सूक्ष्मं साधु समादिष्टं भवता धर्मलक्षणम् ।
प्रतिभा त्यस्ति मे काचित्तां ब्रूयामनुमानतः
sūkṣmaṃ sādhu samādiṣṭaṃ bhavatā dharmalakṣaṇam |
pratibhā tyasti me kācittāṃ brūyāmanumānataḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि षट्षष्ट्यधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥
20 verses · 266 of 372
Yudhishthira raises his own doubt by reasoning. Dharma cannot be known by reciting texts alone. There is one dharma for those at ease and another in distress, and how can distress be foreseen in a text? Good conduct is said to be dharma, yet the vulgar practise adharma in the guise of dharma, and some practise dharma that looks like adharma. The words of the Veda decline from yuga to yuga; Krita, Treta, Dvapara and Kali each have their own dharma. If authorities contradict each other, where is certainty? Dharma is finer than a razor's edge and heavier than a mountain, appearing like a city of gandharvas and vanishing when examined. No custom benefits everyone. Only long-established conduct gives a lasting order.
युधिष्ठिर उवाच
सूक्ष्मं साधु समादिष्टं भवता धर्मलक्षणम् ।
प्रतिभा त्यस्ति मे काचित्तां ब्रूयामनुमानतः
sūkṣmaṃ sādhu samādiṣṭaṃ bhavatā dharmalakṣaṇam |
pratibhā tyasti me kācittāṃ brūyāmanumānataḥ
भूयांसो हृदये ये मे प्रश्नास्ते व्याहृतास्त्वया ।
इदं त्वन्यत्प्रवक्ष्यामि न राजन्निग्रहादिव
bhūyāṃso hṛdaye ye me praśnāste vyāhṛtāstvayā |
idaṃ tvanyatpravakṣyāmi na rājannigrahādiva
इमानि हि प्राणयन्ति सृदन्त्युत्तारयन्ति च ।
न धर्मः परिपाठेन शक्यो भारत वेदितुम्
imāni hi prāṇayanti sṛdantyuttārayanti ca |
na dharmaḥ paripāṭhena śakyo bhārata veditum
अन्यो धर्मः समस्थस्य विषमस्थस्य चापरः ।
आपदस्तु कथं शक्याः परिपाठेन वेदितुम्
anyo dharmaḥ samasthasya viṣamasthasya cāparaḥ |
āpadastu kathaṃ śakyāḥ paripāṭhena veditum
सदाचारो मचो धर्मः संतस्त्वाचारलक्षणाः ।
साध्यासाध्यं कथं शक्यं सदाचारो ह्यलक्षणः
sadācāro maco dharmaḥ saṃtastvācāralakṣaṇāḥ |
sādhyāsādhyaṃ kathaṃ śakyaṃ sadācāro hyalakṣaṇaḥ
दृश्यते धर्मरूपेण ह्यधर्मं प्राकृतश्चरन् ।
धर्मं चाधर्मरूपेण कश्चिदप्राकृतश्चरन्
dṛśyate dharmarūpeṇa hyadharmaṃ prākṛtaścaran |
dharmaṃ cādharmarūpeṇa kaścidaprākṛtaścaran
पुनरस्य प्रमाणं हि निर्दिष्टं शास्त्रकोविदैः ।
वेदवादाश्चानुयुगं ह्रसन्तीतीह नः श्रुतम्
punarasya pramāṇaṃ hi nirdiṣṭaṃ śāstrakovidaiḥ |
vedavādāścānuyugaṃ hrasantītīha naḥ śrutam
अन्ये कृतयुगे धर्मास्त्रेतायां द्वापरे परे ।
अन्ये कलियुगे धर्मा यथाशक्ति कृता इव
anye kṛtayuge dharmāstretāyāṃ dvāpare pare |
anye kaliyuge dharmā yathāśakti kṛtā iva
आम्नायवचनं सत्यमित्ययं लोकसंग्रहः ।
आम्नायेभ्यः पुनर्वेदाः प्रसृताः सर्वतोमुखाः
āmnāyavacanaṃ satyamityayaṃ lokasaṃgrahaḥ |
āmnāyebhyaḥ punarvedāḥ prasṛtāḥ sarvatomukhāḥ
ते चेत्सर्वप्रमाणं वै प्रमाणं ह्यत्र विद्यते ।
प्रमाणं च प्रमाणेन विरुद्ध्येच्छास्त्रता कुतः
te cetsarvapramāṇaṃ vai pramāṇaṃ hyatra vidyate |
pramāṇaṃ ca pramāṇena viruddhyecchāstratā kutaḥ
धर्मस्य क्रियमाणस्य बलवद्भिर्दुरात्मभिः ।
यदा विक्रियते संस्था ततः साऽपि प्रणश्यति
dharmasya kriyamāṇasya balavadbhirdurātmabhiḥ |
yadā vikriyate saṃsthā tataḥ sā'pi praṇaśyati
विद्मश्चैनं न वा विद्मः शक्यं वा वेदितुं न वा ।
अणीयान्क्षुरधाराया गरीयानपि पर्वतात्
vidmaścainaṃ na vā vidmaḥ śakyaṃ vā vedituṃ na vā |
aṇīyānkṣuradhārāyā garīyānapi parvatāt
गन्धर्वनगराकारः प्रथमं संप्रदृश्यते ।
अन्वीक्ष्यमाणः कविभिः पुनर्गच्छत्यदर्शनम्
gandharvanagarākāraḥ prathamaṃ saṃpradṛśyate |
anvīkṣyamāṇaḥ kavibhiḥ punargacchatyadarśanam
निपानानीव गोभ्याशे क्षेत्रे कुल्ये च भारत ।
स्मृतो हि शाश्वतो धर्मो विप्रहीणो न दृश्यते
nipānānīva gobhyāśe kṣetre kulye ca bhārata |
smṛto hi śāśvato dharmo viprahīṇo na dṛśyate
कामादन्ये भयादन्ये कारणैरपरैस्तथा ।
असन्तोऽपि वृथाचारं भजन्ते बहवोऽपरे
kāmādanye bhayādanye kāraṇairaparaistathā |
asanto'pi vṛthācāraṃ bhajante bahavo'pare
धर्मो भवति स क्षिप्रं विलोमस्तेष्वसाधुषु ।
अथैतानाहुरुन्मत्तानपि चावहसन्त्युत
dharmo bhavati sa kṣipraṃ vilomasteṣvasādhuṣu |
athaitānāhurunmattānapi cāvahasantyuta
महाजना ह्युपावृत्ता राजधर्मं समाश्रिताः ।
न हि सर्वहितः कश्चिदाचारः संप्रवर्तते
mahājanā hyupāvṛttā rājadharmaṃ samāśritāḥ |
na hi sarvahitaḥ kaścidācāraḥ saṃpravartate
तेनैवान्यः प्रभवति सोऽपरं बाधते पुनः ।
दृश्यते चैव स पुनस्तुल्यरूपो यदृच्छया
tenaivānyaḥ prabhavati so'paraṃ bādhate punaḥ |
dṛśyate caiva sa punastulyarūpo yadṛcchayā
येनैवान्यः प्रभवति सोऽपरानपि बाधते ।
आचाराणामनैकाग्र्यं सर्वेषामेव लक्षयेत्
yenaivānyaḥ prabhavati so'parānapi bādhate |
ācārāṇāmanaikāgryaṃ sarveṣāmeva lakṣayet
चिराभिपन्नः कविभिः पूर्वं धर्म उदाहृतः ।
तेनाचारेण पूर्वेण संस्था भवति शाश्वती
cirābhipannaḥ kavibhiḥ pūrvaṃ dharma udāhṛtaḥ |
tenācāreṇa pūrveṇa saṃsthā bhavati śāśvatī
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)