असंतोषः प्रमादश्च मदो रागोऽप्रशान्तता ।
बलं मोहोऽभिमानश्चाप्युद्वेगश्चैव सर्वशः
asaṃtoṣaḥ pramādaśca mado rāgo'praśāntatā |
balaṃ moho'bhimānaścāpyudvegaścaiva sarvaśaḥ
इति श्रीमन्महाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मपर्वणि सप्तदशोऽध्यायः ॥
24 verses · 17 of 372
Yudhishthira tells Bhima that discontent, heedlessness, pride, passion and restlessness drive his wish for the kingdom. Even the emperor of the whole earth has only one stomach, and the desire one feeds can never be filled in a lifetime. Bring the fire of the belly down by eating little. The tiger kills much for one belly and lesser beasts live off its leavings. Ascetics living on leaves, water or air have conquered hell. There are two paths, the pitriyana for sacrificers and the devayana for seekers of liberation. He quotes Janaka's song: 'My wealth is endless, for I own nothing; if Mithila burns, nothing of mine burns.' Climbing the tower of wisdom, the wise do not grieve. One who sees the many beings as resting in the One becomes Brahman.
युधिष्ठिर उवाच
असंतोषः प्रमादश्च मदो रागोऽप्रशान्तता ।
बलं मोहोऽभिमानश्चाप्युद्वेगश्चैव सर्वशः
asaṃtoṣaḥ pramādaśca mado rāgo'praśāntatā |
balaṃ moho'bhimānaścāpyudvegaścaiva sarvaśaḥ
एभिः पाप्मभिराविष्टो राज्यं त्वमभिकाङ्क्षसे ।
निरामिषो विनिर्मुक्तः प्रशान्तः सुसुखी भव
ebhiḥ pāpmabhirāviṣṭo rājyaṃ tvamabhikāṅkṣase |
nirāmiṣo vinirmuktaḥ praśāntaḥ susukhī bhava
य इमामखिलां भूमिं शिष्यादेको महीपतिः ।
तस्याप्युदरमेकं वै किमिदं त्वं प्रशंससि
ya imāmakhilāṃ bhūmiṃ śiṣyādeko mahīpatiḥ |
tasyāpyudaramekaṃ vai kimidaṃ tvaṃ praśaṃsasi
नाह्ना पूरयितुं शक्यां न मासैर्भरतर्षभ ।
अपूर्यां पूरयन्निच्छामायुषाऽपि न शक्नुयात्
nāhnā pūrayituṃ śakyāṃ na māsairbharatarṣabha |
apūryāṃ pūrayannicchāmāyuṣā'pi na śaknuyāt
यथेद्धः प्रज्वलत्यग्निरसमिद्धः प्रशाम्यति ।
अल्पाहारतयाग्निं त्वं शमयौदर्यमुत्थितम्
yatheddhaḥ prajvalatyagnirasamiddhaḥ praśāmyati |
alpāhāratayāgniṃ tvaṃ śamayaudaryamutthitam
आत्मोदरकृतेऽप्राज्ञः करोति विशसं बहु ।
जयोदरं पृथिव्या ते श्रेयो निर्जितया जितम्
ātmodarakṛte'prājñaḥ karoti viśasaṃ bahu |
jayodaraṃ pṛthivyā te śreyo nirjitayā jitam
मानुषान्कामभोगांस्त्वमैश्वर्यं च प्रशंससि ।
अभोगिनोऽबलाश्चैव यान्ति स्थानमनुत्तमम्
mānuṣānkāmabhogāṃstvamaiśvaryaṃ ca praśaṃsasi |
abhogino'balāścaiva yānti sthānamanuttamam
योगः क्षेमश्च राष्ट्रस्य धर्माधर्मौ त्वयि स्थितौ ।
मुच्यस्व महतो भारात्त्यागमेवाभिसंश्रय
yogaḥ kṣemaśca rāṣṭrasya dharmādharmau tvayi sthitau |
mucyasva mahato bhārāttyāgamevābhisaṃśraya
एकोदरकृते व्याघ्रः करोति विशसं बहु ।
तमन्येऽप्युपजीवन्ति मन्दवेगतरा मृगाः
ekodarakṛte vyāghraḥ karoti viśasaṃ bahu |
tamanye'pyupajīvanti mandavegatarā mṛgāḥ
विषयान्प्रतिसंगृह्य संन्यासे कुरुते मतिम् ।
न च तुष्यन्ति राजानः पश्य बुद्ध्यन्तरं यथा
viṣayānpratisaṃgṛhya saṃnyāse kurute matim |
na ca tuṣyanti rājānaḥ paśya buddhyantaraṃ yathā
पत्राहारैरश्मकुट्टैर्दन्तोलूखलिकैस्तथा ।
अब्भक्षैर्वायुभक्षैश्च तेरयं नरको जितः
patrāhārairaśmakuṭṭairdantolūkhalikaistathā |
abbhakṣairvāyubhakṣaiśca terayaṃ narako jitaḥ
यस्त्विमां वसुधां कृत्स्नां प्रशासेदखिलां नृपः ।
तुल्याश्मकाञ्चनो यश्च स कृतार्थो न पार्थिवः
yastvimāṃ vasudhāṃ kṛtsnāṃ praśāsedakhilāṃ nṛpaḥ |
tulyāśmakāñcano yaśca sa kṛtārtho na pārthivaḥ
संकल्पेषु निरारम्भो निराशीर्निर्ममो भव ।
अशोकं स्थानमातिष्ठ इह चामुत्र चाव्ययम्
saṃkalpeṣu nirārambho nirāśīrnirmamo bhava |
aśokaṃ sthānamātiṣṭha iha cāmutra cāvyayam
निरामिषा न शोचन्ति शोचन्ति त्वामिषैषिणः ।
परित्यज्यामिषं सर्वं मृषावादात्प्रमोक्ष्यसे
nirāmiṣā na śocanti śocanti tvāmiṣaiṣiṇaḥ |
parityajyāmiṣaṃ sarvaṃ mṛṣāvādātpramokṣyase
पन्थानौ पितृयानश्च देवयानश्च विश्रुतौ ।
ईजानाः पितृयानेन देवयानेन मोक्षिणः
panthānau pitṛyānaśca devayānaśca viśrutau |
ījānāḥ pitṛyānena devayānena mokṣiṇaḥ
तपसा ब्रह्मर्येण स्वाध्यायेन महर्षयः ।
विमुच्य देहांस्ते यान्ति मृत्योरविषयं गताः
tapasā brahmaryeṇa svādhyāyena maharṣayaḥ |
vimucya dehāṃste yānti mṛtyoraviṣayaṃ gatāḥ
आमिषं बन्धनं लोके कर्मेहोक्तं तथाऽऽमिषम् ।
ताभ्यां विमुक्तः पापाभ्यां पदमाप्नोति तत्परम्
āmiṣaṃ bandhanaṃ loke karmehoktaṃ tathā''miṣam |
tābhyāṃ vimuktaḥ pāpābhyāṃ padamāpnoti tatparam
अपि गाथां पुरा गीतां जनकेन वदन्त्युत ।
निर्द्वन्द्वेन विमुक्तेन मोक्षं समनुपश्यता
api gāthāṃ purā gītāṃ janakena vadantyuta |
nirdvandvena vimuktena mokṣaṃ samanupaśyatā
अनन्तं बत मे वित्तं यस्य मे नास्ति किंचन ।
मिथिलायां प्रदीप्तायां न मे किंचित्प्रदह्यते
anantaṃ bata me vittaṃ yasya me nāsti kiṃcana |
mithilāyāṃ pradīptāyāṃ na me kiṃcitpradahyate
प्रज्ञाप्रासादमारुह्य न शोचेच्छोचतो जनान् ।
जगतीस्थोऽथवाऽद्रिस्थो मन्दबुद्धिर्नचेक्षते
prajñāprāsādamāruhya na śocecchocato janān |
jagatīstho'thavā'dristho mandabuddhirnacekṣate
दृश्यं पश्यति यः पश्यन्स चक्षुष्मान्स बुद्धिमान् ।
अज्ञातानां च विज्ञानात्संबोधाद्रुद्धिरुच्यते
dṛśyaṃ paśyati yaḥ paśyansa cakṣuṣmānsa buddhimān |
ajñātānāṃ ca vijñānātsaṃbodhādruddhirucyate
यस्तु मानं विजानाति बहुमानमियात्स वै ।
ब्रह्मभावप्रभूतानां वैद्यानां भावितात्मनाम्
yastu mānaṃ vijānāti bahumānamiyātsa vai |
brahmabhāvaprabhūtānāṃ vaidyānāṃ bhāvitātmanām
यदा भूतपृथग्भावमेकस्थमनुपश्यति ।
तत एव च विस्तारं ब्रह्म संपद्यते तदा
yadā bhūtapṛthagbhāvamekasthamanupaśyati |
tata eva ca vistāraṃ brahma saṃpadyate tadā
ते जनास्तां गतिं यान्ति नाविद्वांसोऽल्पचेतसः ।
नाबुद्धयो नातपसः सर्वं बुद्धौ प्रतिष्ठितम्
te janāstāṃ gatiṃ yānti nāvidvāṃso'lpacetasaḥ |
nābuddhayo nātapasaḥ sarvaṃ buddhau pratiṣṭhitam
Text source: Wikisource · CC BY-SA 4.0 (Wikisource transcription of a public-domain text)