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह
kathaṃ śikhaṇḍī gāṅgeya kanyāṃ bhūtvā purā tadā |
puruṣo'bhūdyudhiśreṣṭha tanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
भार्या तु तस्य राजेन्द्र द्रुपदस्य महीपतेः ।
महिषी दयिता ह्यासीदपुत्रा च विशांपते
bhāryā tu tasya rājendra drupadasya mahīpateḥ |
mahiṣī dayitā hyāsīdaputrā ca viśāṃpate
एतस्मिन्नेव काले तु द्रुपदो वै महीपतिः ।
अपत्यार्थे महाराज तोषयामास शङ्करम्
etasminneva kāle tu drupado vai mahīpatiḥ |
apatyārthe mahārāja toṣayāmāsa śaṅkaram
अस्माद्वधार्थं निश्चित्य तपो घोरं समास्थितः ।
ऋते कन्यां महादेव पुत्रो मेस्यादिति ब्रुवन्
asmādvadhārthaṃ niścitya tapo ghoraṃ samāsthitaḥ |
ṛte kanyāṃ mahādeva putro mesyāditi bruvan
भगवन्पुत्रमिच्छामि भीष्मं प्रतिचिकीर्षया ।
इत्युक्तो देवदेवेन स्त्रीपुमांस्ते भविष्यति
bhagavanputramicchāmi bhīṣmaṃ praticikīrṣayā |
ityukto devadevena strīpumāṃste bhaviṣyati
निवर्तस्व महीपाल नैतञ्जात्वन्यथा भवेत् ।
स तु गत्वा च नगरं भार्यामिदमुवाच ह
nivartasva mahīpāla naitañjātvanyathā bhavet |
sa tu gatvā ca nagaraṃ bhāryāmidamuvāca ha
कृतो यत्नो महादेवस्तपसाऽऽराधितो मया ।
कन्या भूत्वा पुमान्भावी इति चोक्तोस्मि शंभुना
kṛto yatno mahādevastapasā''rādhito mayā |
kanyā bhūtvā pumānbhāvī iti coktosmi śaṃbhunā
पुनः पुनर्याच्यमानो दिष्टमित्यब्रवीच्छिवः ।
नतदन्यच्च भविता भवितव्यं हि तत्तथा
punaḥ punaryācyamāno diṣṭamityabravīcchivaḥ |
natadanyacca bhavitā bhavitavyaṃ hi tattathā
ततः सा नियता भूत्वा ऋतुकाले मनस्विनी ।
पत्नी द्रुपदराजस्य द्रुपदं प्रविवेश ह
tataḥ sā niyatā bhūtvā ṛtukāle manasvinī |
patnī drupadarājasya drupadaṃ praviveśa ha
लेभे गर्भं यथाकालं विधिदृष्टेन कर्मणा ।
पार्षतस्य महीपाल यथा मां नारदोऽब्रवीत्
lebhe garbhaṃ yathākālaṃ vidhidṛṣṭena karmaṇā |
pārṣatasya mahīpāla yathā māṃ nārado'bravīt
ततो दधार सा देवी गर्भं राजीवलोचना ।
तां स राजा प्रियां भार्यां द्रुपदः कुरुनन्दन
tato dadhāra sā devī garbhaṃ rājīvalocanā |
tāṃ sa rājā priyāṃ bhāryāṃ drupadaḥ kurunandana
पुत्रस्नेहान्महाबाहुः मुखं पर्यचरत्तदा ।
सर्वानभिप्रायकृतान्भार्याऽलभत कौरव
putrasnehānmahābāhuḥ mukhaṃ paryacarattadā |
sarvānabhiprāyakṛtānbhāryā'labhata kaurava
अपुत्रस्य सतो राज्ञो द्रुपदस्य महीपतेः ।
यथाकालं तु सा देवी महिषी द्रुपदस्य ह
aputrasya sato rājño drupadasya mahīpateḥ |
yathākālaṃ tu sā devī mahiṣī drupadasya ha
कन्यां प्रवररूपां तु प्राजायत नराधिप ।
अपुत्रस्य तु राज्ञः सा द्रुपदस्य मनस्विनी
kanyāṃ pravararūpāṃ tu prājāyata narādhipa |
aputrasya tu rājñaḥ sā drupadasya manasvinī
ख्यापयामास राजेन्द्र पुत्रो ह्येष ममेति वै ।
ततः स राजा द्रुपद प्रच्छन्नाया नराधिप
khyāpayāmāsa rājendra putro hyeṣa mameti vai |
tataḥ sa rājā drupada pracchannāyā narādhipa
पुत्रवत्पुत्रकार्याणि सर्वाणि समकारयत् ।
रक्षणं चैव मन्त्रस्य महिषी द्रुपदस्य सा
putravatputrakāryāṇi sarvāṇi samakārayat |
rakṣaṇaṃ caiva mantrasya mahiṣī drupadasya sā
चकार सर्वयत्नेन ब्रुवणा पुत्र इत्युत ।
न च तां वेदक नगरे कश्चिदन्यत्र पार्षतात्
cakāra sarvayatnena bruvaṇā putra ityuta |
na ca tāṃ vedaka nagare kaścidanyatra pārṣatāt
श्रद्दधानो हि तद्वाक्यं देवस्याच्युततेजसः ।
छादयामास तां कन्यां पुमानिति च सोब्रवीत्
śraddadhāno hi tadvākyaṃ devasyācyutatejasaḥ |
chādayāmāsa tāṃ kanyāṃ pumāniti ca sobravīt
जातकर्माणि सर्वाणि कारयामास पार्थिवः ।
पुंवद्विधानयुक्तानि शिखण्डीति च तां विदुः
jātakarmāṇi sarvāṇi kārayāmāsa pārthivaḥ |
puṃvadvidhānayuktāni śikhaṇḍīti ca tāṃ viduḥ
अहमेकस्तु चारेण वचनान्नारदस्य च ।
ज्ञातवान्देववाक्येन अम्बायास्तपसा तथा
ahamekastu cāreṇa vacanānnāradasya ca |
jñātavāndevavākyena ambāyāstapasā tathā
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)