पश्य माधव पुत्रान्मे शतसङ्ख्याञ्जितक्लमान् ।
गदया भीमसेनेन भूयिष्ठं निहतान्रणे
paśya mādhava putrānme śatasaṅkhyāñjitaklamān |
gadayā bhīmasenena bhūyiṣṭhaṃ nihatānraṇe
इति श्रीमन्महाभारते स्त्रीपर्वणि स्त्रीविलापपर्वणि अष्टादशोऽध्यायः ॥
28 verses · 18 of 27
Gandhari shows Madhava her hundred sons, most of them slain by Bhima's mace. Worse still, she says, are her young daughters-in-law, hair unbound, who once walked only on palace terraces and now touch the blood-soaked earth with their bodies, some clinging to the arms of fallen fathers, brothers and sons. She must have sinned greatly in an earlier birth for Yudhishthira to have done this to them. There lies Duhshasana, his limbs smeared with blood, felled by Bhima. To please his brother and Karna he spoke cruelly to Panchali in the assembly after the dice; Gandhari told Duryodhana then to give up Draupadi, who stood caught in death's noose. Bhima did a terrible thing, she says, drinking Duhshasana's blood in battle.
गान्धार्युवाच
पश्य माधव पुत्रान्मे शतसङ्ख्याञ्जितक्लमान् ।
गदया भीमसेनेन भूयिष्ठं निहतान्रणे
paśya mādhava putrānme śatasaṅkhyāñjitaklamān |
gadayā bhīmasenena bhūyiṣṭhaṃ nihatānraṇe
इदं दुःखतरं मेऽद्य यदिमा मुक्तमूर्धजाः ।
हतपुत्रा रणे बालाः परिधावन्ति मे स्नुषाः
idaṃ duḥkhataraṃ me'dya yadimā muktamūrdhajāḥ |
hataputrā raṇe bālāḥ paridhāvanti me snuṣāḥ
प्रासादतलचारिण्यश्चरमैर्भूषणान्वितैः ।
कायेनाद्य स्पृशन्तीमां रुधिरार्द्रां वसुन्धराम्
prāsādatalacāriṇyaścaramairbhūṣaṇānvitaiḥ |
kāyenādya spṛśantīmāṃ rudhirārdrāṃ vasundharām
कृच्छ्रादुत्सारयन्ति स्म गृध्रगोमायुवायसान् ।
दुःखेनार्ता विघूर्णन्त्यो मत्ता इव चरन्त्युत
kṛcchrādutsārayanti sma gṛdhragomāyuvāyasān |
duḥkhenārtā vighūrṇantyo mattā iva carantyuta
एषाऽन्या त्वनवद्याङ्गी करसम्मितमध्यमा ।
घोरमायोधनं दृष्ट्वा निपतत्यतिदुःखिता
eṣā'nyā tvanavadyāṅgī karasammitamadhyamā |
ghoramāyodhanaṃ dṛṣṭvā nipatatyatiduḥkhitā
दृष्ट्वा मे पार्थिवसुतामेतां लक्ष्मणमातरम् ।
राजपुत्रीं महाबाहो मनो न ह्युपशाम्यति
dṛṣṭvā me pārthivasutāmetāṃ lakṣmaṇamātaram |
rājaputrīṃ mahābāho mano na hyupaśāmyati
भ्रातॄंश्चान्याः पितॄंश्चान्याः पुत्रांश्च निहतान्भुवि ।
दृष्ट्वा परिपतन्त्येषाः प्रगृह्य सुमहाभुजान्
bhrātṝṃścānyāḥ pitṝṃścānyāḥ putrāṃśca nihatānbhuvi |
dṛṣṭvā paripatantyeṣāḥ pragṛhya sumahābhujān
मध्यमानां तु नारीणां वृद्धानां चापराजित ।
आक्रन्दं हतबन्धूना दारुणे वैशसे शृणु
madhyamānāṃ tu nārīṇāṃ vṛddhānāṃ cāparājita |
ākrandaṃ hatabandhūnā dāruṇe vaiśase śṛṇu
रथनीडानि देहांश्च हतानां गजवाजिनाम् ।
आश्रित्य श्रममोहार्ताः स्थिताः पश्य महाभुज
rathanīḍāni dehāṃśca hatānāṃ gajavājinām |
āśritya śramamohārtāḥ sthitāḥ paśya mahābhuja
अन्या चापहृतं कायाच्चारुकुण्डलमुन्नसम् ।
स्वस्य बन्धोः शिरः कृष्ण गृहीत्वा पश्य तिष्ठति
anyā cāpahṛtaṃ kāyāccārukuṇḍalamunnasam |
svasya bandhoḥ śiraḥ kṛṣṇa gṛhītvā paśya tiṣṭhati
पूर्वजातिकृतं पापं मन्ये नाल्पमिवानघ ।
एताभिर्निरवद्याभिर्मया चैवाल्पपुण्यया ।
यदिदं धर्मराजेन घातितं नो जनार्दन
pūrvajātikṛtaṃ pāpaṃ manye nālpamivānagha |
etābhirniravadyābhirmayā caivālpapuṇyayā |
yadidaṃ dharmarājena ghātitaṃ no janārdana
न हि नाशोऽस्ति वार्ष्णेय कर्मणोः शुभपापयोः
na hi nāśo'sti vārṣṇeya karmaṇoḥ śubhapāpayoḥ
प्रत्यग्रवयसः पश्य दर्शनीयकुचाननाः ।
कुलेषु जाता हीमत्यः कृष्णपक्ष्माक्षिमूर्धजाः
pratyagravayasaḥ paśya darśanīyakucānanāḥ |
kuleṣu jātā hīmatyaḥ kṛṣṇapakṣmākṣimūrdhajāḥ
हंसगद्गदभाषिण्यो दुःखशोकप्रमोहिताः ।
सारस्य इव वाशन्त्यः पतिताः पश्य माधव
haṃsagadgadabhāṣiṇyo duḥkhaśokapramohitāḥ |
sārasya iva vāśantyaḥ patitāḥ paśya mādhava
फुल्लुपद्यप्रकाशानि पुण्डरीकाक्ष योषिताम् ।
अनवद्यानि वक्त्राणि तापयत्येष रश्मिवान्
phullupadyaprakāśāni puṇḍarīkākṣa yoṣitām |
anavadyāni vaktrāṇi tāpayatyeṣa raśmivān
सेर्ष्याणां मम पुत्राणां वासुदेवावरोधनम् ।
मत्तमातङ्गदर्पाणां पश्यन्त्यद्य पृथग्जनाः
serṣyāṇāṃ mama putrāṇāṃ vāsudevāvarodhanam |
mattamātaṅgadarpāṇāṃ paśyantyadya pṛthagjanāḥ
शतचन्द्राणि चर्माणि ध्वजांश्चादित्यवर्चसः ।
रौक्माणि चैव वर्माणि निष्कानपि च काञ्चनान्
śatacandrāṇi carmāṇi dhvajāṃścādityavarcasaḥ |
raukmāṇi caiva varmāṇi niṣkānapi ca kāñcanān
शिरस्त्राणानि चैतानि पुत्राणां मे महीतले ।
पश्य दीप्तानि गोविन्द पावकान्सुहुतानिव
śirastrāṇāni caitāni putrāṇāṃ me mahītale |
paśya dīptāni govinda pāvakānsuhutāniva
एष दुःशासनः शेते शूरेणामित्रघातिना ।
पीतशोणिxx सर्वाङ्गो युधि भीमेन पातितः
eṣa duḥśāsanaḥ śete śūreṇāmitraghātinā |
pītaśoṇixx sarvāṅgo yudhi bhīmena pātitaḥ
गदया भीमसेनेन पश्य माधव मे सुतम् ।
द्यूतक्लेशाननुस्मृत्य द्रौपदीचोदितेन च
gadayā bhīmasenena paśya mādhava me sutam |
dyūtakleśānanusmṛtya draupadīcoditena ca
उक्ता ह्यनेन पाञ्चाली सभायां द्यूतनिर्जिता ।
प्रियं चिकीर्षता भ्रातुः कर्णस्य च जनार्दन
uktā hyanena pāñcālī sabhāyāṃ dyūtanirjitā |
priyaṃ cikīrṣatā bhrātuḥ karṇasya ca janārdana
सहैव सहदेवेन नकुलेनार्जुनेन च ।
दासीभूताऽसि पाञ्चालि क्षिप्रं प्रविश नो गृहान्
sahaiva sahadevena nakulenārjunena ca |
dāsībhūtā'si pāñcāli kṣipraṃ praviśa no gṛhān
ततोऽहमब्रुवं कृष्ण तदा दुर्योधनं नृपम् ।
मृत्युपाशपरिक्षिप्तां द्रौपदीं पुत्र वर्जय
tato'hamabruvaṃ kṛṣṇa tadā duryodhanaṃ nṛpam |
mṛtyupāśaparikṣiptāṃ draupadīṃ putra varjaya
निबोधैनं सुदुर्बुद्धिं मातुलं कलहप्रियम् ।
क्षिप्रमेनं परित्यज्य पुत्र संशाम्य पाण्डवैः
nibodhainaṃ sudurbuddhiṃ mātulaṃ kalahapriyam |
kṣipramenaṃ parityajya putra saṃśāmya pāṇḍavaiḥ
न बुद्ध्यसे त्वं दुर्बुद्धे भीमसेनममर्षणम् ।
वाङ्गराचैस्तुदंस्तीक्ष्णैरुल्काभिरिव कुञ्जरम्
na buddhyase tvaṃ durbuddhe bhīmasenamamarṣaṇam |
vāṅgarācaistudaṃstīkṣṇairulkābhiriva kuñjaram
तानेवं रहसि क्रुद्धो वाक्शल्यानवधारयन् ।
उत्ससर्ज विषं तेषु सर्पो गोवृषभेष्विव
tānevaṃ rahasi kruddho vākśalyānavadhārayan |
utsasarja viṣaṃ teṣu sarpo govṛṣabheṣviva
एष दुःशासनः शेते विक्षिप्य विपुलौ भुजौ ।
निहतो भीमसेनेन सिहेनेव महागजः
eṣa duḥśāsanaḥ śete vikṣipya vipulau bhujau |
nihato bhīmasenena siheneva mahāgajaḥ
अत्यर्थमकरोद्रौद्रं भीमसेनोऽत्यमर्षणः ।
दुःशासनस्य यत्क्रुद्धोऽपिबच्छोणितमाहवे
atyarthamakarodraudraṃ bhīmaseno'tyamarṣaṇaḥ |
duḥśāsanasya yatkruddho'pibacchoṇitamāhave
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)