ततस्तत्र तु राजानं तिष्ठन्ते भ्रातृभिः सह ।
उवाच देवकीपुत्रः सर्वदर्शी जनार्दनः
tatastatra tu rājānaṃ tiṣṭhante bhrātṛbhiḥ saha |
uvāca devakīputraḥ sarvadarśī janārdanaḥ
Shanti Parva
Chapter 38: Shri Krishna tells Charvaka's past
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि अष्टत्रिंशोऽध्यायः ॥
13 verses · 38 of 372
What happens in this chapter
Shri Krishna tells Charvaka's past
Shri Krishna tells Yudhishthira that brahmanas are ever worthy of worship, gods walking the earth whose speech is venom to the wicked. In the Krita age the rakshasa Charvaka performed long tapas at Badari. Brahma granted him freedom from fear of all beings, except where he insulted brahmanas. Proud of the boon, he tormented the devas, who went to Brahma. Brahma told them he had already arranged the end: Charvaka would befriend a king named Duryodhana, insult the brahmanas out of love for him, and be burnt by their words. So it has happened. Shri Krishna adds that Yudhishthira's kinsmen fell by the duty of kshatriyas and have reached heaven. He should now protect the people, subdue enemies and honour the brahmanas.
वैशंपायन उवाच
वासुदेव उवाच
ब्राह्मणास्तात लोकेऽस्मिन्नर्चनीयाः सदा मम ।
एते भूमिचरा देवा वाग्विषाः सुप्रसादकाः
brāhmaṇāstāta loke'sminnarcanīyāḥ sadā mama |
ete bhūmicarā devā vāgviṣāḥ suprasādakāḥ
पुरा कृतयुगे राजंश्चार्वाको नाम राक्षसः ।
तपस्तेपे महाबाहो बदर्यां बहुवार्षिकम्
purā kṛtayuge rājaṃścārvāko nāma rākṣasaḥ |
tapastepe mahābāho badaryāṃ bahuvārṣikam
वरेण च्छन्द्यमानश्च ब्रह्मणा च पुनः पुनः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो वरयामास भारत
vareṇa cchandyamānaśca brahmaṇā ca punaḥ punaḥ |
abhayaṃ sarvabhūtebhyo varayāmāsa bhārata
द्विजावमानादन्यत्र प्रादाद्वरमनुत्तमम् ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो ददौ तस्मै जगत्पतिः
dvijāvamānādanyatra prādādvaramanuttamam |
abhayaṃ sarvabhūtebhyo dadau tasmai jagatpatiḥ
स तु लब्धवरः पापो देवानमितविक्रमः ।
राक्षसस्तापयामास तीव्रकर्मा महाबलः
sa tu labdhavaraḥ pāpo devānamitavikramaḥ |
rākṣasastāpayāmāsa tīvrakarmā mahābalaḥ
ततो देवाः समेताश्च ब्रह्माणमिदमब्रुवन् ।
वधाय रक्षसस्तस्य बलविप्रकृतास्तदा
tato devāḥ sametāśca brahmāṇamidamabruvan |
vadhāya rakṣasastasya balaviprakṛtāstadā
तानुवाच ततो देवो विहितं तत्र वै मया ।
यथाऽस्य भविता मृत्युरचिरणेति भारत
tānuvāca tato devo vihitaṃ tatra vai mayā |
yathā'sya bhavitā mṛtyuraciraṇeti bhārata
राजा दुर्योधनो नाम सखाऽस्य भविता नृषु ।
तस्य स्नेहावबद्धोऽसौ ब्राह्मणानवमंस्यते
rājā duryodhano nāma sakhā'sya bhavitā nṛṣu |
tasya snehāvabaddho'sau brāhmaṇānavamaṃsyate
तत्रैनं रुषिता विप्रा विप्रकारप्रधर्षिताः ।
धक्ष्यन्ति वाग्बलाः पापं ततो नाशं गमिष्यति
tatrainaṃ ruṣitā viprā viprakārapradharṣitāḥ |
dhakṣyanti vāgbalāḥ pāpaṃ tato nāśaṃ gamiṣyati
स एष निहतः शेते ब्रह्मदण्डेन राक्षसः ।
चार्वाको नृपतिश्रेष्ठ मा शुचो भरतर्षभ
sa eṣa nihataḥ śete brahmadaṇḍena rākṣasaḥ |
cārvāko nṛpatiśreṣṭha mā śuco bharatarṣabha
हतास्ते क्षत्रधर्मेण ज्ञातयस्तव पार्थिव ।
स्वर्गताश्च महात्मानो वीराः क्षत्रियपुङ्गवाः
hatāste kṣatradharmeṇa jñātayastava pārthiva |
svargatāśca mahātmāno vīrāḥ kṣatriyapuṅgavāḥ
स त्वमातिष्ठ कार्याणि मा ते भूद्वुद्धिरन्यथा ।
शत्रूञ्जहि प्रजा रक्ष द्विजांश्च परिपूजय
sa tvamātiṣṭha kāryāṇi mā te bhūdvuddhiranyathā |
śatrūñjahi prajā rakṣa dvijāṃśca paripūjaya
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)