केषां प्रभवते राजा वित्तस्य भरतर्षभ ।
कया च वृत्त्या वर्तेत तन्मे ब्रूहि पितामह
keṣāṃ prabhavate rājā vittasya bharatarṣabha |
kayā ca vṛttyā varteta tanme brūhi pitāmaha
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि सप्तसप्ततितमोऽध्यायः ॥
42 verses · 77 of 372
Yudhishthira asks whose wealth belongs to the king and how he should live. Bhishma says the king owns the wealth of all except true brahmanas, and must restrain brahmanas who leave their duties; if a brahmana steals in his land, the fault is the king's. He tells of a king of the Kekayas, seized by a fierce rakshasa while keeping vows in the forest. The king recites his rule: in his land there is no thief, miser or drunkard, every varna keeps its own work, he shares with the poor, old and weak, never touches another's wife, and his body bears wounds from fighting for dharma. Satisfied, the rakshasa releases him, saying no rakshasa can harm where kings guard cows and brahmanas.
युधिष्ठिर उवाच
केषां प्रभवते राजा वित्तस्य भरतर्षभ ।
कया च वृत्त्या वर्तेत तन्मे ब्रूहि पितामह
keṣāṃ prabhavate rājā vittasya bharatarṣabha |
kayā ca vṛttyā varteta tanme brūhi pitāmaha
भीष्म उवाच
अब्राह्मणानां वित्तस्य स्वामी राजेति वैदिकम् ।
ब्राह्मणानां च ये केचिद्विकर्मस्था भवन्त्युत
abrāhmaṇānāṃ vittasya svāmī rājeti vaidikam |
brāhmaṇānāṃ ca ye kecidvikarmasthā bhavantyuta
विकर्मस्थाश्च नोपेक्ष्या विप्रा राज्ञा कथंचन ।
इति राज्ञां पुरावृत्तमभिजल्पन्ति साधवः
vikarmasthāśca nopekṣyā viprā rājñā kathaṃcana |
iti rājñāṃ purāvṛttamabhijalpanti sādhavaḥ
यस्य स्म विषये राज्ञः स्तेनो भवति वै द्विजः ।
राज्ञ एवापराधं तं मन्यन्ते किल्विषं नृप
yasya sma viṣaye rājñaḥ steno bhavati vai dvijaḥ |
rājña evāparādhaṃ taṃ manyante kilviṣaṃ nṛpa
अभिशस्तमिवात्मानं मन्यन्ते तेन कर्मणा ।
तस्माद्राजर्षयः सर्वे ब्राह्मणानन्वपालयन्
abhiśastamivātmānaṃ manyante tena karmaṇā |
tasmādrājarṣayaḥ sarve brāhmaṇānanvapālayan
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं केकयराजेन हियमाणेन रक्षसा
atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam |
gītaṃ kekayarājena hiyamāṇena rakṣasā
केकयानामधिपतिं रक्षो जग्राह दारुणम् ।
स्वाध्यायेनान्वितं राजन्नरण्ये संशितव्रतम्
kekayānāmadhipatiṃ rakṣo jagrāha dāruṇam |
svādhyāyenānvitaṃ rājannaraṇye saṃśitavratam
राजोवाच
न मे स्तेनो जनपदे न कदर्यो न मद्यपः ।
नानाहिताग्निर्नायज्वा मा ममान्तरमाविशः
na me steno janapade na kadaryo na madyapaḥ |
nānāhitāgnirnāyajvā mā mamāntaramāviśaḥ
न च मे ब्राह्मणोऽविद्वान्नाव्रती नाप्यसोमपः ।
द्विजातिर्विषये मह्यं मा ममान्तरमाविशः
na ca me brāhmaṇo'vidvānnāvratī nāpyasomapaḥ |
dvijātirviṣaye mahyaṃ mā mamāntaramāviśaḥ
नानाप्तदक्षिणैर्यज्ञैर्यजन्ते विषये मम ।
नाधीते चाव्रती कश्चिन्मा ममान्तरमाविशः
nānāptadakṣiṇairyajñairyajante viṣaye mama |
nādhīte cāvratī kaścinmā mamāntaramāviśaḥ
अध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते याजयन्ति च ।
ददति प्रतिगृह्णन्ति षट्सु कर्मस्ववस्थिताः
adhyāpayantyadhīyante yajante yājayanti ca |
dadati pratigṛhṇanti ṣaṭsu karmasvavasthitāḥ
पूजिताः संविभक्ताश्च मृदवः सत्यवादिनः ।
ब्राह्मणा मे स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः
pūjitāḥ saṃvibhaktāśca mṛdavaḥ satyavādinaḥ |
brāhmaṇā me svakarmasthā mā mamāntaramāviśaḥ
न याचन्ते प्रयच्छन्ति सत्यधर्मविशारदाः ।
नाध्यापयन्त्यधीयन्ते यजन्ते याजयन्ति न
na yācante prayacchanti satyadharmaviśāradāḥ |
nādhyāpayantyadhīyante yajante yājayanti na
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति सङ्ग्रामेष्वपलायिनः ।
क्षत्रिया मे स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः
brāhmaṇānparirakṣanti saṅgrāmeṣvapalāyinaḥ |
kṣatriyā me svakarmasthā mā mamāntaramāviśaḥ
कृषिगोरक्षवाणिज्यमुपजीवन्त्यमायया ।
अप्रमत्ताः क्रियावन्तः सुवृत्ताः सत्यवादिनः
kṛṣigorakṣavāṇijyamupajīvantyamāyayā |
apramattāḥ kriyāvantaḥ suvṛttāḥ satyavādinaḥ
संविभागं दमं शौचं सौहृदं च व्यपाश्रिताः ।
मम वैश्याः स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः
saṃvibhāgaṃ damaṃ śaucaṃ sauhṛdaṃ ca vyapāśritāḥ |
mama vaiśyāḥ svakarmasthā mā mamāntaramāviśaḥ
त्रीन्वर्णानुपतिष्ठन्ते यथावदनसूयकाः ।
मम शूद्राः स्वकर्मस्था मा ममान्तरमाविशः
trīnvarṇānupatiṣṭhante yathāvadanasūyakāḥ |
mama śūdrāḥ svakarmasthā mā mamāntaramāviśaḥ
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
संविभक्ताऽस्मि सर्वेषां मा ममान्तरमाविशः
kṛpaṇānāthavṛddhānāṃ durbalāturayoṣitām |
saṃvibhaktā'smi sarveṣāṃ mā mamāntaramāviśaḥ
कुलानुरूपधर्माणां प्रस्थितानां यथाविधि ।
अव्युच्छेत्ताऽस्मि सर्वेषां मा ममान्तरमाविशः
kulānurūpadharmāṇāṃ prasthitānāṃ yathāvidhi |
avyucchettā'smi sarveṣāṃ mā mamāntaramāviśaḥ
तपस्विनो मे विषये पूजिताः परिपालिताः ।
संविभक्ताश्च सत्कृत्य मा ममान्तरमाविशः
tapasvino me viṣaye pūjitāḥ paripālitāḥ |
saṃvibhaktāśca satkṛtya mā mamāntaramāviśaḥ
नासंविभज्य भोक्ताऽस्मि न विशामि परस्त्रियम् ।
स्वतन्त्रो जातु न क्रीडे मा ममान्तरमाविशः
nāsaṃvibhajya bhoktā'smi na viśāmi parastriyam |
svatantro jātu na krīḍe mā mamāntaramāviśaḥ
नाब्रह्मचारी भिक्षावान्भिक्षुर्वा ब्रह्मचर्यवान् ।
अनृत्विजा हुतं नास्ति मा ममान्तरमाविशः
nābrahmacārī bhikṣāvānbhikṣurvā brahmacaryavān |
anṛtvijā hutaṃ nāsti mā mamāntaramāviśaḥ
कृतं राज्यं मया सर्वं राज्यस्थेनापि कार्यवत् ।
नाहं व्युत्क्रामितः सत्यान्मा ममान्तरमाविशः
kṛtaṃ rājyaṃ mayā sarvaṃ rājyasthenāpi kāryavat |
nāhaṃ vyutkrāmitaḥ satyānmā mamāntaramāviśaḥ
नावजानाम्यहं वैद्यान्न वृद्धान्न तपस्विनः ।
राष्ट्रे स्वपति जागर्मि मा ममान्तरमाविशः
nāvajānāmyahaṃ vaidyānna vṛddhānna tapasvinaḥ |
rāṣṭre svapati jāgarmi mā mamāntaramāviśaḥ
शुक्लकर्मास्मि सर्वत्र न दुर्गतिभयं मम ।
धर्मचारी गृहस्थश्च मा ममान्तरमाविशः
śuklakarmāsmi sarvatra na durgatibhayaṃ mama |
dharmacārī gṛhasthaśca mā mamāntaramāviśaḥ
वेदाध्ययनसंपन्नस्तपस्वी सत्यधर्मवित् ।
स्वामी सर्वस्य राष्ट्रस्य धीमान्मम पुरोहितः
vedādhyayanasaṃpannastapasvī satyadharmavit |
svāmī sarvasya rāṣṭrasya dhīmānmama purohitaḥ
दानेन दिव्यानभिवाञ्छामि लोकान्
सत्येनाथ ब्राह्मणानां च गुप्त्या ।
शुश्रूषया चापि गुरूनुपैमि
न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः
dānena divyānabhivāñchāmi lokān
satyenātha brāhmaṇānāṃ ca guptyā |
śuśrūṣayā cāpi gurūnupaimi
na me bhayaṃ vidyate rākṣasebhyaḥ
न मे राष्ट्रे विधवा ब्रह्मबन्धु
र्न ब्राह्मणः कितवो नोत चोरः ।
नायाज्ययाजी न च पापकर्मा
न मे भयं विद्यते राक्षसेभ्यः
na me rāṣṭre vidhavā brahmabandhu
rna brāhmaṇaḥ kitavo nota coraḥ |
nāyājyayājī na ca pāpakarmā
na me bhayaṃ vidyate rākṣasebhyaḥ
न मे शस्त्रैरनिर्भिन्नं गात्रे व्द्यङ्गुलमन्तरम् ।
धर्मार्थं युध्यमानस्य मा ममान्तरमाविशः
na me śastrairanirbhinnaṃ gātre vdyaṅgulamantaram |
dharmārthaṃ yudhyamānasya mā mamāntaramāviśaḥ
गोब्राह्मणेभ्यो यज्ञेभ्यो नित्यं स्वस्त्ययनं मम ।
आशासते जना राष्ट्रे मा ममान्तरमाविशः
gobrāhmaṇebhyo yajñebhyo nityaṃ svastyayanaṃ mama |
āśāsate janā rāṣṭre mā mamāntaramāviśaḥ
राक्षस उवाच
नारीणां व्यभिचाराच्च अन्यायाच्च महीक्षिताम् ।
विप्राणां कर्मदोषाच्च प्रजानां जायते भयम्
nārīṇāṃ vyabhicārācca anyāyācca mahīkṣitām |
viprāṇāṃ karmadoṣācca prajānāṃ jāyate bhayam
अवृष्टिर्मारको दोषः सततं क्षुद्भयानि च ।
विग्रहश्च सदा तस्मिन्देशे भवति दारुणः
avṛṣṭirmārako doṣaḥ satataṃ kṣudbhayāni ca |
vigrahaśca sadā tasmindeśe bhavati dāruṇaḥ
यक्षरक्षःपिशाचेभ्यो नासुरेभ्यः कथंचन ।
भयमुत्पद्यते तत्र यत्र विप्राः सुसंयताः
yakṣarakṣaḥpiśācebhyo nāsurebhyaḥ kathaṃcana |
bhayamutpadyate tatra yatra viprāḥ susaṃyatāḥ
गन्धर्वाप्सरसः सिद्धाः पन्नगाश्च सरीसृपाः ।
मानवान्न जिघांसन्ति यत्र नार्यः पतिव्रताः
gandharvāpsarasaḥ siddhāḥ pannagāśca sarīsṛpāḥ |
mānavānna jighāṃsanti yatra nāryaḥ pativratāḥ
ब्राह्मणः क्षत्रिया वैश्या यत्र शूद्राश्च धार्मिकाः ।
नाऽनावृष्टिभयं तत्र न दुर्भिक्षं न विभ्रमः
brāhmaṇaḥ kṣatriyā vaiśyā yatra śūdrāśca dhārmikāḥ |
nā'nāvṛṣṭibhayaṃ tatra na durbhikṣaṃ na vibhramaḥ
धार्मिको यत्र भूपालो न तत्रास्ति पराभवः ।
उत्पाता न च दृश्यन्ते न दिव्या न च मानुषाः
dhārmiko yatra bhūpālo na tatrāsti parābhavaḥ |
utpātā na ca dṛśyante na divyā na ca mānuṣāḥ
यस्मात्सर्वास्ववस्थासु धर्ममेवान्ववेक्षसे ।
तस्मात्प्राप्नुहि कैकेय गृहं स्वस्ति व्रजाम्यहम्
yasmātsarvāsvavasthāsu dharmamevānvavekṣase |
tasmātprāpnuhi kaikeya gṛhaṃ svasti vrajāmyaham
येषां गोब्राह्मणा रक्ष्याः प्रजा रक्ष्याश्च केकय ।
न रक्षोऽभ्यो भयं तेषां कुत एव तु पातकम्
yeṣāṃ gobrāhmaṇā rakṣyāḥ prajā rakṣyāśca kekaya |
na rakṣo'bhyo bhayaṃ teṣāṃ kuta eva tu pātakam
येषां पुरोगमा विप्रा येषां ब्रह्म परं बलम् ।
सुरक्षितास्तथा विप्रास्ते वै स्वर्गजितो नृपाः
yeṣāṃ purogamā viprā yeṣāṃ brahma paraṃ balam |
surakṣitāstathā viprāste vai svargajito nṛpāḥ
भीष्म उवाच
तस्माद्द्विजातीन्रक्षेत ते हि रक्षन्ति रक्षिताः ।
आशीरेषां भवेद्राजन्राज्ञां सम्यक्प्रवर्तताम्
tasmāddvijātīnrakṣeta te hi rakṣanti rakṣitāḥ |
āśīreṣāṃ bhavedrājanrājñāṃ samyakpravartatām
तस्माद्राज्ञा विशेषेण विकर्मस्था द्विजातयः ।
नियम्याः संविभज्याश्च प्रजानुग्रहकारणात्
tasmādrājñā viśeṣeṇa vikarmasthā dvijātayaḥ |
niyamyāḥ saṃvibhajyāśca prajānugrahakāraṇāt
एवं यो वर्तते राजा पौरजानपदेष्विह ।
अनुभूयेह भद्राणि प्राप्नोतीन्द्रसलोकताम्
evaṃ yo vartate rājā paurajānapadeṣviha |
anubhūyeha bhadrāṇi prāpnotīndrasalokatām
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)